 این نور چشبای بندن داختم که خجالت دکشم این بجوه نورانی که اینجا هستنن بتونم صوابت کنم در نقاوره شو خیلی خو این هتمن با دی نور باشه بلی ارشان هم پیش از این که ما بیا می خانوم ازیز من از من پرسید که تو باز نشسته صوابت نکنی گفتم من برا همین باز نشسته شده مزود ارشان هم که خیلی متشکر هستم که اغاد تون رو سرفر رایزن بنده کردید موزود صوابت که ما امروز داریم را جب امره بدی در برای آئین با هایی کلمه ای وقت داولی که ما بیشتر شنیدیم که هم به صورت صفت و هم به صورت توصیف آئین با هاییس اون کلمه بدی در آسار ازتا الان امر بدی زهور بدی زکر بدی خلق بدی آمده حضرت با هالا هم این هارو مکررر در آسار خود شنو خودند حطا اضافه فرم دم سراجوه کلمت لامی فرمان معنند نسیم این آید که در سهرگاهان مرور مینام آید ازام رمیمرا خیات بدی اتا میفرمت در لوه احمد فارسیم فرمان بچشم سر رسر امر بدی امرار ملاهز فرمان دیگر در روغید در توغیات ام بارکم زیاد از حضرت ولی امرولا شنیدید که احلابه بر این ها استلاحات ام نظم بدی طرح بدی آمده در ایامی که دا ایام جنگه باب زیارت مصدود و سالها بود که آهی بای ایران از شرف لغای عزت ولیم در لوه محرون بودن تصادفی پیدافشت وغایی این پیشامد که پدر بنده بستسنانیر موهبت رو پیداف کرد به بوه اجاز فرمودن نوز ده روز حفظ خزوره مارکمت و را یاد دا اشتاش نوشتن که روزی در حداقه حول مغام اعلا مهش بفرمودن در رکام باراکی از ایشان پرسیدن این حداقه حول مغام رو نسفت به باخوایی که در تیران هست چگونه میبینی مخصود ایشان که باخوایی که خوایی سلطنتی بودن پدر ام ارزو کنو قربان قابل مغایسی نیست میفهمم بله همین توره هست همین چیزه این امر بدی هست بدی او سماوابات ده بلدن خلا ببینیم این کلمی بدی چی معنائی داره در عربی برد این کلمه خیلی کمتر هست فارسید این جای جملهی موترزه هست بکنم این کلماتی که الان موت شده برای این که عربی نباشیه چیزه هست بمیوافن این دیگ اشتباه بزارگی هست ببینیت همین کلمه بدی در عربی همه علمانجد رو که باز بکنید بینویسی از اسمان صفاته علاقی هست ببرد این آخر شن معنوه اجیب رو هم میگوزاره به گاهی هم به امانه جديد اسلمان بیشه بلی این در فارسی دستان دیگر دیگر ای داری شمه کتاب رو قد نامه ده خدا رو که باز کنید ایک سفه بزار چهار سو تو تمام با شواهد معانی متعددی که در بتن این دوغت بدید نهفت از مینویسی نوائین, نوین های رتنگیز اجیب, زیبا با تروابت نادر بیمسیل و نظیر تمام این ها در این کلمه بدی مستور از در اینگلیسی چمین کلمه اینیس و شوهد در هیج زبان دیگر که جامه یعنی چمین کلمه این که جامه این همه معانی باشه و یک کلمه باشه وجود نداری اما بسران فکتی که میشن روی این بعضات علیم رو لا مرغم و فرمدن دنیو بول دورده نظم بدی اهلاحی خیلی معانی بیشتری رو متو بادر بزهن انسان می کنه تا این نیو فقط در این این در ترجمه حزت و لی امروللو در آیه کتابا اکدس که هم این دانید اکدس ترابن نازم نازم وقتلت وقتلفت ترطیب و هازل بدی این کلمه بادی با وجود که یک باردر این آیه آمده ولی چون نازم و نازم بدی تحریف دارو این هرفا حزت و لی امروللو چهار کلمه کم تا جه ارس که نازم آنی بادی ایه در این ترجمه آورده که اون هم شنی دیدن فرما در وارزه که لوپیون هت بین اپست ترو در وائروریطن این فرنس او دیس موست دیس نیو واردر این ایو دیس نیو واردر حزت و لی این شنی دیس دیس نیو واردر واردر این چهار کلمه واردر نیو موست این ها تمام از بادی از حزت و لی با وجود که بادی در اصد یک کلمه این موزوه از فا این کلمه بادی این همه معانی داره به این زرافت و به این مهارد در این ترجمه آورده ببینید حالا ببینید چهارا این ام بادی این در یک ابارد ارز بکنم که برای این از که در آئین باهای حدید یا دین مستتر ولا آئین باهای خیلی از دین این خیلی به نظر انده بطلبه بسیار مهمیس و روز بروز ما رو متواجه بین کنه که در ترز تبلیق و ام چنین معرفی امرو مبارک به این نظر متواجه باشی و چنین امرو باهای رو بای بینید احلان باستی این قرارز و قرارزیها ریا خاریها و این هتاتی که در ادیان هست همه از دین بیزارند و دین رو نتن و موسمر سمر نمیدانن بلک از باب اختلاف و این چیزان دن و مردم میگوی هم که دین رو فرموش کنید این هاک قزشته در دوره هیومانیز مونه میدانا مارس کنم که فلسفه هی حیات و از این هرفاص و البته همه منده خودم برارز مکنم شما هم من میتور لابد اگر مند باهای نبودا البتد دین نداشتا چه تو میتون هست انسان دین رو به اون طوری که ان را ایجی قبول داشته باشه این از که مردم میگوین که اگر ما بخوایم اگر دین بخوایم قبول کنیم باهایی هستم بلیه از دین بیزارم ولی وقتی که ما میگون که آئین باهایی ایک دین نیست بمینه در تمام الواه مبارک شما بیش مورید کمپیوتر ام هست بمینه تراجبه آئین باهایی چه همیشه میفرمن امرولا فرجمه فرمضن باهایی فی دین و اللا و شریعت و اللا و این هم هست ولی از از تی اداد و کولی قابل مغایسنیس با امرولا خالا بنده ارز بکنم دو کتشم از همین کتابه نزم چهانی باهایید بول داده باهاولا از دوطه ام رولا همیشه میفرمن مراقظه باهاید باهاید چی خدای همینه داره میفرمن آئین باهایی را نا باهاید فقت زهوری از زهوراتی دانیست کدر اهیای روهاهانی بشهر در صرن بشده دا امه تغیرش بدی دماده است و نهیز نا باهاید امرا فقد دیینی دیگر در سلسله تقامل ادیان شمورد وان رو حد تا بمنزله او جه ادوار نبوت انگاشت پر حد تا بهترین دین رو هملا با دوگین بهترین دینه بل که آئین با هایرا باید مزهر اخرین و آلی ترین مرحله تقامل نظم حیات اجتماعه بشری در کوره زمین بشمارا بند کاملن می فرمن که امر با های ایک دین اید از ازی سلسله تقامل ادیان نیست و هتو می فرمن او رو نبد آلی ترین مرحله و وح و نبوت دان ایست در جای دیگه به ملازه فرماد از این هم واضح در می فرمن با بنده تقبق تا که این ترجوه دا کردو بودم متوجه این مسئله نبوده فخیله اه رتنگیز این چیز که از بنده که خیله اجیب بود می فرمن آئین ای که از رو با هاولا ایلان فرمود از این که ان رو نهزتی یا مسلک و انجمانی به نامند انتناورزیت زیرا چن این اناوینی را بر نظامی اطلاق نمودن که حقائق مکنونه اش هر روز از پس پرد برون نیاید خلاف اینسافه است و نیست خود را یعنه آئین با هایی خود را از انتساب اناوین و الغاوی دیگر از قبیل فرقه با بی مصحبی آ سیایی این شعابی از شیئی اسلام که نفوس خوافله با بدندیش حسبا الما امول باان می دادن بری دانیست اینجار خوب گوش کنید با بیل اخر از قبول توصیفاتی ما نندن که امر با هایی فقط یک نو فلسفه هایات از یا فقط التقات از ثالیم اخلاقیز یا حت تا یک دین تازه از اباب ارز حت تا یک دین تازه از امتنها رسید اباب ارز بلکه ببوزوه به اسباد بسانید که دا یشبه انوان اش دین جهانیس که مقدر از در میغات مقدر جامعی متادل ما را مید در سرام فتره جهان تشکیل دهت که هم موجد و هم حافظ سوله ازمی باشت که از ذات با هاولا ایلان اشفرم دست امر با هایی هرگیز مخصد اشان نیست که بر تعداد سیستم هاوان ازامات دینی که چندین نسل از بباست اختلافه پیروانش پیروانشان آرامیش جهان را بر همزد اند بیافساید ای خیلی همید داره ما در ایران همیشه امرو بارک در تبلیر میکنیم همیشه امرو بارک از بت نرجس خاطم یا بر دیم تکا یا دومبال این تیزای کلامیه تورات و انجیل و این عرفه با با اینان چی کار داره بام رو با هایی رو من توری که ازت بحالی امرولا فرمو دم با هایی فیید که عالبتد حالو بیرسیم به اونجان این که ایلم ام انسار دین دیگه در اشنا باشه این نیست مخصوطل خاید ملازه فرمو خاید فرمو اما ازت بحالی امرولا این هار از خودشون که نفرمو دم این در آسار ازت بحاله ببین ایت خزت بحاله چن فرمو این فمد این زهور از برای اجرای حدودات زاهره نایامده این من نایامدن که قبلر عبز کنم نماز این تاری بخوند بجانی که اون تاری بخوند از برای اجرای حدودات زاهره نایامده بل کل اجل زهورات کمالیه در انفوس انسانیه و ارتفاعه ارباقه اون الالمغامات باقی زاهره موشک شده من نایامدن که اس ویدر قاموس ادیان بیافسایم و احکام رو تغییر بدن بل که برای زهورات کمالیه در انفوس انسانیه زهور شده زهورات کمالیه اون تور که در آسار اون بارک مستفادم شاقه در عالم فردی هماری بارد از خلق جدید یا بدی ایس که انسان را که تورف مجون ایس کس فرشت رشته و سایبان بمخام فرشتگان میریسانه در این باره در این سوخنگرانی های جناب دانبار و جناب دکتور شاقور راسخ بلاعز فرمتی اما در باره زهورات کمالیه در جامعی انسانی اوارت سوخ دادن عالم متشدت سرگردان و بیپناه به سوی هدفی و ملجهی که مرحلی خواهی اتماددن انسانی و اصر زرینیس که سیر تقامن البشری روی بان سود دارد و قوهی محركه ماشین چن انتماددنی همان زهور حضرت بحولا امر بدی زهور بدی ایس در توقی شکفت شدن مدنیت جهانی در توقی شکفت شدن مدنیت جهانی خزت اولی امرولا بایانی را جامال مورک نخن کنن که اصر شفیدان نشد مزوون اش با ترجمه از روی اینگلیسی اینه که امان در این اهس روحی بدی سبب حرکت ملال جهان کشد که تاوکنون اهدی به التان پرین نبورد و سببان رو نشن اخت است خزت عبدالبان فا من این موحبت کوب را و این منقبت از ما حال اصاست شبید قدرت الایی در نهایت متانت بنیان و بنیاد یافت و بتدریج ان چه در حویت دور مقدسه از زاهر با اشکار گدد خلا مردم از دین چی میدونم چوز ایک بوش منوسه که اورا تقالی دی که متولیان دین ملا کشی شو ها خام و براهمن و بغیه شو برا قبز کردن مردم رسول استفاده از احساسات شو پر روایش کردن ولی حضرت و عبه هولو چلن فرما این بیانون بارک اینه بفماد اعامال و افعال حق مشهود و ظاهر مثل امانت و روستی و پاکی خل و زکر حق و بورد باری بفمان این عمور اعزم و اصبق ان انده حق مسکور و دیگر مابغی احقام فروقیه مابغی احقام فروقیه درزل ان چه مسکور شد بوده و خواهت بود یعنی ان چه که مامنان دین میخانن و ایلده امتیاز خودشون بزنسفب ده همیدانن هبین مناصق و آگدام در رسوم فوسید از مثل اشهای ربانی مثل ارس کنم که زبه اید خوربان ام دنم دیوم کی پورو دورگا پوجا و از این هرفا ولی این فرمان در عمره مبارا که ازات با هالا این عمور اصبق و ازدن عمور ریز این احقام فروقیه درزل اون عمر بده از به کولی توافته جده با افته ایز که مغام اش مغالاتر و مقصد اش واحلاتر از دینه حالا در اینجا نبه از ما این تواحوم برای ما حاصل بشه که بگو این چون احقام فروقیه احقام فروقیه درزل این عمر بدیه از فیشه خداون اهمیت اصبق و نداره پس بنا برای این چندن اهدیاتی نداره که ما اجرا نکنه این ام درست نیست برای این که سوه تفاوم رف بشه با فرده و ام در و بزهامت نیم دوزید بگیه که فالو کف گفده این از که حزت و لیامره رو ببنیت چی می فرمه می فرمور رایات و اجرا و احقام که قیر از اصول و مبادی این آئین اصد ضروری و واجب اصد زیرا احقام و مبادی و اصول با های جودا این دارند و هر دو منظله تاروپود و معصصاتی اصدد که بل ما آل بنیان نصم جهانی اصدد با ها لا بران استوار می کردد و ام روز جامعی با های در شر بغر همین وفدا قاعدی لازم را مبزود می دارند تا فاوید و کفایت آن مبادی و احقام را معلوم و اصالتشان را محفوظ دارند و زهور نتا اجرا تصیل نمایند این تور که پیداز های و حضرت و لیم رولا هم بارها با من اشار فرمدند این آئین حضرت با هالا یک پدید اورگانی که و هر موجود زمد اورگانی که اجزا ای داره فشمان نبی تبانید ولو این که این اجزا از لحاظ نسبی و اختیز عالت نسبیت بیش بیاد یک شو نهامیت اش بیشتر تا دیگری ولی منهی سلما جمو باید انسان بان متبجه باشه بنابرین همون تور که شما دیدید در شرخ مثلا و اصلا مخفض عالبته عالان که عامت پیشرفت کرده خیلی فرص کرده ولی در بخیحای گزشده در عصر رسولی مخصوصا و که این مفاهمی تازه اصلا در عالم وجود نداش این بود که با هم حقیقتن به این افکاری که مایم روز بحث بکلیم عاشنا لبودن این بود که از امرو مبارک همون احکام و در ارس کنم که حدود و احکام برو اهمیت میداده اهمیت امرو بحائی امتیاز امرو بحائی در نظر اونها حقا درن که چیز دیگه این ابود همین احکام به حدود بود که شما روزتون خیلی مشکلتر از روزه ایما اصلا یاد ما حضرت با اولا ستا نماز برای ما سادر فرم در که یکی از یکی دیگه بهتر مثلا خالا درش قرب بر اکس بیشتر این تیمباه های بینون ملالی امرو مبارک بیش اتلاه می شد بطاق بجوه می شد نهزم بدی و سول کلی مبادیر روحانی تسابی زنو مرد عزیب قبیل حرفا ولی احلان حضرت ولی امرو لام مفرمن هر دو این هستم از امرو مبارک جوداب شدنی نیس ولی خوب علبته ملازی فرمه یک اوطوموبیل که هرکت می کنه از ساس کارش چی اون انجیر موتوریس که این ورکت می آره خوب این اوطوموبیل اجزا ام داره این لاستی که اوطوموبیل داره که شو سی سات دولار می گنه این لاستی که بخدم ولی اوطوموبیل بخدمزه چنده نزار دولار بات بود ولی اگر این لاستی که روه اتنام کنی به این موجود کلییت این موجود طبعا جه نکنید این اوطوموبیل از هرکت بطرف مخزد محروم منه بناورید ماد باید امرو وارک رو بسورت این کول نا یک جوز نازر باشی البته این یک جبنه موترزه بازارز بکنم شما خاید پرسیت شنان که بندم باره از خودم از خودم پرسیتم کتور میشه این انسان این همه احکام به این بالای والای رو وبتغام اجرابه کنه حزاته البته نمیشه حزات ولی امرو رو فرمخه ما یک مثلا علاو داشته اون حزات عبدالبغاست بل خداوان رهما رهیم بما فرموده که هیچ که از مسئول بیشه از این که استعداد داره مسئولیت در غبالش نداره لای و کلفه لا نفسه للا فسه پس بنا برای این که ما در راه کمال مسئول خداوان تا هت دیستیم که بخدر استعداده خوده من بکار ببریم و از استعداده خوده من کم نگوزاری تا لا از این جبله موترزه که بگزریم از جمال نمبره که باز میفرمان از حرکت خدا قلم علاو روه جدید معانی به امر عامر حقیقی در اجساد و الفاز دمیده شد و آسارش در جمیعشیای عالم ظاهر بخوبیده یعنی تمام این باقدر این باهار روهانی با وجودی که انوز یخا آبنشده به اینوز اینوز برفا از ول این جواناها بخاطر این که این در ارسکنم ربي روهانی باهار روهانی دمیده جوانا زده به بیرون امده به بیزودی یک جننت عباره در آب بطصیط قبره به وجود خواهده همتور که از ابدال بغفر و دلان چه در حوییت این امر مستور از بتدریج ظاهر که آبتوچه اما ظاهور جمال بارک برای آمادی شدن جهان نست که نمایشگاه اراده علاهی برای بشهر خاکی باشه ببینید محور تعالی میشو فرموده وحطت آلم انسانی خلا وحطت آلم انسانی رو حضرت بحولا در چه واخ فرمودن ور وقته که اصلا آلم وجود نداش در نظر مرده مفهوم آلم به بصورتی یک واهده اجتماعه انسانی وجود خارجی نداش در زمان که از در وحالا این رو فرمودن که بعد فرمودن به امره آمره حقیقی در حقیقی در اجساد آلفاز در اجساد آلفاز دمید شد و در جمیع شورد حاله میشه همین دیس که عرز کرده آلم به صورتی ایجت واهده مجتمعه انسانی مفهوم نبود ولی اصلا فرمودن این آلم یک وطن اصلا من احلان چی فرمودن ور قرن نوز دهو در قرن نوز دهو بزورترین واهدی که این بشر و صدبت و تاریخ تا اون زمان بشواسل شده بود مسئله واتن و نیشن گود ناسیونالیز بزورترین منحله دیش رماه بشه دی به وجود شمرده میشه او سوزن نفهوم واتن وجود نا داشت خوان ما الان این اشتباهی که همه این مباررخین و بگران سیارسیز و اینو آمدن یا سهفن می کنن این از که اموری که متعلق به این زمانه منتبق بکنن به زمانهای گذاشته بیسران شما نا در خوده ایران بمینیتی الان این قد هده هرف میزرن راجه به این که غیام ایرانیا برزد ارابا خوب اتن سر ناسیونالیز بین قرن نوزده هم که تهموندش ها را به مارسیده نرقرن نبیسر یکن خوب این درسته بلی شما بمینیتی سلسل های سامانیان سفاریان دیلمیان نم دونم قضلبیان و تمام که این آلان ما مو بشمه از ازره سیاسی فکر می کنم که بخاطر خیام ایرانیا برزد ارابا ایسلام بود هبران نبود یک نفر پامی شاد دیگه زوربان دید خالداری پامی شاد یه دیرسته میز کرد ایسه خالده بلوکو تحفای فید یک جهای رمی گرفی شادتلین تشکیر داد بچه هاش بیس برد یه سلسل ایرانی دیگی می آمادی نوزده می بود ایرانی به مرنیهی که از نصر قومی ارز مکر و ایلی این معفومه وطر این تیزیس که ما در قرن نوزده هم یعنی بارغش از زمان انقلاه بی کبیر فرانسه شروع شاد و این انقلاه بی امریکو هم که از انگلستان جغال شاد این حرکت بسوی ناسوی نالیز بجوب بجوب بجوب داورد تار زمان هزرت با هولا زمانی که ارز کارم که بی اسمان و نهاپلون سببان دار جانی بود مثلا حالا در این زمان هزرت با هولا ایلان فرمود که عالم یک وطن اص و من اله ارز ارچنی زمان امتر که ارسی عدم عالم به صورت یکی واهر از نظره تیوری هم بجود نالا باش باید که یک ایک عالم نبود ارتباط این نبود یک ده این ورقوق از ده پوشتقوق خبری نداشت برچنی فالا دی بی بینی که نفوز کلمت اللهم تر کفر مودن به عمر عمر حقیقی روه جدیدی در اجساده علفاز میدمت هزرت با هولا این مثلا عالم بودن و یک وطن عالم رو برای اولین بار ده تمومه عبتد چیزهای شارهای اخلاقی و انسان دوسته بنی آدم عزای یک دیگرن دیناه از بلی به صورت عالم رو به صورت یک مف یک واهد شناختن بجود نداشت چون عالم یک عالم نبود یک اغیانوز اون طرف این طرف رو از اون طرف ممفکمی که ولی قزت با هولا در قرن نوز ده هم جهت و مخصد کاربان تمد دونه بشریر و معیین پر این جهت و این حدف و مخصد عبادن هیچ ساربان از این کاربان بشری اون مخصد دو نمیدی ولی جهت اش راهزت با هولا معیین پر از این جهت بود که وقت شما در اون وقت با یک اون وفای مثلا می گفتیت که عالم بی ایک وطنه و اتابهتت عالم این سالی بیمان می خم دیدم می گفتن شما پرتو پلان می گی کجا یک وطنه ولی امروز هیش کسی از که دم از گلوبلعیزه ایش این نظر همه یه هرفو می زمان چرا برای که یک امروی که از اول پیدایش اش تمام قبای اورفی و مصحبی برای خفی کردم از بین بردن اش داس و داسم دادن و موافق نشودن حزت بهاولا در ان زمان فرمود اگه منو در زمین دافت کنیت از دریاها سهرم یا رفمی که منموگ یا الالمی بناوزه بفرمویت که باوجود این توفان ها باوجود این مساقب و مشکلاتی که در مغاقل این امره عظم بود حزت بهاولا تر مدنیت الهاهی رو برای عصر زرین الهاهی که هنوز بود واقعا تظهور شن تک از دولیم بردن فرمان به نظر مامیات به چهان عرض فرمود ما در اینجا بود زکر بکنیم و ستایش بکنیم این مؤمنین اولیه ما خودو مجو در زمان اینکه حتى علواه و بارک اینکه اینکه و بارک این نازل نشد بود که راجه به این مفاہیم دیگر به مردم بدن این مردم فقط به این ملیقین به فضل الهاهی به امروم بارک اقبال کردن جان دادن بدونین که واقعا این بینشی که ما امروز داریم داشته باشا حالا سؤالی که برای ما باهای بایش میده و بایش ما میگوز هالا اینکه در این جهان پور آشوب حبکی از به فکر منافه خودشه تمام این مظالوی میگه بخاطر خود پرستی اینس نف پرستی اینس حالا سوالی بی پرسن خوب شما فرچنین عالم پور آشوبی آین شما فرمای شواگی عزت باهاور لا چه تفاوتی با شو آرهای دیگران داره جبان با اینسان رو از دوران میتون بنظرم داد یک از سریخ ارفانیس که مردمان که نور ایمان بر غلب شن به تابه به دل آیل مطادت که بسیار یه زنانت از اصرار به فهم ما نمیان این ها به ایل مل یقین میرسا و بی چولو چرا بدون که ان دکتر دید داشته باشا میدانا یقین دارا که این چه از قلم مبارک مصر زوور الا ویسا در بشه انجاب شدن اینس سر تسلیم نها دیم به اک مراید یا تا چه ان دیشه کند حکم چهان آراید اما نسل ما آسر ما که ارس کنم که و راس اون مطالول انوار در دوره اصر رسولی هستیم این روز برای ما زاهر بیشتر ما متوجه این هستیم که چه خبهر در اولم چه اولم اولم دیگری تره نای در اولم به وجود آمده ولی برنکی می بینیم برنک در ارزم کنم بعد خدمت شما که در این یک سبوش از سال می بینیم که امره مبارک که در نظر مؤمنین اولیه یک جلوه ازیمی باقی که شو از در آن در در قلوب ما نا در در قلوب ما نا داش ولی از نظر زاهر و از نظر مفهون و از نظر علم و دانش حقیقتن این چیزی که از و ولی امرو لا در آسار شو یک تم چین ریجنی رو در نظر ما بردن در نظر ما نا بود ببینید ام تورکی ارسکدم حضرت بها اللہ ام تورکی ارسکدم فرمود که برای اجرای حدود و احقام زاهر نایامده می فرمد حق جلجرالو برای اصلاح علم آمده تا جمی امانا للا ارسم مصابه یک نفص مشاهدش بند در جای دیگر می فرمود مخصود از این زهور اعظم اصلاح علم بوده و هست ایجاد یک دینه تازه نا بوده که فرموده در باره امتیاز امتواین خود فرموده از که ای اهل آلم فضل این زهور اعظم آن که آن که سبب اختلاف و فصاق و نفاقص از کتاب بخد مدی و آن که ایلت اولفت و اتاد و اتفاقص سب دو ده این بحان و مارک می شان می داد این که تا علم آلاهی فرمودن بر به فرد وحدت آلم اینسانی می گرده فقط یک شعار شایرانه نیس بل که ازده با آلان فرمودن که بر سر را اون چه سبب سد دو مانه ای فیشرفته این کاربان تمدان بشری به صورت به سرسه ده تکاملیشه از بر داشتی و بجایش او تا علمی آبر دیم که این قوه محركه این کاربان باشتر این کاربان باشتر امه حنوز ظاهر بینان که معنن ده عبهایها دیده جهانبین ندارم مشکلاته دنیا را به رو خمامی کشن که ای بابا این هرفا چی شما همیزم اید از روانده و برندی میگن از این توغای سر بیا بو از این توغای سر بیا بو ده ارس کنم که ممالکه سایده هرز گو بینا بو این هرفا بوست نیا صوبت نکنن عراق صوبت نکنن افخانستان صوبت نکنن خوب امه در بادی امه ایک استدلچنین استعاده بمکن از در نظر کو تحبینان ده هد تا در بز جبانان با های ممکن از احساری بگوزاره خود از اتو گواله چین فرما فرمو دن که ستها رو برداش دی و سایل در اختیارو شما گوزاش دی ترها رو بشما تففیز کتی بای برد چین فرما بیفرما راه وصول به این مخصد وقتت آغم انسانی دو راه بشنر بیس نیفرما این یک راهش تمکین اتاعت از اراده علاهی که فورا و بسورات این اراده علاهی رو در آلان تحققون بخشه فالی اکسریت قریب اتفاق آلا از اون محروم من دن و یک اده بفضل علاهی اش مستظفین اباد به اقبال کرده راه دو ومف چی فرمودن فرمودن که اگر شما بشر از این امد محروم بمانه یک راه پر ملالی در پیش خواهد داکش جن، جدال، خوندوزی، بلا، موسیبات از شش گو شش جهد بر انسان وارد میشه میشد و خرجو مرچ ویجای میرسه که دیگه خوبه تحمل نمیمونه برکسی خزاته بحولون فرما حتا تووسیف این هرجو مرچ بی تو رسی که قلب امان بلرزم یه افتر افسوز که بشر راه دو وم رو انتخاب کرد و ما در آستانه این هرجو مرچ استی نا با دل و نصابون بزنیم که به این زودی دروز میشه خیر خزاته بلی امرلو چه بین فرمان این بیانون بارکد میفرمان این هر چند اواصف شدیده جهان و جهانیان رو سرا و سر احات نموده و قبار جنگ و ستیز آسمان عالم را تی رو تاریق کرده و رواه اهه کدره زقین و بخزا مشام بین این و بشر راه از استشمام نفاوت خودص که از محب به این آیتی چمال عبها در این اسم و اوت در حبوب و مرور اسمم نو صاخده خالا بمینی ولی تا عالم امکان در نیران مساعب بلایان نسونزد و دوول و ملال موشمائد و دوول و موشمائد و دوول و ملال موشمائد از مقاعد سی آسی و مغاصد سی خفیشان نگردند و افراهد بشر از هوبوب این باتای مسموم مخالفه حواب و موهن و مغاصد سی خفیشان نگردند و افراهد بشر از هوبوب این باتای دوارو خودن مخالفه حواب و موهن و موهن پشیبان با ایوستا شاوان، ارنوار ابادی از مشرق این زهور کلی الاهی پر تو ای برا علم نایف کند. و لبتشنگان آلمیان بکوب سر ارفان و ایمان واسل نگردند، تا خسته و آزوردن نگردند و متنفر از حال پور ببال خیش نشوند. و تا اشنه و سر گردان آرزوی ساهل نجاتنان نمایند الوییت این تعلیم و سمون و این کلمات مغدسه چهر نگو شاید و قدر و منزلتش در انظار معلوم نشوند. خالو بشارت ایش شیم، فرما شوبه اینیس که ان روز مبارک خاحت بسید که نفس مخربین آئین و دین آئین و مرفجین آغاید سخیف مادیون آلم خود قیام نمایند و این آشوب و فتن را بدست خیش خاموش کرده بانیان بیدین یه مفرده شن را عزاز برندازند و بجان و دل و بغوان ای اشد و اکمل از قراب به تلافی ام آفاد قیام نموده خود را منزم به پیروان این امره مبارک نمایند دوستان از این بیانات سریه از قلم عرزت فالی امره اله همیدونید در ساله هزال 1923 نازل شده در سال 1922 سال بعد از سعود عرزت عبدالبهان در اون وقت جنگ اول جهانی هم به وجود ابه از بخص جنگ دوبام جهانی شروع نشده بود و این مسائله کمی فرمایم که واقعی واتشه و نیران مسائل که عالم سوز از به وجود نایرد در اون مغه به حسب زاهر دیده لم ایشود بمبا اتو می نبود اما امروز کام بلان واضح هلو منازل فرماید که چه تور این چیزی که حزات فالی امره اله فرماید که این بساعب قوی محرکه امرس که به پیش بره چه تور بمیتونیم یعنی این خیل مختید دقی غیز که همه ما مخصوصان جهانان ازیز ما که الان تحت فشار این تبندان مادی و در هم ایم جوز ما واقعی هستن بود بیتونن سیهف این بیان اون وارک اشنا باشم که این فرماید اون چه در عالم باقعی میشه بد برای نصرت این امره و قایه ما تنها کسانی در عالم هستیم که از این مساعه و بلا یا وحشد نداریم ولکه اون رو قوی محرکه و وصیله ایجاد ایتا مدان تازمی داریم حالا من به شما عرض بکنه ببینید هم تر که عرض کردم عالم و جهان بسورت سفت اصلت وجود خارجی نداش اولم باری که در جهان لغت عالم بسورت سفت شو جنگ عالمی جنگ جهانی اولم یعنی این سفت یک عالم در مورد ایج جنگ خانمان سوز در عالم سیک که خود تا اون وقت سفت جهانی وجود داریم این از که می فرمم که بلا یا وحشد نداریم سبب ارس کنم که استغرار هم رو مبارک میشن ارس کنم خالا این جنگ اول جهانی به وجود هم داریم ملیهان ملیهان ملیهان ها نفر کشت شدن خانوان ها بربادر شهر ها سوب بلا از فرم دیت بمیدن دیت نتیجه این جنگ چه شد نتیجه این شد که این یک خود این وشر دردش کره و این فکر این جاد جامعی ملال یعنی ای سازمان که حافظ سول بشه به وجود ها ورد این جنگ داریم که حافظ سول بشه به وجود ها ورد پس برامرین این موسیبت جنگ اول جهانی چه شد جامعی ملال رو با وجود ها ورد که یک خدم باز این کاروان تمنطان بارو بسورت جلوق اراده جمال رو بارک بپیش بود خالا میدن این با میدن این که بجائی نرسید جامعی ملال رو با ها ورد جهت رو ملال رو با این جنگ جهان سوز یک خدم بشه رو بسوره اون حدف بپیش بود بلی چون تجربه نداش چون هنوز ضعیف بود بجائی نرسید تا اینکه دار جنگ دو ووم جهانی بوجود ها اینکه جنگ دو ووم جهانی ام که با دیدیم چه فجای اتبا افتا چه مسیبت های ببارو بود نتیجه چی شود نتیجه همی سازمان ملال که نصفت بجوابه ای ویلال سغابل مقایسنیز نتیجه چی شود ای الامیه یه بغوغ بشر که تمام عالم تمام ممالک عالم رو امزاکر خالا اینجران میکنن بجاده ها بلی باز دیدیم که یک مسیبت دیگر یه هم چی کاری بیدوشا ما فا مالا برابرین این از که حضرت با اولی امرو لاب یه حضرت با اولی برابرن اغاب عزیمی داره خوابه بخاطر هم این از که این اغاب عزیم و این مسیبت ها این ها همین خوابه محركه این معاشین تمام دونه انسانی هستان در زمان خوده ما ملوظه فرمودید که باز این مشکلات هیجاد شاد باز یک ایک افکار تازهی که موافق با تعالیم عزت و حالا بود در عالم دو وجود آبا مسلن ما یاد امه نترهزار ما سدن هفتاد یه هشتاد بود بنظرن او باخر هفتاد او بایل هشتاد تو رو سیادم نیست که عراب شایخای عراب بوئیقات تحرین نفت کرد نفت بوروپا و امریکان نفر اختر یادتون هست شو لابوت یادتون هست در اومخ از اوروپای ها در زمستان سرد اوروپا زمت اف با بخشت نور زیادم اصباب زمت بل یک بخشما دیز متفکرین عالم روز نامهای مهم با عالم نبشتن که زخایر کوره زمین باید در تحت ده یک ایات بینون ملالی ادار بشه تا بشرد گروگان چند تا شایخای عراب یا هر شخصت نعففر است دیگر نبا بشه ببینید این زحمت این فکره که در امرو مبارکت و جمال مبارک فرمو دا تقبیر کرد در هزار مصد نباد سد دا موسیم کوبیت رو گرد جنگ خالیج فارد شروع و در این جنگ سی و شش دفعا رو سی و دونا کشفر شرکت کرد این پرزیدن بوش اینا پرزیدن بوش اخیف فدرش در ان زمان دو استلاح رو باب کرد کنوز مردم در پیش هستن یکی این نیو بور دورده نزم جهان ای جدیدی باید باشه که دیین اتفاقات نایوفتر و دیگری کالیکتیف سیکیورتی امریات جامعی که ببینید باز این جنگ و این زحمد سبب شد که باز دو تا دیگر از مساولی که ما در امر با های متره هست بو جود آمد یا واقعی چرنو بیل یاده تونه که این اتوبیل نیو روگاه و اتوبیل چرنو بیل نشت کرده تشاشوات اتوبیل ای چهای خطر نا کنسید خطر نا کنسید و اون در بوه بوه های جنگ سر بود و روز ها نا چار شدن تسامام و با بالک اوروپای و دنیا خواستن که کومک کنن که ای رفعی خواهلی بیشه باز ملاعظم بر بود که باز یه واقعی اممفی و خطر نا چتور وصیلی میشه که مردم بفکرین لیوفتن که اون چیکه از اتو با هاولا فرموده و ورحلی ایجا فرمایه اگه از بنده بند گای فکر هم بیسته فرمین ای دیگه همین اوتوموبیلهای که اراندرن راها میرا نیم هرفا چتور راها میرا بباسته قوبه اهتراق که در این مرفزه پیستانها ببوجود میرا تا ای حرارت ایجاد نشه ای آتش ببوجود نایاد این قوبه مارکه ایجاد نمیشه امرم وارکتن به همین تردی پیش رف خواهت که اون چیکه از از اتو بای امرو ارس که از هم و تروابت شوط بلازه فرموده دید که تا بشر در نیران مساوب نسوز تا موشم ایز از مقاعد سیاسیون نشه تا چین نشه امرم وارکت استخدن خلا دو تا دیگر از بایانات بوارگن تر توغیات فارسی از ولی امرو لاص چون بیفرمند که حل باها با اد مطبجه این نصائل باشن و بود بود زلزل نشن اگر اگر مصیبت در عالم بوجود میاد و اون رو از لوازم ایجاد تمدون جدید خزات ولی امرو لاص میفرمند ختا ببيران اسم و مجا相信 ان از عواسف بلای و رزای ای تطفید در داخل و خارج اهل باها پریشن وندو و بایوز و مطل زلزل نگردن پریشن وندو اندوکین، معیوز و متزلزل نگردن. این کلماتی که شما مناب سبای برا خوافی پردازی نیست. هر کدو معنی خاص خود شداره. پریشان با اندوکین و معیوز و متزلزل تبابات داره. نیفرمد این بلایا برای بهایان سبب نمیشه که پریشان اندوکین و معیوز و متزلزل داره. که در بهبوه این گلاب و استراب و اقتشاش و اتراز و توقیان دوال و امام و غبا ال و ملال چی میشه؟ ازیمت امرولا به اصباب قیبیه و وصاقل قیر منتظره عجیب بقتتم جلو نماید. هر چی رو معظور این بلایا معیوز و پریشان نمیشه؟ برای که میدانیم که این ازبت امرولا ازیر روه از که به اصباب قیبیه و وصاقل قیر منتظره و عجیبه بقتتم جلو نماید. ما تصفر لکنیم که ما اهل عالم رو با این تبلیخهای که می کنیم یکی دو تا دهت و سحت تا این طرف اون طرف ورد ام میشهم ما عالم رو عوض می کنیم. نه؟ این ها علبته ما ستون ها این می سازیم برای زمانی که اون قوبه معرکه یعن اون بلایا این اصاس پوسیده تمامتون کنیم رو ریخ و ما این چن سبای که با این تبلیخها ورد ارس کنم که ترویچ امروم بارا که ورد امروم کردی و سیره بشهیده در آینده این ها به تا بنامت زودتر و سریتر به تعمیر اعالم به فرده سم. در باره استغرار امرو لاب باس حساته و لامرو لاب در یک توخ بیده دیگری چنیم می فرماعن خوب دقات می فرماعن می فرماعن این آعین آسمانی را بشه اون آلام امکان مغایسه نتبان نمود و به قوای مادیه کونیه موشابه و موازنه نتبان کرد سرا پردهش و مظلومیت کوبرا مرتفر و ترویچ و تقدومش خاله گوش بیده ترویچ و تقدومش به وصاقل معنویه خفیه و اصباب موتهشه مرعبه گئیر منتظره مشروط و منوت ترویچ و تقدوم امرو لاب به وصاقل خفیه گئیبه و اصباب موتهشه مرعبه موتهشه دهشتنگیز و اصباب موتهشه مرعبه و اصباب موتهشه دهشتنگیز روبنگیز بوره به این تستغرار رو ازی راحت روز پسمی بیده موازه این فرمایت این امره بدی این زغور بدی این نداه بدی این نزم بدی هم درزات خودش بدیه هم تعالیمش بدیه هم در نهوی استغارش در جهان بدیه از چونان که از خواکه سیاه گوله گولزار ببارمیان همین تور از این عالم بحشتنگی کنونی اون تمددانه که خیر خوابل تصفوره از نظر از امت در نصر کنونیمون ببوجود خواه دامد زیرا این اراده علاهی است هایچ که از با اراده علاهی مقاومت نمیتنگی برای از