 Helo na Mari Grig ydw i, a dwi'n fam i Steffan sy'n bro'n yn flwyddodd. Pan y Steffan yn fab i bach fi oedd ydw i'n mynd ych chi ddosporthiadau tuwf yng Nghyfyrddol. Roedd y ddosporthiadau yn ffordd greit i gwrdd a maen nhwyd, gwrdd a phobol nhwyd, achos yn ni nhwyd symud i'r ardal, a ddyngyfle greit jyst i godi mas o'r tî ag y dda fab i bach oedd hynny yn un an yn dipyn a shalens, ond rydyn ni'n dyben y cyrraedd y ddosporthiadau fewn amser bron bob tro. Un o'n hof ddosporthiadau ni gyda'n gilydd oedd y ddosporth tilin o fab i oedd yn cael ei gynnal bob o'r edud. Mercher, gyda'n gilydd i o'n un dysgu technigau sydd i amlachio a dysgu amreu o gynneuio newydd, a un iddal i ganu'r gynneuio na gyda'n gilydd nawr. Yn ystod y di, felly bod Steffan yn esu am i gynno neu ar ddiwedd dwrnod hi'r a blynedig mae e' bach yn gyn tachlid, felly fyddai'n dachre canu ddyfau, i can fach syml efallai ni ddysgu gyda'n gilydd, felly mae'n gilydd sef clap clap bindaethri, clap clap bindaethri, a mae'r gana fostod y dod agweyn i'r wyneb. Felly mae hynny'n dangos e'r o Steffan yn fab i bach, Davies oed yn dechrem yn ych chi y ddosporthiadau yma. Roedd yr hyn oedd wedi dysgu ac i glywed, wedi yn amlwg wedi creu ar y graff arno.