 pars quadragesima terthia operis de civitate dei, heka transcripcio a asocietate libri voce facta, bono publico uzu y est. Caput vigesimum septimum, de essentia ecentia et utriusque amore, ita vero vi quadam naturali ipsumesse yukundum est, utanon ob aljud ete hi hui miseri sunt nollint interire et kuma se miseros essesentiant, non se ipsos derebus sed miseriam su amapotius auferri velint. Ilisetiam, qui et sibi miserimi aparent et plane sunt et non solum asapientibus koniam stulti, verum et avis qui se beato sputant miseri judicantur quia pauperes at quemendici sunt, si quis immortalitatem darent, qua nek ipsa miseria moreretur, proposito si bi quad si in edem miseria semper essen ollint, nulli et nusquam essent futuri, sed omni modo perituri, profecto exultarent letitia et sik semper eligerent esse quam omnino non esse, hui usarei testis est notissimus sensus illorum. Unde eni mamori metunt et amalunt in illa rumna vivere, quam ea mamorte finire, nisi quia satis aparent quam refugiat natura non esse, at que idio kum se noverint esse moriturus, promagnio beneficio si bi hank impendi misericordiam desiderant, ut aliquanto produxius in edem miseria vivant tar diusque moriantur. Prokul dubio ergo indikant immortalitatem, saltem talem quae non habiat afinem mendicitatis, quanza gratulazione se ushiperent, quid, animalia omnia etsiam irrazionalia, quibus datum non est ista cogitare, hab immensis drakonibus usque ad exigus vermiculus, non nese esse velle aque ab hoc interitum fugere omlibus quibus possunt motibus indikant, quid, arbusta omnesque frutices, quibus nullus est sensus ad evitandam manifesta motione perniciem, nonne utin auras tutum cacuminis germen emittant, alliudatere radicis afigunt, quo alimentun trahant, at quae itasum quodamodo esse conservent, ipsa postremo corpora, quibus non solum sensus, sed nek ulas alteme seminalis est vita, itatamen velle exigunt insuperna, velle inima desendunt, velle libranturi medis, ut essentiam suam ubi secundum natura ma possunt esse custodiant. Yama vero nose quantum ametur quanque falli nolit humana natura, velle hink intelle jipotest, quod lamentari quisque sanamente mavult quam letari inamenzia. Huevis, mania at quemirabilis mortalebus preter homini animantibus nulla est, lichet eorum quibus dam ad istam lucem contuendam multu quam nobis sit acrior sensus ocularum, sed lucem illam incorpoream contingere nequeunt, quam ens nostre quodamodo radiatur, ut dehis omnibus recte judica. Nam inquantum eam capimus intantum id possumus. Veruntamen inest inensensibus irracionalium animantium et sii sientia nullomodo at certe quaidam sientia similitudo, cetera altem arerum corporeallium non quia sentiunt, sed quia sentiuntur sensibilia nun cupata sunt. Quorum inarbustis oc simile est sensibus quod aluntur et ginjunt. Veruntamen et haek et omnia corporeallia latentes in natura causas habent, sed formas suas quibus mundi hujus visibilis structura formosa est, sentiendas sensibus prebent, uto proeo quod anos se non possumt quasi innotesere velle. Sed nos ea sensu corporis ita capimus, ut dehis non sensu corporis judicemus. Habemus enim alium interioris hominis sensum isto longe prestantiorem, quod justa et iniusta sentimus, justa per intelegibilem speciem, iniusta per eius privatioonem. Aduius sensus officium non aces pupula, non foramen auricula, non aspiramentanarium, non gustus faucium, non ullus corporius tactus accedit. Ibi me etese et hoq noce certus sum, et haek amo, atque amare me similiter certus sum. Caput duo detrigesimum, anetiam ipsum amorem, quod etese eteshiire diligimus, diligere debiamus, quod magis divine trinitatis imagini propinquemus. Sed de duobus illis, essensia shilicet et notizia, quantum amenturi nobis, et quem adamodum etiam incetiris rebus, quod infrasunt eorum reperiatur, et si diperens quod amatamen similitudo, quantum suscepti huius operis razio visa est postulare satis diiximus. De amore autem, quod amantur, utrum de ipsi amor ametur, non diktum est. Amatur autem, et hink probamus, quod in hominibus qui rexius amantur, ipsi magis amatur. Neque enim vir bonus merito dicitur, quie shit quod bonum est, sed qui diligit. Cur ergo et in nobis ipsis, non et ipsum amore nos amare sentimus quod amamus qui quid boni amamus, estenim et amor quod amatur et quod amandum non est, et istum amorem odit in se qui illum diligit quod id amatur quod amandum est. Pos su tenim ambo esse in uno homine, et hok bonum est homini, ut illo proficiente quod bene vivimus, iste deficiat quomale vivimus, donek ad perfectum sanetur et im bonum comuntetur omne quod vivimus. Si enim pekora essemus, carnalem vitam et quod secundum sensum eius est, amaremus id queset suficiens bonum nostrum et secundum hok, quemesset nobis bene nihil aliud quareremus. Item si arbores essemus, nihil quid amas entientemotu amare posemus, veruntamen id quasi apetre videremus quod ferachus essemus u beriusque fructuosa. Si essemus lapides auta fluctus auta ventus auta flamma vel quid huius modi, si neullo quidem sensu at que vita, nonatamen nobis deset quasi quidem nostrum locorum at que ordinis apetitus. Nam velut amores corpum momentas unt ponderum, sive deursum gravitate, sive sursum levitate ni tantur. Ita enem corpus pondere, siqut animus amore fertur quokunque fertur, quoniam iditur hominesumus ada nostri creatoris imaginem creati, quius est vera eternitas, eternaveritas, eternetvera caritas, esque ipsa eternetvera et cara trinitas, neque confusa, neque separata, in his quidem rebus quae infranos sunt, quoniam et ipsa neq alico modo essent, neq alico aspecie continerentur, neq alico em ordinem vel apetrent vel tenerent, nisi abillo fakta essent, qui summe est, qui summe sapiens est, qui summe bonus est, tanku amperomnia quae feicit mirabili estabilitate, correntes quasi quedem eius, alibi imagis, alibi minus impressa vestigia colligamus, in novis autem ipsis eius imaginem contuentes, tanku am minor ille evangelicus filius, ad nost metipsos reversi, surgamus ed adillum redeamus, acuo peccando recesseramus. ibi essenostrum non habebit mortem, ibi nostse nostrum non habebit errorem, ibi amare nostrum non habebit offensionem. Nun ndi autem tria tai ista nostra, ida cuam vis certa teneamus, neq ali is e acredamus testibus, sed nos ipsi presetia sentiamo, adco interiore veracissimo cernhamos aspectu, ida cuam diu futura, vel utrum nunquam de futura, ida cuo si male, cuo autem si bene agantur per ventura sind. Quoniam per nos ipsos nos non posumus, alios hink testes, vel querimus, vel habemus. De quorum fide, kur nulla debiat esse dubitatio, non est iste sed posterior erit diligenfius diserendi locus. In hoka autem libru, de civitate dei, kur non peregrinatur in hujus vitae mortalitate, sed im mortalis semper in celis est, idest de angelis santis deo coerentibus, qui nek fuerunt unquam nek futuri sunt desertores, inter quos et illos, qui eternam lucem deserentes tenebra efakti sunt deum primitus divisisse jam diximus, ilo adjuvante kuodo cepimus ut posumus explicemus. Caput undetrigesimum, de Santorum angelorum sciencia, ku'a trinitatem in ipsa eius deitate noverunt, et ku'a operum causas prius in operantis arte, ku'am in ipsis operibus artificis intuentur. Illi qui pe angelis santi, non per verba sonantia deum diskunt, sed peripsam praesentiam immutabilis veritatis, ho'k est verbum eius unigenitum, et ipsum verbum, et patron, et eorum spiritum santum, e anque esse inseparabilem trinitatem, singulasque inea personas esse substanthiam, et amen omnes non tres deos esse, sed unum deum ita noverunt, utteis magisista, ku'am nos ipsi nobis cognitisimus. ipsam ku'a quem creaturam melius ipsi, ho'k est insapienzi a dei, tanku'am in arte, ku'a fakta est, ku'am inea ipsa shiunt, acperok et ese ipsos ipsi melius ku'am in se ipsis, veruntamen et in se ipsis. Faxi suntenim et aliud sunt ku'am ile ku'i fecit, ibi ergo tanku'am in diurna cognitione, in se ipsi sautem tanku'am in vespertina, sikut jam supradiximus. Ṭultum enim difert utrum inea razzione cognioskatur aliquid, secundum ku'am faktum est, anin se ipso, sikut aliter shiitur rectitudo linearum seu veritas a figurarum, ku'um intelecta conspicitur, aliter ku'um impulvrescribitur, et aliter justitia in veritate incomutabili, aliter inanima justi. Sika de inde cetera, sikut afirmamentum interacu'as superiores et inferiores ku'a de celum vocatum est, sikut de orsum acu'arum congeries, terreque nudatio et herbarum institutio acu'e linearum, sikut solis acu'lune est l'arumque conditio, sikut ex-acu'is animallium volukrum shilicet acu'episium belue arumque natantium, sikut ku'arumque intera gradentium acu'e repentium et ipsius hominis ku'i kuntis intera rebus ex-celleret. Omenia hek aliter in verbo dei konio skuntur abangelis, ubihabent kausas raciones ku'e suas, idest sekundum ku'as fakta sunt, incomutabiliter permanentes, aliter in seipsis, ita klariore haq opuskuriore cognitione, velutartis acu'e operum. Ku'e etamen opera, kum adipsius creatoris laudem venerazio nemque referuntur, tanku'am mane lucesit in mentibus contemplanzium. Caputa Trigesimum. Dei senarii numeri perfexione, ku'i primus partium suarum quantitate completur, hek altem propter senarii numeri perfexionem, e odem di seksiens repetito, seks diebus perfekta narrantur, non ku'e deo furit necesaria mora temporum, ku'asi ku'i non potu'rit creare omnia simul, ku'e dei inseps congruis motibus per ager enta tempora, sed ku'ia per senarii un numerum est operum significata perfexion. Numerus ku'ipem senarius primus completur suis partibus, id est sexta sui parte et tertia et dimidia, ku'e sunt unum et duo et tria, ku'e insumam dukta seks fiumd. Partes altem in haq considerazione numerorum il intelligende sunt, ku'e kuote sind dieci potest, siqt dimidia, tertia, ku'arta et dei inseps abaliku numero denominate. Neque enim exempli e gracia ku'ia in novenario numero ku'atur pars aliqua eius est, idio dici potest ku'ota eius sit, unum altem potest, nam nona eius est, et tria potest, nam tertia eius est. Conjuncte vero ista e duo e partes eius nona shilicet at ku'etertia, id est unum et tria, longe sunt atota summa eius, ku'a desnoven, idenque in denario ku'a tenarius est aliqua pars eius, sed ku'ota sit dici non potest, unum altem potest, nam decima pars eius est. Habet et ku'intam, ku'od sunt duo, habet et dimidiam, ku'od sunt ku'inkue, sed he et tres partes eius, decima et ku'inta et dimidia, idest unum et duo et ku'inkue, simul duxte non-komplent deciam, sunt enim octo. Duo denari vero numeri partes in summa duxte tranzee un teium, habet enim duodecimam, ku'od est unum, habet sextam, ku'a sunt duo, habet ku'artam, ku'a sunt tria, habet kertiam, ku'a sunt ku'ator, habet et dimidiam, ku'a sunt sex, unum altem et duo, et tria et ku'ator et sex, non duodecim, sed amplius idest sedhe cim fiumt. Ho'ke breviter conmemorandum putavi ad conmemorandam senalii numeri perfecctionem, ku'i primus otadixi partibus suis in summa redactis ipse perficitur, in ku'o perfecit deus opera sua. Un de razio numeri contemnenda non est, ku'e in multis santarum scripturarum locis, ku'am mañi estimanda sit, e lu'cet dili genter intuentibus. Nec frustra in laudibus dei dictum est, omnia in mensura et numero et pondere disposoisti. Capot trigesimum unum, dedie septimo, in ku'o plenitudo et reqies conmendatur. In septimo autem dii idest e odem dii septiens repetitu, ku'i numerus etiam ipse alia razione perfectus est, dei reqies conmendatur, in ku'a primum santificatio sonat. Ita deus noluit istum diem in ullis suis operaibus santificare, sed in reqies sua, ku'e non habit vesperum. Neque enim ulla creatura est, utethiam ipsa aliter in dei verbo, aliter in sei cognita faciat aliam velut diurnam, aliam velut vespertinam notitiam. Dei septenadi porro numeri perfexione, dici ku'idem plura possunt, sed et liberiste yam pro lixus est, et verio ne occasione komperta, scienzio lam nostram leviter magis ku'am utiliter yaktare velle videamur. Habenda est itaque razio moderazionis atque gravitatis, neforte kum de numero multum loquimur, mensuram et pondus neglegeri yudicemur. Hok itaque satis sit admonere, ku'od totus impar primus numerus ternarius est, totus par quaternarius, exquibus duobus septenarius constant. Idio pro universo sepe ponitur, siquti est, septiens kadet justus et resurget. Id est, ku'otie skunque ceciderit non peribit, ku'od non de iniquitatibus sed de tribulationibus ad humilitatem perducentibus intelegi voluit. Et septiens indie laudabo te, ku'od alibi alio modo dictum est, semper lauseus in oremeo. Et multa huius modi in divinis autoritatibus reperiuntur, inquibus septenarius numerus utedixi, pro cuius querei universitate poni solet. Propterok e odem sepe numero significatur spiritus santus, de ku'o dominus aith, docebit vos omnem veritatem, ibi reqius dei ku'a reqiusitur in deo. In toto quipe id est in plena perfexione reqius, in parte autem labor. Idio laboramus ku'am diu eksparte shimus sed kum venerid ku'od perfectum est, ku'od eksparte est evakuabitur. Ch'ink est ku'od etiam ascripturas estas kum labore rimamur. Sancti vero angeli, quorma societati et congregationi in haka peregrin attione laboriusisima, suspiramus, sikut habent permanenti a eternitatem, ita cognoshendi facilitatem et reqiusciendi felicitatem. Sin edificultate ku'ipe no sadjuvant, ku'oniam aspiritalibus motibus puris et liberis non laborant. Caput alterum et trigesimum, de opinione eorum qui angelorum creazione anteriorem volunt esse quam mundi. Ne quis autem contendat et dika non santos angelos esse significatos, ineo ku'od ascriptum est, fiat lux et fakta est lux, sed quam libet luxem tung primum faktam esse corpoream, aut opinetur auta dociat. Angelos autem prius esse factos non tantum ante firmamentum, ku'od inter aquas et aquas faktum apellatum est celum, sed ante illud de quod dictum est, imprincipio fecit deus celum et terram, atque illud quod dictum est, imprincipio non ita dictum tankam primum hawk factum sit, ku'ante fecit rit angelos sed quia omnia insapientia fecit, ku'od est verbum eius etipsum scriptura principium nominavit, sicutipse in evangelio judais quarentibus quis esset respondit se esse principium. Non è contrario referam contentionem, maksime quia hawk me edelectat plurimum, ku'od etiam insummo exordio sancti libri geneseos, strinitatis commendatur, kum enim ita dicitur, imprincipio fecit deus celum et terram, utpater fecit se inte legator infilio, sicut attestatur psalmus, ubilegitur, ku'an magnificata sunt opera tua domine, omnia insapientia feciti. Convenientissime paulopost kum emoratur etiam spiritus santus, kum enim dictum esset, ku'alem terram deus primitus fecit, velquam molem materiam ve future, construktionis mundi celi et terre nomine non kupaverint subiciendo et addendo, terram outem erat invisibilis et incomposita et terre erant superavissum, maks ut trinitatis kum emoratio kum pleretur, et spiritus incuit dei superferibatur superakwam. Pro indi ut volet ku'is ku'a chipiat, ku'ad ita profundum est uta d'exercitazionem legentium afide irregula non aborrentes, plures posit generare sententias. Dum tamen angelos santus in sublimibus sedibus non cuidem deo coeternos, sedetamen de sua sempiterna et vera felicitatis e curos et certos ess nemo ambigat. Adahorm societatem pertinere parvulos suos dominus docens non solum illudait, erunt a quales angelis dei, verum ipsi ku'oque angeli, ku'a contemplazione fruantur ostendit ubiait, videte necontemnatis unum expusillisistis, diqo enim vobis, ku'a angeli eorum in celis semper vident facem patris mei, ku'i in celis est. Caput trigesimum terthium, dedu abus angelorum societatibus diversis atque disparibus, hu'e non incongrue inteleguntur lucis et tenebrarum nominibus nun cupate. Pekasse autem ku'os damangelos et in hujus mundi ima de trusos, ku'i ais velut carcerest usque at futuram india judici ultimam daminationem apostulus spetrus apertissime ostendit dicens, ku'a deus angeli specantibus non pepercherit, sed carceribus caliginis inferi retrudens, tradiderit in judicio puniendos reservari. Interhos ergo et illos, deum vel preagentia vel opere divisisse, ku'is dubitet, ilosque lucem merito apellari, ku'is contradikat. Ku'andu quidem nos aduk infide viventes, in eorum et qualitatem aduk sperantes, utique non dumtenentes, jam lux dicti ab apostolo sumus, fu'istis enim inquit, ali ku'andu tenebre, nun cautem lux indomino. Istos veros desertores, tenebras aptissime nun kupari profecto advertunt, ku'i peiores esse hominibus infidelibus, sive intelegunt sive credunt, ku'a apropter et si alia lux in Isto hujus libri loco intelligendast, ubi legimus, diksi deus fiat lux et fakta est lux, et ali e tenebre significate sunt ineo ku'ad skriptum est, divisit deus interluchem et tenebras, nos taven has duas angelicas societates, unam fruentem deo, altram tumente entufo, unam ku'i dicitur adorate eum omnes angiliaius, aliam ku'us princeps dicit, ekomni atibi dabo si prostratus adoraveres me, unam dei santo amore flagrantem, altram propria celsitudinis imundo amore fumantem, et ku'aniam siqut skriptum est, deus supervis resistit, humilibus autem dat gratiam, ilam en celes celorum habitantem, istam inde deyektam in hoq infimo aereo celo tumultuantem, ilam lubinosa pietate tranquillam, istam tenebrosis kopiditatibus turbulentam, ilam dey nutu clementer subvenientem, juste ulciscentem, istam suo fastu subdendi et nocendi libidine exerstuantem, ilam ut ku'antum vult consulat, dey bonitati ministram, istam ne ku'antum vult nociat, dey potestate frenatam, ilam huik illudentem ut nolens prosit persecutionibus suis, hank ili invidentem, kum peregrinos kolligit suos, nos ergo has duas societates angelicas interse dispares atque contrarias, unam et natura bonam et voluntate rektam, aliam vero natura bonam sed voluntate perversam, alis manifestioribus divinarum scripturarum testimonius declaratas, quat etiam in hoq libro, ku'i nomen est genesis, lucis tenebrarunque vocabulis significatas existimavimus, etiam si aljud hoq loko sensit forte ku'i scriptit, non est inuntiliter obscuritas hujus pertraktata sententia, ku'ia etsi voluntatem autoris libri hujus indagare nequivimus, aregula atamen fidei, ku'e per alias e justem autoritatis sacras literas satis fidelibus nota est, non avorruimus, etsi enim corporalia hik conmemorata sunt operadei, habent prokul dubio non unlam similitudinem spiritalium, secundum quam dicit apostolus, omnes enim voss fili lucis estit et fili diei, non sumus noctis atque tenebrarun. Si aljud hoq sensit etiam ille ku'i scriptit, adperfectiorem disputationis finem, nostra pervenit intenzio, ut homo dei tam eximie divin aque sapientie, immo pereuma spiritus dei incomemorandis operibus dei, ku'e omnia sexto diei dicit esse perfecta, nun lo modo angelos pretermisisse credatur, sive in principio, ku'a primo fecit, sive ku'od convenientius intelligitur, in principio, ku'a in verbo unigenito fecit, scriptum sit, in principio fecit deus celume terra, ku'ibus nominibus universalis est significata creatura, vell spiritalis et corporalis, ku'od est credibilius, vell manje due mundi partes, ku'ibus omnia ku'e creatasunt continentur, ut primitus eam totam proponaret aque dei in de parte seius secundum mysticum dieerum numerum exequeretur. Caput trigesiumon quartum, dee o ku'od quidam putant in conditione firmamenti aqueorum discretarum nomine angelos significatos, et quod quidam aqueas estimant non creatas. Kwankwam non nulli putaverint aqueorum nomine significatos ku'odam modo populos angelorum okese ku'od dictum est fiat firmamentum inter aqueum et aqueum, ut supra firmamentum angeli intelligantur, infravero vell aqueiste visibilis vell malorum angelorum multitudo vell omnium hominum gentes. Kwod si ita est, non ilik apparet ubi facti sint angeli, sed ubi discreti. Kwankwis et aqueas ku'od perversissime aque impie vanitatis est, negent quidam factas a deo, ku'oniam nulli quam scriptum est, diksit deus fiat aque. Kwod possunt simili vanitate etiam de terra dicere, nulli quam enim legitur diksit deus fiat terra, sed inkiunt scriptum est, imprincipio fecit deus acelum et terram, ilik ergo et aquea intelligenda est, uno enim nomine utrunque compreensum est. Nam ipsius est mare, sikotim psalmo legitur, et ipsi fecit illud, et aridam terram manus eius finxerunt. Sed hi hui in nomine aquearum, ku'e supercelos sunt, angelos intelligi volunt, ponderibus elementorum moventur, et ideo non putant aquearum fluidam gravenque naturam, in superioribus mundi locis potuise constitui, ku'i secundum raziones suas, sik ipsi hominem facce repossent, non ei pituitam ku'ad grece phlegma dicitur et tankwam in elementis korporis nostri aquearum vicet optinet in capite ponerent. Ibi enim sedes est phlegmatis, secundum dei opus utique aptissime, secundum istorum autem cognecturam tam absurde uti si hoq nexiremus, et in hoq libro similiter skritum esset, ku'od deus humorem fluidum et frigidum aqperok gravem in superioribus ceteris humani korporis aparte posuerit, isti trutinatores elementorum neqwakwam crederent, et si aqtoritati eusdem scriptore subditi essent aliquid aliud exok intelligendum esset censerent. Sedquoniam si diligenter singulas korutemur atque tractemus, ku'i in illo divino libro dei constituzione mundi skriptasunt, et multa dicenda et aproposito instituti operis longe dysgredien dum est, yanque deduabus istis diversis interse atque contraris societatibus angelorum, in quibus sunt quedam exordia duarum etiam in rebus humanis civitatum, de quibus deinceps dicere institui, ku'antum satis ess visum est disputavimus. hung ku'a quelibrum aliquando claudamus. finis partis quadragesme et tertie, partis quadragesma quarta operis de civitate dei, ek transcriptio a societate libri voce facta, bono publico uso est. Liber duodecimus caput primum, de una bonorum angelorum malo runque natura. Ante quam dei instituzione hominis dicam, ubi duarum civitatum, quantum adarazionalium mortallium genus satinet, aparebit exortus, sicut superiore libro aparuisse in angelis yam videtur, prius mici quedam dey ipsis angelis video esse dicenda, quibus de monstretur, quantum anobis potest, quam non inconveniens neque incongrua dicatur esse hominibus angelisque societas, ut non quatur, du'e silicet angelorum totidemque hominum, sed du'e potius civitates, hoqest societates, merito esse dicantur, una in bonis, altra in malis, non solum angelis, verum ethyam hominibus constituta. Angelorum bonorum et tamalorum interse contrarios appetitus, non naturis principis quediversis, cum adeus hominum substanziarum bonus auktor et conditor utrosque creaverit, sed voluntatibus et cupiditatibus ecstitis dubitare fas non est, dum ali constanter incommuni hominibus quod ipse illis deus est, atque in eius eternitate veritate caritate persistunt, ali su'a potestate potius delectati velut bonum sum civi ipsi essent, a superior communi hominum beatifico bono ad apropria defluxerunt et habentes elationis fasstum pro excelsissima eternitate, vanitatis astutiam pro certissima veritate, studi apartium pro individua caritate, superbi fallaces invidi effectisunt. Beatitudinis ictur illorum causa est aderere deus, quo circa istorum miserie causa excontrario est intelligenda quod est non aderere deus. Quamo brem si cum acueritur quare illi beatisint, recte respondetur, quia deo aderent et cum quareitur cur isti sint miserie, recte respondetur quia non aderent deo. Non est creature rationalis vel intelectualis bonum quod beata sit nisi deus. Ita quanvis non omnis beata posi tesse creatura, neque enim hoq murus adibis cuntur aut capiunt fere, linia, saxa et si quid hujus modi est, e atamen quae potes non exe ipsa potes, quia ex nihilo creata est, sed exillo acuo creata est. Hoq enim adepto beata quo amisso misera est. Il le vero quii non alio sed ese ipso bono beatus est, idio miser non potes tesse quia non se potes amittere. Dicimus ita qu'immutabile bonum non esse nisi unum verum beatum deum, e a vero quae fecit bona quii demesse quod abillo, veruntamen mutabile quod non deillo sed denihilo facta sunt. Quan quam ergo summa non sint quibus est deus mayus bonum, mania sunt tamen ea mutabile bona quae aderere possunt, ut beata sint, immutabili bono, quod usque adeo bonum eorum est, ut si ne illo misera esse necesse sed. Ne quidio cetera inhac creatore universitate meliora sunt quia misera esse non possunt, ne qu'enim cetera membra corporis nostri idio dicendum est, oculis esse meliora quia ceca esse non possunt, si cutaute melior est natura sentiens et cum dolet quam lapis qu'idolere nullomodo potest, ita racionalis natura prestanzior etia misera quam illa quae racionis vel sensus est experts, et idio ineam non cadit miseria. Quod cumita sit, huwic natura quae intanta excelentia creata est, ut licet sit ipsa mutabilis inharendo tamen incomutabili bono, idest summo deo, beatitudinem konsequatur, nec ekspleat indigentiam suam nisi uti qu'e beata sit, e i qu'e ekspleende non suficiat nisi deus, profecto non illi aderere vithium est. Omne autem vithium natura nocet acperoc contra natura mest. Abilla idgitur qu'e aderet deo non natura difvertista, sed vithio, qu'otamen etiam vithio val demania multum quem laudabilis ostenditur ipsa natura, cuyus enim recte vituperatur vithium prokuldubio natura laudatur. Nam recta viti vituperatio est quod ilo deo nestatur natura laudabilis. Si cutergo, qu'um vithium oculorum dicitur cecitas id ostenditur quod ad natura oculorum pertin et visus, et qu'um vithium aurium dicitur surditas, adeorum natura pertinere demonstratur auditus, et qu'um vithium creatur angelice dicitur qu'o non aderet deo, hing apertissime declaratur eius natura ut deo aderet convenire. Qu'um por romania cit laus aderere deo ut ei vivat, indesapiat, illogaudiat, tantoku bono sinemorte, sine errore, sinemolestia perfruatur, qu'is dignie cogitare possit aud elo qu'i. Qu'apropter etiam vithio malorum angelorum qu'o non aderent deo, qu'oniam omne vithium natura e nocet, satis manifestatur deum tam bonam eorum crease naturam, qu'in oxium cit non esse qu'um deo. Caput alterum, nullam essentiam deo esse contrariam, qu'ia abeo qu'i sum et semperest, hoq intotum videtur diversum esse quod non est. Heq diqta sin't, ne qu'is qu'um qu'um de angelis apostaticis loquimur, existim et eos aliam velutexalio principio habere potuisse naturam, neq eorum nature auctorem deum. Qu'ius erroris impietate, tanto qu'is qu'e carebit expeditius et facilius, qu'anto perspicacius inte legere potuerit quod per angelum deus diksit, qu'ando moisen mittebat ad filios Israel, ego sum qu'i sum. Qu'um enim deus sum essentia cit, hoq est summe cit, edidio immutabili cit, rebus qu'as ex nihilo creavit esse dedit, sed non summe esse, cit est ipse, et alis dedit esse amplius, alis minus, ad qu'e ita naturas essentiarum gradibus ordinavit, cit enim abeo quod est sapere vocatur sapientia, cit abeo quod est esse vocatur essentia. Novo quidem nomine, qu'usi veteres non sunt latini sermonis auctores, sediam nostris temporibus usitato, ne de set etiam lingue nostre, quod greci apellant usian, hoq enim verbum, e verbo express sum est ut diceretur essentia. Acperoc ei nature qu'e summe est qu'a paciente sunt qu'e qu'unque sunt, contraria natura non est, nisi qu'e non est, e i quip quod est non esse contrarium est. Et propteria deo id est summe essentia et auctori omnium quallium qu'e essentiarum, essentia nulla contraria est. Capu tercium, de inimicis dei non per natura, sed per contrariam a voluntatem, qu'e cum ipsis nocet, bone uti qu'e nature nocet, qu'e avicium si non nocet non est. Dicuntor autem inscripturis inimicis dei, qu'e non natura, sed vitis adversantur eius imperio, nigi ei valentes nocere, sed sibi. Inimicis enim sunt resistenti voluntatem, non potestate la edendi. Deus nanque immutabilis est et omnimodo incorruptibilis, id circo vitium qu'o resistunt deo, qu'e eius appellantur inimicis, non est deo sed ipsis malum, neque hoc obaljud, nisi qu'e corumpit ineis nature bonum. Natura iditur contraria non est deo, sed vitium qu'e malum est contrarium est bono. Qu'is autem neget deum summe bonum, vitium ergo contrarium est deo, tanku am malum bono. Porro autem bonum est et natura qu'am vitiat, unde et huic bono uti qu'e contrarium est, sed deo tantum modo tanku am bono malum, nature vero qu'am vitiat non tantum malum, sed etiam noxium. Null a quip emala deo noxia, sed mutabilibus corruptibilus qu'e naturis, bonis tamen ipsorum qu'o qu'e testimonio vitiorum. Si enim bone non estent, eis vitia noxere non possent. Nam quid eis noxendo faciunt, nisi adimunt integritatem, pulcritudinem, salotem, virtutem, et quid quid boni nature per vitium detrae, sive minui consuevit? Quod sium nino desit, nihil boni adimendo non noxet, acperoc neg vitium est. Nam eis vitium et non noxere non potest, unde collegitur qu'am vis non possit vitium noxere incomutabili bono, non tamen posse noxere nisi bono, quia non inest nisi ubi noxet. Hoh etiam isto modo dici potest, vitium eisnec insummo posse bono, nec nisi in aliquo bono. Sola ergo bona aliqubi eisse possunt, sola mala nusquam. Quoniam nature etiam ille, qu'e ex male voluntatis initio vitiate sunt, inquantum vitiose sunt, male sunt, inquantum autem nature sunt, bone sunt. Ecum empenis est natura vitiosa, excepto eo quod natura est, etiam hok ibi bonum est quod impunita non est, hok enim est justum et omne justum prokul dubio bonum. Non enim quisquam devitis naturalibus, sedde voluntatis penas luit, nam etiam quod vitium consuetudine nimiove progresu roboratum velut naturaliter inolevit, a voluntatis umsit exordium. Devitis quipe nunc loquimur eius nature, qu'i menz inest capax intelligibilis lucis, qu'a disernitur justum ab iniusto. Caput quartum, de naturis irrazionalium auta vita carentium, qu'a in suo genere at qu'e ordine, ab universitatis decore non discrepant. Ceterum vitia pecurum et arburum, aliarunque rerum mutabilium aqued mortalium, vel intelectu vel sensu vel vita omnino carentium, qu'ibus eorum disolubilis natura corumpitur, dam navili aputare ridiculum est, qu'un iste creature eum modum nutu creaturis aceperint, ut cedendo ac succedendo, peraganta infimam pulcritudinem temporum, in genere suo istius mundi partibus congruentem. Neque enim celestibus purant terrenaco aekwanda aut ideo universitatis deese ista debuerunt, qu'oniam sunt illa meliora. Cumergo in his lucis, ubis et alia competebat, alias alia deficientibus oriuntur, et succumbunt minora mayoribus, at qu'ina qualitatis superantium superata virtuntur, reerum est ordo tranzeuntium, cuius ordenis decus nosa propteria non delectat, qu'oniam aparti eius pro condicione nostre mortalitatis in texti universum, qu'i particule qu'e nosa offendunt, satis apte decenterque conveniunt, sentire non possumus. Un de nobis in quibus eama contemplari minus idone isumus, rectisime credenda precipitur providencia conditoris, netanti artipicis opus in alico repreendere vanitate humane temeritatis audeamus. Qu'anquam edvitia reerum terrenarum non voluntaria neque penalia naturas ipsas, qu'arum nulla omlino est cuius non sit autor et conditor deus, si prudenter attendamus, e adem ratione commendat, qu'ia etineis hoc nobis per vitium tolli displicet, qu'od in natura placet, nisi qu'ia hominibus etiam ipsae nature plerunque displicent, qu'um eis fiunt noxie, non eas considerantibus sed utilitatem suam, sicut illa animalia, qu'orum abundansia, egyptiorum superbia va pulavit. Sedisto modo possuntet solem vituperare, qu'oniam quidam peccantes vel debita non redentes, poni a judicibus yubentur at solem, non itaque excomodo vel incomodo nostro, sed persae ipsam considerata natura dat artifici suo gloriam. Sic est et natura ignis eterni sine ul dubitatione laudabilis, qu'an vis damnatis impis futura penalis, quid enim est igne flammante vigente lucente pulcrius, quid calepaciente curante coquente utilius, quan vis eo niel sit urente molestius, idem ejitur ipsae aliter appositus perniciosus, qu'i convenienter adibitus comodissimus invenitur, nam eius in universo mundo utilitates verbis explicare quis sufficit, necaudiendisunt qu'i laudant inigni lucem ardorem autem vituperant, videlicet non ex vi natura, sed ex suo comodo vel incomodo. Videre enim volunt, ardere nolunt, sed param attendunt eam ipsam lucem quae certe et illis placet, oculis infirmis per incovenientiam nocere, et in ilo ardore, qu'i eis displicet, non nulla animalia per convenientiam salubriter vivere. Capot quintum, quod inomnium natura rum specie ac modo, laudabilis sit creator. Nature ijitur omnes, qu'oniam sunt et idio habent modum sum, speciem sum et quandam secum pacem sum profecto bone sumt. Et cum ibi sumt ubi esse per nature ordinem debent, quantum acceperunt sum esse custodiunt, et quae semper esse non acceperunt, pro usu motuquererum, quibus creatoris lege subduntur, immelius deteriusve mutantur, ineum divina providencia tendentes exitum, quem ratio gubernande universitatis includeit, ita ut nec tanta corrupcio, quanta usque ad interitum naturas mutabilis mortalesque perducit, sic paciat non esse quod erat, ut non indefiat consequenter quod esse debemat. Quae cum ita sint deus quae sum est acque ob hoc abillo facta est omnis essencia quae non sum est quia neque ili e quali esse deberet quae denihilo facta est neque ulmodo esse poset si abillo facta non est nec ulorum viziorum ofensione vituperandus etonium naturarum considerazione laudandus est caputsextum quae causasit beatitudinis angelorum bonorum et quae causasit miseriae angelorum malorum proinde causa beatitudinis angelorum bonorum e averissima reperitur quod ei aderent quii sum est cum veru causa miseriae malorum angelorum coeritur ea merito occurit quod abillo quii sum est aversi adase y conversi sunt quii non summe sunt et hoc vitium quid aliud quam superbia nun cupetur initium quip omnis peccati superbia no luerun tergo adillum custo dire fortitudinem sum et quii magii essent si ei quii sum est aderent sei ili preferendo id quod minus est pretulerun hic primus defectus et prima inopia primunque vitium eius nature quae ita creata est ut necc sum esset et tamen adabea tytudinem habendam eo quii sum est frui poset a qu o aversa non quidem nulla sed tamen minus est et ad qu e ob hoc miserafieret huius porro malae voluntatis causa eficiens si coeratur nii invenitur quid est enim quad facit voluntatem malam cum ipsa faciatopus malum ac per hoc mala voluntas eficiens est operis mali male autem voluntatis eficiens nii ilest quoniam si res ali qua est aut habit aut non habit ali quan voluntatem si habit aut bonam perfecto habit aut malam si bonam quis ita desipiat utedikat quod bona voluntas faciat voluntatem malam eri tenim si ita est bona voluntas causa pecati quo absurdius putari nii ilpotest si autem resista coe putatur facere voluntatem malam ipsa quoque habit voluntatem malam etiam eam coe fecerit res consequenter interrogo at coe ita utesit ali quis in quirendi modus causam aprime male voluntatis in quiro non est enim ima voluntas mala quam fecit voluntas mala sed ila prima est quam nulla fecit nam si precesit a quafiret ila prior est coe alteram fecit si respondetur quad eam nulla res fecitit et idio semper furit quero utrum in ali qua natura furit si enim in nulla furit om nino non furit si autem in ali qua vitia bat eam et corrumpebat eratque ili noksia acperoc bono privabat et idio in mala natura voluntas mala est enon poterat sed imbona mutabili tamen qui vitium hoq posset nocere si enim non noquit non utique vitium furit acperoc neg mala voluntas furis dicenda est por si noquit bonum auferendo velminuendo utique noquit non iditur ese potuit sempiterna voluntas mala ineare in qua bonum naturale preceserat quad mala voluntas nocendo posset adimere si ergo non erat sempiterna quis eam fecitit quero resta tu diqatur quad eares fecit mala voluntatem in qua nulla voluntas furit heq utrum superior sit requiro an inferior an equalis sed superior utique melior quomodo ergo nulius ac non apotius bone voluntatis hoq idem profecto et equalis duq quipe quandiu sunt pariter voluntatis bone non facit alter in altero voluntatem mala relinqitur ut inferior res qui nulla voluntas est fecherit angelice natura quae prima pecavit voluntatem mala sed etiam res ipsa quacunque est inferior usquea di infimam terram quoniam natura et essentia est prokul dubio bona est habens modum et speciem suam in genere acque ordine suo quomodo ergo res bona efficiens est voluntatis mala quomodo in quam bonum est causa mali cum enimes se voluntas relikto superior ad inferiora convertit efficitur mala quia malum est quo se convertit sed quia perversa est ipsa convertio id circo non res inferior voluntatem mala fecit sed rem inferior prave acque inordinate ipsa quia fakta est appetivit si enim alikui duo e qualiter affecti animo et corpore vidiant unius corpore quia avisa unus eorum ad ilicite fruendum moveatur alter involuntate pudica stabilis perseveret quid putamus esse causa ut inilo fiat inilo non fiat voluntas mala quia ilam res fecit in quo fakta est neque enim pulcritudo ila corporeis non fecit in ambobus quando quidem amborum non dispariter occurrit aspectibus an caro intuentis in causa est quernon etilius an vero animus quernon utriusque ambosenim et animo et corpore e qualiter affectos fuisse prediximus an dicendum est ulterum eorum occulta malignis spiritus sugestione temtatum quasi non eidem sugestioni et quale cunque su azioni propria voluntate consenserit han quigitur consensionem han qumalam at quemale su adenti adivuit voluntatem quae ineo res fecirit quernimus nam ut hoca quoque impedimentum abaista qwestione tollatur si eadem tentatione ambo temtentur et unus ei cedat at que consensiat alter idem quii fuerat perseveret quid aliud aparet nisi unum noluisse alterum voluisse acastitate deficere unde nisi propria voluntate eadem fuerat inu troque corporis et animi afexio amborum oculis pariter visa est eadem pulcritudo ambobus pariter institit oculta temtatio propriam igitur inuno eorum voluntatem malam res quae fecirit shire volentibus si bene intueantur nighi lo kurrit si enim dikserimus ipse eam fecirit quid erat ipse ante voluntatem malam nisi natura bona quius auctor deus quie est immutabile bonum quie ergo dicit eum quii consensit temtantii at quesru adenti quii non consensit alius adillicite utendum pulcro corpore quad videndum ambobus adfuid qumante illam visionem ak temtatioonem similes ambo animo et corpore furit ipsum si bi fecisse voluntatem malam quii utique bonus ante voluntatem malam furit quae erat kur eam fecirit utrum quie natura est anquia ex nihilo facta est et invenient voluntatem malam non exeo esse incipere quod natura est sed exeo quod deinihilo facta natura est namasi natura causa est voluntatis male quid aliudo kojimur dicere nisi abono fieri malum et bonum esse causa mali si quidem a natura bona fita voluntas mala quod unde fieri potest uta natura bona quan vis somutabilis ante quam habiat voluntatem malam faciat ali quid mali kojest ipsam voluntatem malam caput septimum causam eficientem mala e voluntatis non esse quae rendam nemo ijitur quera eficientem causam mala e voluntatis non enim est eficiens quia nek ila efexio sed deefexio deeficere nan quem abeo quod sum est adid quod minus est ho kest incipere habere voluntatem malam causas porro defekcionu mistarum kum eficientes non sint uta diksi sed deficientes velle invenire tale est disquam velit videre tenebras vel audire silentium quod tamen utrunque nobis notum est neque ilu de nisi per oculos neque hoke nisi per aures non sane in specie sed in speciei privazione nemo ergo eksme shire quera quod me ne shire shio nisi forte ut ne shire quum enim aces etiam oculi corporalis currit per speciees corporalis nus quam tenebras videt nisi ube cheverit non videt nisi ube nisi ube nisi ube nisi ube nisi ube nisi ube nisi ube nisi ube cheverit non videt etiam non ad aliquem alium sensum sed ad solas aures pertin et sentire silentium quod tamen nullomodo nisi non audiendo sentitur sik speciees intelegibiles mens quidem nostra intelegendo conspicit sed ube deficiunt silikta enime quis intelegit caput octavum deamore perverso quo voluntas ab incomutabili bono ad mutabile bonum deficit hoxio naturam dei nunquam nusquam nulla eksparte posse deficere utea posse deficere què ex nihilo facta sunt quetamen quantomagis sunt et bona faciunt tung enim aliquid faciunt causas habent eficiunt enquantum autem deficiunt ex hoc mala faciunt quid enim tung faciunt nizivana causas habent deficiunt eten quesio incuofit mala voluntas id ineo fieri quod si nollet non fieret et ideo non necessarios sed voluntarios sed voluntarios defektus justa pena conseqitur deficitur enim non ad mala sed male id est non ad malas naturas sed ideo male quia contra ordinem naturarum abeo quod sum est ad id quod minus est neque enim aurivitium est avaritia sed verse amantis aurum justitia de relicta quae incomparabiliter auror debuit anteponi neque luxuriam vitium est pulcrorum su aviunque corpurum sed anime per verse amantis corporeas voluptates negleta temperantia qua rebus spiritaliter pulcrioribus et incorruptibiliter avioribus corp tamur neque yaktantia vitium est laudis humane sed anime per verse amantis laudari habuminibus spreto testimonio conciencia neque supervia vitium est dantis potestatem vel ypsius etiam potestatis sed anime per verse amantis potestatem sum potentioris justiori contenta aqperok qui per verse amat cu yuslibet natuore bonum etiamsi adipiskatur ypsifit im bono malus et miser meliore privatus caput nonum ann sancti angeli quem habent creatorem nature e undem habentabone voluptates autorem perspiritum santum ineis caritate difusa cumergo male voluntates eficiens naturalis vel sedicipotest etsencialis nullasit causa abipsa quipe incipit spiritum mutabilium malum cuo minuitur atque depravatur natuore bonum nekatalem voluntatem facit nisi defeccio cua deseritur deus cuyus defeccionis etiam causa utique defecit si dixerimus nulla messe eficientem causam etiam voluntates bone cavendum est ne voluntas bona bonorum angelorum non facta seddeo coeterna esse credatur cumergo ypsifacti sint cuo modo ila non esse facta dicetur porro quia facta est utrum cum ypsifacta est ansine ila fuerunt prius sed si cum ypsis non dubium cuo abilo factasit a cuo etipsi simulque ut facti sunt ei a cuo facti sunt amore cum cuo facti sunt adeserunt eo que sunt isti abilorum societate discreti cuodilli i ne adem eisti abia deficiendo mutati sunt, mala silicet voluntate ho hipso cuod abona defacerunt a cua non defecisent si utique nolwisent si autem boni angeli fuerunt prius sine bona voluntate eanque in se ypsi deo non operante fecerunt ergo meliores eipsis quam abilo facti sunt absit cui denim erant si ne bona voluntate nisi mali autsi proptere a non mali quia nek mala voluntas eis inerat neque enim abea quam nondum ceperant abere defacerant certe nondum tales nondum tanboni quam esse cumbona voluntate ceperunt atsi non potuerunt se ypsos facere meliores quam eos ille fecerat quo nemo melius quik quam facit profecto et abona voluntatem qua meliores essent nisi operante adiutorio creatoris abere non possent et akum id ejit eorum voluntas bona uta non ad se ypsos quii minus erant sed adillum quii sum est konverterentur e ique aderentes magis essent e jusque participattione sapienter beateque viverent quid aliod ostenditur nisi voluntate quam libet bonam inupem fuisse insolo desiderio remansuram nisi ille qui bonam naturam ex nihilo facem e fecerat ex se ypso facerat inplendo meliorem prius faciens ex citando avidiorem nam ed hoc discuti endum est si boni angeli ypsi in se fecerunt bonam voluntatem utrum aliqua eam an nulla voluntate fecerunt si nulla utiqua nec fecerunt si aliqua un mala an bona si mala quamodo ese potuit mala voluntas bone voluntatis efektrix si bona yam ergo habeband estistam quisi fecerat nisi ille qui eos kum bona voluntate idest kum amore casto co ili adererent creavit simul eis et condens naturam et largiens gratiam unde si ne bona voluntate co cast dei yamore nun quam santos angelos fuisse credendum est istiautem qui kum boni creati ecent tamen mali sunt mala propria voluntate quam bona natura non fecit nisi kum abono sponte de fecit auta mali causa non cit bonum auta minorem aceperunt divini amoris gratiam quamilli qui in edem persiterunt auta si utrique boni e qualiter creati sunt istis mala voluntate kadentibus ili ampius aiuti adeam beatitudinis plenitudinem unde se nun quam venerunt si cut ejam etiam in libro quem secui turiste tractavimus kum fitendum est igitur kum debita lau de creatoris non ade solos santos homines pertinere verumetiam de santis angelis posse dici quad caritas dei difusa sit ineis perspiritum santum qui datus esteis santum hominum sed primitus preci pueque angelorum bonum este quad scriptum est miki altem aderere deo bonum est ok bonum quibus kumune est habent kumillo qui aderent et interse santam societatem etasunt una civitas dei quetem plumeius kuius pers que coniungenda immortalibus angelis exmortalibus hominibus congregatur et nunc mutabiliter peregrinatur interris vel ineis qui mortem obierunt secretis animarum receptaculis sedibusque requiesit eodem deo creante quem ad modum exortasit eodem deo angelis editum est jam video est sedicendum ex uno quippe homine quem primum deo skondidit humanum genus sumpsit exordium secundum sanctae scripture fidem quem mirabilem autoritatem non immerito habetin orbeterrarum aque inomnibus gentibus inturas inter ceter vera qua edixit vera divinitate preedixit finis partis quadragesime quarte