 Op die meest recente informatie, die vinden we online, die is realtime, dat is constant nieuwe informatie met andere woorden, waarom zouden we niet continu verbonden zijn met. En dat is waar ik ook vandaag voor gevraagd ben, om jullie iets te vertellen over de reisbel op die nieuwe technologieën, die nieuwe media, omgeven zijn met, je zou kunnen zeggen allerlei verlangens en dromen en wensen en hoop. En die verlangens en die verhalen die erom heen hangen, die geven een bepaalde richting aan de ontwikkeling van die technologieën. Wat wel nieuw is, is natuurlijk de specifieke, concrete manifestatie ervan. Wat wel nieuw is, is de vorm, de vorm van het internet wat we nu hebben, de vorm van de wijze waarop wikipedia, googlebooks etc. tegen ons spreken en ons vertellen dat dit is waar we op zitten te wachten, dat dit goed is. Meer kennis is goed. Wat gebeurt er dan met de stad, als we daadwerkelijk die technologieën omarmen en gaan gebruiken? Wat gebeurt er dan met de manier waarom we de stad ervaren, met de stelijke samenleving? En er was een ander ontwikkeling, ook een opkomst van een nieuwe klasse in die stad, de Bourgeoisie. En wat was er bijzonder aan, die kon men lezen. Dat was een enorme ontwikkeling van alphabetisering in die tijd. Dus een nieuwe groep mensen die de stad niet zo goed kende, maar die wel konden lezen. En die dus dit gebruiken, die opschriften, om zich te orienteren op de stad om er achter te komen van wat is er nou waar. Ik ga door de stad lopen en waar moet het er zijn als ik iets wil eten of iets wil drinken of wij nog wel. Nou, dat kon ik overal lezen. Dit was 100 jaar geleden en nu als we nu een restaurant zoeken of we willen iets wijken of liken of zoeken of we zoeken een dorgersweggertje, wat doen we dan? We gaan door de stad lopen of gaan we het liever eerst even op Iens.nl kijken of misschien op Google Maps of misschien ook een andere online service. En dat is eigenlijk het punt van het verhaal dat ik wil maken, dat het programma van de stad, dus dat wat er waar gebeurt, dat is hier eigenlijk letterlijk op die gebouwen geschreven. Als we nu ons op de stad orienteren, dan doen we het eigenlijk eerder zo. Dan kijken we niet meer wat er op die gebouwen staat, maar we kijken wat er in een media laag beschreven staat over wat er in die gebouwen gebeurt. En het punt dat ik vandaag wil maken, dat is een kwalitatief verschil. Want het verschil van als je opgebouw schrijft of je zet in zo'n virtuele softwarelaat, dat verschil is dat die softwarelaat natuurlijk veel flexibel is. Je zou kunnen zeggen de stad is een verzameling van gecodeerde ruimtes en bepaalde type plekken, activiteiten, als er bepaalde type activiteiten vinden op plaats op verschillende stemplekken in de stad. Soms is dat van bovenaf opgelegd. Hier is de markt, daar mag je niet in dat doen. En soms is dat ook gewoon door de tijd heen zo gegroeid. Het betekent dat dan voor de divisie, voor de legerie, voor de verdeling van de paragriale en publieke ruimtes in de stad. En een definitief antwoord is heel moeilijk om daar over te geven, want het is iets waar we midden in zitten. Dus ik verlaat eigenlijk in medische academische discours en ik ga een soort trendwatch spelen. Ik heb een aantal berichtjes uit kranten geknipt om een soort idee te geven waar het nu zou kunnen gaan. Wat een soort week signals wordt dat wel genoemd, ontwikkelingen die we zien, maar van denk ik van dat zou wel eens iets kunnen worden. Weet je niet helemaal zeker waar het zou iets kunnen worden. En er zijn eigenlijk twee scenario's. Het ene scenario is dat we die technologie verbruiken om de stad, die paragriale domeinen, meer en meer belangrijk te maken, dat we ons die telefoonies, telefoonswakken ons voortdurend, ons omgeving te filteren en alleen naar die plekken te gaan. We hebben die aansluiting bij onze eigen gevoelingsidentiteit. Maar er is ook een andere ontwikkeling waaruit blijkt dat misschien als een nieuw type publiek eruit zou staan. Eindelijk ben ik nu ook glass explorer, mag ik me noemen. Sinds 10 maanden, ik mag eigenlijk dit apparaat testen. Dat is wel heel gek, want ik ben betaald tester. Ik heb dus zelf, ik ben zo gek om 1200 euro neer te leggen om als proefkornij een gratis marketing voor Google te maken. Maar dat doe ik wel, want het brengt heel erg veel. Is het techniek, is dat neutral of niet? Is het goed of slecht? Ja, ik geloof, ik ben van de kant dat het neutral is. En zoals dat, een hammer is een tool dat kun je goed mee doen, kun je slecht mee doen, maar dat kan je ook met klas. Ik besliss wat ik ermee doe. En alleen de data, wat daarmee gaat gebeuren en hoe ik het daarmee ga gewinnen, dat is een absoluut vraagtekens bij.