 Stelt u zich eens voor dat onze regering onze publieke infrastructuur, zoals straten en publieke gebouwen, net zo zou behandelen als onze digitale infrastructuur. Onze parlementsleden zouden werken in een gehuurderruimte, waar ze niet voor strengere milieuwetten zouden mogen stemmen, omdat de eigenaar, een multinational bedrijf, dit die bestemmen niet toelaat in haar gebouwen. Ook staat zij een achterstallige uitbreiding naar meer dan 500 zetels niet toe. Dit betekent dat sommige parlementsleden buiten op straat moeten blijven. Een paar straten verder is een gloednieuwe sportzaal alweer afgebroken, pas zes maanden na de oplevering. Het wordt vervangen door een exacte kopie tegen hoge kosten. En het enige verschil? De nieuwe fabrikant biedt Streetball als toegevoegde mogelijkheid. Ondertussen worden iedere nacht door een geheimen achterdeur in het stadhuis documenten met gevoelige informatie over burgers van wankgegevens tot medische bestanden gestolen. Maar niemand mag er iets aan doen, omdat het zoeken naar achterdeuren en het sluiten ervan in strijd zou zijn met de getekende gebruikers overeenkomst. En hoewel dit absurd klinkt, als het gaat om onze digitale infrastructuur, dingen zoals de software en programma's die onze regeringen iedere dag gebruiken, is deze vergelijking behoorlijk accurate, omdat onze overheden meestal proprietary software inkopen. Dit betekent dat er veel geld gaat naar licenties die voor een beperkte tijd geldig zijn en onze rechten beperken. Het is ons niet toegestaan om onze infrastructuur op een redelijke manier te gebruiken. En omdat de broncode van proprietary software gewoonlijk een bedrijfsgeheim is, is het vinden van veiligheidsslekkers of bewust geïnstalleerde achterdeuren extreem moeilijk en zelfs illegaal. Maar onze overheden kunnen beter dan dit. Als alle publiek gefinanciëerde software vrij en open source zou zijn, dan zouden we onze infrastructuur kunnen gebruiken en delen voor wat dan ook en zo lang als we willen. We kunnen het opwaarderen, repareren en het nieuw modeleren op elke manier die past bij onze behoefte. En omdat het open source in vrije software betekent dat blauwdruk openlijk leesbaar is voor iedereen, maakt het het veel gemakkelijker om veiligheidsslekkers te vinden en te dichter. En als iets praktisch en betrouwbaars digitaal gecreëerd is, dan kun je niet alleen de blauwdruk hergebruiken in het hele land, maar dat werkgeving zelf kan overal worden ingevoerd, zelfs internationaal. Een geweldig voorbeeld hiervan is Fix My Street. Oorspronkelijk ontwikkeld in Groot Britannia als vrije software app om lokale problemen, zoals gaten in de weg, te melden en te bespreken en wordt nu over de hele wereld gebruikt. Iedereen profiteert omdat nieuwe mogelijkheden en verbeteringen door iedereen worden gedeeld. Als al onze software zo ontwikkeld zou worden, zouden we kunnen stoppen met het worstelen met beperkende licenties en kunnen we beginnen na te denken over waar en hoe software ons zou kunnen helpen. We zouden ons kunnen concentreren op het creëren van een betere samenleving voor iedereen. Dus als u denkt dat we de infrastructuur van morgen in eigen hand zouden moeten hebben, help ons dan nu door deze video te delen en onze website te bezoeken. publiccode.eu. Het is tijd om onze ijs te stellen. Public Money, Public Code.