Loading...

Sergei Rachmaninov, Koncert fortepianowy nr 2 Op.18: Adagio sostenuto, p.1— Sviatoslav Richter

69,511 views

Loading...

Loading...

Loading...

Rating is available when the video has been rented.
This feature is not available right now. Please try again later.
Published on Dec 27, 2009

Sergei Rachmaninov, Koncert fortepianowy nr 2 — Adagio sostenuto 1
Sviatoslav Richter. Warsaw Philharmonic Orchestra, dyr. Stanisław Wisłocki. Nagranie CD Deutsche Grammophon 2000, reedycja z 1959 roku. (Zbiory pryw.).
-----------
"Sergiusz Rachmaninow — II Koncert fortepianowy c-moll op. 18
Sergiusz Rachmaninow (1873 - 1943) jeszcze na długo przed swoim wyjazdem z Rosji w 1917 roku zyskał międzynarodowy rozgłos jako autor słynnych utworów fortepianowych - Preludium cis-moll oraz II Koncertu fortepianowego c-moll. Z wielu względów II Koncert fortepianowy stanowił punkt zwrotny w życiu tego wybitnie utalentowanego kompozytora i wirtuoza fortepianu. Po katastrofalnej premierze I Symfonii d-moll (1897) Rachmaninow popadł w głęboką depresję. Cała energię przeniósł wówczas na działalność pianistyczną i dyrygencką, stale odkładając rozpoczęte prace kompozytorskie. Dopiero w 1900 roku, po nowatorskim wówczas leczeniu hipnozą u dr Dahla udało mu się przełamać niemoc twórczą. W niespełna miesiąc powstały szkice nowych partytur, w tym nowego, dedykowanego Dahlowi koncertu fortepianowego.

Najpierw została skomponowana liryczna część środkowa (Adagio sostenuto) i wirtuozowski, pełen narodowego kolorytu finał (Allegro
scherzando). Na końcu powstała część I - monumentalne, pełne symfonicznego rozmachu allegro sonatowe (Moderato), które jednemu z przyjaciół kompozytora nazwał duszą rosyjskości. Zwieńczona olbrzymim sukcesem premiera koncertu odbyła się 9 grudnia 1901 roku na koncercie Moskiewskiego Towarzystwa
Filharmonicznego. Koncert prowadził kuzyn kompozytora - Aleksander Ziloti, solistą był kompozytor.

Koncerty fortepianowe Sergiusza Rachmaninowa stanowią najważniejszą część jego twórczości. Będąc kwintesencją jego (odwołującego się do estetyki wielkich kompozytorów romantycznych - Czajkowskiego i Chopina) stylu, przyniosły kompozytorowi olbrzymią popularność na całym świecie. Przyczynił się do tego sam Rachmaninow - jeden z największych pianistów swojej generacji, który
jako ich pierwszy wykonawca był zarazem ich najlepszym popularyzatorem.

Oszałamiająco efektowne i pełne wirtuozowskiego blasku koncerty Rachmaninowa miały także wpływ na rozwój faktury fortepianowej i techniki pianistycznej.
II Koncert c-moll pod względem stylu zapowiada osiągnięcie przez
kompozytora pełni artystycznej dojrzałości, którą w przyszłości miał osiągnąć w takich dziełach jak II Symfonia e-moll, III Koncert fortepianowy d-moll op.30, czy w poemacie symfonicznym Wyspa umarłych. Utwór reprezentuje wiele cech tego dojrzałego stylu - porywającą melodyjność, czuły liryzm, zmysł dramatyczny, zwartość architektoniczną oraz dar harmonijnego zrównoważenia wirtuozowskiej
partii solowej z rozbudowanym akompaniamentem orkiestr". Obraz — Jerzy Duda-Gracz.

  • Category

  • License

    • Standard YouTube License

Loading...

Advertisement
When autoplay is enabled, a suggested video will automatically play next.

Up next


to add this to Watch Later

Add to

Loading playlists...