 De Nexus-conferentie van dit jaar staat in het teken van The Battle Between Good en The Evil. Sprekers komen vanover de hele wereld en vanuit verschillende vakgebieden. De openingslezing wordt verzorgd door Marilyn Robinson, bekroomd auteur favoriet van Barack Obama en een van de belangrijkste religieuze denkers van nu. Ze sprak eerder bij Nexus en maakte toen indruk met haar kritiek op het reductionisme in de wetenschap en haar vuurige pleidooi voor een religieus humanisme. Als je wat meteen oefent, is het infinitief complex. Als je het over het heen van een wereld oefent, is het infinitief complex. Er is een... Een enorme waal moet op een mens plaatsen, wat ook een stuk van meteen is. Als je dat niet zowel, je maakt een waalstatement dat de mens waal is, als je het in perfecte scientifiek aar van wat het eigenlijk betekent, dan waal je het leven. De mens is niet zomaar een stuk vlees, maar het vlees dat we zijn, kunnen we wel aanpassen met nieuwe technologie. En als we dat doen, wat gebeurt er dan met onszelf? Anders Sandberg denkt daarover na. Hij is futuroloog en noemt zichzelf transhumanist. So classical humanism said that humans matter, humans can improve their own conditions by rationality, education, better societies. Transhumanists say, yeah, that's true, but we can also improve ourselves by genetic engineering, by having computer implants, by modifying ourselves. So this might involve that you might want to upgrade your genes, slow down your aging, or change the color of your skin. And I think we actually need to think about what we want to become, what aspect of ourselves we might want to overcome, what aspects we cherish and want to culture, and what might emerge from that. Catherine Nixie richt haar kritiek niet op het humanisme, maar op het christelijk geloof. Haar moeder was een non, haar vader een monneke. Zelf deed ze onderzoek naar het vroege Christendom en de boodschap van het Evangelie. Was it good news, this birth of Christ and Christianity? Well, I think like anything, it depends who you ask. I ask you if you ask a Christian, they would have said yes. I mean, if you ask one of the, what we would call pagans, but they would never have called themselves pagans who were cowering as they watched monks enter their home with an axe as happened in Alexandria, or as they watched the greatest temple in the world being torn down by a bishop and his zealous followers in, also in Alexandria in Egypt, then they wouldn't have said this is good. But I mean the whole idea of good and evil, that there are these two separate distinct ideas that you can place, not just separate to each other with that and in the middle, that geographically their miles apart one is in heaven, one is in hell, they're a million miles from each other to us. I mean, that is a very normal idea and the idea that you have a God who is policing them. I mean, that to the Roman eyes didn't seem like a good idea at all. They were at the ghast. Who is this peculiar God they used to write? Who is this strange man who is following me? You tell me in everything I do. En my book opens with an attack on a temple in Palmyra by what is assumed to have been Christians who in that period were terrorising the East of the Roman Empire. They were attacking temples of the old gods. And I found sure enough that story had been brought up with. It just wasn't the case or wasn't holding the case. Uit datzelfde deel van de wereld komt Tarek Mitri, libanese politicus en diplomaat. Hij beklede diversie ministers posten en was VN-vertegenwoordiger in Libië. Al jarenlang zette hij zich in voor de dialoog tussen verschillende religies. Jij zei dat ik in het gebied van dialoog tussen mensen van verschillende geluiden heb gewerkt. En een deel van het dialoog-exercise, een deel van het, niet allemaal van het, is zoals negaties. En soms is het zoals wat we proberen in het tweede woord track 2-diplomatie, waar je weet, een land zoals Bosnia of Nigeria of Ierland, waar er conflict zijn die een religieke dimension hebben. En we mensen in het dialoog, vroegen om onze ressourcen te proberen te joinen in ons gevoel om een stukje te brengen in die situaties. Maar in het meten van dit challengeen je leert veel over de kracht van het woord, de waal van het compromis, van de trade-offers. En dit is wat de diplomacy ervan is. En er zijn, ik denk, mensen die het plezier van pluralisme en de nodigheid om de plezier van opinionen, traditionen, religieën, historieën te respecten. Ze verstaan dat met totale relativisme. Ik denk dat er een deel van menselijke waarde is die ons samenmindt. En we adhieren aan die waarde. Peaceful, harmonieus, het leven samen is niet mogelijk. Ook de Oostenrijkse, Nieuwrechtse, filosoof, Caroline Sommerveld heeft het over waarde, maar dan heel anders. Volgens haar staan de traditionele westse waarde onder druk door immigratie. En links beleid van open grenzen zou Europa tot chaos brengen. Maar wat gebeurt er dan met al die mensen die beschermingszoeken tegen oorlogs geweld? Zoals Kassam Eidt. In 2013 overleefde hij de gifgasaanval van Assad en ontvluchtte hij serie. Hij begrijpt de zorgen over vluchtelingen, maar hij heeft de oorlogsgever van de Oostenrijkse. Hij heeft de oorlogsgever van de Oostenrijkse. Hij heeft de oorlogsgever van de Oostenrijkse. Hij heeft de oorlogsgever van de Oostenrijkse. Hij heeft de oorlogsgever van de Oostenrijkse. Hij heeft de zorgen over vluchtelingen, maar benadrukt de kracht van diversiteit. Het is niet hetzelfde. Het is niet hetzelfde. De Unice States is het meest volledige land op dit land, omdat het diversiteit is. De reden dat dat land groeit en vergroten is, omdat het diversiteit heeft. Er is racisme, maar we gaan in dit land. Maar op hetzelfde moment kan je nooit vermoederen hoeveel effort mensen hier in Europa, especially in Duitsland, zullen er eigenlijk milieus van hun gevoeligheid nemen. Dit is iets dat we nooit vermoederen, en dat we altijd bedankt zijn.