 Sina-sabi na kiba na ang sinig daw para maging makabuluhan, dapat itong sumabay sa sina-sabi nilang global market community. At dapat ito ay walang territory of Tirutukoy o wala siyang boundary. At dapat, mayroon siya ang universal na appeal. At ang ibig sabihin ito, dapat at tumatangkilik ito sa eba-tibang uri ng mga mayan. Regardless of sex, regardless of color, kulay, kultura, paniniwala, ulahi. Ang daig-dig ay isang para tayo na isa sa digmaan lagi, digmaan sa pag-competensya sa ating mga produkto sa pamilyhan. Kog at pumasok kasi sa pamilyhan, makigita natin at eba-tibang klasing produkto na para naglalaba o nagdidigmaan. Pero ang digmaan ay ito ay walang mga armas. Kog at didigmaan ito sa pagpapakita ng kanilang produkto, pagpapromot ng kanilang produkto. Ito ay mga sinasabi natin consumer products. Ito ay mga pangailangan natin sa pangaraw-araw, turadang pagkain, mga damit. Patuloy na nag-didigmaan sa pamilyhan. Ngayon, dahil ang didigmaan, ang digmaan ay may kinalamang sa kultura. Ito yung sinasabi natin corporate identity. Numahalaga ito sa pagpapakita ng ating appreciation sa produkto ng Pilipino. Dyan tayo ko ulang kung kaya laging dihado o hindi nabibili ang ating produkto. Pero siyempre hindi lang naman nangyariyan kanina, kung hindi ay mga pangkasaysayang batayan niyang kung bakit nag-agalito tayo. Akinulon niya tayo na mga iba-tibang dayuhan sa mga habang panahon. At ating kultura pinigilang umulad. Kung kaya may pagingin tayo sa ating sabili na para bang minamali ito natin at malaki ang pagkilala natin sa anong mga produkto ng dayuhan o naman naisin ng mga dayuhan na sabihin sa atin, tinitig na natin bilang isang katutohan na. Naging palaasa tayo sa mga produkto ng dayuhan. Pero panahon na na baguhin natin ang mga panahon na ito dahil sinagkaan mga mga dayuhan ito, dapat natin balikan ang ating kasaysayang, ating cultural heritage sa sila sabi. Dahil ang mga bagay na yan, pwede natin gamitin para magpaulad ng ating mga desenyo o ceiling na matagal ang silang kaan na mga dayuhan para umulad. At makikita natin ang mga risulta na pagiging mababa na pagtingin natin sa ating kultura. Alam bawa ang mga ad congress sa sinasabi natin, ito yung mga commercial na lumalabas na hora kikita natin sa mga television. Nagkarun sila ng mga competition among Southeast Asians hindi na nanalo ang Pilipinas. Ang laging nanalo ang mga TV commercial say, nagbumula sa ating mga kapit bahay, tulad ang Malaysia ang bawa. Thailand, bakit? Tatanong tayo? Bakit ka? Kalo ko ba mga Pilipino? Dengong muna sa advertising industry. Pero ang dahil ang pala niya dahil hindi natin, gagamit yung ating kultura para ay promote yung ating produkto. Habang yung mga kapit bahay natin yung Malaysia ang bawa, gagamit nila yung kanilang kultura para magpromote ang kanilang produkto. Tayo tumitingin tayo nung sa kung anong uso sa Europa o sa Estados Unidos. Ginagayan natin yung trend. Ang nangyari, sa mga competition, bilibigan ang hurado yung papapahalaga ng isang bansa sa kanilang kultura. So, parang may, parang hindi naman nakakaya, pero nakakapanggliit, kung bakit sa git na nang marami tayong talento, yung nangyari ang mga gilitong bagay. Nandanalo tayo sa mga paligsan sa iba-tibang aspeto ng sining. Pero, alimbawa, may nananalo sa tulad nilalaya sa long, alimbawa. Pero, ang pinopromote lang sining, hindi naman talaga sining ng Pilipino. Kung sining na mga dayuhan. Baga, hindi matatawaran yung kanilang kakayahan, bilang isang artista. Pero, iorong dapat natin ipatibong sa ating mga mga mayan. Dapat, ang pagtangkilig na ito, magsisimula tayo sa Isaian. Magsisimula tayo ang katin, yung ating mga, mga cultural heritage ka. Mga descendyo na hindi na hindi umundlad. At, kung itin natin ito sa, pag-promote ang ating mga produkto, nasya nang, nagiging batayan ngayon ng, mga, parang consumers, sa ibad ibang, deg-dig. Datin, nananayin siya na sabi nilang, dalesis more. Ito yung mga European concepts, sa pagawa ng isang produkto. Pag atapos ngayon, nagiging trade pala, dalesis more, ano na yung, Form Palos Emotion. So pag sinabing Form Palos Emotion, may kinalama na yung dito, pagpapakita ng ating, kultura, pagpapakita ng ating sinig, yung, kung, kung Asian nyan, dapat, yung produkto mo, mga Asian. Walang duda, limbawa na, anong produkto ang gawin ng Hapon, katang sa Malayo, natin tinitinan yung produkto nila, talagang, kung baga, japanis, ganun din naman yung produkto ng China. Katyan natin ting ng Angulo, talagang China, dala-dala yung sinig, ng kanilang bansa. Kung gaya, tapag ating sa mga, paglalaban-laba, ating mga produkto sa, sa, sa Mercador, sabong Mercado, ay, lagi tayo na didihado, hindi tayo makatapat, dahil, na identity yung mga produkto, ipinapakita natin sa bumundo. So hindi pa huleng lahag, ang sinasabi lang natin dito, yung, yung paglapat ng Pilipino culture, yung pagkagaron ng kamulatan ng nationalismo, yung pagtangkilik natin sa ating produkto, ay isang step yan para, bakaron ng tunay na pag-unlad, na sariling atin, dahil, alam naman natin yung mga dayuhan, nag-investin dito, hindi naman para, tulungan talaga tayo, isensily, may mga pansamantan ng trabaho, pero, pagkumita na sila, nag-alasabalutan yung mga yun, na tumili pan si Bambansa. So naiwan tayo na para tayo, ano talo dito, naging, dependent lalo, sa kanila, si Bambansa ang karanasin nila, ay, ay, protectionist, kutawagin, hindi yan ng isa sa mga problema, natin sa, kung anong nung-classing policy, para pangalagaan ng ating resources, dahil, may isang, discurso na, isa yung protectionist, yung isa naman yung pag-opinap, hindi talawag natin free trade. Ngayon, nagtatalo-talo yan, pero, nanaing ngayon, yung sinasabi natin, concepto ng free trade, dahil nga, naging miembro tanang World Trade Organization. So, lahat ng produkto ng gagaling, mga ula-dabang sa, ay, tinatanggap mo natin ng malaya yan, na wala trade barrier, kutawagin. Pero, ito ba nakakatulong sa ating? Sa mahabang pala ho, na ginagawayan ng mga dayuhan sa ating, wala naman tayo na pala. Parang, it's about time na yung damdami ng pagiging makabayan, yung nationalism na sinasabi natin, ay dapat, yun na yung maging batayan, sa anong mga gawain, anong mga endebor, pag-likhaman ito ng sirig, pag-likhaman ito ng produkto, ay dapat, takalapat yun. Dalasabi nga natin, yung ibig sabihin ang, pagiging makabayan, pag-bililim ay yung sarili natin produkto, ay yung para pang kinaikita ng mga, ng mga manufacture, lokal manufacture natin, ay yung miekut lang sa ating bansa, habang yung mga dayuhan nag-invest dito, pagkumita sila, inuwi nila sa ibang bansa, sa kanilab bansa. So, lage tayong may utang, lage tayo ay trade deficit, So, yun ang kahalagahan ng kung bakit yung pag-apply ng nationalismo, lumalo ba sinilang sa sinin, kundi maging sa, lahat ang aspeto ng bukay, at lalo na ngayon, ayun na ngayon, na sa isang pre-trade tayo, na andala-dala na principiya yung utawagin nila, yung neoliberalism. So, ayun yung pinakamalaking threat niyo sa ating bansa. Dahil kung hindi natin bibigyan ng protection, alam mo yung mga foreign investors kung gusto man nila na mga pagbabago sa ating saligang batas, hindi naman talaga kung para paundarin yung ating bansaan, dahil ang gusto nila, extend lang yung power nila sa ating. Nandijan yung application ng intellectual property rights, yung patent na sinasabi, para bang lahat nalang makita, ma-explore nila, ma-explore nila sa ating bansa, ipapatint nila sa kanila. At magbabayad ka ng royalties sa kanila. Pag-amastan, yung dapat ang gobierno umalis, wag makielang sa mga strategic industries tulad ng transportation. So, katulad yung MRT, lahat siyang pinaprivatize. Dapati open niyan sa mga foreign investors kung meron. Tulad ng telecommunication. Yan, napakay strategic niyan sa buhay ng isang lipunan, anong privatize na yan. Katulad ng banking, lahat yan. Energy, alam naman natin yung communication, tulad ng miral ko, PLDT, pag-aari lang ng isang malaking consortium. Basically, alam natin, dayuhan na nagmamayari. So, pananguna, taguyod natin yung pagiging makabayan sa lahat ang specter ng buhay. Dali, nang ating bansa.