 چن جائی ہا اس میں خودشان را پیروی کر دیان چنان کے درد پورا ان بے نظر میرسد کے درد ادرس دائمی درد پورا پیدا کر دے ااست ہمان قدر حقیقت وہ ہمے جاگیر درد وگم در ان دے ااست کہ انجا در دبریستان روستہ کسی فرص خاہت کر سرودہ و اشہار تفلی فزارہ سرشار خاہت کر تفلان در حقیقت اشتراقی کسی دائے مرگ باز گو کنند برای این کے درد پورا بدبختان روستہ یہ زنان شودی ااست کہ اشان رنجے مرگ مردوان خودشان را کشی دیان و زندے ماندیان مادران پیسران جوان و ہمسران شہران خودشان را از دست دادیان اکنون تفلان گرمی اگوش پیدرشان را حسن خاہت کر خاہران برادران را گم کردن دوختران جوان کے شرنی خرد بودن زندگی بیوہا میزیاند انسان کو گلان نکل دینا اگر بوک نا آویا تا گلان کدر نکلو نا نششتے بے دائرے آئی آلی تقریبا درزے و آئی زنندے ان با خانہا و جاد ہے گل بے ابرہای رسد درد پورا برمرجہ ہند و پاکستان کرار گرفتے ااست برای محلی ہای ہر دو جانی فقط حقیقت روزانے ااست جو ملٹن سے آئی تو ملٹن سے پہلے بادر کو آئی پہلے یہاں چھون چھون کر اچھا یہ لوگوں کو مارڑا لہ بیطوری کے انقبود تارے خودرا مانندے حشرحائے مجبور بافت آحالی محلی درون بیطور جو دائی نا پزیری کشید شدند کدر تکلیف ہوتی تھی نا بہت نا ایک دو کے پیچھے بڑتے تھا نا اس لیے ایک بولتا تھا ہمارے ساتھ آو دو بولتا تھا ہمارے ساتھ آو پیچھے اس بچوں مارے گے نٹھ پا نا تا پیہا کزجا اور تا بچوں کو پیہا بچوں کو پیہا جب اوربا تھے گا تھا پیسے بھی دنگے سیمان بھی دنگے یہ دنگے وہ دنگے انہوں نے سچہ پیسے ہی ملنے چاہی تھا دفعہ کرو سیمان کو مڑے بچوں کو کھلائیں گے جان نہیں گئی تو وہ بچے بچے رہا جو خدا کے بگیان کو کو پشتا ہی نہیں ہے کون انگا اُدھر سے آیا لوگ جو بڑے بڑے تھے انہوں نے اُدھر سے یہ اٹھایا واز اٹھا کہتا ہے یہ غریب مسافر جو تھا یہ مسافر غریب مار دیا دا ستھ تھے ملٹون بیسے آئے ساتھ لگے زبر دا ستھ جاماماہ کے گولی کھاتے ہیں یہ دلے کیمگار میں راتے ہیں فرقیب جیسا بھی مہدیں آئے پان چھے چھا اٹھ بچے آر آر گار میں پھر نا کو زر گیا نا کو رلیف نا کوئی نا کام چاہے بر اسرہ ان امروز بعدن پنس دے سال چیزی کے در درد پورا ماندیست آن بر اسفتگی زنان زیادی و بی و فائی اس خصم حائی اشان و ازردگی و دردمان دگی مردمان البتیس گر حاجری اشان بر جستے حستند جن دیکارالیا سیو شید ہوگی بچی شید ہوگی بارا بارا چوڑن چوڑن سالان دا بچا شید ہوگیا دا اتھا مچھ بیوان ہے ایک سو تا بائی اتھا بیوان لیکن ایک موٹیس طاریکہ بچی بیر کو لنسان ختم ہی ہوگی چھوڑ سو پریوار ہونگی جن کو یہ ملتنسی سے يتر پڑ گیا دیکار جب سارا نہیں کش نہیں آج مظری والے جو ان کے پیش نہیں یا جو تنخال ہیدھے اٹھاٹھر ثارت غازالتا رو تا بھی رو تا این جس کو علا باج کوئی سارا نہیں کشن جان ہے اچھا چجلو میں آت کے مظری کیا را کے پانچ با چی پاتیوں پہنچ بچے پالتیوں جب جان نہیں بھی تو پھر چیزی تو جان اچھر کروں گے کوئی نا کوئی درد پورا از خوبیے جان ندانستے خودرا بھی نادوروست و بے وقتِ نا صحیح دریاف درد پورا در آتی سے متقاتِ بینِ آنان کے خشونترا عیدیولوجی اقرار کردن و آنان کے وزیفِ قاررہ بر اندھام اشان پافشاری کردن گرفتار شن چھوٹے مارے گے نا بڑے باتاں کیسے چھوٹے مارے گے وقتِ خشونت بتبختانِ ہمیشے برای توجی کردن آفزونی و فسادرہ برای زنان در دت پورا عیدیولوجی رہ دا واقمی کند آیا درد ورنجشان فقط حقیقت است کہ آنان میدانند ومی فہمند آنان روزانے با اجرا کردن معاملے زندگی میزیان امہ برای زندگی درگمشان پر داختن