 Om terug naar mijn vriend Thomas Mann, die Schiele lecture die ik in het begin kwam, hij zei met Schiele, art is de educatie van mens. Art is de educatie van mens. Je zal het met hem agreeen. Ja, zeker. Oké, maar explainen we ons waarom art... Waarom maak je zo'n film? Art is een initiatier van veel verandering. Op veel niveau. Eerst van alles, art creëert of ignites empathie. Ik denk dat het een probleem is dat het humaniseert. Ik heb in dit film besloten om het gewoon te begrijpen. Je hoort natuurlijk dit probleem op de nieuws. Je hoort het voor iemand. Je kan het uitleggen. Ik leef in een plek waar veel dingen niet in de manier gaan. Ik ontdek kinderen op de stedel van mijn leven. Kinderen begen, kinderen werken. Kinderen worden geabuseerd. Kinderen werken niet naar school. Kinderen begen. Kinderen werken op de steden. En natuurlijk, als je zo'n ingesties ontdekt, voel je je... Ik voelde me persoonlijk, als ik te blij was gaan blijven, dat ik in dit crime veranderd was. Ik kan niet als een humaniseert, adapten op de situatie. Ik kan niet blijven, als dit niet gebeurde in mijn leven. Ik heb me opgemaakt, om mijn tool te gebruiken, dat is art. Om het te gebruiken als een magnifieke glas. En gewoon humaniseert het probleem. Veel mensen horen over dit. Maar je hoort het in statistie en nummer. Art kan eigenlijk humaniseren. Het kan eigenlijk een bepaalde vorm op de struggle. Art in dat manier oefent de door, inviteert je in om met een andere humaniseert te empathiseren. Om te horen over wat er echt gaat. En als je begint te identificeren en empathiseren, is het niet een andere humaniseert meer. Het is ook iets wat je hebt geconcerned. Je ziet het niet als iemand anders. Je identieert met het. Maar als je een probleem beplaatselt en je verstand zolang het probleem van je perspectief en je vindt dat, wat als ik was in die situatie, hoe zou ik reactieeren? Het idee van grote boeken komt uit een uitgete want het hoort niet de grands variety en diversiteit van horen. Soptee van de consequentie is dat het een bijna totaal en dan readen ze meer kritiek, er is een verplaatseling met meer contemporair werk, dat, wanneer ik denk dat het waardevol is, het betekent niet dat de andere oudere boelken moet worden uitgemaakt. En dat ook wat meer... Zodat we terug naar andere cultuur, en kijken naar klassieken in die cultuur, veel boelken die nu geïnteresseerd zijn en ik praat over het soort secondary school level, tenden te zijn van heel contemporair werk, dat art niet zelfs de beste van iedere cultuur en ik denk dat er meer over, het betekent dat mensen zijn gevoel dat hun ervaringen reflecteren in wat ze reten. Als je terug naar wat je zei, over de functie van art en literatuur, is om empathie te proberen, ik denk dat het allemaal de meer belangrijkste dat we van traditionen uit onze eigen cultuur readen. Dus er is iets om dat te bevinden, in termen van deze nieuwe boelken, maar hetzelfde kan worden gezegd voor de klassieken, dat je moet continu naar terug gaan, want als het niet reflecteert op de cultuur, als die boelken niet reflecteren op de cultuur van de verschillende diversiteit in Amerikaanse schoolen, dan is het allemaal de meer belangrijkste om ze te weten en om ze te kunnen criticiseren of om ze kritiek te kijken voordat je gewoon zegt, oké, laten we het allemaal allemaal opzetten. In Amerika nu, je kunt de Humanities betekenen, maar alleen op economische gronden. Dus een theater vermoedert de neighborhood. Of veel mensen die Engels studeren worden McKinsey-consultanten. Maar de fact is dat je het voor zichzelf, intrinsiek, en je het voor de cultuur van de persoon en de cultuur van de pech, die moet genoeg behoorlijk zijn. Ik denk dat het idee van educatieve pechers voor de zaken van educatie als pechers en in een interieure manier is het helemaal gesproken van het educatieve systeem en dat wanneer je, wanneer educatieve pechers behoorlijk zijn, ze behoorlijk niet, is de toekomst van de toekomst, wanneer ze over digitale toekomst zijn, dat is een hele andere ding, maar dat ze niet over de toekomst van de toekomst, de toekomst van de toekomst van de toekomst van de toekomst en dat het behoorlijk behoorlijk is, van pure economische termen. Dat is waarom je een toekomst van de toekomst van de toekomst, waar mensen uit verschillende landen komen, niet alleen landen, maar economische konditionen. En als ik je een beetje positief aanbiedt over humanisme, boeken, en readen en alles, en klassiek, kan ik je vertellen dat ik begon te geloven in de literatie, veel te teachen daar, omdat ze mee komen en wat van ze, omhoog gereden van andere, hebben geweld en beeld. Nou, een winst. Een winst, ja, winst. En ik straks, voor de eentje, zei ik Dante Alegieri, en dat werkt, en het is perfect, ook als het in het middengrond Italian language en especially the Inferno. Inferno, obviously for many a reason they would like to know in which circles they would. But it's a proof that classics, not only Dante, but Homer or ancient Greek erotica poets can be read very, very easily understood and liked. Dus het betekent dat er iets objectiefs in de literatie, in de art, kan worden geïnteresseerd everywhere, in iedereen. En dat is een geweldige sterkte. Dit is de basisproef, dat we op iets werken die niet geïnteresseerd is, want ik wil niet de cultuur geïnteresseerd zijn. Ieder cultuur betekent zelf of niet de cultuur.