 Dit is alweer de elfte editie van de Universiteit van Tilburg-Societyt, hier in Societyt de Witte in Den Haag. Op een zomerse dag, 28 juli, 2012, met twee voortreffelingensprekers. De eerste spreker is professor Paul Schreffer, hoogleraar Europese studies aan de Universiteit van Tilburg. Hij zal spreken over de Europese identiteit. En de tweede spreker is ook zeer vooraanstaand. Dat is de heer Kieferhoffstad, voormalig premier van België, drie keer zelfs. En op dit moment de Leiden van de Liberale in het Europese Parlement. En dat zal ongetwijfeld ook tot veel discussie leiden. Ja, vanavond alweer de elfte editie van de UVT-Societyt. De UVT-Societyt is heel belangrijk voor de Universiteit van Tilburg. Understanding Society. Dat betekent dat er een maatschappelijke thema is bespreken met partners hier al in Den Haag. Vandaag gaat het over de Europese identiteit, een heel belangrijk onderwerp. Een onderwerp dat breder is dan alleen banken en munten, maar ook gaat over de Europese community. We hebben fantastische sprekers, denk ik, met Paul Schreffer. Met de verhoffstad, dus ik verwacht een hele mooie avond. Zoals ook allervoorgaande edities waarvan ik genoot heb. Ja, waar het vanavond over zal gaan, althans, voor zover ik erover ga, is over de vraag, als je pleit voor een Europese federatie, wat zijn eigenlijk de gevolgen van zo'n pleidooi? Dus ik wil het hebben over bijvoorbeeld de keuze. Als je zegt, een federaal Europa, betekent dat ook in Europa, dat kleiner is dan nu, want met 27 lidstaten zal dat niet gaan. Het is ook een Europa waar in Nederland een andere plek zal hebben. Omdat landen waar Nederland zich verwandt mee voelt. Bijvoorbeeld Deenemarken, Zweden, Noorwegen, Grootwittanie, niet aan zo'n federatie zullen deelnemen. Kortom, dat zijn de vragen die mij vanavond bezig zou houden. Eerlijk gezegd, heb ik het zo niet op met het woord zelf, identiteit. Ik denk dat de mensen niet één identiteit hebben, maar dat mensen een meervoudige identiteit hebben. Nationaal identiteit is typisch het laatste snuffje, waarmee het nationalisme zich tooit om mensen schrik aan te jagen en te zeggen dat zij nationalistische en populistische stellingen moeten verdedigen. En misschien is het begrip de Europese identiteit, en dan plaats ik het tussen aanhalingstekens, wel het beste geneesmiddel daar tegen. Een Europese identiteit betekent dan niet het behoren tot een ethnie, of het spreek, van een bepaalde taal, maar wel het behoren tot een beschaving, de Europese beschaving. En die Europese beschaving bevat zoveel zaken als literatuur, architectuur, waarden, de rechtsstaat, de sociale zekerheid, de fundamentele rechten en vrijheden, de verlichting ook allemaal verwezelijkingen van die Europese beschaving.