 Vandaag is de 23e beinkomst van de UFT-society, of zoals die nu heet Tilburg University Society, hier in de Society de Witte in Den Haag. Met als thema Den Haag, stad van rechten en vrede, of even rede. En het gaat om het belangrijke onderwerp van niet alleen oorlogen, zoals bijvoorbeeld in de Irak en Syrië, maar ook de migraatiestromen die op dit moment Europa over spoelen. En natuurlijk alle gerelecteerde issues. Er hebben twee eminenten-sprekers. De eerste is professor Willem van Genuchten, Hooglija Internationale Recht aan Tilburg University, oud lid van de adviesraad Internationale Vraagstukken, een autoriteit op dit gebied. De tweede spreker is professor Jaaprop Schreffer, voorzitter van de adviesraad Internationale Vraagstukken, oud secretarisgenaar van de NAVEL en oud minister van Buitwalsche Zaken. En die zullen de degens kruisen op dit belangrijke onderwerp op een inhoudelijke wijze. Maar het allerbelangrijkste is dat wij daarna natuurlijk een discussie hebben onder Chatham House Rules. En daar kijken wij naar uit. Ik concentreer mij op de stad in Hagels, de stad waar Internationale Recht wordt gemaakt en verder wordt gevormd. En op den Hagels kennestad, als het gaat om het maken, dan heeft de Haag natuurlijk een mooie traditie. Hij heeft al eeuwenlang eigenlijk onderhand bijgedragen, de vorming van het Internationale Recht. En via allerlei instanties die hier zijn, Internationale Gerechtst of Strafhoofd, Jogoslaanver tribinaal, andere gerechten, doet men ook volop mee aan geschillenbeslechting. En al de berechten van misdrijven tegen de menselijkheid enzovoort, dat doet de Haag goed. Wat de Haag ook wel goed doet is blijven zoeken naar niches. Voor durend kijken zijn er nog plekken waar wij moeten helpen om het Internationale Recht verder te ontwikkelen en aan geschillenbeslechting. En wat de Haag naar mijn smaak nog veel meer moet doen, is de complexiteit van de wereldvraagstuk op zich laten inwerken. En dan kijken of er nog behoefte is er nog meer andere mechanieken om uiteindelijk recht te doen aan de slachtoffers van allerlei schendingen. Dat is één groot punt, ga ik straks uitwerken. Tweede is dat ik vind dat er op het terrein van bedrijven en rechten van de mens veel meer moet gebeuren. In het algemeen op het vlak van economische actoren en de rechten van de mens. Veel macht zit tegenwoordig niet bij staat, maar bij bedrijven. Ook daar gaat veel fout, en daar heeft de Haag zeker nog een wereld te winnen. Den Haag als internationale legal capital of the world, Den Haag als stad van vrede, veiligheid en recht, moet uitgaan van het principe no bless oblige. En dat wil zeggen dat wij in Den Haag niet alleen moeten praten over het instandhouden van een internationaal systeem wat zoveel als mogelijk op regels is gebaseerd, systeem wat rafelt, omdat wij een wester systeem van internationale samenwerking sinds de oorlog hebben opgebouwd. Waar andere landen zo'n China van zeggen, dat is ons de westers. En je zult dus met dat soort landen in gesprek moeten raken, wil je dat op regels baseerden systeem overeindhouden. Eénvoudig zal dat niet zijn, omdat er buiten het internationale systeem om ook vele ad hoc diplomatieke oplossingen worden gekozen, die niet ideaal zijn, maar wel het enige alternatief. Wij moeten, levend in the world of order, zoals Tom Friedman dat formuleert, omgaan met een steeds grotend word in de world of disorder. Krijg ik naar de grote migratieproblemen waar we op dit moment over praten. Dat wil zeggen dat we ook ons moeten realiseren dat culturele conflicten vaak gekopiceerder zijn dan ideologisch gedreven conflicten. En Den Haag kan ervoor zorgen, en Nederland moet ervoor zorgen dat op een aantal omstreden punten Nederland een belangrijke bijdrage kan leveren aan het verminderen, het voorkomen van het verder rafelend van het systeem.