 Sina-sabi nang iba na ang sinig daw para maging makabuluhan, dapat itong sumabay sa sina-sabi nilang global market community. At dapat ito ay walang territory of tiltukoy o wala siyang boundary. At dapat mayroon siyang universal na appeal. At ang ibig sabihin ito, dapat at tumatangkilik ito sa eba-tibang uri ng mga mayan. Regardless of sex, regardless of color, kula, kultura, paniniwala o lahit. Anday di ay isang para tayo na isa sa digmaan lagi. Digmaan sa paki-pag-competensya sa ating mga produkto sa pamilyhan. Kog at pumasok kasi sa isang pamilyhan, makikita natin at eba-tibang klasing produkto para naglalaba o nagdidigmaan. Pero ang digmaan ay ito ay walang mga armaz. Kog nidigmaan ito sa pagpapakita ng kanilang produkto, pagpapromot ng kanilang produkto. Ito ay mga sinasabi natin consumer products. Ito ay mga pangailangan natin sa pang araw-araw, tulad ng pagkain, mga damit. So patuloy na nagdidigmaan niya sa pamilyhan. Ngayon dahil nagdidigmaan, ang digmaan ay may kinalamang sa kultura. Ito yung sinasabi natin corporate identity. Numahalaga ito sa pagpapakita ng ating appreciation sa produkto ng Pilipino. Dyan tayo ko lang kung kaya't lagi ang dihado o hindi nabibili ang ating produkto. Pero siyempre hindi lang naman nangyari yan kanina. Kunda may mga pangkasay sayang bataya niyang kung bakit naggagali ito tayo. Akinulonya tayo na mga iba-tibang dayuhan sa mga habang panahon. At ang ating kultura pinigilang umulad. Kung kaya't may pagingintay sa ating sabili na para bang minamali ito natin. Malaki ang pagkilala natin sa anong mga produkto ng dayuhan. O naman naisin ang mga dayuhan na sabihin sa ating tinitig na natin bilang isang katutohan na. Naging palaasa tayo ang produkto ng dayuhan. Pero panahon na, baguhin natin ang panahon na ito dahil sila kaan maan ang mga dayuhan ito. Dapat natin balikan ang ating kasay sayang ating cultural heritage sa sila sabi. Dahil ang mga bagay na yan, pwede natin gamitin para magpaulad ng ating mga desenyo o ceiling na matagal ang silang kaan na mga dayuhan para upulad. At makikita natin ang mga risulta na pagiging bababa na pagtigin natin sa ating kultura. Alam bawa ang mga ad congress sa sinasabi natin ito yung mga commercial na lumalaba sa orakikita natin sa mga television. Pagka nagkarun sila ng mga competition among Southeast Asians, hindi na nanalo ang Pilipinas. Ang laging nanalo ang mga TV commercial say, nagbumula sa ating mga kapit bahay, tulad ang Malaysia, Alimbawa, Thailand. Bakit, nagtatanong tayo? Bakit ka, kalo ka ba mga Pilipino nungunan sa advertising industry? Pero ang dahil ang pala niya, dahil hindi natin gagamit ang ating kultura para ipromote ang ating produkto. Habang ang mga kapit bahay natin ang Malaysia, Alimbawa, ginagamit nila ang kultura para magpromote ang ating produkto. Tayo, tumitingin tayo nung sa kung anong uso sa euro pa o sa status unidos, ginagayan natin yung trend. Ang nangyari sa mga competition, hindi bagay ng hurado ang pagpapahalaga ng isang bansa sa kanil ang kultura. Parang may, parang hindi naman nakakaya, pero nakakapanggliit, kung bakit sa git na nang marami tayong talento, nang ginayari ang bagay, nanananalo tayo sa mga paligsan sa iba-tibang aspeto ng sining. Pero alimbawa, yung may nanananalo sa tulad nilalayas along alimbawa, pero ang pinopromote lang sining, hindi naman talaga sining ng Pilipino. Hindi sining ng mga dayuhan, hindi matatawaran yung kanilang kakayahan, abilang isang artista. Pero iorong dapat natin ipatimong sa ating mga mga mayan na dapat, ang pagtangkilig na ito, magsisi mula tayo sa Isaian. Magsisi mula tayong katin yung ating mga cultural heritage ka, mga design nyo na hindi umulad. At gamitin natin ito sa pagpromote ng ating mga produkto, nasya naging batayan ngayon ng consumers sa iba-tibang deg-dig. Dati nanananayong sinasabi nilang dalesismor, ito yung mga European concepts sa pagawa ng isang produkto. Pag atapos ngayon, naging thread pala hindi na yung dalesismor, ano na yung Form Palos Emotion. Pag sinabi kong Form Palos Emotion, may kinalama na yung anong dito, pagpapakita ng ating culture, pagpapakita ng ating sinig. Kung Asia nyan, dapat yung produkto mo mga Asia. Walang dood na halimbawa na anong produkto ang gawin ng Hapon, kata sa Malayo natinitin ang yung mga produkto nila, talaga kung baga Japanese, ganun din naman yung produkto ng China. Kaya tiyan natinitin ang Angulo, talagang China, dalad-dalay yung sinig ng kanilang abansa. Kung kaya tapag ating sa paglalaban-laban ating mga produkto sa mark, sa merkador, sa mong merkado, ay lagi tayo na didihado, hindi tayo makatapat dahil nawawala ng identity o mga produkto ipinapakita natin sa bumundo. Hindi pa huleng lahag, ang sinasabi lang natin dito, yung paglapat ng Pilipino culture yung pagkagaroon ng kamulatan ng nacionalismo, yung pagtangkilik natin sa ating produkto ay isang step yan para pagkagaroon ng tunay na pag-unlat na sariling atin. Alam naman natin yung mga dayuhan, nag-invest yun dito, hindi naman para tulungan talaga tayo, may mga patsamantan ang trabaho, pero pagkumita na sila, nag-alas sa baluta yung mga yun na tumilipat sa ibangbansa. So na iwan tayo na para tayo ang tawad dito naging dependent lalo sa kanilang. Sa ibangbansa ang karanasin nila, ay protectionist kung tawagin. Hindi iyem na yun ang isa sa mga problema natin sa kung anong palisi para pangalagaan ang ating resources. Dahil may isang discorso na isa yung protectionist, yung isa naman yung pag-o-opin-up, yung terawag natin free trade. Ngayon natin, matatalo-talo yan, pero nananayin ng sinasabi natin concepto ng free trade. Dahil nga naging memberan ang World Trade Organization. So lahat ang produkto ng gagaling sa ibang maulod daban sa, ay tinatanggap mo natin ang malaya yan, na wala trade barrier kung tawagin. Pero ito ba nakakatulong sa atin? Sa mahabang palaho na ginagawa yan ang mga dayuhan sa atin, wala naman tayo na pala. Parang it's about time na yung damdami na pagiging makabayan yung nationalism na sinasabi natin. Ay dapat yung maging batayan sa anong mga gawa'y, anong mga end-de-bore. Pagli kama nito ng sirig, paggili kama nito ng produkto ay dapat takalapad yung. Dahil sabi nga natin ang ibig sabihin ang pagiging makabayan. Pagbinilima yung sarili natin produkto ay yung para pangkinikita ng lokal manufacture natin. Ay yung meikot lang sa atin bansa. Habang yung mga dayuhan nag-invest dito, pagkumita sila, inuwi nila sa ibang bansa. Sa kanilab bansa. So lage tayong may utang, lage tayo may trade deficit. So yun ang kahalagahan ang kung bakit yung pag-apply ng nationalism, lumalo ba sinilang sa sinin kundi maging sa lahat ang aspeto ng buhay. Lalo nang ayun nga na sa pre-trade tayo na andala-dala na principia yung utawagay nila yung neoliberalism. So ayun yung pinakamalaking threat nyo yung sa atin bansa. Dahil kung hindi natin bibigyan ng protection, alam mo yung mga foreign investors sa kung gusto man nila ng mga pabago sa ating sarig ang batas, hindi naman talaga kung para paunla rin yung atin bansa. Dahil ang gusto nila, extend lang yung power nila sa atin. Nandiyan yung application ng intellectual property rights, yung patent na sinasabi na para bang lahat nalang nang makita, maexplore nila sa atin bansa, ipapatint nila sa kanila at bagbabhayad ka ng royalty sa kanila. Pag-amasa nandiyan yung dapat ang gobierno umalis. Wag makielang sa mga strategic industries tulad ng transportation. So katulad yung MRT lahat yan pinaprivatize. Dapati open yan sa foreign investors kung meron. Tulad ng telecommunication. Yan na napakay strategic niyan sa buhay ng isang lipunan. Ano yung privatize na yan. Katulad ng banking lahat yan. Energy. Alam naman natin yung communication tulad ng miral ko. PLDT pag-aari lang ng isang malaking consortium. Basically alam natin dayuhan na nagmamayari niya. So pananguna na itaguyod natin yung pagiging makabayan sa lahat ng aspeto ng buhay. Dahil ito yung survival mismo ng atin bansa.