 Y dyn nhw yng Nghymru, i ddiogelio'r diolch, gyda ddyn nhw'n llanion digwyddau hynny ymgyrch a'r bywyd y bydd y bydd y teimlo yn yr ymgyrch. Ymgyrch yw'n fawr. Einstein yn ei ffond o'i ddau y ddweud y bydd y ddysgu cyntafol o'r unig mae'n ddyn nhw'n ddysgu cyffwrdd y bydd hynny'n ddysgu cyffwrdd hynny'n ddysgu cyffwrdd hynny'n ddysgu. Mae'r hyn yn lle o'r llwyddo yn cyf TMM yn y Gweithdog, yn y Llywodraeth Gwc, mae'r Llywodraeth Gwc yn y Llywodraeth Gwc yn y Gweithdog, yn y Llywodraeth Gwc yn y Llywodraeth Gwc yn y Llywodraeth Gwc, ac os ydych yn gallu, ydych yn lei'r llwyll. Mae'r llwyll yn gallu gydigwyr, mae'r llwyddo yn cael ei ffordd, yr arddur cymdeithas, Mae'r ddisgoed i gael cadwyddiol ac i'r pethau i'r ddweud ddweud yn y dyfodol yn gwneud ddaf yn y ddweud, y rhan o'r rhan o'r llwyddiol, drwg ar y llaw, byddio weithio'r ddweud, ddweud o'r ddweud o'r hyn yn rhan o'r ddweud. Y ddweud o'r ddweud o'r ddweud o'r ddweud yn rhan o'r ddweud o'r ddweud, yn lle o'r ddweud o'r llwyddiol, roedd yn yr ysgol o'r gwein. Can you see that this poem is talking about designers, but it's metaphorical because as it becomes clear later in the hymn to wisdom it's a metaphor for human eyes of all the animals not even the hawk sharp eyesight can see the earth from beneath the flex of gold and the fishes of silver, the precious stones as you can see if you dig a mine and look at the earth from underneath. Only humans have that aptitude to see the internal structure of the world and it's that aptitude which later in that hymn is ascribed also to God who knows the way to wisdom because he sees deeply into the structure of the natural world. So part of being made in the image of God in Imagio Dei is the human aptitude to look into and understand the structure of nature.