 Znajdujemy się w Sołedaże, jak słychać, cały czas trwają walki, miasto jest ostrzybane, rakieta migrat, górnią strzylecką, generalnie nie ma tutaj bezpiecznych miejsc. Wsebudę dobry, bratik. Wszystko będzie dobrze. Wsebudę dobry. Jak w podkosie chyba, nie? Jeszcze troszkę. Dawaj, dawaj. Jest? Siedzi? Od 2014 roku. Pierwszy raz 2014 roku i 2015 roku pojawiłem się na Ukrainie na froncie. Moja praca w Ukrainie jest pracą, która odbywa się na zasadzie wolontariatu, jest pracą ochotniczą. Jako medyk pola walki, razem ze swoimi ludźmi ratujemy ludzi na pierwszej linii. To znaczy, naszym zadaniem jest wyciągnąć żołnierza z podognia, udzielić mu podstawowej opieki medycznej, zadbać o to, żeby się nie wykrwawił, usunąć dysfunkcję układu oddechowego, uderzyć drogi oddechowe i wywieźć go w miejsce względnie bezpieczno, gdzie czekają na niego karetki pogotowia. Czyli można powiedzieć, że jesteśmy takimi medykami pierwszego kontaktu dla rannych żołnierzy. Jesteśmy małymi zespołem, na chwilę obecną pracujemy na miejscu z zespołem trzosobowym, który się rotuje. Ja bardzo bałem się tego momentu próby. Ja bardzo bałem się sytuacji, w której pierwszy raz znajdę się pod ostrzałem. Pierwszy raz będę miał tego rannego z poważnymi ranami i okazało się, że zachowałem zielną krew. Okazało się, że wiedziałem, jak się zachować. Okazało się, że pomimo strachu udało się go naturalne skutecznie kontrolować, by go przekuć w umiejętności logicznego myślenia i szybkie opodajmowania decyzji. Właści pod Hersoniem, po średnieniu w okopach 500 metrów od Rosjan. Ostatnio od mnie jest trochę rozmów i zagranicznych mediach. To jest wielki festiwal wyrzeczeń. My musimy przede wszystkim stanąć twarzą w twarz z naszymi rodzinami, które boją się, że stracimy życie. My ich nie oszukujemy i mówimy, że także może się to zdarzyć. Męża, żonie, syna matce, to chyba cieszy najbardziej. Życzyliśmy na tyle mostu zmotywowani i to, co tam widzimy na Ukrainie, sens tej pomocy, czy też brodnie, które widzimy na własne oczy. Skutecznie nas motywują do tego, żeby mimo wszystkiego jednak tam pracować i działać. W międzyczasie był też Irak, była też seria, gdzie wspieraliśmy kurdów walczących z państwa islamskim i staramy się konsekwentnie, pomimo tego, że nawet jeżeli jesz czerstwy kawałek chleba, to powinieneś się cieszyć, bo po pierwsze masz co zjeść, po drugie masz możliwość jedzenia, że jesz. Gwiazdy świecą jaśniej po takich przeżyciach, bo możesz na nie patrzeć. W ogóle sam fakt, że możesz wyjść na zewnątrz i patrzeć w gwiazdy, świadczy o tym, że nie ma dronów w powietrzu, że nie działa alkleria, a możesz oddychać świeżym powietrzem. Bycie tam sprawia, że człowiek dostrzega rzeczy i małe szczęścia, których normalnie by nie dostrzegał. Na pewno ciężko było zaakceptować, że nie wszystkim mi się pomoże. Nasze rodziny nie będą miały oczkodowań, bo my to robimy całkowicie wontarstycznie i gdzie się wie już na dzień dobry, że nie uda się pomóc w tej osobie. Jeśli chodzi o na przykład jakieś takie miejsca w Ukrainie w ostatnich paru.