 Sankumt kimvæskri gózuk var hampur gjöfguðana til mannkensins. Ein planta til að uppfittla að allar ókar þarvir. Þá hamp bursi kannski ekki Ívirnaturlur, þá hampu plantan mérkileg fyrir margar að luta sægir. Múnvegs rætt, erumkörusvæn og hækta nýtana til að búa til allfa plasti, papir, bilum og raflum til snirti var að ofatnar. Hampum að þar að ögi nýta til matvala framlistli. Ein að hampi er oft rukkla saman við hamp, sem rækta erur í þeim tilgongið að framlega viðmöfni. Báðar þessar hampum dur til era sömefjölskildi, en ein að hampin er ekki haktan óta til viðmöfni framlistli á næni tægim. Vakna þessar að tængsla fyrir að hamp brækti ónað. En nú hefur þessi hærtgjörða kulta þolna nýtja planta, fengi endur istam íslandi, þögsir líthlim, en vaksandi hopi hampainta og frumkvölla. Plantan hún er nýttist allt aðvíni, allvið frá svo ráttin mérsa, hún nýttist. En stilkurin, löyvith og blomith og frægin sem kom aðvíni það er allt að það núta í mjög mestmöndi lütti. Það er rögnunni sóll þeir erfi það að er ræða, skúr núta gildi að það það það það það er allvað á endaðlöfjöldi, að viður að sem að tríkir úrsjú. Það er rossan að meikilvægt fyrir að grannestu árum að komanness í skólamma. Það er svo þetta hattlast það það. Það er ofslæg spennið til út að reageraðar og rossal fyrlbreit sem að stættum það er reagerað, úrðið sju. Naum með veitir einstæklingi, það það gifæri til framtíðarar í að takkla og takast á við vandamol framtíðar. Vandamol sem er stöntum frammu fyrir, hvæðiðnir viðrum að ganga og öllindir, hvæðiðnir við gyrdum fræga nítt það sem betur það sem er og hampbrunni ross og gott dæmið það. Það er eru að við satsað með hamp sem að var að regtar hérna á Íslandi ég bæru fyrir og við erum búnaðar að vinna úr træfiðunum að hónum í bothaxtil erni. Það erum búnaðar hérna að kempan og hér komin sem að öll frá træfiðunum sem að við vandi að getum sjál. Það erum spunniði þrað og á við úrs sem að verð. Það erum það mikið lagt að við fyrir maðskoða það flere löstnir til að mikka bara koldnuspor og vestspor, tæxtilinnarins og ég held að hampur sjál við leikið að trí. Það erum kempan að þið. Gott Ísund! Stilgrun er nót það sem hravað bni ínaði, en fræginn, blóminn og lövinn eru eit og futtlaðna eringarabnum svo ingomflutta plöntunnare soga. Hampur ergi enogis eitdur og hodlur held að stann eitning vell. Það erum ekki það að það híni það og nú er við hampfraginn og ólið og sallt. Og mölum þessat fræginn bara í maðvysluvell, það erum að hérns óliðunna saman við og svona sallt við og bara að spökum salli til. Við við það með pastaði sem að er óliðunnum sem er ekki nótt að í tef. Hampblöð erur í gavjátni, sinki, káljum, maknesjum og fósfór, en hampfraði eru frápar uppspraðta fjölum að það er firtu, próteni, evitamini og ímsum öðrum nöði sinnlum stænebunn. Ég það sem vantar í þetta verkeni er fólk og fjölbreitni, og því fleri spróta sem það maðvasta því betra verðra og fyrr.