 او در ابتدہ حقیقت بوٹ، او حقیقت بوٹ، وچن زمان ابتدہ شوٹ، وعو حقیقت معن دیاست، وعالان حقیقت دیاست، ست گرو نانک گویت کے او ہتمن، در مستقبل حقیقت خاہد معن، وقت کے انفرانہ پظیر واضحہ از گربانی ہر جادوی صداق کرد، انجا دروسی رگستان خونک، حضران فیت بالا اچ سمندر، میانا یہ سادگی منظرے، در گرمیے گرو دوارہ جہورشان بگونے قاملن شفاف شود، ان کچھ گرو دوارہ، گرو دوارہ سرینگر پتار سہب، برجادہ یہلے در سرینگر کرارست، وفقت بیست پنس کلومیٹر کم ازلے ہے، ان ازمت دیگر خو باشکار گرو دوارہ ہاں نتوانیس رقابت کرد، اممانا فقت گرو نانک دیو، انجا اکامت کرد، وغفتگو کرد والی اونیز از دیو موارزے کرد۔ پانڈران سو ستران اشیدی بچے، تکبت نپہال، سکم، ہندے ہوئے جا آرکام دے راستے لے دے بچ پہنچ جنے۔ کچھ دنت پسیا کرنا ہوا جب انہوں نے کیرتن عرم گیتا، بالا تمرداننہ نال سی، لوگ اتھوں نے ایک اتھر توہے نے، انہوں نے دیکھیا کہ سادو مہتماں کوئی، کیونکہ گرنانک دیو جیس علاق کے بچان دے سی، اوہ ہو جی ہی پہرہاوہ پین دے سی۔ دیکھ کی انہوں نے رکویشٹ کیتی کہ سامانے والی پہاڑی دے پر ایک بہت دینجر راکشی شرین دا ہے، جو تار نمائج لوگانوں کھاندا ہے، اسی اُس تو بہت پریشان ہے۔ گرنانک دیو جی کہاں لگے کہ اسی اُس راکشش دی کر کے ہی اس جگہ تی پہنچنے اور اس جگہ تی بیٹھے ہیں۔ راکشش نے سوچیا کہ ہونے ایک در میری طرف دیکھ رہنے، کہ میں انہوں نے مار دینام، بڑا پتھر انہیں گرنانک ساب جی دے اوپر سٹیا۔ پتھر جیدوں گرنانک دیو جی، بوڑی نال تاچہ تو پہلا موم مان چکا سی۔ موم مان کے گرنانک ساب دی، پیٹھ لگی ہوئی ہے پتھر دے بچے۔ جیسنوں گردوارہ پتھر پیٹھ ساب گھائن دینام۔ گرولاما، نانکلاما و گرور ریم پوچ۔ اسمہ ہستن کے از مرضوانے مہلی دورانے آکامتے ہو دادشو دے، گرولا پچھا ساکھا دیدوگا۔ گرولا بچے، ٹھٹوگا، آنا، شورے، انہا، شورے، ایب پتھر سکا گا۔ اہ جی سب منتج، لما بروک ہوتے جی۔ تقریبا ہمیں کہ اذین روح سفر می کونن، برای مدتی بے گرودہورہ پتھر ساہت توقف می کونن، مرضوان دیندار برای تازیم کردن، مشتاک برای زیاد دانیستن در بارے ان اذیب و گریب جائی، زیارت و گرسنگی برای لجزت بردن از داگ داگ لنگ یا خوراق از طرف از فیصلس خانہ یحیت دستیاب بھی ہر وقت روز آئن گے ہمت شکر برای ارتشہ ان کے آنان گردوارہ پتھار ساہبرہ محار کردن برای ان کے آن وردوان در تلاشت حضور مقدسے گرولاما امی آئن و از بارہ دس جدہ از ان باز روان گے