 Znów kranu nie dokręciłem, miałem zanerw, lecz na próżno, poda wyciechła i jest już za późno. Kran, dlaczego nie krzyczysz, że poda ucieka, przecież cenniejsza jest tu od mleka. Kran, znów nie udałoś i nie dokręciłeś, zakary wodę całą straciłeś, będę się żyć na powie człowieku, na moją zębce nie znajdziesz leku. Kran, zanac milżeć i się uciekać, powinien jeszcze zamknąć i nie zwlekać. Kran, wstydź się za siebie, nie tyty kranie, zanac szczelności, wolisz kapanie, w lamiście ramikę, rubym osadem, poś od sanitariów, ty jesteś gadem. Kran, wstydź się za siebie, nie tyty kranie, zanac szczelności, wolisz kapanie, w lamiście ramikę, rubym osadem, poś od sanitariów, ty jesteś gadem. Kran!