 Droga mamu, drugi tato, pojawiłam się w waszym życiu prawie 20 lat temu. Powiedzieliście, że moje narodziny były najwspanialszym darem, jaki można sobie wyobrazić. Ale nie wszystko było w porządku. Wasze dziecko nie słyszało. Ludzie mówili, że musicie, musimy po prostu nauczyć się z tym żyć. Zaakceptować tę sytuację. Ale wy się z tym nie pogodziliście. Chcieliście dla swojego dziecka tego, co najlepsze i podjęliście odważną decyzję o rewolucyjnej kuracji. Malutki cud został wszczepiony do moich uszu. Miałam zaledwie dwa latka. Ale do dziś pamiętam ten dzień, kiedy w moim życiu pojawił się dźwięk. To, co wtedy zrobiliście, sprawiło, że nie tylko mogłam słyszeć, ale także mówić, uczyć się, wyrażać siebie i robić to, co kocham. Dziękuję mamu i tato za najwspanialszy darem, jaki można sobie wyobrazić.