 Mijn bijdrage aan deze reeks die gewijt is aan het thema Veerkracht gaat over Maria Magdalena. In de evangelisch lezen we hoe Jezus volgelingen ontreddert zijn wanneer hij aan het kruis sterft. Hun verwachtingen zijn verbrijzeld, hun hoop is de grond ingeslagen. Wat nu, hoe moeten ze nu verder? Ze zien het niet meer zitten en angstig zoeken ze toevlucht bij elkaar achter gesloten deuren. Maar onder hen zijn ook vrouwen die toch de moed verzamelen en naar het graf gaan om hem daar de laatste eer te bewijzen. Ze nemen aan dat hij dood is. En op het schilderij van Van Eyck dat u nu ziet, ziet u met name deze vrouwen afgebeeld. Het zijn drie vrouwen en zoals in het evangelie van Marcus wordt beschreven hebben ze zelfpotten bij zich omdat ze het lichaam willen gaan salven. We zien op dit schilderij ook drie wachters die liggen te slapen. Deze wachters worden vermeld in het evangelie van Matthäus. Want daar worden wachters bij het graf gezet om met name te verhinderen dat zijn leerlingen het lichaam zouden komen stelen. Op het schilderij zien we ook dat het graf geopend is. Er zit een engel bovenop het deksel die met name de vrouwen toespreekt. En hij vertelt hen met name dat het lichaam van Jezus niet meer daar is, want dat hij is opgestaan. De vrouwen gaan met deze boodschap terug naar de andere leerlingen. Maar hun verhaal wordt op ongeloof onthaald. In het evangelie van Lucas wordt het kletspraat genoemd wat de vrouwen zeggen. In de verschillende evangelies wordt de verschillende vrouwen vermeld waarin alle evangelies is er één vrouw die bij alle evangelisten voorkomt en dat is Maria Magdalena. In het evangelie van Johannes is zij zelfs de enige vrouw die wordt vermeld en die naar het graf gaat. Daar lezen we hoe ze bij het graf staat te huilen omdat het lichaam niet meer daar is. En ze zich op een bepaald moment omdraait en de figuur van Jezus ziet, maar ze weet niet dat het Jezus is. In de veronderstelling dat het de tuinman is, vraagt ze hem of hij soms weet waar het lichaam gebleven is. En dat zien we op deze afbeelding van de Rembrandt van Rijn. En hier zien we dat Jezus ook effectief als een hovenier wordt afgebeeld met een spade in de hand en een hoed op het hoofd. Jezus zegt aan Maria Magdalena dat ze naar de leerlingen moet gaan en hen moet zeggen dat hij zal opstijgen naar zijn vader. En dat doet ze ook. In 2017 is er een film uitgekomen, getiteld Mary Magdalena. En daarin zien we hoe Maria Magdalena bij de leerlingen aankomt en haar boodschap vertelt. Maar hun reactie is er een van twijfel, ze aarzelen, ze weten niet wat ze daarvan moeten denken. Ze hebben gemengde gevoelens bij wat ze zegt. En met name de figuur van Petrus heeft zo zijn bedenkingen bij haar verhaal. Hij trekt het in twijfel. Maar ze laat zich niet uit het fel staan en ze zegt, ik zal niet blijven en zwijgen, ik zal gehoord worden. En dan draait ze zich om en gaat ze weg. Deze voorstelling van Maria Magdalena als een veerkrachtige vrouw die zich niet uit het felt laat slaan, staat haaks op traditionele afbeeldingen zoals we die kennen. Eén zo'n afbeelding is die van Georges de Latour, Maria Magdalena als boedvaardige zonderes wordt afgebeeld. Ze zit pijnzend in de vlam van een kaars te staren en ze heeft een schedel op haar schoot. Het zijn twee tekenen van verhankelijkheid. Een andere traditionele voorstelling van Maria Magdalena is Maria Magdalena als prostituei. Deze en andere voorstellingen die zijn te bezichtigen op de tentoonstelling die vanaf eind juni te zien is in het Museum Catharine Convent. Daaruit blijkt dat niet alleen Maria Magdalena zelf, maar ook de beeldvorming rond haar figuur van veerkracht getuigd, van harte aanbevoelen.