 Assalamu'alaikum dan salam sejahtera. Terima kasih. Orang baik tidak akan faham apa masalah ataupun kebaikan orang jahat. Kali lagi saya ulang, orang baik tidak akan faham apa masalah orang jahat dan apakah kebaikan orang jahat. Masalah bagi orang jahat adalah terlalu ramai orang baik yang nak buat jahat. Dan kebaikan orang jahat pula ialah mereka seorang yang disiplin masa, mereka seorang yang kuat bekerja dalam berpasukan dan yang paling penting mereka takat kepada ketua dan menurut perintah. Sebab itu dalam kumpulan gangster, amat jarang sekali untuk kita dengar ahli-ahli kita yang keluar daripada barisan. Mereka takut untuk dikenakan hukuman ataupun tindakan. Belah banding dengan pekerja-pekerja tuan-tuan nampuan apabila telah dibili latihan daripada segala macam, mereka akan pergi ke kumpulan lain. Apakah peluang kedua? Jika anda masih berenafas, anda pun menyakit peluang kedua. Setiap saat dalam kehidupan adalah peluang kedua. Saya tidak membeli idea ataupun meniru mana-mana idea tetapi saya percaya dengan memberi harapan kita akan mampu membuat banyak peluang kepada orang lain. Semalam saya mendengar dengan teriti semua perkongsian tukar-tukar hebat yang telah dibawa dalam perimpunan hari ini semalam. Dan juga saya berpeluang membaca buku Too Many Bosses, Too Few Leaders tulisan Mr. Raje Peshawaria. Saya mendapat semangat dan tenaga baru semalam. Menurut si buku tersebut saya berpandangan untuk mencari tujuan anda. Anda perlu tahu nilai-nilai anda. Nilai menentukan emosi dan emosi membuat keputusan apa yang anda rasa dan bagaimana anda rasa. Jika anda berasa amat tersentuh dengan mereka yang kekurangan ataupun mereka yang mempunyai segala permasalahan anda akan membuat keputusan untuk melakukan sesuatu tentang mereka. Sejak hari pertama saya lahir ke dunia ini saya tidak pernah mendapat nikmat elektrik dan juga nikmat air bersih sehingga saya berumur 16 tahun. 16 tahun saya hidup berbekalkan air perigi dan juga lampu elektrik. Pada usia 16 tahun saya dapat rasa nikmat elektrik dan nikmat air bersih apabila saya berada di pusat pemulihan akulah sekolah hari ini. Makasih saya berterima kasih kepada hakem yang telah menyatukan hukuman kepada saya. Dan hakem tersebut ialah yang terlibat mengendalikan kes Dr. Dr. Sianwar Bairi itu Augustine Paul. Dia telah menyatukan hukuman kepada saya. Saya diantar ke sekolah hari ini maka saya dapatlah nikmat keluar daripada kemiskinan daripada nikmat air dan elektrik. Saya tidak bersekolah tinggi saya belajar sampad dengan tanjiga sebelum saya melanjutkan belajaran ke sekolah hari ini ataupun di tamah kamar. Kesalahan saya ialah banyak kesalahan cuma tidak membunuh. Saya ditangkap adalah kerana saya merompak sebuah bank. Tak payah sebutlah bank mana saya turunkan. Saya tak tahu. Dan hari ini saya berada di bangunan bank negara. Saya melalui proses pemulihan selama 3 tahun di dalam sekolah ini. Banyak elmu yang saya dapat banyak value nilai yang saya polohi dari sana. Di antara kata-kata daripada cikgu saya ataupun warda saya di dalam penjara dalam sekolah itu ialah sampai bila hari pertama saya nak keluar daripada sekolah dia pesan kepada saya. Rizan tidak akan ada orang di luar sana yang akan suka dengan kau. Kerana 3 tahun kau berada di dalam sekolah ini ibu dan ayah kau tak pernah pun datang melawat. Apakah lagi kawan-kawan cowdara marah. Percayalah tidak akan ada orang di luar sana yang akan suka dengan laki bernama Rizan Hassan. Tetapi percayalah juga bahawa selagi ada budak dan bintang selagi ada langit dan bumi selagi ada dengutan nadi maka selagi itulah adanya kasih sayang Tuhan kepada kau. Maka teruskan perjalanan hadapi segala cabaran dengan passion dengan nalera rasa yang cukup tinggi. Maka saya melalui kehidupan yang cukup payah di luar sana saya hilang keluarga dan sebagainya. Saya tidak jadi memenuhi syarikat saya pergi temuduga di 39 buah syarikat dan semuanya menolak saya. Dan saya pun berkata pada diri saya apakah kesudahan hidup saya ini maka saya fikir hanya berbekalkan disiplin saja maka saya akan boleh menjadi seorang yang berjaya satu hari nanti. Maka dengan itu saya bekerja sebagai seorang tukang-tukang sepusampah pekerjaan saya pertama. Kemudian saya beralih kepada kerja sebagai seorang kelainan lori dan akhirnya saya diterima masuk ke sebuah kilang Jepun di Pasir Gudang menjadi menjadi seorang operator pengeluaran. Bebekalkan disiplin dan kerana kesunggahan disiplin saya seorang bangsa Jepun benar-benar murahat telah memplau saya untuk ke Jepun. Empat tahun saya mengikut murahat ke Jepun bekerja dengan sebuah syarikat elektronik di Jepun di Osaka dan akhirnya saya percaya bahawa sudah tiba masanya untuk saya membalas balik apa yang telah diberikan oleh murahat kepada saya. Tapi malangnya murahat meninggal dunia jadi saya tak sempat nak belikan sesuatu kepada murahat. Tetapi murahat berpesan kepada saya bahawa memberi balik bukan kepada dia tapi memberilah balik kepada masyarakat. Makka saya mengamil keputusan untuk pulang ke negara tercinta Malaysia dan Alhamdulillah destinasi pertama saya ada di rumah saya. Mak saya menerima saya tetapi malangnya bahawa saya telah mempergi meninggal dunia buat selama-lamanya tanpa saya sempat meminta ampun dan maaf. Tuan-tuan dan puan-puan saya membina sebuah koles kemahiran dalam bidang otomotif. Sehingga kali ini saya telah berjaya untuk membantu seramai hampir 5,000 orang dikalangan mereka yang tercikat ekonomi. Jangan tercikat dalam bidang ekonomi terutama sekali orang yang sama nasibnya seperti saya. Saya mengambil segala masalah sosial masalah masyarakat untuk saya pikul saya hadapi saya sessaikan sendirian tanpa bantuan mana-mana pihak terutama sekali Kerajaan Malaysia. Saya menghadapi cabaran yang cukup besar sebab terutama dari soal dana soal tenaga pengajar tetapi berbekalkan istikahmah ataupun passion yang ada saya berjaya melalui ini satu-satu dengan bantuan rakan-rakan yang punya isteriikat di Jepun dan juga rakan-rakan Jepun saya yang berada di Malaysia. Tuan-tuan dan puan-puan akhirnya berbekalkan kesemuan dan juga semangat yang ada anak-anak murid saya beri hampir 5,000 orang telah mendapat pulang pekerjaan dan akhirnya hari ini mereka pula memberi balik kepada kepada masyarakat Masa yang diberikan hanya 10 menit semalam saya sempat bersama dengan anak-anak murid saya sebab saya tak dapat datang ke jamuan makan malam sebab ada traffic jam satu soalan yang ditanyakan oleh anak murid saya kepada saya semalam ialah semua orang bercakap tentang treating the better future jadi seorang anak murid saya bertanya kepada saya future bila itu future saya terpaku sejenak dan stara spontan saya mengatakan ialah future is now terima kasih