 Hansı mətliklə hökumət taxılla, yəni bu qudaya hələ və dəyər verikisini götürür. Həmçinin 10 istəyəsaltıları, geridəki 10 istəyəsaltıları hansılar ki, onun istəyəsalı üçün tələb olunan ərzak bu qudasının yüzdə yüzünü xarişdən qətir edirlər. Gömülükdə sahibkarlara deyirlər ki, siz onun etçiyi alırsınızsa fərqi yoxdur, biz onu 400 dollardan hesablayacaqıq. Bu sözləri, kanal 10-ə müsahəbəsi zamanı ictisatçı expert Nazim Baydəmirli deyib, expert Azərbaycanda 2-3-1 istəyəsaltısının olduğunu və bu sahənin manapurədə saxlandığını bildirib. İtxal məhsulunun hansı qeyməti alınmasının gömülüç xidibəti üçün fərqi yoxdur. Onlar öz qeymətlərini rəsmiləşdirirlər deyə Nazim Baydəmirli əlavı edib. Deməli, biz bir neçəyildir xarşıdəki şirqətimiz vasitəsilə, yəni mən təhsilçə olaraq, bu şirkətdən virusyadan müxtalib ölkələrə un və taxıl məmulatları iğraç edirik. Yəni, Iraqqa, Afganistanı, Irana, un tərçizatınla məşğulur. Mən keçəni əslində bunu bir dəbə, bir nəsi dəvə yazdım ki, bunun qeymətini sabi saxlamak üçün, gələk idxalda olan əlavə dəyər verilgisini götürəsiniz. Çünki hansı məhdiklə hökumət taxılla, yəni bu qudaya əlavə dəyər verilgisini götürür. Həmçinin un isteyəsi alçıları, yeridəki un isteyəsi alçıları hansılar ki, unun isteyəsi alı üçün, tələb olunan ərzak bu qudasının yüzdə yüzünü xarişdən gətirirlər. Niyyə bunlar əlavə dəyər verilgisi saxlamılır? Bə onlar qeyməti həm də yoxarı qaldırırlar, həm də rəqəbəti pisləşdirirlər. Yəni, üçün, üçün, üçün, üçün, dört maksimum Azərbaycanda yeri un isteyəsi alçısı var. Hansılar ki, belə dəyəki bazarı Manapolyada saxlayınlar. Bunların qeymətləri bir-birincə ciddi fərqləmdir. Çünki onlar həmin taqılı eyni ölkədən, Azərbaycanda ilxal olan taqılan sərisən faizi Rusya'dan gəlir. Həkumət bunu bilirdi ki, kəcənir bu ərzak bu qudasına tədqid olunan aksiz verilgisi var. Və bunu bilərəkdən dövləh subsidiyalaşmaya gedirdi. 200 dolar da bu həmini un isteyəsi alçalarına Manapolyaslara preferensiyal edirlər, yəni pul verirlər. Və bunu aradan qaldırmaq üçün bə bu sonuncı qeymət artımından sonra bizim təbii ki, un satışından maşrı olduğumuzu bilən bir yerləli sahibkar bize muracət etdi ki, minton sizdən un alaq. Və biz bunlara qeymət təklifi verdik. Və təbii ki, öz qazancımızı dənəzər alaraq, 30 manata ununki səris Azərbaycanda ilxal olunur və belgilər və Rusubları ödədikdən sonra bu satışa çarılabilər, 30 manata. Biz də anıştık, ilkin protokolu imzaladık və unuz farış vertik, istabraq bilayetində unun hazırlandı və bu adamlar gediblər, gömrük orqanlarına muracət edirlər ki, çünki insanlar bilirlər ki, neçiyi almaqından asılı olma rəxansı məsulu qadişdən gömrük orqanları bunun qeymətini öz bildiklər, o bəyanləmək qeymətini təyin edirlər. Tədnə qarası məcbur edirlər insanlara. Bakma rəxanlar ki, adamın əlin də kandraktı var, imbuist dəyəri bəlli, bana kötürməsi bəlli. Unub, bakma rəxdir, yox. Buradan mənəm bağdaqda çörixalibə. Və bu adamlara elan ediblər, siz unun neçiyi almağınızdan neçiyi getirməkinizdən asılı olma rəxansı. Biz onun bəyanləmək qeymətini 400 dollardan hesaplayacaq. Yəni, 400 dollardan aləvə dəyəri verilgisi 72 dollar edəcək. Beləliklə, burada süni qeymət artıb yəni. Yəni, bizim sattığımız unun bir tonu qəli bağdaq rəbaycana çıxacı idi. 320-330, o nəqliyyət xərzindən aslı olaraq, aftamabil və yaxud dəmri yolu vasitəsi ilə. 320-330 dollara çıxacı idi. Bizim hesablarımıza görə, bu bizim müzərimizi oturacaq idi. Təyribən 29 manata. Və biz onu satırıq 30 manata. Beləliklə, həramızı bir keçiyi belə qəmət yaranadılərdir. Və nəticə itibari lə həmin şəxslər ehtiyatlandılar və gömri orqanlarından paşpaşa gəlməməmək üçün imtiniyətdilər. Həmin unun biz 200 tonuna artıq göndərimiş iraqı və Afganistanı. Və mən gələn həftə anons etmişəm. Gələn həftə bu unun bir hissəsini azərbaycana gətirəcəm və əlanı unun burada gətirib mən 30 manata satmaq niyyətin var. Həbii ki, gömri orqanlara gəlmənin qabağına sət çəhsələr və yaxud, bizə mani olsalar təddi ki, cəmiyyət də biləcək, bizdə açıqlayacaq. Mən misali özlərimdən gətirirəm ona görək ki, mənin kimi, belkədə yüzlərlə, minlərlə, minlidir sahibkar var ki, Azərbaycanın belə düşən şəra etində həbii ki, vəziyyəti düzətməyə qadirdilər və alternativlər təklif edə bilərlər. Və zələtən biz nəsin fəaliyyətdir, bunun budur. Yəni, əgər ölkəyə təlabat varsa, bu məhəl sorun gətirilməsinə və sahibkarlar bir-biri ilə yarışa qerirlər və təkib daha ucuz, daha keyfiyyətlə malı təklif edir. O çimə ziyanlı. Dövlətə xeyrlidir, çünki sosial gərgilini yazalar. Dövlətin büccəsinə daha çox və sahib tödəndir. Eyni zamanda sahibkarlar qazanır və mənfəhət verəkisi ödə edirlər. Yəni, burada nə mani olur və heç kəsi məlum olun və ya. Bir postulat hatıblar, bir şuar hatıblar ortalığa ki, biz daxın istəyisi alsanıq, görür.