 Opa is begonnen in 1936, en toen kreeg hij twee koeien. Eentje was de vader en eentje was de schoonvader. En daar is hij mee begonnen. En toen had hij een hectare land kunnen pachten. En als je boer heb gehoord, na twee jaar ben ik geboren. Toen ben ik later naar de landboscholing gegaan. Eerste lagere school, landboschol, middelbare landboschol. En toen ben ik boer, word ik bij mijn vader in maatschap. Toen verdiend is het niveau, werd het te goed geschreven. En met het te goed heb ik de boerderij later van mijn vader kunnen overnemen. Maar toen had ik al twintig hectare van mijn vader over te nemen. Maar dat is allemaal uitgegroeid. En later heb ik het aan mijn zoon, zoon over kunnen geven. En toen zijn ze even samen verder gegaan, tot er eentje weg viel. En toen jouw vader verder gegaan, tot de vijf jaar terug. En toen moest je stoppen, want de overheid zegt hier is geen mogelijkheid meer. En wat vond u ervan dat wij stopten met de koeien... maar vervolgens verder gingen met het akkerbouw gedeelte? Nou ja, goed, dat was eigenlijk wel jammer. Ik ben in mijn hart een koeienboer, want in 1945 hebben we de oorlog gehad. En in de oorlog is die al geëvacueerd met vijf koeien en twee paden. Het oudhuis, dat ken je, was weg. En toen hebben ze vier werfschieten in uw huis gebouwd, plus een nieuwe stal. En in 1970 hebben wij... Mijn vrouw en ik, dat is Joma, samen met twee mensen in een nieuwe stal gebouwd. En toen gingen we al 40 koeien melken. Toen dachten ze dat ze er niet mee hadden. Maar de leven is nooit gekomen. Nee, dat is altijd de oorlog gegaan. Vroeger hadden we een minister Manzold en die zegt, meer, meer, groter, groter. En toen zijn we meer koeien melken. Maar hij heeft natuurlijk aan het einde van zijn periode ook wel gezegd van... we moeten ook zorgen dat we weer niet te intensief worden. Hij is er op terug moeten komen. Toen heeft u... Om productie van kaas en boven te winnen, weet ik het allemaal. Ja, dat moest er niet allemaal weer veranderen. Wat vindt u nu eigenlijk van wat er nu allemaal speelt? Dus alle protesten die zijn geweest, hoe kijkt u daar tegenaan? Ja. Dan kan ik weinig goos meer maar krijgen tegenwoordig. Want ze willen iedere keer iets anders. Die jammer boeren, die drie ogenlijden een nieuwe stal gebouwd hebben, zegt de overheid nu, ja, die vloer is eigenlijk niet goed. Terwijl ze drie ogenlijden die vloer goed gekeurd hadden. En nu is hij afgekeurd. Dan moeten de mensen weer een nieuwe stal, terwijl het er nog niet eens terug verdiend is. Dus het is voor die jammer boeren op een dag voor een dag bijzonder moeilijk. We hebben ook onderkomen van Leverley, want toen was de tijd gingen, toen veel beter was het nu, toen verdienen we nou vraag meer. Ja, als je kijkt, ja, dat is de muziek. Zo weinig koeien, toen we een inkomst hadden. En toen je vader ik ging stoppen, moest je er 180 houden om een inkomst te hebben. Ja, dus elke keer is die groeide geweest en moest je meer koeien houden om hetzelfde te verdienen? Om hetzelfde te verdienen. Voor de maatschappij, ik denk dat de meeste mensen wel achter de boeren staan. Dus die vinden het om acceptaal, om die boeren weer op kosten te jagen. Om elke keer weer veranderingen in te brengen, in te boeren. Een boer is geen uitrekt, Mordika. Toch wel interessant om vanuit uur mee te krijgen van wat spielte er vroeger en hoe is dat langzaam gegaan, dus dat we eigenlijk steeds groter zijn geworden? De technieken zijn steeds groter uitgebreiderd worden. En wat we vroeger niet aan dachten, dat is steeds gekomen. Maar dat is ook al na 45 nadelen gekomen. Want daarvoor werkt het allemaal nog, met paarden. Maar toen is die mechanisatie een enorm ontwikkeling gekomen. Dan kregen we machines uit Amerika. Dan moesten wij hier in Nederland de zaak weer mee opbouwen. Maar gaat het dan in de toekomst nog groter zijn? Of gaan we op een andere manier ontwikkelen? Want u zei, het limiet was een bedacht u bereikt bij 40 koeien. Nou, dat bleek niet zo te zijn. Ik zie wel dat het steeds allemaal groter wordt. Dat er nou boeren zijn die hebben 150 hectare onder de beheer. En toen met 25 hectare kost het goed mee om te verdienen. Maar het zou wel steeds groter worden. Dus het aantal jonge boeren zou wel steeds minder worden. De bedrijven worden groter. En het aantal moet dan toch minder worden, want er is niet meer grond. Ik denk dat er nu boeren zijn die 300 koeien hebben. Maar ik zie ook in andere gebieden in de wereld dat ze er wel 3.000 hebben. Maar hier in Nederland zal dat niet zijn. Nee, daar is het land eigenlijk te klein voor. Daar is het groter. De eerste groter eigenlijk, toch? Ja, maar dat zei u 50 jaar geleden ook. Dat het een groei eruit had bij 40 koeien. Dan pak je me weer terug. Maar er blijft altijd een toekomst voor jonge boeren in Nederland? Dat dacht ik wel. Maar wel een kleinere aantal. En zijn er ook boeren die klein kunnen blijven, die zich specialiseren? Of wordt dat lastig? Ja, specialiseren kan. Dan moeten ze een neventakje noemen en een camping erbij hebben. Of een kaasmakerij erbij. En ook als ze onder een accomettatie maken voor verhalenruimte voor de boeren. En ook misschien voor omstanders. Oké, dus dat is ook wel een optie voor onze boeren. Er zijn heel veel mensen die richting in gaan. Ja, dank u wel, opa, dat u eventjes naar mij over haddenken. Ik hoop dat u het inspijt kunnen doen.