 Goedemorgen, middag of avond. Iedereen welkom bij dit deel van de serie gesprekken die we voeren in het kader van de warande lezing. En met dit jaar ons onderwerp weet wat je eet, de noodzaak van een nieuw voedselsysteem. Mijn naam is Stein. Ik denk dat ik voor de kijkers thuis niet zichtbaar ben vandaag, maar dan weet je die waar deze stem vandaan komt. Ik ben een van de twee interviewers vandaag. En in deze serie gesprekken, zoals je weet, lopen we vooruit op dat werkelijke lezing die je hopelijk later dit jaar als nog fysiek kan plaatsvinden. En vandaag doen we dat samen met Jaap Kortenweg. Ja, vandaag gaan we praten met Jaap Kortenweg. 9e generatie boer, ondernemer en misschien binnenkort werelds grootste slager. U kent hem natuurlijk allemaal als de oprichter van vegetarische slager. Het bedrijf dat als ze sinds 2010 proberen om dieren uit de voedselketen te halen door hem volledig en lekker alternatief te bieden voor vlees. De vegetarische slager is inmiddels een kleine drie jaar geleden aan Unilever kocht en momenteel houdt Jaap zich druk bezig met een hele bijzondere missie. De beste dierenvrije kaas maken met zijn nieuwste onderneming, doosvies en cowboys. In dit gesprek zal de focus liggen op de rol van ondernemers en consumenten bij de transitie naar een nieuwe voedselsysteem. Om vandaag te beginnen, ja, natuurlijk eerst welkom Jaap. Hoe is het? Ja prima, het is hier een prachtig plaatje, lang geleden dat we zoveel sneeuw echt gelegen en de combinatie met de prachtige zonnige weer is dat. Ik zit er wel van te genieten. Goed om te horen, ik denk dat we er allemaal wel van de sneeuwpret hebben genoten. Zelfs al eerder aangekondigd hebben we het vandaag over de duurzameid van ons voedselsysteem. Wat betekent de noodzaak voor een nieuw voedselsysteem voor jou? Wat denk je aan bij dit onderwerp? Nou ja, ik denk vooral aan de kansen die het biedt op een mooier wereld. Dus kijk wat je nu ziet is dat ik ben het met de vegetijkslagen begonnen zo'n 13 jaar geleden en nu bezig met ook plantaardige zuivel. Doosvies en cowboys, eigenlijk de nieuwe melkkoe, de roestale melkkoe. Nu wordt 80% van het landbouwareaal wereldwijd gebruikt voor de vlees- en zuivel-productie en op het moment dat we kunnen switchen naar een plantaardige vlees- en zuivelsysteem naar het nieuwe vlees- en nieuwe zuivel, dan betekent dat we van die 80% maar een klein gedeelte nodig hebben. Je kunt ongeveer drie keer zoveel plantaardige vlees- en zuivel produceren vanzelfde oppervlakken. Dus nou ja, dat zou kunnen betekenen dat de situatie van zo'n 60, 70 jaar geleden qua natuur wereldwijd dat die weer terug kan komen. Sommige mensen zullen misschien de docusien hebben van Sir Attenborough, die in zijn leven, die man is nu in de 90, dat natuurlijk enorm te logang heeft gezien van de natuur. Maar dat kunnen we keren, dat proces. We kunnen eigenlijk weer terug in die tijd. Dat is een prachtig vooruitzicht, ondanks of ondanks, met een bevolking van 10 miljard in plaats van 2 miljard toen hij jong was, is dat toch mogelijk. En dat is vooral heel hoopgevend en mooi om aan te werken. Ja, absoluut, zeker. En ook mooi hoe je dat zegt inderdaad, dat het een kans is voor een mooire wereld. En uit een eerder gesprek dat ik had in het kader van deze seriege gesprek, het bleek dat we die vervoerlijkheid met z'n allen moeten dragen, met z'n allen rol en spelers. Wat zijn, volgens jou, belangrijke steekholders in de hele voetsvoerketen om deze transitie te bereiken met z'n allen? Ik denk in ieder geval dat de steekholders die daar een groot belang bij hebben, dat zijn de huidige vlees- en zuivel steekholders. Dus dat zijn de boeren, dat zijn de vleesbedrijven, dat is de retail, die hebben daar allemaal belang bij. En nogmeertjes, toetspitseling op de zuivel Nederland is natuurlijk op het gebied van zuivel trouwens vlees ook, echt een hele grote speler. We zijn echt een zuivel land en hebben daarin een belangrijke positie wereldwijd ook op het gebied van kennis en kwalitatief goede producten, hoogproductief en goede kostprijs. Nou ja, ik denk dat het van groot belang is dat de traditionelle zuivel industrie die gebruikt maakt van koeien en geiten, dat die daar tijd op inspelt. En ik denk dat bij een belangrijk voorbeeld is wat er nu gebeurt in de automobielbranche met elektrisch rijden met Tesla. Je ziet dat dat bedrijf eigenlijk een outsider van buiten de automobielbranche, maar het begon is met een compleet nieuw concept elektrische auto. Ja, toch eigenlijk alle gevestelde merken voorbijstreefd en zijn bedrijf is nu meerwaard dan alle Duitse autofabrikanten bij elkaar. Hij gaat naar de fabriekbouw in Duitsland. Dus je ziet hoe kwetsbaar het ook is en hoe kritisch, als je niet op tijd de bakens verzet. Dus dat is wel een oproep. Ik denk dat met vlees en zij erop precies hetzelfde gaat gebeuren als met de energie en met de automobiliteit. Dus het is gewoon fijn als zo'n transitie gepaard gaat met zo weinig mogelijk pijn. Dus graag met zoveel mogelijk met de spelers die nieuw reactief zijn. Ja, dus dat vereist inderdaad ondernemerschap van nieuwe partijen, maar misschien wat je al zegt nog wel belangrijker van bestaande partijen. Dat is ook zo begrijp van jou, dat zou je ook zeggen dat huidige boeren en huidige ondernemers inderdaad met misschien nu nog een hele stal met melkoeien, dat die misschien juist in het gat zouden moeten springen. Zeker, zeker. Kijk, je ziet vaak wel dat zo'n transitie toch ingezet wordt door een buitenstaande, maar goed, het is voor de bestaande partijen van belang, omdat het tijd in te zien, gewoon mee te doen. En dat is in ieder geval wel mijn inzet om dat zoveel mogelijk te doen. Dus we hebben dat met de vechtare ook gedaan, gelijk samenwerken met slagers, met vleesbedrijven, met vleesbrand en met succes. En je ziet ook dat het dan heel veel positiefheid geeft, dus we hebben al heel veel samenwerk met UNOX, met Mora bijvoorbeeld. En dan zie je wanneer je goede producten maakt, dat in zo'n team, in zo'n innovatie team, maar ook in zo'n salesorganisatie, wanneer ze enthousiast en ook producten, dat ze toch echt lolen krijgen. En als ze zich gaan realiseren, dat het ook nog eens drie keer zo duurzaam is. En dat je vooral hele blij klanten krijgt, want dat zien we natuurlijk wel, dat is vaak de klanten van dat soort nieuwe producten. Dat zijn toch mensen die positief kijken daarnaar. We hebben het ook bij Mora gezien, dat zij ineens, weet je wel, hele positieve berichten kreeg, of social media en zo, en het werd echt een geliefd product, terwijl ze daar vooral toch ook gewend waren, hele kritische consumenten, en vaak alleen maar gedoe, weet je wel. Dus het is vooral een hele positieve beweging en stap er op tijd in. Maar is er dan ook veel tegenstand? Want ik kan me ook voorstellen dat de vleesindustrie is een redelijk traditionele industrie, dat geluiden zijn die juist het op vlees willen houden. Of valt dat wel mee? Ja, is dat ook aan de orde? Alleen daar heb ik niet zoveel mee te maken, want dat zijn natuurlijk niet de bedrijven waarbij we daar mee te maken, die zoeken ons niet op, ja misschien in de pers of zo. Dus dat speelt natuurlijk wel. Ik weet dat ik ooit door de Koninginé van het Slagers-organisatie gevraagd werd om te spreken op hun 125 jaar jubileum, en dat vond ik natuurlijk heel leuk om daar een verhaal te doen voor de Nederlandse slagers en mijn visie te geven op hoe de slagerswereld en de vleeswereld erover 25 jaar uitziet, ik ben het met het 150 jaar gestaan, dat het dan vooral plantaardig vlees zal zijn. En dus die organisatie wilde dat graag, maar toen hadden ze de uitnodiging gestuurd, kreeg ze toch heel veel, er waren natuurlijk honderden slagers uitgenodigd en misschien dat het toch echt wel tien tallen waren, die heel boos waren. Dus dat is toch gezegd, kom maar niet, want ja, dat moet wel een feestje worden. En ja, dat soort dingen heb je natuurlijk wel, dat gebeurt natuurlijk ouder is, natuurlijk een conservatief deel wat, ja, zeg maar, wat zich bedreigd voelt en vast wel houden aan het ouden, maar dat is toch niet de grote, dat is toch niet de grote lijn. Misschien dat de grote vleesmerken eigenlijk allemaal bezig zijn, nu zelfs voor de Svijon, de grootste slachter, ik geloof zelfs de ene grootste van Europa, het Nederlands bedrijf, die nu ook een fabriek hebben gebouwd met voor vegetarisch vlees. Veel positieve voorbeelden dus in de industrie en die hebben zeker ook een groot impact, die nieuwe positie, maar wat vind je eigenlijk van bedrijven die dus die verantwoordelijkheid niet nemen en nog steeds gewoon veel schade aanblijven richten zonder er ook maar in hun kop in het stand steken eigenlijk? Nou ja, dat is jammer en ze beschadigen natuurlijk nu daarmee onze leefomgeving, maar vooral denk ik dat ze toch ook hun eigen voortbestaan onmogelijk maken, want uiteindelijk gaat dat gewoon verdwijnen, dus het is in ieder geval bedrijfsmatig, is het geen verstandige keuze? Ja, duidelijk, duidelijk. En ja, eind 2018 heeft hij natuurlijk gesleut om eigen onderneming te verkopen, de vegetarische slagen aan Unilever. Was het een bewust keuze aan Unilever om voorwege dat zij zo basic zijn met sustainability en dat soort dingen hoog in het verhaal nog hebben staan? Ja, het was wel zo dat Unilever wil ons op de eerste plek stond, maar we werden door heel veel partijen benaderd in die tijd. Ik denk dat we een soort top-team lijstje van ondernemingen qua overal een parter en daarvan hadden zich er al vijf zelf gemeld, maar we zijn echt al honderden partijen benaderd. Maar inderdaad, Unilever stond weer ons bovenaan en gelukkig hebben zij zich ook zelf gemeld, ongeveer anderhalf jaar voordat de overnaam plaatsvond. En wat gaf nou echt de doorslag? De doorslag gaf dat zij, het gaat natuurlijk gesprekken aan onderhandelingen, dat het meid duidelijk is geworden dat het echt ernst was. Dus we hadden natuurlijk een missie, toen ik het bedrijf begon, begonnen met een klein winkeltje in een haf van 30, 40 meter. Toen zei ik al van ik wil dat we de grootste slager van de wereld worden. Niet de grootste vegetarisch slager, maar de grootste slager, want de slager van de toekomst is een vegetarisch slager. Dat was mijn idee en mijn wens. En Unilever die meldde dat serieus. We hebben natuurlijk een wereldwijde organisatie met sales teams en ik geloof honderd, honderd, honderd, tachtig landen, of honderd, negentig landen. Ze zitten over heel de wereld. Dus als er één partij die dat kan, dan zei hij het. En het was me duidelijk dat het echt ernst was. En dat zie ik nu ook. Het is nu ruim twee jaar geleden dat de overnaam in plaatsvond is. En als ik zie wat zij nu geïnvesteerd hebben in de organisatie, dat is onze productontwikkelingsteam, dat is voor teamvoudigd. Ik heb afgelopen week nog een praatje gedaan voor de Boetjes Academy. Dat is de opleiding van de mensen die wereldwijd onze producten verkopen. Ze zijn nu geloof ik in ruim 40 landen, zijn ze al op de markt. Van Singapore tot China, tot Zuid-Amerika. Ze zitten echt overal, maar dat hadden wij zelf nooit zo met elkaar gekregen. En mijn idee was toen ik begon met de veegtuigslagen. Mijn idee was om de bio-industrie ook geboren te maken. Het industriele vlees. Ik wilde niet iets leuks doen voor een selectgezelschap, een nichemerk met een mooie mars. Ik wilde gewoon impact hebben. En ik wilde gewoon een kilo knal. Ik wilde groot worden om ervoor te zorgen dat we die dieren niet meer nodig hebben. En zo heb ik eigenlijk alle aanbiedingen bekeken, alle samenwerkingen bekeken. Die heb ik gewoon gelegd naast ons doel om zo snel mogelijk, zo groot mogelijk te worden. Nou ja, dan was jullie leven een hele logische partner. En toen wij die stap gezet hebben, toen waren er nog veel mensen die zeiden, we moeten het nog maar zien of dat inderdaad gebeurt. Maar goed, het is nu al heel duidelijk. Afgelopen jaren groeien van 70 procent. Ik geloof dat we van de 400 merken onder Unilever het hartstikke groeien zijn met 70 procent. Ja, mooi om te zien dat er zulke stappen genomen zijn. Het was het vast en is natuurlijk ook een schaalbaar product, denk ik, maar natuurlijk goed om te zien dat dat dus ook blijkt te werken. Spel je zelf eigenlijk nog een rol nu actief binnen de vegetarische slager of meer vanaf de zijlijn? Nou ja, ik ben het gezicht nog en dat is ook... Dus ik heb geen enkel verplichting. Maar ik vind het leuk om te doen, omdat het klikt heel goed met het huidige team, met mijn opvolger. Die doet het echt fantastisch. En ik zit nog in het smaakpennel. En dat is gewoon leuk om betrokken te zijn bij de nieuwste innovaties. En ik ben adviseur, dat is natuurlijk een hele vrije rol. Maar ik moet zeggen, ik heb er weinig aan toe te voegen, want ja, ik bedoel, ze doen het echt beter dan ik het zelf wat kunnen doen. Dus ik hoef niet veel te adviseren. Ja precies, maar fijn dat het toch in goede handen is dan. En natuurlijk het smaakpennel is ook niet geheel overbodigheid eruit. En dat is vooral ook heel leuk. Ja, prachtig om te zien dat er prachtige dingen aan te komen. Mooi, goed om te horen. Ja, we hebben het gehad net. Je noemde het al grote groei, 70 procent in het afgelopen jaar. Het snelste groeiende merk onder Unilever. Daaruit blijkt wel wel dat er veel interesse is, ook vanuit de consument in dit soort vernieuwende producten. Zijn er nog andere dingen waarin jij merkt dat die interesse vanuit de consument groeiend is, buiten puur de afname en de interesse in die cijfer. Ja, op zich is dat natuurlijk wel het duidelijkste signaal. En eigenlijk nu al, en dat is wel een verschil toen wij met vegetarisch slaag begonnen, natuurlijk was het voor veel mensen nog onvoorstelbaar. Als je toen markt onderzoek had gedaan, dat was dan nooit uitgekomen dat dit zou gebeuren. Maar nu blijkt het ook uit markt onderzoeken. Dus dat betekent dat er iets in de samenleving gaande is, breed, wat in deze richting werkt. Dus het is vooral een kwestie nu, vooral het goede product op de markt brengen. En dat is het fijn. Het zijn natuurlijk echt grote partijen die erin investeren nu. Unilever is een voorbeeld, maar er zijn er nog veel meer. Silicon Valley zit ook een aantal bedrijven die hier veel investeren. Ook vaak de tech ondernemers die investeren in deze nieuwe goedsel, in een nieuwe vlees, in een nieuwe zijkant. Dus er is heel veel innovatie kracht nu. En de wil bij mensen is er. Het moet gewoon lekker zijn, het moet gewoon goed zijn. Mensen willen niks inleveren. Maar alles wijst erop dat dit in een versnelling komt. Het zit al in een versnelling. Het groeit met dubbele cijfers. Maar we gaan ook toen naar een soort omslagpunt dat het ook goedkoper gaat worden. Nu zijn de producten vaak nog duurder dan de dealige variant. Ik verwacht dat binnen tien jaar naar situatie komen dat het qua prijs vergelijkbaar is. Wanneer we zo'n 20% marktandelen hebben zit we toch nog in. In essentie is het goedkoper omdat de deurzamer is. Je hebt minder input nodig. Maar daarna denk ik dat het in zo maar tien, vijftien jaar compleet kan kantelen en dat we zo in 2040, 2050 dat dan 80% van de vlees in zeifel plantaarder zou kunnen zijn. Je kunt gedachten lezen. Dit was exact mijn volgende vraag inderdaad. Wat je verwacht dat die prijsentwikkeling zou gaan doen, omdat het op dit moment nog vaak de duurdere optie is, maar goed om te horen dat dat waarschijnlijk gaat kantelen. Ik kan me nog eens bij voorstellen dat het de meest duurzame opties is. Normaal gesproken zou dat ook de meest gunstige geprijsde optie moeten zijn. Een andere vraag die me opkomt als ik hier naar luisteren. Je zei eerder het doel met de vegetarische slager was de grootste slager ter wereld worden. Dat is misschien nog steeds het doel ook van het huidige management. Ik hoor je nu ook over de concurrenten die ook bezig zijn met eenzelfde soort transitie. In deze situatie kan ik me voorstellen dat je misschien ook de concurrenten op zekere hoogte zou toejuigen misschien wel. Zeker, zeker, maar dat heb ik eigenlijk altijd gedaan. Ik heb altijd concurrentie toegejaagd met één maar en dat is dat ze dan wat we wel gezien hebben is dat we zijn eigenlijk vanaf het begin hard gegroeid met 50% soms nog meer en dat je dan zag dat andere maar met slechte producten te snel omdat ze zagen dat ze groeimarkt en dat is natuurlijk heel schadelijk. Je moet wel, maar het consument is natuurlijk kritisch, is natuurlijk iets gewend en er is niks erger dan het voorwoordeel, want het is gewoon geen echt vlees, het is gewoon niet zo goed als origineel, dat je dat bevestigt met slechte producten. Dus heel graag concurrentie maar alsjeblieft wel met goede spullen. Moet het echt op vlees lijken of is dat de verschil? Ja, het lijkt me, want toen wij begonnen zijn iedereen waarom moet het op vlees lijken en daar waren van anderen die dat die deden, die dan bijvoorbeeld groente burgers maken of zo. Dat is natuurlijk ook prima voor een beperkte groep, maar laten we zeggen dat 9% van de mensen houdt van vlees en vleesproducten en daar moet je dus goede copieën van maken. Ja als het nog lekkerder is, is het beter. Dat is natuurlijk prima, maar er zijn een aantal populaire vleesproducten en die zijn niet voor niks populair, die hebben zich bewezen en ik zeg hier ook bewust dat zijn producten, dat is niet de stuk die de goede gegehaakt ballen aan koeien of bratoosten aan varkens of fietsen en bellen aan weet ik van wat. Dat is niet, het zijn nog mens ontwikkelde producten, dat is het vlees en dat zit ook van allerlei andere ingrediënten in en die vinden mensen lekker en die hebben zich bewezen. Er is niks handiger dan dat gewoon goed kopieëren. Eigenlijk hetzelfde wat Tesla heeft gedaan met elektrische auto, die heeft gewoon een auto gemaakt die gewoon nog net een tandje sneller is of een tandje meer dan een tandje en de goed uitziet om echt de autoliefhebber in het hart te raken. Die heeft niet gekozen om een heel zuinig licht elektrische autotje te maken, want dan zegt iedereen dat wil ik niet rijden of het meest niet echt autoliefhebber en dat is wel de aanpak die je moet hebben om de echte vleesliefhebber om die te bereiken. Is dat ook dezelfde aanpak die je nu toepast bij Doos Vieke en Cowboys? Ja, ja absoluut, dus nu is het zo dat, kijk, voor de voedingswaarde hoef je niet te doen. Kijk mensen zouden prima over kunnen schakelen op plantaardig die heet en heel gezond en duurzaam eten, dat is eigenlijk het allerbeste om gewoon wonen te eten. Er zit heel veel eiwit in. Je hebt natuurlijk dat helemaal niet nodig, maar kijk we zijn er aan gewend en we zijn natuurlijk toch creatieve wezens en iets wat we gewoon fijn vinden en lekker vinden, ja, dat willen we natuurlijk gewoon hebben en dat willen we consumeren. Dus daar sluiten we op aan. Je ziet dat de bonenconsumptie de laatste vijftig jaar onder invloed van toch toegenomen welvaart alleen er is gedaald. Ik wil, ik vind bonen best lekker, maar je ziet toch is algemeen dat het mensen steeds in de bonen zeggen, terwijl dat natuurlijk de meest duurzame vleesvervaard is. De toenemende welvaart is voor steeds meer vraag naar een kwalitatief hoge product, want de bonen zijn natuurlijk hele size simpele dingen gemeren. Ja, de vleesconsumptie is de afgelopen, ik weet niet precies, maar dat we zeggen de afgelopen 40 jaar is die gewoon verdubbeld of zo, 50 jaar. Mensen zijn gewoon twee keer zo over vlees gaan eten. We hadden natuurlijk helemaal niet zo over vlees, omdat het te duur was in het verleden. En nu met Doosvier en Koubois is het op zoek naar de perfecte veganistische kaas. Dat is nu dan weer vanuit een wat kleinere en meer ondernemende organisatie misschien. Is dat een bewuste keuze? Want ja, je ziet nu ook de grote stappen die er bij de vegetarische slag gemaakt worden met het grote kapitaal daarachter in een grote organisatie, zodat misschien niet een betere startomgeving zijn voor deze zoek toch? Nou ja, als dat iedereen is vrij om dat te doen. Ik sta niemand in de weg om een multinational of zo niet mee te starten. Maar ja, je ziet toch vaak dat die echt innovatie, dat dat toch, ja, dat is, dat is in ieder geval de partij, dat dat dan toch vaak bij mijn kleine initiatieve ligt. Ja, kan ik me voorstellen. En ik zou niemand tegenhouden, dus. Ik ben heel slim eens om er in te investeren en erin te stappen. Maar je wil wel de eerste zijn uiteraard. Nee, hoor. Nee, nee, nee, nee, nee, dat die ambitie hebben duidelijk niet, waar ik graag met de vegetarische lager ook niet. Maar we willen, we zoeken wel naar de, we willen wel graag de beste zijn. Ja, de kwaliteiten. De meest duurzame, dus wij kiezen bijvoorbeeld ook om het te doen op basis van gras. Terwijl, en voor zover ik weet, zouden we de enigen die anderen doen, dat begint op basis van suiker, wat makkelijker, makkelijker proces is, op basis van maas. Maar gras is het meest duurzame gewas, wat eigenlijk wereldwijd, ja, min of meer van natuur kan groeien. Dus we kiezen niet van de snelste zijn, maar de wetenschappers die hier bij betrokken zijn, die zeggen ook, waarom ja, als dit lukt, dan heb je wel de duurzaamste optie. En dan slaat je ook gelijk aan bij de, laten we zeggen, de huidige situatie die melkvee houden. Ze hebben natuurlijk allemaal de graslanden. Die hebben we graslanden. En die kunnen we gewoon blijven gebruiken. En gras is een gewas, wat je, kijk, en zeker natuurlijk grasland, dat hoef je echt minimaal. De meeste vraagt ook, geen hygienische bestrijders, middelen tegen zieken en zo. Dus het is gewoon een prachtige basis. Ja, mooi. Dus kwaliteit boven alles, ook hier. Ja, kwaliteit, duurzaamheid. Duurzaamheid, ja, mooi. Ja, ja, bedankt. We komen langzaam richting het einde van dit gesprek. En vanuit onze studieverredigingen hebben we vaker dit soort interviews. En in die serie heet, food for thought. En aan het einde van de interviews vragen we altijd aan de personen die we interviewen, of die nog een mooie food for thought, dus een stof te denken heeft voor ons, waar we het mee kunnen afsluiten. Ja, ja. Nou ja, ik, tevallig had ik van de week na een rare constatering, daar heeft ik niks nog goed zo te maken. Is dat eerder dan niet? Nou, dat mag ik wel doen. Deze viel mij op. Ik ben hier aan het, ik zit hier in een bouwproces. Dat is nu zo'n beetje afgerond. Maar wat mij opvalt, wat er ook zo verandert in de laatst 50 jaar, zou je kunnen zeggen. Ik kom uit een boeren familie, zoals je weet. En mijn vader, die had dan vroeger, voor zijn werkkleding, dan, dan, dan, hij kocht dan natuurlijk een zondagspak over toe. En dat zondagspak werd dan een paar jaar, werd dat door de weeksepak en trui. En dan nog een paar jaar later werd dat zijn werkkleding. Maar wat mij nu opvalt, met mijn dochtertje kwam laatst thuis met een, een nieuwe timebook die ze gekocht had. En ze hadden drie gaten in, een nieuwe broek. Wat dat is hip. Ja. En die werk, die werklui hier, die, die, die, de bouwvakkers, de timmermannen en zo, die zien er allemaal perfect uit. En die moeten er ook perfect uit zijn. Die, die hebben werkkleding, dat mag geen graadje inzitten, dat moet helemaal gewassen zijn, dat moet helemaal top, top zijn. En in een vrije tijd, en mensen die nette banen hebben, die lopen allemaal in broeken met gaten. Dan denk ik, nou ja, fijn, want een waanzin is dat ook weer. Maar ja, goed, typisch mensen. Het is, het is, het is mooi om te zien. Maar het was een, het was even een waarnemer waarvan ik dacht van, jongens, wat is er toch weer de wereld op zijn kop? Laat de mensen, laat de mensen die, die nette banen hebben, laat die gewoon die, die, die werkkleding van de bouwvakkers overnemen, als het voor die werk luid niet meer gek is, ne? Ja, waarschijnlijk, voor langere zonaar om ook zo, zo, misschien is dat, dat het... Dan zijn het echte gaten, tenminste. Ja, precies. Ja, misschien, misschien is het een gat in de markt. Dat zou fantastisch zijn. Van mij mag het. Oké. Nou, dank je wel, Jaap. Leuk om op deze manier alvast een beetje voorgesproken te hebben en vooruit geblikten te hebben, ook op, ja, hopelijk de lezing, zoals ik al zei, later dit jaar. En, ja, die weet en hopelijk zien we elkaar daar. Ja, bedankt. Nou, we hopen dat het sneller kan. Dat zou mij zeggen. Top. Dank. Hé, tot kijk. Jo, bedankt. Dag.