 Ja, meer anarchistisch, meer vrijheid, meer dingen die mogen, minder dingen die moeten. Het is natuurlijk allemaal heel stereotyperend en zo, dus dat moet je ook wel altijd bedenken. Maar als je bijvoorbeeld kijkt naar hoe twee meisjes ruzie hebben en dat ze dan zo heel onder de huid gaan. Ja, ik ben dan totaal niet zo, weet je wel. Ik ben meer als je kijkt naar hoe het meeste mannen ruzie maken, die schreeuwen een keer en dan is het afgelopen. Ja, zo ben ik ook. Maar dan moet je met dat soort dingen rekening houden. Als ik een nieuw iemand ontmoet, dan wacht ik eigenlijk altijd heel lang met het vertellen. Want ik ben heel bang dat zeker in de homo-scene is er toch een soort competitie, gaande soms over wie een grote penis heeft. Of echt echte mannen. Ik val niet op van die vrouwelijke mensen, ik wil echt een man. Ik ben heel lullig altijd. Ik heb echt nog nooit zo iemand die zulke lullige opmerkingen over maakt een homo. Van, ja, weet je wel, je hebt een heel klip met je vet. Ah, je bent echt dik met je vette kop enzo. Het is zo raar, want ja, maar dat zien buiten staan er eens helemaal niet. Zeg maar, als je een man en een vrouwrelatie hebt en dan zijn er twee lichamen. Als je alleen naar uiterlijk kijkt, zijn de lichamen heel anders. Dus als man kan je jezelf niet echt vergelijken met je vriendin. Die heel vaak naken ziet waarschijnlijk. Maar als je homo bent, dan kan je je eigen lichaam als man vergelijken met het lichaam van je vriend. Dat die ook een man is. En dan, ik denk dat het een beetje daarmee komt, van, oh, mijn vriend heeft zo'n mooie spieren. Oh, die wil ik ook en dan ga jij heel erg trainen. En dat het een beetje daarvan aankomt. Dat je zelfs altijd kan vergelijken en kan spiegelen aan de ander. Ja, voor mij, dat verschilt ook bij andere mensen trouwens. Maar voor mij is het wel zo dat ik al echt op de basisschool wist dat ik jongens leuk vond. Eerst was dat wel redelijk normaal. En toen kwam ik uit de kastenstand gender. En toen dacht ik eerst, toen was ik veertien. Dus toen dacht ik, oh, dan moet ik ook meisjes leuk gaan vinden. Alleen, toen dacht ik eigenlijk toch van, nou, ik vind meisjes echt helemaal niet leuk. Dus toen ben ik ook nog uit de kast komen als homo. Maar het is wel zo dat het niet te begrijpen voor iemand. Als je het niet zelf hebt meegemaakt, je kan het accepteren. Maar je kan niet begrijpen hoe het voelt. Want dat is met dit heel erg. Je hebt het zelf niet meegemaakt. En het is ook voor iedere transgender is het weer anders. En dat maakt het wel heel moeilijk om er een studie over te maken. Want je hebt geen feiten eigenlijk. Ik voel me zo, maar iemand anders voelt zich weer op een andere manier. En weer met anders voelt zich net weer iets anders. Nou ja, toen ik klein was, voelde ik me altijd geen meisje. En ik vond het altijd heel naar om bij de meisjes om te kleden. En bijvoorbeeld toen ik twee was, leerde ik nee zeggen. En toen heb ik zelfs geen meisjes onderbroeken meer aangehaald. Nooit meer jurkjes en nooit meer lang haar. Maar ja, dan ben je er zelf nog niet mee bezig met geslacht. En dan voor jou of acht wist ik wel echt van, oké, ik ben echt geen meisje. Maar wat ben ik dan? Want iedereen zegt wel dat ik een meisje ben. En na twee jaar toen ik jou of tien was, dacht ik van, oké, maar wacht even. Ik ben gewoon een jongen. Maar niemand voelt zich zo. En toen zag ik, je had een programma op televisie op die achterwerp Gama Glitter. Dat was heel veel rollen. En ik vond het heel grappig om te zien altijd. Maar daar was op een gegeven moment een interview met een jongen, die geboren was als meisje. En ja, gewoon een heel kort item van anderhalve minuut. En zeiden ze, ja, er zijn ongeveer zo veel duizend transgender's. En toen dacht ik, zo veel duizend plus één. Plus mij. Dus het is wel eigenlijk, oh, voor mij door zo'n programma, dat ik er achter kwam van, oké, dus ik kan me zo voelen en dit is oké. Ja, ik denk wel dat rolmodellen nodig zijn. Ook niet alleen om andere mensen, dus ik zal maar zeggen gewone mensen, dat dit een cisgender dat je geboel bent in het geslag dat je voelt. Om hen educatie te geven. Maar het is ook heel fijn als je bijvoorbeeld twaalf, dertien bent. En je weet al je hele leven, ja, ik speel met mijn meisjes. Ik voel me niet echt een meisje dat je dan op televisie ziet van, wow, dus het is mogelijk. Ik kan me zo voelen. Er zijn meer mensen die me zo voelen. En dat is echt heel fijn. En dat kan ook helpen voor die mensen om te vertellen aan ouders of aan vrienden. Van oké, ik voel me zo en blijkbaar is dat helemaal niet gek. En is dat, ja, misschien niet normaal, maar zijn er veel meer mensen die zich zo voelen. En er zijn er speciale mensen met die ik kan praten, speciale psychologen. En ook daarvoor zijn dat programma's heel belangrijk.