 Sağol mərmətli vəziz tamış açılar dinləyizlər. Bu günləm başlayıraq ayda bir insidəqın bu verilş vahsəsi ilə sizin görüşünüzə gələzik. Zəyimiz Habel yazıqdır. Dünyanı qələm, mürəkcəp və çağız idarədir. Bu sözlə ilk bakışlar təhzüblübdir. Hətta inandırıcı görünməyə bilər. İç bakışlar. Amma Bəşər tarxın ən müdürətli, ən maraqlı abidələri, hansa tiçirlər deyilir. İnsanların əldi iddikləri, bilikləri, deydirdikləri yazıq həmətinlər yaratdıqı yazılı abidələrdir. Bu hər dövüşün belə olur. İndirə belədir. Yazılı bilik zenginlik deməkdir. Küçürə müdürət deməkdir. Müqəttəs kitablardan birində Allah özüdə anlatır. Amdolşun gələmə və onun yazıqlarını. Bəli, əsində bu söz qədən biliyyin, yazının, öğrenməyin, bir sözlə marifləməyin və aydınlanmanın əhəmiyyətini göstərəmdir. İzah edən bir söz taqmaq mümkün deyilir. Örəmməc, okumaq, aydınlanmaq lazımdır və həmiyyətinə vacibliyini görə birinci sıradadır. Bu gün cəmiyyətimizdə bu sahədə olan durgulluğu və ölkünlük, bu vəlişi hazırlamak səhəbdərimizdən biridir həmdə. Məksədimiz bu vəiliş vasitəsi ilə ötən ilə də və günümüzdə yazılan maraqlı və mühim, bu günümüzdə səsləşən ötən dövrlərin aydın mənzələsini göstərən, aktuallığını saxlayan yazları, qulubları, megalələri, hikayələri, əssilə kitablarda hisslələri sizlərə okumaq, onları daha da təbləq etmək və kanatdırmaqdır. Görünlükümüz səsləndirəcəyimiz yazların müəlsüsü istəndən sahəyə aydın olsa. Həmsinin kənz müəliflərin, qulub gələrin yazları da ilə ilə sağır. Əlâvə olaraq və iləşimizdə kitablar və filmlər barədə tərisunatlar və təvsilərdə deşdiriləcəksiniz. Tahrıqdə ilə hadisələr ilə şəxsiyyətlər olub ki, onları illə bir dəfə xadırlamakla çifəyətləmmək olmaz. Bu hadisələr şəxsiyyətlər qalqlarının dövlətlərin ərdində nəyin ki əhəmiyyətli rolları oynublar? Bəyəzən hətta xalqın dövlətin taliəyi onlarla bu hadisələrlə bağlı olun. Dılınların özləri də taliləri də mən su bulduğu xalqının dövlətin taliəyi ilə bağlı olun. Ömürlüyü bağlı olun. Cəniş müqəddimi vermək istəmirəm. Ömür və fa etsə bu haqda yenə danışa səhbətlə şərik. Bəli, biz kanal unuts kanalında ki, iç vəlişimize Azərbaycan dövlətinin quruksu, böyük şəxsiyyət Məhəmmədə əmin rəsuzada haqda müəllifi ilgər çamil olan yazı ilə başlayırıq. Allah bu böyük insanı qurucu babamızın ruhunu şad etsin. Muharistlər nəyə bu qədər yazıb pozur, əlləşir vuruşur, haqlarını xoşqaq görmək istəyirlər? Məsələn, elə sosial şəbəklərdə aktiv olan ziyallarımız niyə hava kelam beləcən faşanlıq edirlər. Çünki onlar yaxşıbaşa düşürlər ki, xoşbəxt yaşamağın yolu, xoşbəxt səmiyyətdə yaşamadan keçir. Təş xoşbəxt dolmaq olmur. Bu məsələnin bir tərəfidir. Başqa bir tərəfisi odur ki, kərək düzünü deyəsən, mağarif silik işi lezzətlidir, qəşəngdir, mənalıdır. Qüsusi həz olmasa, kim cələrdi belə mənsuliyyətli işin altına? Özün üçün yaşamağın bir həzdi varsa, cəgəvara, rəsulu zada, şəriyyəti olmağında başqa daha onlamlı bir həzdi var. Var. Sən nə üçün hər gün səhər oyanıq gezi yattığını, bu zəhmətli işi hər gün niyə təşrarladığını bilmirsən sə? Onlar bilir, ahı qarşılarında çox mühdəşən bir amalları var. Qaldı klas etmək. Gözəl deyə, əzizmən, adını qəfil ne üçün yaşayırsan sualı verilən də, konkret və aydın zabın olması çox gözəldir. Bir də var deyəsən, nə, nə, yaşayır o da görəyin olun. Siz ələ bilirsiz inglaptılar, sultular, mağarifçilər, istimai xadimlər məsələm. Səgevaralar, qandilər, rəsuğuzadələr, zərdabilər, etdiləri iştən tutduları yoldan qəzzam vurdular. Yanılırsız, əksinə onlar bu işlərdən heç birimizin heç nədən alabilməyəcəyimiz xüsusi həzlər alır, bəzən hətta mənəvi qatarsız yaşayırdılar. Min birəzə bəziyyət səkirdimdə, damrab. Fəqət ahıb bəziyyətlərin bir dil əzzət, misilsizdir. Bəlçə ilə ona görədə onlar heç yəsi qınamır, uğrundu əlləşdikləri xalga. İndiklər kimi minnət qoymur, əksinə xalga uca millət qtabı ilə şərəfləndirirdlər. Bir yazıcı, bir aktiyor, bir mağarifçi, bir ziyalı, əgər sənmidir sə, ömrünü bu xalga həs ənlədir, qədri bilmətlərlər kimi pafoslu ciləyilər etməməldir. Adama diyərlər, bəs o yaşadığın həzləri harayazaq. Aqı sən bu zəhmətlərinin qarşılığını alırdın. Şillə, təbi, təhqir, təhnecəsadırsa, mənaalı, amalı həyad, haq sevgisi, təri, xoş sözlərdə mükafat da əzizim. Hər şey bir yana, sən bu işlə xoşbəxt doldurdun. Daha nə istiyirsən? Həyətimiz rüsunələr var. Qırmızı yana, xıcanlı matruşqalar. Hər cünöz xoşlarıyla güllər suluyurlar. Lokun qabağını süpürürlər, bir şeyləri yemləyirlər. Qariyardığı yolların qarnı təmizləyirlər. Soruşursam, nəyidir siz bunları? Nəinize lazımdı? Nə mənağınız var? Sağavları yektildi. Biz bu işlərdən həz alınalım. Və salam, ətqada bu hala əvdimanizm halı deyilir. Yəni, hamı həz üzün yaşır bu həyətdə, əzizm. Hamı, sadəcə rəs uzadələrin duyduğu həz daha dərin və daha həqi gidir. Onların böyükləvi deməz bundadır. Onların en böyüklək çəşfi deməz bu həzdir. Bu həzdir duyduğunsa əvvədi yendirilirsən. Bu həz yaşadır səni. Tarda, qarda, boranda, hər halda və hər vəziyyəttə. Nəzəki, rəs uzadəni yaşadırdır və yaşadır. Baxırsan ona, mətəl qalırsan. Çeşit-çeşit balıq dəriyayatı uf da deməyib. Çünki o, rəs uzadədir, əmindir. Çünki o, əmindir. Qalq bilməsədə, qalik bilir. Şair yazmış daqır. Bu qədər qəm nə yalazın? Deməməm. Qəm çəkiyənə dədir? O, qəmin qədirini qəm sahibədir. Qəm qar bilir. Əsas da qalibdir. Nədən ki, qalik bildisə keciyi tezi var. Qalq da biləcək. Nəzəki bilir. Bu cün qalq, qalqin sayasında hər şey bilir. Bu cün qalq, rəs uzadəni bilir. Cünün mübarek böyük şi. Sən hər zaman günəyimizdə sən. Sən bizim sən, bizim sən. Durdursa, bədən də can, yaşa, yaşa, çox yaşa. Əy, şəndə, əvvəcək.