 Deze microfoon mag ik gebruiken, Maxime en andere, maar vooral kijkers thuis, dus dat heet Van Haagte welkom. Meneer de minister, we zijn buitengewoon vereerd met uw bezoek en onze universiteit en het is het dag van de complimenten. Oké, wat denk u, wat gaat u nu zeggen? Nou, ik wou me eigenlijk richten aan uw voormalige collega's, want u bent ook ooit begonnen als student, we allemaal. En hier zit wel de vienfleurg van Tilburg, studenten die bestuurlijden, en jullie hebben allemaal gedacht dat het mooi en bijzondere bestuursjaar wordt. Nou, dat is het geworden, wie had dat kunnen denken. Covid, hier zit wel de vienfleurg van Tilburg. Misschien nooit meer weggaan, we hebben er veel van geleerd. Bestuuren hebben nog elke dag, maar jullie hebben allemaal gedacht, ik wil een groot compliment naar onze bestuursjaar, maar jullie uitspreken. Want jullie hadden heel ander gedachte beginnen, jullie ook thuis trouwens. Voor deze bestuurlijden zal heel makkelijk. Fijn, meneer minister, dat u aandacht geeft voor de studenten. U was geloofd ooit, ook u was niet zomaar studenten. Jullie hebben ook studenten bestuurd, jullie hadden heel ander gedachte. En heel goed gezelschap, jullie ook thuis trouwens spreken voeren over wat zij nu meemaken. Toekomst van ons land, wat belangrijk is om vandaag over te hebben. Dat laat ik vele graag aan jullie, onder de bezielenbeleiding van Maxime Notemans, die je leiding geeft aan de debatclub. Maxime, aan jou, de vloer, de gesprek te voeren over wat zij nu meemaken. Ja, achterlijk dank. En ook dank aan u, meneer Hoekstra, namens de Tilburg Universiteit, de Universiteit vanaf de welkom. Wij gaan vandaag een gesprek voeren over hoe de studenten wel zijn. En ik heb met mij Wouter Jansen van fracties Sam, Wouda Schijver van fracties Fond, meneer Jorgen Schoenmaker van de Universitetervereniging, sorry, sportsvervenering. Ik wil er lastig zijn, maar juist ook voor jullie gevoeligheid. Nou, ik vind het gek, want je wil het ontwikkelen. En het is heel daarnetig, maar ik vind het geveeligheid. Ik vind het gewoon niet goed, maar ik ga mijn huis in de Universitetervereniging kunnen hangen, het is bij jullie gezaakt. Het kan niet, maar het is bij jullie gezaakt. Het is een enorme gesprek, maar juist ook... Jouw vraag was volgens mij een andere. Jouw vraag was wat ik er nou van vindt, dat ik eigenlijk geen campagne kan voelen in coronatijd. En ingezicht als lastigheid, maar dat is, als ik het vergelijkt met wat jullie ook zoet, wat jullie mee te maken hebben, is dat natuurlijk klein leed. Jouw vraag was volgens mij een ander. Jouw vraag was wat ik... Ik vind het daarom hartstikke leuk dat ik uit die gevangenis die Den Haag natuurlijk ook een beetje is in coronatijd. Dat ik er even uit mag. En dat ik vandaag een hele dag mag luchten in Brabant. En dan vandaag bij jullie hier ben om met jullie in gesprek te gaan. Nou, heel mooi gezegd. Laten we er doorgaan naar Wouter Jansen van Sam. Jij wilt een vraag stellen over de zorg? Ga je gaan? Voor Nederlandse studenten is dat vaak nog wel te bedoelen in hun eigen stad. Maar voor buitenlandse studenten zeker niet. En wat wij ook zien is dat, op het moment dat je een huisarts krijgt, dat je wordt aan het toegestuurt omdat je psychologische aandoeningen hebt, je hebt stress ontvangt, stress. Maar daarnaast ook depressieklachten die je zeker in de afgelopen tijd kan hebben ontwikkeld, dat het een wacht hebben die psychologen dan weer wilden. Mijn vraag is eigenlijk aan u, wat u en het CDA hieraan willen doen, zodat studenten na deze zware periode niet alsnog in een dieper tal belanden. En als ik je vraag mag, is het ook iets waar jij zelf tegenaan gelopen bent, of gewoon zelf mensen die jouw naast de omgeving hebt gezien? Nee, niet ik specifiek, maar in mijn baan als studentenfractielit word je natuurlijk wel heel veel benaderd door studenten. En er zijn wel ook echt verhalen waar studenten mee ons niet komen, die dan best waarschijnlijk zijn, die zes maanden op een huisartsdoorverwijzing hebben gehoord, volgens vier maanden tot psychologen en dan ben je gewoon een jaar verder. Een jaar kan er heel veel met je klachten gebeuren. Ja, weet je, enorm ingewikkeld. Lieslot, mijn vrouw, is zelf huisarts. En ik zie ook gewoon als ik luister naar de verhalen uit haar praktijk, hoe enorm druk het daar is. Zij is aan het werk in Almere, is helemaal niet in omgeving met veel studenten, maar ook daar wordt die huisartspost, die wordt gewoon overlopen door mensen met klachten, en vaak ook met psychische klachten die erger zijn geworden het afgelopen jaar. Wat volgens mij het allerbelangrijkste is, is dat we niet alleen zorgen dat jullie goed toegang hebben tot huisarts en psychologen, maar dat we ook wat doen aan het probleem wat er natuurlijk eigenlijk achter zit. Want, en ik ga toch wat meer zeggen als je dat goed vindt, en ik zal niet teveel oude horen over vroeger en dat het toen allemaal beter was, maar ik wil toch één ding zeggen om een vergelijking te maken tussen jullie studenten tijd en de mijnen. Want toen ik 18 was, stapt ik met een enorm grote tas op m'n rug, stapt ik letterlijk uit de trein in Leiden, een stad waar ik één keer eerder was geweest, en ik had binnen twee weken eigenlijk zoals bijna iedereen in Leiden had ik een kamer. Ik had een basisbeurs, ik geloof dat je toen nog een jaar of 5, 6 mocht studeren, en dingen als studiepunten die je verplicht moest halen. Wagenaar was toen director van de Leidse Universiteit, die was daar een beetje mee aan het experimenteren. En ik wist zeker dat als ik zou afstuderen, dat ik dan niet alleen zeer waarschijnlijk een baan zou krijgen, maar ook een vast contract. En al die dingen die zijn veranderd, al die dingen zijn veranderd. En daar moeten we volgens mij mee aan de gang, want mijn overtuiging is, maar ik wil ook graag van jullie horen, dat dat juist veel stress oplevert. En dat je moet lenen om überhaupt te kunnen studeren, dat je niet zeker weet wat voor soort contract je straks te wachten staat. Dat je eigenlijk zeker weet dat als je dan zo meteen vanuit de studentenwoning een huur of een koophuis wil zien te bemachtigen, dat dat graasend ingewikkeld is. En dat zijn dingen die onzeker uit, daar moeten we met elkaar echt aan mee aan de slag. Ik denk dat je dat mooi heeft weten te verwoorden, en dat meest studenten dat ook wel zo ervaren. En daarom wil ik ook aan aankort, dat u iets zei over woning, studentenwoning, dat blijft een groot probleem, niet alleen in Tilburg, maar overal, maar niet alleen voor studenten, maar in het algemeen. En daarom voel ik me af, vandaag was het opnieuw dat als het gaat om de woning te kort, dat geen enkel verkiezingsplan dat helemaal zou kunnen oplossen. Ook dat van u, dat is toch gek door het planbureau. Hij moet eens er nog een keer rekenen misschien, of? Maar sorry, ga je gang? Ja, ik hoop wel, hoe zit je daar dan? Dan kijk je naar studentenwoningen, stimuleren van huurders om ook aan studenten te blijven huuren en ook ruimte voor studenten te maken. Nou, ik ben wel optimistischer dan het planbureau. Kijk, het eerlijke verhaal is natuurlijk dat ook ik niet over 12 maanden die woningen allemaal heb gebouwd. Daar hebben we te veel achterstand voor opgelopen. Ik ben er wel van overtuigd dat wat kan is de komende 10 jaar er in miljoen woningen bij bouwen. En ik ben er ook van overtuigd dat als je dat gewoon slim en goed aanpakt, dat je ervoor kan zorgen dat minimaal een kwart van die woningen juist zijn voor jullie generatie. Juist voor de mensen tussen de 20 en de 35. En als we dat weten te realiseren, dan blijven veel mensen die klaar zijn met hun studie, blijven ook niet meer op een studentenkamer zitten. En die gaan dan gewoon door, door de woningmarkt op, worden geholpen op het gebied van volkshuisvesting. En dan zal je ook zien dat er weer meer ruimte komt voor studentenkamers. Ik denk overigens wel dat je ook meer studentenkamers moet creëren, dat je ook meer studentenhuisvesting moet creëren, want het goede nieuws is natuurlijk, dat er in Nederland steeds meer jonge mensen de gelegenheid krijgen om hun talenten te ontplooien en gaan studeren. Het is toch super. Mag ik even tussenbouder komen? Met een oog met de tijd had ik toch gevraagd om naar de volgende. Nog korter. Ja, sorry, we hebben nog 20 minuten dus. Bij deze aan jou het woord Paulen? Ja, ik benoemde het net al een beetje uw studententijd vroeger, toen u 18 was. En gisteren is het ook even korte spraken gekomen tijdens het lijsttrekkersdebat. Over de basisbeurs is er wel een vraag aan GroenLinks. Alleen ben ik ook benieuwd naar uw mening daarover, omdat in jullie verkiezingprogramma's staat ook natuurlijk dat jullie de basisbeurs terug willen brengen. Nu ben ik van fractie Front en fractie Front staat voor de actieve student. Dus voor de student die zich ontplooi naast zijn studie. Dat heeft u zeker ook gedaan. En u weet dan ook dat dit voor financiële terug kan zorgen en dat de studietijd gewoon langer wordt. Maar jullie willen de basisbeurs terug brengen voor de nominale duur van een studie, waardoor er niet echt heel veel ruimte is voor de ontwikkelen naast je studie, zonder daar financiële truc van te ervaren of fractiatiedruk. Dus mijn vraag in u is waarvoor jullie dit hebben gekozen en wat hier misschien andere oplossingen voor kunnen zijn. Ja, wat wij heel bewust vier jaar geleden al hebben gezegd, is dat dat leenstelsel, dat dat een slecht en modieus idee was en is. En de Partij van de Arbeid, GroenLinks, D66, de VVD, die zijn allemaal, hebben zich toch laten bedotten door dat slechte idee. En een deel van die partijen zijn inmiddels op hun schreden teruggekeerd. Sommigen willen er nog aan vasthouden. Wij hebben steeds gezegd die basisbeurs die moeten zijn voor iedereen. We vinden daarnaast dat de groep die dan precies tussen Wallen en Schip valt, dat die voor ons stuk gecomposeerd moet worden. En je hebt gelijk, eigenlijk is misschien wel het belangrijkste, en ik hoop dat Wim van den Donk maar dat gaat vergeven, misschien wel het belangrijkste wat je te doen hebt in die vorige jaren als student, is niet wat zich letterlijk op de universiteit afspeelt. Ja, dat is ook belangrijk, want je moet ook daar leren hoe het recht in elkaar zit als je rechten studeert. Je moet leren hoe het op economisch vlakte aan toegaat. Al is het maar om te begrijpen waarom al die hoogleraar economie zo met elkaar ondereen zijn. Dat moet je ook leren. Maar het allerbelangrijkste is toch leren van contact met andere mensen, daarin op je bek gaan, jezelf ontwikkelen. Ik denk, ben ik iets optimistischer over dan jij, dat dat ook kan als je gewoon de mogelijkheid krijgt om in de normale tijd af te studeren. Dat is iets minder dan hoe het bij mij was, maar ook ik, ook mij is het gelukt, en ik ben echt niet slimmer dan jullie, om gewoon nominaal te studeren en er wel dingen naast te doen. Soms overstoor je even een jaar te stoppen met de studie, dan iets anders te doen en daarna de boven op te pakken. Ja, het is wel dat studenten er dan tegenaan lopen, dan bijvoorbeeld wij allemaal doen een fulltime bestuursjaar, en het is zo dat wij wel geld aan de Unie moeten betalen, 2000 euro, om hier een bestuursjaar te mogen doen. Dus dan ben je uiteindelijk wel weer geld aan het betalen, terwijl je eigenlijk niet echt studeert. Dat is geld wat je moet betalen aan de universiteit? Ja, je moet college geld betalen, ook omdat wij een partij zijn van de Unie, moet je natuurlijk wel ingeschreven staan bij de Unie. Ik wil natuurlijk niet in conflict komen tussen jullie en Wim van der Donk, en nu allerlei ingewikkelde bloftes namens hem doen. Daar kan ik natuurlijk ook niet doen. Het laat alleen wel zien dat dat ook weer anders is dan toen ik studeer. Want toen ik studeerde, in mijn bestuursjaar, studeerde ik voor meer dan een jaar niet. Ik betaalde ook geen college geld, maar ik kreeg van de universiteit hetzelfde aan studiefinanciering. Dus je kon me eigenlijk gewoon, ja, gratis was het niet, maar je kon me eigenlijk gewoon een jaar tussenuit. Oké, duidelijk. Dus, ja. Zullen we dan over naar de volgende vraag? Ja, ik ben vanuit het sport, dat is deel ik sport. Ik heb eigenlijk wel een belangrijke vraag, want ik heb echt veel vragen vanuit verschillende besturen van onze sportverenigingen. Ja. Het is, ja, teamsport gaat nu wel door. Dus wij mogen daarlijk bijvoorbeeld de heren 1 en de heren 2 van één vereniging mogen te elkaar spelen. Ja. Voetbal als voorbeeld. Ja. Maar een dansvereniging mag niet dansen, want dat goed zou kunnen afpakken. Ja. En mijn vraag is eigenlijk wat zorgt nou dat ze gekozen hebben om teamsport wel door te laten gaan en niet zoiets als een dansport? Ja, hele terechte vraag. Ja. En ook gewoon heel eerlijk wild ingewikkeld. Ik ben zelf heel erg geneigd om bij al die overleggen die we in het kabinet hebben, steeds ook te kijken naar wat er wel kan. Ja. En we weten dat, zeker de hele jonge kinderen die sporten, dat die eigenlijk nauwelijks gevaar betekenen voor elkaar. Ja. We weten ook dat teamsport voor iedereen heel gezond is en dat met name ook de volwassenen onder de dertig relatief weinig risico lopen. Maar we weten ook dat het niet, ja, het kan niet helemaal gratis. Het kan niet helemaal gratis als het gaat om de verspreiding van het virus. Dus het is een beetje een zalm ons oordeel. Waarbij we gezegd hebben, oké, dan gaan we ook een grotere groep, gaan we weer laten sporten. Het is dus de groep tot, wat is het, 27 jaar. Die kunnen dan ook naar buiten. Die kunnen dan tegen hun eigen club of hun eigen team kunnen die spelen, maar niet naar het dorp of de stad verderop. Ja. En nog niet in de sportschool. Terwijl het wel, bijvoorbeeld, hier zou kunnen hier op de Thunberg Universiteit. We hebben natuurlijk wel veel mogelijkheden. Ja, zeker. En, weet je, mag je best weten, ik heb zelf in de kabinet ook dat voorbeeld aangedragen van mensen die, neemt tien mensen die met elkaar op een voetbalveld crossfit gaan doen. Ja. Of die met z'n tienen gaan yoga, of wat dan ook. Ja, als die maar voldoende uit elkaar staan, dan gebeurt er buiten natuurlijk helemaal niks. Ja. En toch zit je elke keer te puzzelen, hoe neem je wat meer risico, maar ook weer niet zoveel risico dat de boel straks weer op slot moet. Ja. En ja, er zijn een heleboel dingen, als je zeker weet dat het verantwoord gaat, dat je die de best bij zou kunnen doen. Het probleem is dat het natuurlijk niet altijd helemaal goed gaat. Maar geloof me, ik wil echt, ik zou het dol graag willen, ik ben ook totaal klaar mee met het hele corona, ik zou toch graag willen dat jullie weer kunnen sporten, jullie weer kunnen studeren. Want ja, dat moet voor mij ook belangrijk, maar voor jullie nog veel belangrijker. Goed. Nou, dat is mijn vraag verantwoord. Oké, dan gaan we over naar Joshua Stassen. Ja, dank je wel, Maxime. Ja, meneer Oesha, je gaf het net al aan. Er zijn natuurlijk een aantal zaken, er zijn er anders. In deze tijd kun je studeren, de huisvestiging is lastiger. We hebben geen basisbeurs meer en vervolgens komt er ook nog een coronapandemie, die eigenlijk alles erger maakt. Terwijl, maar op soms is het wel... Ja, het is best flink, ja, ja. En daar gaat het natuurlijk ook om, want het is aan ons gevraagd om solidair te zijn met de oude generatie. Alleen, ik kom nu de vraag nu weer uitgaan, is het niet misschien nu eens tijd dat iedereen solidair is met jongeren, met studeren? Ja, ik ben het gewoon totaal met je eens. Ik ben overigens wel echt, ik maak er daar natuurlijk net een beetje een makkelijke grap over. Ja. Maar, weet je, de kracht van jullie generatie, de kracht van mensen die zijn begonnen met een opleiding met een studie, is dat het leven nog aan hun voet ligt. Dus ga ook niet teveel al die juramsalige verhalen in de krant zitten lezen. Hou ook dat positieve wat jullie generatie heeft, hou dat vast, want daar kom je gewoon een heel eind mee in het leven. Sommige worden kan je altijd nog, als je mijn leeftijd hebt of nog ouder, maar begin er niet te voeren aan, zou ik zeggen. Nou, nee, dat is ook zeker waar, en dan zijn ik genoeg. Wij zijn ook het voorbeeld de studenten die dan hetzelfde iets hebben van nou, we willen dan wat gaan doen. Alleen, het zien we wel tegelijkertijd, die maatregelen en de versoepelingen die lijken steeds eigenlijk studenten te vergeten. Het geld wat je kan ontvangen als steun van bijbaan, daar zit een gekke grens aan die vaak niet wordt gehaald. En dan is het alternatief leen maar meer. Of dat nou een goede alternatief is, dat weet ik niet. Denkt u dan niet dat daarna geen blinde vlek heeft voor studenten? Nou, het gaat eerlijk gezegd heel vaak, en ik zal niet al die kabinetsleden opnoemen die jullie allemaal benoemen, maar ik ben wel echt één van. Het gaat heel vaak ook over jullie, omdat we echt zien bij wie het het meeste pijn doet. En in mijn overtuiging zijn dat jonge mensen die klaar zijn met de middelbare school en net aan een opleiding zijn begonnen. Of net het huisart zijn en met de studie zijn begonnen. En die gewoon soms letterlijk opgesloten zit op een kamertje. En als je met z'n vijf of met z'n tienen in een huis woont of een campus woont, dan heb je natuurlijk echt nog wel wat gezelligheid en wat contact over. Maar er zijn ook jongeren die inmiddels gewoon weer gestopt met een opleiding. Waarom? Omdat ze het gewoon niet volhouden om elke dag weer naar het ellendige scherm te kijken en op die manier hun levenvorm te geven. Maar ik wil even terug naar jouw eerste vraag. Want jouw vraag was ook leuk dat al die kwetsbaren ouderen gevaccineerd worden, maar wij dan. Dat is precies de reden dat ik gisteravond bij dat debat heb gezegd. Het is terecht dat wij begonnen zijn met het vaccineren van de kwetsbaren. Maar het kan niet zo zijn dat dan zometeen jongeren het langste opgesloten zitten, het langste moeten wachten met verliezen aan vrijheid, met verliezen aan mogelijkheden, met verliezen aan welzijn. De prijzen die zij betalen terwijl even in de beeldspraak de 80-plusser naar het festival komen. Dus dat gaan we niet doen. Wat we gaan doen is, wat mij betreft, zorgen dat we natuurlijk voor die grote groep die straks gevaccineerd is, de samenleving open doen, en voor die grote groep die nog niet gevaccineerd is, die overigens ook veel minder kwetsbaar is, dat we die met testen, jullie dus met testen gewoon weer aan die samenleving laten deelnemen. Dat hebben we ook de afgelopen twee weken in het kabinet besproken. En dat is niet morgen geregeld, ook niet overmorgen, maar dat moet zo snel mogelijk. Moet dat gebeuren? Nou, dan staan we hier. Het is natuurlijk hartstikke tof dat het tijd verneemt om naar ons luisteren en die vragen te beantwoorden. Maar denk je dan niet als jongeren zeggen van, ik heb geen vinding met politiek, dat gaat mij niet. Dat we daar niet iets meer aan moeten doen samelijk. Misschien vanuit Den Haag, dat het toch meer verbondenheid is met ook de jongeren, met studenten en het zijn de politiek om dit soort problemen, bijvoorbeeld in een vroeg tijgstijm aan te lossen. Ik zou het dol graag willen, dat studenten zich nog meer met politiek bezighouden dan ze nu wel doen. Ik zou ook zeggen, ik ga je straks dol gelukkig maken, want ik heb nog het CDA-lidmaatschappen in de achterbak liggen. Ik heb er 1, 2, 3, 4, 5, 6 formuleren. En wat ik natuurlijk hoop, is dat wij alle generaties en ook jullie generatie weten te inspireren om te gaan stemmen, om deel te nemen aan het maatschappelijke, maar ook aan het politieke debat. Want uiteindelijk, wie heeft nog de meeste tijd door te brengen in dit land, wie heeft de meeste tijd nog ook te genieten van het land en te bouwen aan het land, dat zijn jullie. Dat zijn jullie. Met zware woorden heet dat de bloemder natie. Maar dat zijn niet die mensen van mijn leeftijd meer. Die zijn al bijna over de heuvel. Die moeten gewoon zorgen voor een lange remweg. Dus ik hoop van harte dat jullie je regent dingen aan bemoeien. Ik vind het uitstekend als jullie af en toe ook steg dingen aanschoppen. En zeggen, ja, maar waarom doen we het eigenlijk zo? Als het over klimaatbeleid, of over veiligheid, of over de economie, laat van je horen. Dat is echt heel goed en gezond voor al die mensen van boven de 40 en 50. Voor mij zou het horen kunnen we binnenkort een kop koffie inplannen in Den Haak als ik het bak gelopen. Ja, nee, als ik bedankt voor beantwoord van de vraag. Ja, goed zo. Dan gaan we over naar Jody Asveld. Je wil dan vragen stellen over corona. Ja, ik denk dat het ondertussen wel vast staat dat studenten enorm worden getroffen. De sportscholen zijn al benoemd. We hebben nog de avondklok, de horeca. We hebben een bezoekerslimit. Er is gewoon een enorme eenzaamheid onder studenten. Ook zijn er lange rijen bij de GGD en GGZ. De overheid herkent het ook. Maar komen er ook nog concreet te plannen om dit echt aan te pakken? Mag ik je vragen, wat mis je nou zelf het meest? Of wat zit jij nou het meest in de weg? Geen vrijheid. Nee, dat snap ik. Maar wat mis je nou het meest? Is dat het café? Is dat het sporten? Wat is dat? Toch echt wel het trasje pakken. Dat is nu wel heel eerlijk. Ik ben trouwens ook helemaal met je eens. Kijk, lijkt dan dat voorbeeld nemen. Ook daar kan ik nu niet even een makkelijke beloofde doen. Maar ik was 2,5 weken geleden in Amsterdam. En uitgelaten stad. Dat was mooi weer. Alle mensen die zijn dingen aan het afhalen en die staan dat in kleine groepjes. Staan die dat in de buurt van waar anders terrassen zouden zijn geweest. Staan die dat op te drinken en op te eten. En dat hebben we natuurlijk ook in het kabinet over gehad. Daar heb ik ook gezegd, ik heb ook andere gezegd jongens. Als dit nou toch gebeurt met het mooie weer, hoe kunnen we dan zorgen dat die terrassen straks wel weer open kunnen? Nou, het gesprek loopt nog. Dat moet dan natuurlijk ook op een verstandige manier. We hebben natuurlijk ook gewoon gesprekken over. Maar de focus moet natuurlijk steeds zijn op wat wel kan. En laten we nou een beetje... Mijn hoop is dat we met die terrassen dus binnenkort een eind kunnen komen. Vervolgens wil je natuurlijk ook weer meer open op het gebied van het onderwijs. Worden we straks hopelijk geholpen door toch een hogere vaccinatie graad. Worden we geholpen door überhaupt mooie weer, minder overdrag van het virus, zoals we dat vorig jaar ook hebben gezien in de tweede helft van de lente. Nou, met al die dingen ben ik over de terrasje. Maar jij gaat vast ook opnoemen dan het café binnen. En dan ga je vast ook opnoemen de sportschool. En dan ga je zeggen, ja, maar ik wil weer gewoon een wedstrijd spelen. Is het een sportvereniging wel? Jongens, dat moet ook gewoon snel weer kunnen. Want corona gaat in een vorm. Ik weet niet precies welke vorm, maar in een vorm gaat het nog een tijd bij ons blijven. En we gaan echt niet het nog een jaar lang zo doen zoals we het afgelopen jaar gedaan hebben. Maar om dan ook even het voorbeeld van terras even te blijven, is het dan niet eigenlijk veiliger om op terras, waar de tafeltjes veilig op anderhalve meter afstand staan, te gaan zitten dan in overvolle park. Ik bedoel, ik hoef het de vondenpark mij even als voorbeeld te nemen. Dat is natuurlijk de vraag die het kabinet zich ook moet stellen. Dat is de vraag die ik maar ook stelde toen ik in Amsterdam was. Dus ik was eerst in de binnenstad van Amsterdam anderhalve week geleden. Daarna was ik bij een restaurant waar ik vroeger vaak kwam, om gewoon te eten en waar ik dan nu wat kwam ophalen. Dat dat restaurant ligt 150 meter van het vondenpark vandaan. En ja, dat als je dat ziet, kan je dan inderdaad niet beter bij het café op de hoek op anderhalve meter of met een schermpje er tussen het ene van de drinken. Dat is natuurlijk een terecht vraag. De andere kant is dat je weet dat als je dat gaat doen, dan zitten die niet alleen die terras ervoor, maar dan gaan mensen ook die cafés in, omdat ze ook naar de wc willen. En dat is de ingewikkelde afweging. Maar ik ben gewoon een beetje eens, laten we nu kijken wat wel kan. En dan ligt het echt voor de hand om serieus naar die terras te kijken. Oké, hopen. Ik hoop wel even geduld. Ja, mag ik hier op in haken? Ik vind het wel een interessante discussie. En voor ons is het misschien nog relevanter wanneer de universiteit er nou echt opengaan. Ik had nooit gedacht dat ik het zou zeggen, maar ik mis het heel erg om naar school te gaan. Ja, nee. Hoe ziet u dat voor zich? Dat is niet alleen voor jullie intellect, maar ook voor jullie welzijn. Is dat gewoon heel erg belangrijk? Ik zei dat net al. Natuurlijk, al die informatie moet je in je hoofd stoppen. Want zeker als je later nog iets gaat doen met de studie die je volgt, dan is het wel prettig als je er iets van opgestoken hebt. En zelfs als je zo zik, ik heb rechter gesteerd, heb ik eigenlijk tot het moment dat ik in de eerste kamer kwam, nooit meer wat meegedaan. Toch is het nuttig om je die manier van denken eigen te maken. Maar het belangrijkste is gewoon die interactie. En daarom moet die universiteit ook zo snel mogelijk weer open. En we hebben het kabinet steeds gezegd, daarom moet het ook beginnen met het onderwijs. En we weten natuurlijk best dat dat ook weer gevaren met zich mee brengt. Want zeker jongere kinderen blijven echt niet allemaal 1,5 meter bij elkaar uit de buurt. Ik zie het ook aan mijn eigen kinderen. En die zitten alle vier op de basischool. Dat gaat natuurlijk echt anders dan met jullie. En toch moet dat onderwijs ook snel weer open. Want dat is voor jullie gewoon ongelofelijk belangrijk. Dat is het zeker. Ik ga even een plekje zoeken op het podium zodat we gezamenlijk weer af kunnen sluiten. Graag wil ik de kijkers thuis bedanken. U ook, meneer Hoekstra, hartstikke bedankt dat u bent gekomen. En mijn medische studenten natuurlijk ook nogmaals hartstikke dank. Dan heeft u tevallig... Hoe heeft u dit ervaren? En heeft u nog iets afsluitende woorden voor ons waar we de dag mee door kunnen? Ik vind u de hele dag mee door kunnen met wat ik hier ga zeggen. Dan leg je de lat wel heel hoog. Maar misschien ook toch mag zeggen dat ik jullie niet alleen heel erg wil bedanken... ...voor jullie hele terecht te vragen. Maar dat ik jullie vooral ook heel veel succes en heel veel plezier wil wensen... ...in die tijd die hier aan de universiteit nog gegeven is. Want het is niet alleen maar Roosige Romanenschijn. En al die mensen die al lang weg zijn van de universiteit... ...die zeggen dat het allemaal alleen maar geweldig was. Ja, je denkt natuurlijk ook wel eens op een dinsdagmiddag of een woensdagochtend... ...zo leuk is het eigenlijk helemaal niet als ze zeggen. En toch, als je dus onmettend 10 of 20 jaar weg bent... ...dan hoop ik gewoon van harte dat jullie denken... ...wow, wat heb ik daar een leuke mensen ontmoet? Wat heb ik daar een inspirerende professoren leren kennen? Wat heb ik interessante dingen geleerd? Want uiteindelijk je verbazende dingen leren is gewoon hartstikke leuk. Dus dan hoop ik, wens ik jullie zeer toe, heb ik zelf ook ervaren... ...dat je echt denkt wat een verrijking was dat om dat te mogen meemaken. Dank jullie wel en veel succes.