 Pars prima istorya e apoloni regi stiri, hok acroama libri voki est, onya libri voki sacroama ta in uso publiku sunt, si pluras kiri velis, veni ada libri voks punctum orga. Pars prima istorya e apoloni regi stiri, antyokus in kivitata e antyokia regnavi ta ko ipsa kivitas antyokia nomen akepit, eks konju ge sua filiam ispekyosisimam genuit, kwae kum perveniset adetatem legitimam et ispekyes pulkritudini sacreskiret, multieam in matrimonium petebant kumagina et inestimabili dotis quantitate. Sed kum pater de liberaret kui potisime filiam suam daret in matrimonium hok neskins kuya inikua kum kupiskintia crudelitatis kwe flama inamorem filia e sua e exarsit, kwepit kwe eam amplius diligere kum pater mo porteret. Kui kum luktaretur kum furore, pugnata kum pudore, vinqitur amore. Kwadam die akesit adekubikulum filia e sua e et omnes alongi sedere yusit, kwa si kum filia sua kolokium sekretum abiturus. Stimulante furore libidinis diure pugnante filia, nodum virginitatis eripit et pudorem violavit. Kum kwe puela kui defakeret kogitaret nutrik subito adeam intravit, kwam ut vidit flebili vultu aita, ob kum rem afligitur anima tua. Pueela aita, o carisima, modo inkubikulo isto duo nobilia nomina perierunt, aita nutrikx domina quarehok diikis. At ila kui a antematrimonium meum pesimos kielere sum violata, nutrikx kum hekaudiset et vidiset, amens kwa si fakta aita, et quis diabolos tant audakia torum regina e alsus esta violare, aita puela, impietas fekit oka pekatum. Nutrikx aita, kur nun indikas patri, puela aita, ubi esta pater, si inteligas peribit nomen patris in me, mortis mihi remedium plaket, nutrikx audivit eam mortis remedium querehre, blando eam sermonis elokio revokavituta proposito suo rekederet. Interhaek impius pater, kum simulatamente ostenderet kivibus pium patrim interdomus parietes maritum seese, filia ila etatur, et ut semper impiis filia etoris frueretur, ad expelendos petitores, kui eam in konju gempetebant, novum genus neqitia ekogitavit. Questionem vero proponebat dikinx, si quis questionis mea e solutionem invenerit, filia mea minuxore mabebit, et si defekerit de colabitur. Plurimi undikereges propter incredibile met inauditam puela e spekin venerunt, si quis forte prudente aliterarum questionis solutionem inveniset, quasini il diksiset de colabatur et kaput eiu supraportam suspendebatur, ut advenientes imagini mortis viderent et turbarentur, ne adatales kundikiones akederent. Oq totum fekerat ut ipsemet kum filia sua poterat inadulterio permanere. Kum vero tales krudelitates exerkeret antiyokus interposit o brevi tempore, adoleskinx quidam tirus patrie suei prinkeps lokuples valde, apolonius nomine, beneliteratus navigans antiyokiam intravit ingresusque adregem aida, ave rex et ile salvisint nupturi parrentes tui, aida juvenis peto filiam tuam inuxorem, rex ut audivit quod audire nolebat, respikians juvenem aida nostinupitiarum kundikionem, aida juvenis novii et adportam vidi, indignatus rex aida audiergo questionem. Skelere vehor materna carne veskor quero fratre meum matris mea e virum nekinvenyo. Poera kepta questione paululum rekesit areghe et kumski entiem quereret deofavente solutionem questionis invenit et reversus adregem aida. Bone rex proposuisti questionem audiergo solutionem. Nam quod diksisti skelere vehor non esmentitus te enim ipsum intuere, materna carne veskor filiam tuam respike. Rex kum audivit solutionem questionis juvenem solvise, timens nepekatum sum patefieret. Irato vultu eum respikians diksit, longe es juvenis a questione, ni il verum diksisti. Decolari quiden promeru eris, sed eke abebis dierum tri ginta espatium. Recogit ate kum, revertere adate han tuam, et si solutionem questionis inveneris, filiam mean in matrimonium aqipies, si nautem decolaberis. Juvenis turbatus aqeptu komitatu, navem as kendens tendens in patrium tirum, sed aposta rekes sum adolescentis vocavit rex, dispensatorim sum taliar kum nomine, cui aita taliar ke sekretorum meorum magister fidelisime, skies kod atirus apolonyus invenit questionis mea e solutione. As kende ergo confestim navem ada persekuendum eum, et kum perveneris tirum cuere eum, et kum ferro velveneno interfike eum. Reversus dum fueris premium agenum aqipies, taliar kus askutum aqipies, pekuniam kwe pergens ada patrium juvenis venit. Apolonyus vero prius venit et ada domum sum am introivit, aperto kwe skrinio omnes libros respeksit, et nil aliut invenit, nisi kod regi dikserat, et diksit intrasse. Ni falor antyokus reks impyo amore diligit filiam suma, nisikod regi dikserat, eks impyo amore diligit filiam suma, et re kogitan secum diksit, cuidagis apolonyi. Konkluzionem eiu solvisti et filiam non aqipisti, ideo delatus ees adeo ut non morieris. Kuntino kwe jusit si binaves preparare, et eas kentum milibus modiorum frumenti onerari, et multopondere auri et argenti et veste kopiosa, et kumpaukis secum fidelisimis oranoktis tertia navimas kendit tradidit kwe se alto pelago. Alia vero di e kweritur ativibus suis et non invenitur, maeror ingens nasgitur, kod amantisimus prinkeps patriae nuskom komparuit, planktus magnus erat intivitate. Tantus vero amor kivium kirka eum erat, ut multotempore tunsores qesarent, publika espektakula tollerentur, balne aklauderentur, non templa ne kta bernas kweis kweis ingreditur, et kum talia agerentur, supervenit tali arkus kwearege antioko, adne kandum misus erat, et vidins omnia klausa diksit kweidan puero. Indikamirisiviverevelis ekskwa causa kivitasista in luktu moratur, ait puer, o carisime, neskis du ilud, kweidin terrogas, kivitas rekin luktu moratur, kwe apolonius prinkeps patriae rujus abantioko rege regresus nuskom kumparuit. Talia arkus kum hok audiset, gaudi o plenus adnavim redit, et antiokiam intravit, ingresus kwe adregem ait, dominemi rex, laitare kwea apolonius vos timens nuskom kumparuit. rex ait, fugere kweidem potest, sed e fugere non potest, statem ujus modi ediktum posuit, kwe kum kwe apolonium tirum kum temptorem regni mei eksibuerit, akhipiet kwinkwaginta talenta auri, kwe vero kaputeus kentum akhipiet. Ok facto non tanto minimiki, sed amikik kupiditate sedukti, ad persequendum apolonius, sed apolonius, sed etamorun f voices, kwe kk purebattur vero apolonius permare perterras persilvas, per universas indagini, etanon inveni e battur. tom kreksi ujsit e civi klazes navyum preparari, ad persequendum yuvenem, sed etamorun fachientibus, ui klazes civin avium preparabant, Apolonius tarsim devenit et deambulans juxtalitus visus esta kodam servo suo elinato nomine, qui superveneratin ipsa ora et a kedens adeum diksit. Ave rex Apolonius, iles salutatus fekit uta potentes fakere kon sueverant, isprevit nomine, tungus senex indignatus esta valde et iterum salutavi teum et ait. Ave rex Apolonius, resaluta et noli despikere paupertate monestis moribus decoratam, si enims kis kodas kio kavendum esta tibi, et ile si plakhet dikitomihi, qui ait proskriptus est, et ile et kis patrie sue proskripsit prinkipem, elinatos ait rex antiokus, kwa ekskausa elinatos ait, kya kodapater est tu es evoluisti. Apolonius ait et pro kwantome proskripsit, et ile kui kumque te ili vivum exibuerit kui kwa ginta talenta auri, kui vero kaput tu un protulerit, kentum akipet, et ideumone o te fuge impresidium. Sed kum reka diksiset, elinatos rekesit, tunga Apolonius eum rogavit uta dese veniret et kentum talenta auri daretei, et ait, akipet tantum depalpertate mea kui ameruisti, et amput akaput meum et regi presentes, et tunga magenum gaudium abebit, et che abes kentum talenta auri et tu es inokens, kui ate konduxi ut gaudium oferas regi. Kui sen exait, domine absit o kamer, absit ut ujus modirei kausa premium akipyam, apud bonos homines amikitia premium nonest kumparanda, et valedikens diskesit, Posta ek Apolonius kum espatiatu rineo dem loko supralitus vidit ominem kontrase venientem dolentem et mesto vultu, estrangvilionem nomine, Ake sita deum protinus et ait Apolonius, ave estrangvilion, et ipsiaita ave domine Apoloni, et rursumaita quare in his lokes turbatamente versaris, ait Apolonius, kui afiliam regis ut verum dikseram konjugem in matrimonium petivi, ita ke si fieri potest in patria vostra vololatere. Istrangvilio ait domine Apoloni, kivitas nostra paupehima estet non potest tuam nobilitatem sustinere, pretere aduram famem et esterilitatem patim uranonae, neg etiam jam kivibus ulas pez est salutis, sed crudelisima mors est ante oculos nostros. Apolonius ait agite gratias deo kui me profugum vestris finibus aplikuit, dabo kivitati vestra e kentum milia modiorum frumente si fugam eam tantum ke la veritis. Istrangvilio ut reqaudivit prostravit se ante pedes eius etait domine Apoloni, si est surienti kivitati subveneris non solum fugam tuam ke labimus sed si nekesitas fuerit prosalute tua dimikabimus. As kendens kwe Apolonius tribun alimforo presentibus kungtis kivibus de eius kivitati diksit, kivestar senses kozanona e penuria turba tetoprimit ego tirus Apolonius relevo. Credo enim vos ruius benefiki memores fugam ke laturus, skitote enim non me malitia anteo kii ese fugatu, seda perviam felikiter hukas sum de latus. Dabo ita kivobis kentum milia modiorum frumente eopretio ko sumin patria mercatus, octo aereis singolos modius. Kives haek audientes ko das singolos modius, octo aereis mercarentur, ilares efekti sunt ak gratias agentes statin frumenta parabant. Tunga Apolonius ne deposi taregia dignitate mercatoris magis kon donatoris nomen videretur asumere, pretium kwe asumens eius dimtivitatis utilitatibus redonavit. Kives altem ut tantan vider enteius benefikia bigam inforo statuerunt, in quas tans dextramano fruges eta sinistropede kalkaret, etin base skripserunt, kivitatitarsiae tirus Apolonius donum dedit ko da kivitatim aseva morte liberavit. De inde interpositis paukis di ebus ortante estrangvilione et dionizia de eius kon juge, ad apentapolim tirenorum navigare proposuit, ut ili kalateret eo ko da benefikia kum opulentia et tranquilitate agarentur. Edeo kum ingenti onore duqituradamare et valedikins onibus askenditratim, sed tribus diebus et noktibus totidim ventis prosperis navigans subitopelagus mutatus esta postu kum litus tarsiaire likwit. Nam paukis oris ventis kon kitatis aquilone vento euroque instante klase, kelum nimia se pluvia erupit, popolus tiri prochela korripitur ratis pariter disolvitur, zefirifretum perturbant, grando aqnubes tenebrosa incumbebant, flant venti fortiter intantum ko da mors kungtos okuparet. Tung unus quis querapuitas si bitabulas, tamen ila kaligin et empestatis omenes perierunt, apolonius vero unius tabula e benefikio in pentapolitanorum litore esta pusus. Stans autem in litore intuens mare tranquilum si qaita, o pelagi fides, faquilius incidam in manus krudelisimi regis, ko opergam, ko ampatriam petam, quis notus huikiganoto auxilium dabits, aekdum lo queretur apolonius aspeksit juvenem venientem kontrasse, ko endam robustum piskaturem sordidosako ko opertum. Ko gentene quesitate prostravit seada pedes eius profusis lakrimis aita, miserere kui kung co esta nudu naufrago nonumili busparenti busseda notabili bus genito, etutus hias kui misereris ego sum tirus apolonius patriae mea e prinkeps, deprekorte auxilium vitae mea e. Piskatur uta vidit aspekiem juvenis, misericordia motus erigit ilum etduxit infratekta domus, posuit epulas ko asabere potuit, et uta plenius sua epietati satisfakered exo en se tribunarium in duas partes dividents unam dedit juveni dikins, tole quadabio et vade intivitatem. Ibi invenis forsi tan kui tui misereratur, si non invenis hukad mere vertere, paupertas ko e kung co esta fikiat. Piskemur simul ilud tanto madmon e ute uta si kwando dignitatitua e redditos fueris, ne despikias tribunari paupertatem. Apolonius si non memur fuero, iterum naufragium patria, ne ktui simile minveniam, et heka dikins demonstratas ibi via carpens igitur portas kivitatis ingreditur. Dumkwe kogitaret un de petere talxilium vitae, vidit per plateam puerum nudum cuhentim, oleo kaputungtum, sabano prekinktum, vokemagena clamantim et dikentim, audite omnes audite peregrini et servi, kuiablo i vulte, pergat gimnasium. Audito hok Apolonius exwen se tribunarium ingreditur lavakrum utitur likore et dumsingulos intuetur kwerita si bi paren nekin venit, et subito altistratus reks tottius regiones ingresus esta kum turba famulorum, kum reks ludum sfeera e kum servi sus exerkeret, admisitase Apolonius regi, et dekuhentim sus tulites sfeeram et subtili velo kitate perkusam lud enti regi iremisit. Dumk reks sus famulis aita? Rekedite hik enim juvenis ut sus pi kormihi kum parandus esta. Apolonius ut audivit se laudari konstante rakesit adregem et akepto kiramoko dok tamano kir kum laviteum kum subtilitate. Te inde insolio gratisimo fovi teum et exewnte eo abofikio diskesit. Dixit kwereks ad amikos sus post diskesum adoleskintis. Iurovobis in veritate melios menun kum abluise kum odie beneficio adoleskintis neskyo kujus. Et respikins unum de famulis aita? Juvenis ile kui mihi ofikium fekit, vide kui sit. Et ile sekutus juvenim vidi teum sordi do tribunario indutum, Reversus kui adregem diksit, juvenis ile naufragus est. Rakes ait, undeskis, et ile takente ilo abitus indikat kausam. Ait reks, vadek elerius et dik ei, rogat te reks ut venis adakenam. Apolonius ut audivit akuevit et kum famulo venit adregem. Famulus prius ingresus ait adregem naufragus adesta, sed propter sordi dum abitum introire verekundatur. Statim kui reks ju sit teum vestibus indui dignis et adakenam ingredi. Ingresus Apolonius triklinium regis kontra regem asiganato loko diskuvit, infertur prandium de inde kena regalis. Apolonius kontis epulantibus non epulabatur, sed aurum et argentum in ministerium regis dio flens intwebatur. Tung unus de diskumbentibus adregem ait, nisi falor juvenis este fortunai regis invidet. Reks ait, male suspicaris, fortunai mei non invidet, sed plura se perdidis et ristatur. Et respikiens Apolonium ila rivultu ait reks. Juvenis epulare nobiskum et dedeo meliora espera. Et dum ortaretur juvenem subito introivit filia regis virgo jam adulta, dedit qe osculum patri suo, te inde kungtis diskumbentibus amikis. Qa edum oscularetur singulos reversa estad patri metait, bone patir quis estiste juvenis qui kontra te loko monoratum tenet, qui multum dolet. Ait reks, o dulkis filia, juvenis este naufragus estet, gimnasia mihi gratisime efekit, propter quod adkenam vocavi ilum, quis autem sit neskyo, sed si viskire interro ga eum. Te deket ominia nose, et forsitan duncog noveris misereberis ei. Hek audins puela ad juvenem akesit et ait, carisime generositas nobilitatem ostendit, sit tibi molestum nunest indika mihi nomen tum et casus tuos, et ile si nomen queris in mare perdidi, si nobilitatem tiro reliqui. Ait te puela, apertios dik ut inteligam, tung apolonius nomen sum et omenes casus exposuit, finitis sermonibus fundere lacrimas kepit, quem ut vidit reks flentem ait filiae, nata dulkis pekasti, dun nomen et casus adolescentis petivisti, veteres eius dolores renovasti. Dulkis ergo filia eksko jam shis veritatem, justum est ut liberalitatem tuom quasi regi, e i ostendas. Puela ut audivit voluntatem patris, respikins juvenem aita, nostres apolonii, deponem erorem et apatre meolo kupleteris. Apolonius kungemitu et verekundia gratias eget, tung reks aita filiae suoi, deferliran ut kung kanto eksilares kung vivium. Pela iusit sibi afehi liram et kepit kung omni dulkedin e liram perkutere. Omnes eam koeperunt laudare et dikere, nun potest melius nek dulkius audiri, interkuos solus apolonius takwit. Ait ei reks, apolonii fedem ren fakis, omnes filiae mea minarte muzika laudant, quare tu solus vituperas. Ait eile bonereks sipermitas diko koadas sentiu, filia tua inarte muzika minkesit et non dum didikit. Igitur yubeas mihi tradi liram et statims kias koadaneski visti. Reks ait apolonii videote eruditum in omni bus. Iusit sibi tradi liram et egresso foras korona kapitis eum dekoravit, akipians koeliram intravit triklinium, pulsaba tante regem tanta dulkedine ut omnes non apolonium sed apolinem krederent. Discumbentes kum regedik serunt koad nung ko melius audisent nek alvi disent. Filia regis hek audiens respikians yuvenem, kapta estin amorem eius, et ait ad patrem suum. O pater permitas me dare yuveni koad mehi plakhet. Ait reks permito. Ila respikians apolonium ait, magister apolonii, akipe eks indulgentia patris mei auri du kenta talenta, argenti libras koadringentas, vestem koekopiosam, servos viginti, deki manquilas. Quibus ait aferte koad promisi, et presentibus amikis exposito triklinio yuso regina e alata sunt omnia. Ko facto leva verunt se omnes et likintiati diskeserunt. Apolonius ait, bonereks miserorum miserikors, et tu regina a matrix studiorum et dilectrix filosofia e valete. Et respikians famulos koasibi regina donavera tait, atolite famuli hek koe mehi data sunt, et eamos et hospitium queramos. Finis partis prima e historiae apolonii regi stiri. Par secunda, historiae apolonii regi stiri. Ok acroama libri volki est. Omnia libri volkis acroama tait in uso publiko sunt. Si plure skiri velis veni ad libri volkis punctum org. Par secunda, historiae apolonii regi stiri. Poela timens nea matoren perdere et tristis est fakta. Respikians ad patrim ait, bonereks et pater optime, plakiat tibi ut apolonius odi editatus abskedat, et koad ili donavimus amalis nerapiatur. Tun kreks festinus yusit si bia signari aulam, ubioneste kujeskeret. Poela vero amore a kinsa in kujetam abuit noktem, mane vero kubikulum patris adit. Quam ut vidit pater diksit, kujdest hok koad preter kunsuetudinem itamane evigilasti. Poela ait, rekuye mabere nun potero, et ideo karisime pater peto ut metradas yuveni ad doktrinanda, koad potero arte musika metalia adiskere. Reks hek audiens gavisus est. Yusit adase yuven invokari, kuj ait, apolonii filia mea multum kupi tartem tuam adiskere. Ideo rogote ut eios tendas onia koenosti, et ego merkedem kundiginem retribuam, et ili domine paratus sum voluntati vestre satisfakere. Dokuit poelam sikut ipsedidikit, poest hek poela praenimio amore yuvenis, infirmatur. Reks ut vidit filiam suam incurrisia egritudinem subitomedikus vocavit, ilivero venas et a singulas partes corpori stangebant et anulama egritudinem invenerunt. Poest paukos diyes tres yuvenes nobilisimi, kui per longum tempus filiam in matrimonium petierant, regem una voke pariter salutaverunt, koos intuens reks aita, koade causa venistis, et ili, kui asepius nobis promisistis, uni ex nobis dare filiam vestram in matrimonium, propter ko do odie simul venimus. Kyves tui sumus, divites et ex nobilibus parentibus geniti, et ideo de tribus tibi elige, koem vi sabere generum. Reks aita, non apto tempore me interpelastis, filiam mea studis vakat et ob amorem studiorum in bekilis yaket, sed ne vidi arvobis nimis di ferhe, skribit en kodikilis vestris nomina vestra et dotis quantitatem, koay transmitam filiam mea e, ut ipsa eligata koem voluerit, ili oka fe kerunt, reks a kepit skribitur me te legit, signavit koe, dedit Apollonio dikinis, tole magister ase skribituras et trad edis kipule tui. Apollonius re kepit skribituras et puela e portavit, puela ut vidit koem dilige batait, puela ut vidit koem dilige batait, magister kuidest kodasolus introistin kubikulun. Apollonius aita, summe kodikilos, koostibi misit pater tuus et lege, puela kodike zaperuit et legit tria nomina petitorum, proiektis koe kodikilis respikinz apollonium diksit, magister apolloni utrum non doles koad alteri debio in matrimonium tradi, et ile non cuya omne kodesta tibionu rerit et komodum meum. Aita puela magister si me amares doleres, ek dikinz reskripsit signavit kodikilos tradit koe Apollonio ut eos regi defehet et skripsit hek. Reks et pater optime, ko anyan clementia permisit mihi ut reskriban reskribo, ilum naufragum volo en konju gemabere. Reks kum legisit voluntatem puelae, ignorans koem naufragum dikeret, respikinz ad juvenes aita, kois vestrum naufragium pasus est. Unus ex ilis nomine ardonyus diksit, ego pasus sum naufragium. Alius aita, morbos te konsumat, neksalvos neksanus sis kom skiam te koetaneu meum. Portan kivitatis nun kom ex iisti, ubi naufragium fekisti. Reks kum non enveniset kois eorum naufragium fekiset, respeksit Apollonium dikinz, tole kodikilos et lege. Potest enem fieri kodegonon overim. Tu enteligis, kui presens fuisti. Apollonius akeptis kodikilis velokiter perkuhit et utsensit seamari e rubuit. Kui reks aita, Apolloni envenisit naufragum. At ile prae rubore pauka diksit, reks vero kum inteleksit, kod filia eum voluit, alis ait. Dum tempus fuerit veni madvos. Ili vero valedikintis rekeserunt. Ipse vero solus introivitada filiam sua metaita, kum tibi elegisti konyughe. Ila autem prostravit se kum lakrimis etait. Pater carisime naufragum Apolloni umpeto. Reks kum lakrimas filia e sua evidiset, levavi te amatera et si kalokit ur dikin. Natadulkis noli de aliku areko gitare, kui atalem kum kupisti kwe metego. Ut enim vidi kui atamando faktus umpater, diem tibi nuptiarum sinemora konstituam. Postera ergodie, volcantur amiki vikinarum urbium maderegem, kui busaita, carisimi filia mea vult nubere Apolloniu magistro sua. Peto ita ke utvobis omibusit letitia, kui afilya mea prudenti viro sokyatur. Rek igitur dikinz konstituit diem nuptiarum. Kwa ekitokun kepit et duman puerum inutero aberet, akidit koda kumambularet kum regge Apolloniu viro suo juxtalitos maris, vidit navem spekyosa. Kog noviteyam Apollonius kodesset de patria sua, konversus ad nauklerum ait, undevenis atile atiro. Apollonius ait, patria mea mnominasti, alter respundit, ergo tirus estu et ile utdikis. Nauklerus ait, nostiali kwen patria eilius pri, pem nomine Apollonius. Nauklerus diksit, peto ubi kum kwe ilum videris, dikas ei utdgaude atet exultet, kuiarex antiokus fulmine percusus est, kum filia sua, opes autem regni antiokiae, rezervantur Apolloniu. Apollonius ut rokaudivit, plenus gaudiu ad konjubi, peto ita ke ut mea bire permitas ad perkipiendum regnum. Ila utaudivit, profusis lakrimis ait, odomine sinlongin ko itinere estes constitutus, ad partum meum festinare de bueras, et modore kedere velis kum juxta mesis, sed si roka velis pariternavigemus. Apollonius ait, kuiarex antiokus fulmine percusus est, kuiarex antiokus fulmine. Apollonius ait, kuiarenternavigemus. Etvenelex ad patrimaita, opwater, produkia in litus, Karakonyuks, altistratis filja, Quid respondebo patritu o prote, Et kumhoka diksiset diksit ei gubernator, Corpus mortum navis su ferre nun valet, Iube ergo corpus in pelagum miti, Ut posimus evadere. Apolonyus ait adeum, Quid diksis pésime, Fakhet tibi ut hoka corpus in pelagus in mitum, Quod naufragume et egenum suskepit, Vokavit servus su setait, Fakiatis lokulum et foramina, Et kumbitumine liniri, Et sit karta plumbia intus posita, Et obturetur, Perfektu lokulum regali buzornamentis exornent, Puelam in lokulum tet kopia maori ad kapoteius, Et dedit osculum funeri, Funden supeream lakrimas, Tung yusit infantem toli et diligenter nutriri, Ut profiliya nepotem regi ostenderet, Et yusit lokulum miti in mari kumaksimufletu. Tertia vero diye, Unda maris e yekit lokulum ad litus effesorum, Along e adomo kuyus dan mediki, Kerimonis nomine, Kui kum diskipuli suis e adem diye in litore andulavit. Tung vidit lokulum effusis fluktibus yakintim, Ait servis suis, Tolite hunk lokulum kum omini diligentia et ad vilam perferte, Kuada kum fekis int medikus aperuit, Vidit Puelam regali buzornamentis dekoratam, Et spekyosam valde, Et quasi mortum yakintim, Obstupuit et ait, O bona Puela, Quare est sik de relikta. Vidit subtus kaputeius pecuniam positam, Et subpecunia kartam scriptam et ait, Per quidamos quida continetor in karta. Kum kum aperuit et invenit titulum scriptum, Kui kum kue hunk lokulum invenit peto ut dekem aureus habeat, Et dekem funeri impendat. Ok enim corpus multas lacrimas relikta parentibus et dolores amaros, Quada si aliu de fekirit kum quada dolor eksposkit, Ultimum diem inkidat neksit kui eius corpus et poultura ekomendat. Per legtis autem kartuli sada servus suozait, Prestemus corpori quada dolor eksposkit, Yurovobis perespen vitae mea, Inoka funere amplius mea erogaturum kum dolor imperat. Kuntino yubeta parari rogum sada kum majdificatur at kue deponitur, Supervenita diskipulus mediki, Adoleskins et kwantumada ingenium pertineta senex. Hik kum corpus especiosum superrogum positum videret, Intuens eum magisterait. Benevenisti ek enim ora ekspectavit te. Tole ampulam ungwenti et kwada su premum est defunere, Superfundese poultura e. Venit yuvenis ad corpus, Extraxit depektore vestes, Fudit ungwentum traktum manu, Totum corpus ad precordia vivere sensit, Obstupuit yuvenis, palpat venas et indiki arimaturnarium, Labia labias probat, Sensit vitum kum morte luktantem et ait ad servus, Suponit e faculas per quatu orangulus lente et temperate. Kwafakto sanguis ile kwi kwagulatus erat est liquefaktus, Kwad ut vidit yuvenis ait magistru, Puella kwam mortum dikis vivit, Et ut fakilius mihi poses credere eksperimento satisfakiam. Heis diktis tulit puelam et incubiculum suum posuit, Superpektus eius kalefakins oleum, Madefekit lanam et posuit super corpus suum, Sika kwad sanguis eius kwi intus erat kwagulatus eset, Tempore liquefaktus esta, Kwepit kwe espiritus per medulas deskendere. Venis ita kwepat efaktis, Aperu itokulus et reqipiens spiritum aita, Kwalis tu es non tangas aliter kwam oportet tangere, Kwi afiliya regis sum et regis uksor. Yuvenis hei kaudins, Gaudi o plenus introivit tada magistrum incubiculum et aita, Hei ke magister puela vivit, Kwi ait probo peritiam artem laudo prudentiam miror, Diligentiam audi diskiplinae, Noli artis tua e ese ingratus, Aki pemerkedem, Hek enim puela multam pekuniam sekum atulit, Et yusitiam salubribus vestibus, Kibis et fomentis optimis rekreari. Posta paukus diyes, Uto kognovit eam ex regio genere ortam ese, Adhibitis amikis, Filiam sibi adoptavit, Et rogabatur ab ea kum lakrimis, Ne ab alikuo tangeretur. Inter sacerdotes diane templi eam kum feminis misit, Uth inviolabili ter ser varetur. Interhaeka dumma polonius navigat kum ingentiluktu, Gubernante deo, Aplikuit tarso, Et deskendens arati peti it, Domum strangulionis et dioniziyadis. Kus kum salutaset, Omnes casus suus exposoitei dikinz, Kum dolore morto esta kum yuxmea, Damen filia esta servata de quagaudeo, Ideosikut invobis konfido, Amis sum regnum kodamiris servatur aki perevolo, Ne koi adasokerum revertar, Kuyus in mari perdidi filiam, Sed agan potius opera mercatoris. Vobis kumendo filia meam, Uth kum filia vestra, Filomakia nutriatur nomine, Et ut filia mea voketur tarsia, Praetere auxsoris mea e nutrikim, Ligozidem nomine, Kurem tua e puela e kusto direvolo. Aek dikinz tradidit estrangvilioni infantim, Dedit koi aurum argentum et vestes kopiosas, Et yuravit ne koi barbam, ne koi kapilus, Ne k'ungulas tontsurum, Ni si prius filiam suam dediset in matrimonium. At ili estupentes kod tam graviter yuraverat, Kum magna diligentia edukaturos se puelam repromitunt, Apolonius autem nave mas kendit, Et ada lunginkuas regiones navigabat. Intere apuela tarsia ekspleta kwenkwenis, Estudis liberalibus traditur, Una kum filomakia filia e orum, Koi etan e asua. Kum koi ada quattor de kimanos perveniset, Reversa de auditorio invenit nutrikim suam, Ligosidem subitaneam invalitudinem incuhise, Et sedens yukstaeam kausas infirmitatis eksplorat, Kui nutrikx audibona filia verba mea et incorde tu o rezerva, Kwenputas tu patrim aut matrim vel patrim, Atapuela patrim tarsum, patrim stranguilione, Matrim Dionizia dem nutrikx ingemuit, Audifilia originem natalium tuorum, Utiskias kuomodo postmortem mea mageredebeas. Estetibi pater nomine apolonius, Et mater lukina altistratis regis filia, Kwaekum tepare retestatin preklusa espiritu morto esta, Kwan pater tuus apolonius efektu loculo kumornamentis, Regalibus in mare misit, Et vigintis istertias auriposuit sub kaput, Et ubikum kue set devoluta, Ile in auksilium eius fuisint. Navis kuokue luktantibus ventis, Kum pater tuo lugente, Et te incunabulis posita, Pervenitad hanktivitate. Reizergo hospitibus estranguilione et Dionizia de, Una mekum te kumendavit, Tirus apolonius, Votum kue efekt, Nek barbam, Nek kapilos, Nek ungues tonsuros, Ni si prius te nuptu i traderet. Nun kautemone o si postmortem mea Mospitis kuos parentes apelas, En juri amali kondotibi forte fekerint. As kende informetibi invenies Estatum pateris tuistante. Apreende ila me te klama, Filia eius sum cuius esta ek statua, Kives vero memores beneficiorum Patris tui in juri am tuon vindicabunt, Ku itarsia, Cara nutriks, Deo un testor, Si ista mihi non diksises, Un de esem, Penitus neskirem. Et kum adinvike nloko erintur Nutriks emisit espiritu. Tarsia vero, Corpus nutriks sua e se pelivit, Et pertot umanum eius mortem lugebat. Postvero induit prior indigenitate, Petit eskolas ade studia liberalia, Et dum de eskolis reverteretur, Non prius kibum sum psiset Ante kum nutriks monumentum introiset. Ferens ampulam vini ingrediebatur, Si manens parentes suos vocabat. Et dum rek agerintur, Quadam die Dionisia des kum filia Sua filomakia transibat perforum. Videntes omenes kives Spekium tarsia e etornamentum dikserunt, Feliks pater kujus filia tarsia esta, I la vero eta koi aderetei Turpis estet dedekus. Diyades utaudivit tarsiam laudari Et filiam suom vituperari, Conversa in insaniam furoris Solas sedin secum kujitavit. Pater eius exkohink profektus esta, Habet anos quattordekim. Non veni etad rekipiendum filiam, Nek literas pro ea misit. Puto quad mortus esta, Utriks eius mortua esta, Nem inemabeo aemulum, Okidam eam etornamentis Eius filiam eam ornabo. Et kum rek kogitastet venit Quidam de vila teofilus nomine, Quen volcans aita. Sikupis premium akipere Tarsiam interfike. Aita vilikus, Quidapekavit inokens virgo, Et ila pesima esta, Et ideo mihi negare nun debes, Fak quad jubel, Et asin non fekeris male tibi e veniet. Et ila dik mihi domina, Qua literoka pot esta fieri. Qua eait, Kum suetudu eius esta, Moks ut venerit deskolis Non prius sumere kibum, Kum nutriki sua e introyerit amonumentum, Ubitekum pugione paratum inveniat. Aprehende krines eius avertike, Et eiam interfike, Et corpus eius miten mare, Et libertatem tu mamme Kum mageno premium akipies. Vilikus tulit pugione. Gemens et flens ibat Admonumentum et diksit, Heu nunmeru i libertatem, Nisi persanguinis e fuzionem Inokens virginis. Puella altem rediens deskolis Monumentum kum ampula vini Intravit sikuta solebat fakere. Vilikus impetum fekit, Et aprehenden krines puella E jaktavit eiam interran. Dum altem volebat eiam percutere, Ait adeiam tarsia. O teofile, Quida pecavi contra tevel Contra aliku emut moriar, Ait vilikus tuni il pecasti, Sed patertus, Tete kum magena pekunia Et ornamentis regalibus reliquit. Quii puella, Peto domine utsinulas pes miri est, Permitas medeum testari, Quii vilikus testare, Et deus ipseskit Quada quaktus te interfikio. Ila vero kum eset aposita inoratione, Venerun't piratae, Videntes puelam subyugo mortis estare, Et omine marmatum volentem percutere eiam Clama verunt, Parke crudelisime barbare, Ila est nostra preda, Non tua victoria. At ile ut talia audivit, Fugins posta monumentum Latuit in litore, Piratae vero rapuerunt virginem, Mare petunt. Vilikus redit ade domina metaita, Quodius isti faktum esta, Tu vero ut consulu Induas te lugibilem vestem Et egotecum, Et efundamos lacrimas falsas In conspektu kivium, Et dikemus eiam Exgravi infirmitate defuntam. Stranguilio utaudivit, Terror et stuporeum invasit, Et diksit, Daergo et miri vestem Lugibilem utelugiam, Quia tali sjelere sumin volutus, Heu quid faciam, Pater poela e istem kivitatem, A pericolo mortis liberavit, Propter istem kivitatem, Naufragium pertulit, Bona perdidit eta penuriam Perpesus esta, Et resti tutum est ei malum probono. Filiam suam, Quom nobis misit nutriendem, Crudelis leaina devoravit. Heu quid kato sum, Lugiam inokentem, Vinktus sum adpesimam, Venenosam ques serpentem. Elevans oculus ad keelum ait, Deus tuus kis, Quia mundus suma sanguinetarsie, Et requiras adioniziada. Respeksit uksorem sum et ait, Quo modus ufokasti, Filiam regis, Inimica dei, Inimica dei, Ominum qeo probrium. Ila vero, Induitse et filiam suam, Lugubres vestes, Falsas quelacrimas, Fuderum to koram kivibus, Dikentes, Kives carisimi, Ideu ad vos clamamos, Quia espes oculorum, Nostrorum tarsia, Quom vidistis, Subitodolore defuncta est, Et nobis crukiatus, Et tamarus fletus reliquit. Quam dignes se pelir efekimus, Tunga pergunt kives, Ubifiguratum erat expromeritis patris, Fabrikatum exaere korpus, Ubikives tarsia evirgini, Probeneficis patris eius, Se pulkrum exaere kolatum fekerunt. Eg tur quipu elam rapuerant venerunt, Adakivitatem makilentam, Deponi tur ergo ila interqueteramankipya venalis, Audiens eam leno infaustisimus akimpurus, Kuntendere koepit ut eam emeret, Sed atenagora prinkeps eius demkivitatis, Videns eam nobilem, pulkrum, sapientem, Obtulit dekem cistertias auri, Leno ait ego dabo viginti, Atenagora ait ego dabo triginta, Leno ego quadraginta, Atenagora ego quinkwaginta, Leno seksaginta, Atenagora septuaginta, Leno octoginta, Atenagora nonaginta, Leno kentum cistertias empresenti dabo, Et ait sikuis amplius dekim cistertias auri dabo supra. Atenagora ait ego dabo triginta, Atenagora ait ego sikum Leno ne Kuntendere voluero, Et unam eamam, Plures venditurus sum, Permitam eam emere, Et kum prostituerit eam, Lupana rintrabo prius ad ilam, Et ripiam nodum virginitatis eius, Et erit mihisikut emerim eam. Quid plura, Perhexit kum Leno ne in salutatorium, Ubi abuit priapum aureum, Et gemis adornatum, Et ait poela adora istum, Ait ila nun kuntale adorem, Et ait domine nun quid lampzatenus estu, Leno ait quare, Et ila cuya lampzateni kolunt priapum, Leno ait neskis tu mizera, Cuya indomo lenonis avari incurristi, Poela prosternensea de pedes eius ait, O domine mizerere virginitati mea e, Ne prostituas hoca corpus protali turpi titolo, Quileno neskis cuya pudelenone neta tortore, Ne ca prekes, ne ca lacrima evalent, Tam invokavit vili kum poelaru metaita, Eka poela ornetur vestibus poelaribus prekyosis, Et eskribatu rei titulus, Quikum quetarsiem violaverit, Medium librem dabit, Postera ad a singolus solidos parebit popolo. Vilikus fekerat qodiusum fuerat, Kum lenone ante kedente turba tertia di e, Kum sinfonia duqitura de lupanar, Sedaten agora prinkeps primus ingreditur velato kapite, Tarsia videns eum proiectis e ad pedes et ait, Miserere mei domine propterdeum et perdeum te adjuru, Nevelis me violare. Resiste libidini tu e, Et au di casus infelikitatis mea e, Et origineum undesim diligenter considera, Quikum universus casus suos exposuiset, Prinkeps confusus et pietate plenus ait e, Abel et ego filiam tibi similem, De quas similes casus metua, Aek diqins deditei viginti au reus diqins, Aek e abes amplius provirginitate kum impositum est. Dik advenienti bussikut mihidixisti et liberaberis, Puella profusis lacrimis ait, Ego pietate tua e gratias ago, Et ne ali quinarres quaea meaudisti. Atenagora ait, Nisi nahavero filia e mea e, Kum adat talima etatem pervenerit, Similem casum ne patiatur. Et kum lacrimis diskesit, Quii exeunti obviavit ei alius et ait, Quo modo tibi konvenit kum puela. Ait Prinkeps nun potest melius, Erat enim tristis. Intravit juvenis, Puella more solito ostium claudit, Quii juvenis ait, Quantum dedit tibi Prinkeps, Ait puela, Quadraginta aureus, Et ile aqipe integram libre mauri. Prinkeps audins ait, Quanto plus dabis, tanto plus plorabit, Puella nunmos aqepit, Proikin se adpedes et casus indikavit, Apoziatus juvenis ait, Surge domina, Omines sumus, Casibus omnes subiaquemus, Heis diktis exeit, Vidit ita ke atenagoram ridentem ait ili, Magnus omo es, Nun abes cui lacrimas propines nisi mihi, Et yurabant ne haek verba, Quii kum proderent, Et cui perum tad ventum aliorum expectare. Venerum tumulti dantes pecuniam seda flentes exeibant, Poste aoptulit pecuniam lenoni dikins, Eke pecuniam virginitatis mea e, Ait leno, Videkotidie ut tantas pecunias mihi oferas, Altera diye, Ad hunk eam virginim audins, Iratus volcans vilikum puela rum diksit, Duk eam ad te, Et frangenodum virginitatis eius, Quii vilikus ait, Dek mehi si virgo es, At ila, Qom diu volt deus virgo sum, At ila, Unde tantam tulisti pecuniam, Puela ait, Lacrimis profusis, Exponens casus meos rogavi homines, Ut mesericordium virginitatis mea e aberint, Et prosternin se ad pedes eius ait, Miserere mihi domine, Subveni kaptiva e regis filiae, Ne violes me, Ait ila, Leno est avarus, Nesquio si posis virgo e permanere, At ila, Studis liberali buzerudita sum, Et ingenere musicali posum modulari, Duk me inforum, Ubipoteris facundiam me amaudire, Propone qestiones populo, Et propose ta solvan, In haq arte applicabo pecunias cotidie, At ila, Mihi bene plaket, Homines populos cukuhitat virginin videnda, At ila agreditur facundiam studiorum, Qestiones sibi proponi yusit, Homines clare solvit, Et sika per tale modum Multum pecuniam apopulo rekepit, Atenagora vero ilam, Integra virginitate custodivit, Ut unikam filiam, Ita ut eam donis multis, Viliko komendarit, Finis partis secundae, Istoriae Apolloni regi stiri, Par stertia, Istoriae Apolloni regi stiri, Hok acroama Librivoki est, Omnia Librivokis acroama ta, In uso publiko sunt, Si pluraskiri velis, Veni ad Librivoks punctum org, Par stertia, Istoriae Apolloni regi stiri, Kum hek agreditur venit apollonius, Quatwardek im ano yam transacto, Ad domum estrangulionis et adioniziedis, Ad eqivitat emtarsin. Qem kum vidisete estrangulio, Per heksit rapido cursu, Diksitukwe uksori sua edioniziede, Diksisti apollonium naufragume se mortum, Eqe venit ad repetendam filiam, Eqe quidd deqturi sumus pro filia, Et ila, Miservire tego konyu, Xakipiamos vestes lugubris, Perfundamos lacrimas et credet nobis, Quada filia eius naturali morte defuncta est. Kum hek ita agreditur, Intravit apollonius, Ut vero vidi teos lugubri veste indultus aita, Quare inadventu meo funditis lacrimas, Credo kode iste lacrime non sunt vestre sed mea e. Aita mulier nekwa, Utinan ad aures tuas alius et non ego Autokonyu xmeos dikeret kode yam dikam, Tarsia tua filia subeto defuncta est. Apollonius hek audiens totum korpus eius contremuit, De juque defiksus estetit. Tandem resumpto espiritu intuens muliere maita, O mulier si filia mea defuncta est, Ut diqtis, Num quidd et apekunya aq vestes simulque perierunt. Et ila, Ali kwae sunt, Ali kwae perierunt. Et dixerunt, Kwya kredidimus kode filiam venientim invenires, Etutas kias nos non e sementitus, Abemus testimonium, Kives enim nostri memores beneficiorum tuorum, In proximo litore eksa ere colato, Filia etu e monumentum fekerunt, Kode potes videre? Apollonius kredens eam estet defuncta, Ad a famulus aita, Tolite hek famuli et ferte Ad navem, Ego vadam ad filia e mea e monumentum, Legit titulum sikuta superior estas kriptum, Stetit kwasi ekstrasem aledikens okulos proprios et aita, Okrudeles okuli filia e mea e non potuistis lakrimas fundere, His diqtis Ad navem perhexit et aita famuli suis, Sikit e mea e kueso in profunditate mares, Kupio enimin undis eksalare espiritum, Et d'um prosperis navigata tirum, Reversus subito mutatum esta pelagos eta Per diversa mares discrimina naves yaktabantur, Omnibus autem deum rogantibus ad maquilenam kivitatem, In kwa erata filia sua tar si avenerunt, Gubernator autem kum Omnibus magenum plausum dedit, Aita polonius kui sonus ilaritatis aures meas perkusit, Aita gubernator gaude domine kui aodi e natalitia kelebrantur, Apolonius ingemuit et aita, Et omnes diem festum kelebrant preter me, Sufikiata famuli meis poena mea ak dolor, Dono eis deke maureus et emant kwa evoluerint et diem festum kelebrant, Et kui kum kuevokaverit me, Velgaudium mihi fekerit, Crura ilorum frangi iubeo. Dispensator ita kue nekesaria tulit et redi ita d'nave, Kum igitur omnibus navibus navis apolonius ionoratio restet, Kum agnokon vivio keteris melius kelebrant natae apolonius, Aten agora kui tarsiem diligebat, Juxta navemin litore ambulabat, Vidit navem apolonius et aita, Eke amiki navisista mihi plaket, Kwam video de kentere separat, Natae ut audiunt suam navem laudari dikserunt e, O domine, rogamos i navem nostram asken datis, Et ile mihi plaket, asken dit et li benti animo diskubuit, Pozuit kue deke maureos in mensa et ait, Eke non frustra me in vitaveritis, Et dikserunt, domine, regratiam urvobis, Kum autem prinkeps vidis et omnes diskumbentes aita, Kwis est dominus naveis, aita gubernator, Dominus naveis in luctu morator, Yake tinferius et amori opta tinmari, Kwanyu gen perdidi tetta filiam in teha aliena, Aten agora aita uniservo ardaleo nomine, Dabo tibi duos aureos, tantum deskende et dik ei, Rogatate prinkeps kivitatis ruus, Prokede detene brisada luqe, Aita yuvenis, non posum aureis tuis krura reparare, Kware alien kui aiusita kui kum kue euma pelaverita, Krura eius frangantur. Aten agora aita hankelegen vobis constituit, Non mihi, ego autem deskende madeum, Diki tomi hi kumodo vo kator, at ili, Apollonius, auditu hok nomine aita intrasse, Et tarsi apelavita patrem sum Apollonium. Deskende et adeum, Kwem ut vidit barba proliqsa kaput iskwalidum, Submisa voqe diksit ave Apollonium, Apollonius ut audivit putan se abali ko servorum apelari, Turbulento vultur e spikins vidit ignotum hominem, Onestum et decorum siluit. Aita ei prinkeps, Iskiu temirari ko adego ignotus te apelavi, Diske cuya prinkeps sum ruius kivitatis, Aten agora nomine, Deskende et ade litus naves kum tuendas, Enter ketra vidi naven tuum de kenter ornatum, Et amavi aspektum sum. Invitatus ei ramanautis tuis, Ideu askende et li benti animo diskubui, Incuisivi dominum naves, Kwem dikser un tin luqtum grandi ese, Propter ko adada te deskende, Ut te detenebris produkere madaluqe, Spero cuya dabit tibi deus post luqtum gaudium. Apollonius levavita kaput eta diksit, Quis es domine vade impake, Ego altem non sum dignus depullari, Et ideu amplius vivere nolo. Aten agora kumfuzus askendit in superiori naves eta diksit, Non valeu persuadere domino vestru ut ad luqtum eksiat, Kwid fachem ut revoktum aproposit o mortis. Vocavit unum depueris suis etaita, Vade ad lenonem et roga eum ut mitat ad metarsiam, Abet enim sapientiam et sermonem suavem, Poterit eum forsit an exortari, Net talis talit ermoriatur. Venit igitur puela ad navem, Ad kum ait aten agora, Veni ad metarsia. Ubinung estars studiorum tuorum, Utu consolaris dominum naves, Intenebris sedentim, Et ut provokkes eum eksire ad luqtum, Kwiy animis dolet pro konjuge et filia sua. Ake de ergo adeum, ut ad luqtum veniat, Kwiy aforte deus per te luqtum suum in gaudium konvertet. Si enim hoca poteris fachere, Dabo trigintas estertias auri, Et toti demarginti, et trigintadies redimam te alenone. Puella hek audiens, Constanter adeum deskendit, Et umili voqe salutavi teum dikins. Salve kum kwies, et letares kias, Kwiy a inokins virgo, Kwae virginitatim suum internaufragia sua, Et kastitatim inviolatim, Conservavit, tesalutat. Tungkin karminibus quepit modulata voqe cantare, Et intantadul kedini, Kwod adimirabatu rapolonius, Et diksit cantando ea Kwae hek secuntur. Periskortes gradior, Sed eskortum kums kia non summa, Si kspinis rosa neskit violari etulis, Korwitet raptor gladium ferientis abiktu, Tradit alenone non summ violata pudore, Vulnera kiasas entanimi lakrimek ked eesent, Nula ergo melior si noskem kert aparentes, Unika regalis generis summ stirpe kreata, Yubente deo letari kredo alikwando, Fugge modul akrimas, Kuram disolve modestam, Rede polofak yem mentem kwadesideratole, Yem deus estominum plasmator rektor et auktor, Non sinetas lakrimas kasso finire labore. Ad reka polonius levavi tokulus, Et utpuelam vidit ingemu itetaita, Heu meri misero kwam dio luktabor. Gratias ago prudente aetua etanobilitati, Hank vikim rependo ut memortuisim, Kwando letare liket regni mei viribus levabor, Forsitan ut diks regio generi orta es, Natalibus parentum tuorum representaberis, Nunka ke pekentum aureos et rekede, Noli me apelare, Rekent yenim luktu renovata kalamita tetabesko, Puella keptis aureis abire koepitetaita, Atenagora koavadis tarsia sin efektu laborasti, Nun potuistifakere miserikordim aksubvenire Homini interfikientis se. Et aet tarsia, Omnia koekum koepotui feki, Et danz mihi kentum aureos abire rogavit. Atenagora aet dabotibi du kentos, Et deskende et rede ei koos dedit, Et dik salutim tuan quero et non pekunium, Deskende tarsia aet et sedit yuksta eum, Sin isto skwalore estimasti manere, Permitem et te kum sermokinari, Si ergo para bolarum mearum solveris qestionem, Vadam sin alias refundam tibi pekunium et rekedam. Tunka polonius nerekiperet pekunium, Sed etiem puela e prudentis nenegare et sermones aet, Liketin malis meis nulakura mihi supeta, Tanisiflendi et lugendi, Tamen neornamento prudentia et tua e karyam, Dike kwae mihi interrogatura es et abskede, Petoenim utfletibus meis espatim tribuas. Aet tarsia, auditome. Estadomus interris kwae nobis klausa rezultat, Ipsadomus resonat atakitus sed non sona tospes, Ambo kum kurun tospes simulet domus una. Etaita si rex es utdikis, Konvenit te mihi ese prudentiorem, Solver qestionem aet apolonius, Nexkias meis ementitum. Domus kwae interra resonat unda est, Ospestakitus piskis esta kui kum domus sua kurit. Etaita ila, Longa feror velox formose filia sive, Ennumera pariter komitum stipante katerva, Kuhu vias multas vestigia nulare linku. Apolonius aet, Si likitum ese tostendam tibi multa Kwae neskis kum respondebo qestionibus tuis. Mirortetum tenera etate mirifika prudentia ese imbutam, Nam kue arbori stipata katervis vias multas Kuhun zeta vestigia nulare linku. Etaita poela, Per rotas et edes inoxius ili per transit, Esta kalorin medium agenus kwe mnemo removit, Nun esta nul da domus nul du seda konvenit Ospest, Si likitum pone resinokin zintrares inignes. Apolonius aet, Intrarem balleum, Ubi hinkinde flama e pertabula surgunt, Nul da domus in kwa ne il esta, Nus Ospest konvenit etanudus sudabit. Kum kue reketa similia dikerin tapuela, Misita se supera polonium eta distraktis manibus, Eum ampleksa batur dikins ei. Exaldi volkim deprekantis, Respike virginem kuea virum talem prudentem mori ne farium esta. Si konjugem kon desideras, Deus eksua gratia tibi restituat, Si filiam salvam kon defunktam dikis, Envenire poteris pregaudio aportetate vivere. Apolonius kum verba rekaudiset, In irakundim versus esta, Surreksit et puelam kum pede perkusit. Impulsa vero kekidit virgo, Etagenis eius ruptis koepit sanguis effluere. Kunturbata virgo koepit flere eta diksit, O deus kunditor kelorum vide afliktione mean, Natasum interfluktus et aprokelas maris. Mater mea dolorebus konstrikta defunktas est, Et sepultura est ei negata in terris. Ornata patre meo et in lokoluposit A kum vigintis istertis auri maritradita est. Ego infelix strangulioni et adionizia De impiísimis ominibus a patre meo sum tradita, Kum ornamentis et vestibus regalibus, Et ius asum aservis eorum okidit. Tan dempetivi ut deum invokarem Ante kon meokidiret. Me rikundkesit, Piratis supervenientibus raptasum, Et kui meokidere volebat, Fugan petit et in hunk lokom dedukta, Et deus kwando ei plaket, Meredata patre meo apolonio. Apolonios audiens omnia reikasigna kertisima, Exklamavit voke magina et aita, O domine miserikors, Kui kon spikis keelum et abisum, Et omnia sekreta patefakis, Benediktum siten omentum. Kum reikadiksis et kekidit Superan plexus tarsia e filia e suo e, Et oskulatus estem kum laetitia, Et pregaudio flevit amare et aita. Odulkisima nata mea et unika, Dimidium anima e mea e, Non moriar propter te, Inveni propter kon volu i mori. Alta voke klamabat dikins, Kuhrite famuli, Kuhrite amiki, Kuhrite omnes, Et miseria e mea e finem imponite. Inveni kon perdideram, Skiliket unikam filia mea. Auditoklamore famuli kuherunt, Kuhrite interilos atenagora prinkeps, Et deskendentibus ilisinavem, Invenerunt ilum flentem pregaudio, Superkolm filia e suo e et dikentem. E ke filia mea kon lugio, Dimidium anima e mea e, Iam volu viwere, Omnes pregaudio kuhmeo flebant, Tunk erigensea polonius, Proiektis vestibus lugubribus, Indutus esta vestibus mundisimis, Et omnes dikserunt, O domine, Kon similis esta filia tua vobis, Si non esta etalio d'experimentum, Sufikere teio similitu doada probandum, E amese filiam tua. Tunk filia bis, Ter quater osculata esta patrem, Et aita, O pater benediktus deus, Quimi higratium dedit, Quada te videre potero, Tekum viwere, Tekum mori. Et na ravitei, Kuhamodo alenone comparata, Et in lupanari esta etaposita, Et kuhamodo deus, Audiens hek atenagora, Timmins skiliket ne filiam alteri In uksorim daret, Misit seada pedes apoloni edikins, Adiuro te perdeum vivum, Quit te paterim filia irrestituit, Ne alteri filiam desin, Kuhiu gemnisimihi, Sumenim prinkeps ruyus kivitatis, Meo auxilio virgo permansit, Et me du ket te paterim agnovit, Quia apolonius ait, Non posum tibi ese contrarius, Quia multa profilia mea fekisti, Et ideo opto utsit uksortua, Et tunk restat utvindike me alenone. Atenagora kivitatim intravit, Convocatis ko ekivibus diksit, Ne pere atekivitas propter unum impium, Skiatis apolonium regim, Patrim tarsia e huk venise, Ekhe klases navium properant, Kum grande exergitu, Destruendam kivitatim propter lenonem, Quia filiam su am tarsiam in lupanari, Konstituit. His diktis, Konkursus faktus est, Et tanta komotio populi, Utneka viri, neka femine manerint, Quina kuherint omnes, Adapolonium regim, Et miserikordim apetendo. Atenagora, Konsulu adhoka, Ne destruatur kivitas dedukatur adeum lenon, Kaptus est statim, Et ligatis manibus leno atergo dedukitur adregim, Apolonius regia veste indutus, Tonso kapite, Diadema imposuit kapiti suo, Eskendit kon filia, Et a kivibus diksit. Videtis tarsiam virginem, Apatres suo odie cognitam, Kwam kupidisimus leno, Koda eratineo, Eius koruptionem, Konfuzionem perpetuan prokurabat, Ne kamikitia sua, Neka pretio, Neka preke desister evolebat. Fakite ergo filia e mea e vindikatione, Omnes unna voke dikserunt, Domine leno vivus komburatur, Et divitia e eius puela edentur. Protinus adukitur leno, Et a koram omnibus inigne ponitur, Et a totaliter komburitur. Tarsia aita viriko, Donotibi libertatem, Kwia beneficio tuo et a kivium virgo permansi. Et donave tei du kentos aureos et libertatem, Libertatem vero kungtis puelis, Koram sepresentatis, Perdonavit et diksit, Kwida de korpor ivestro, Adtenus fuistis, Ekshoka libere estote. Apolonius ada populum loquens, Gratias vobis de beneficis, Vestris redo, Mi hi et filia e mea e faktis. Nunkego tribo vobis auri pondera quinkwaginta. Ei kapitasua inklinabanta gratias referentes, Kives omnes statuom apoloni, Inmedio kivitatis statuerunt, Et inbasi skripserunt, Tiro apolonio restauratori, Domu un nostrarum et tarsia e sanctisima, E filia e eius virgini. Posta palcos diyes apolonius, Tradedit filiam suom in konjugem atenagorae, Kum ingenti laetitia totius kivitatis, Et kum genero et filia navigans, Kum omnibus suis, Volenspertarsum profikis kendo, Adapatrium suom ire. Insomenis admonitus est perangelum, Ut effesum iret et intraret in templum effesorum, Kum filia et genero suo. Ibicu e omnes casus suos, Altavoke exponeret, Kos pasus est et ayuventute sua, Poster venerit tarsum et vindikare et filiam suom. Apolonius eksperge factus, Omnia indikavit generi et filia e suoi, Iliautim dikserunt, Fak domine kodatibi videt urbonum, Tungius it gubernatori navigare effesum, Kum deskendis et ratim, Kum suis templum petit, Ubiconiuksua intersakerdote sankte viksit. Rogavit ut templum aperiretur, Koda factum est. Haek audiens uksoraius, Koda quidem reks venerat, Kum filia et generi, Gemis regalibus ornavit, Kaput suum et induit se veste purpurea, Et kum onesto komitatu templum intravit. Eratenim nimis pulkra, Et obnimium castitatis amorem, Aserebant omnes, Nulam tam gratam ese virgine. Kum videns Apolonius I nulonotitiam eius abebat, Misit seada pedes eius Kum filia sua et generi, Tantus enimes plendo reius Pulcritudini siminebat, Ut ipsa dianam ese videntibus putaretur. Statuit int templo pretiosa munera, Et post haek koepit Apolonius dikere, Sikut Angelus ei dikserat. Ego ab adolescentulo rex natus, Tirus Apolonius nominatus, Kum ad omnims kientiam pervenisim, Regis inikui antio, Ki questionem exolvi, Ut eius filium akiperem. Ile vero eem de floraverat, Ak in impietate sua continu etenuit, Et me okidere kon abator. Fugan peti et in mari omnia perdidit, Et post haek e altistrate gratisime susketus, Intantum eius benevolentiam sum ekspertus, Ut mihi filium sumin uksorem daret. De inde mortuo antio ko adregnum Perkipiendum uksorem eem me kum duksi. Anka filium peperit uksor mea in mari, De cuius partu de fungta esta, Komego kum vigintis istertis aureis In loculo clausam in mare misit, Ut inventa digne se peliretur. Et hanka filium meem neqisimi suminibus, Ad nutriendam kumendavi, Et asuperiores partes aegipti peti. Quarto altem dekimo ano adveniens, Ut filium meem eksperterem, Dixerunt eem ese de fungta, Et dum credidi in luctu vixi, Et in lugubribus vestibus, Et mori kupiens mihi filia mea redita est. Kum reket risimi liya naharet, Altistratis regis filia, Uksoripsius levavit se Et rapuiteum inanplexus, Volens ko eum osculari. Apolonius autem repuliteum, Ase kum indignatione, Ignorans ko da uksor sua eset. At ila, o domine mi, Dikebata kum lacrimis, Dimidium manima e mea e, Kursik agis, Ego sum konjux tua, Altistratis regis filia, Et tu estirus apolonius, Maritos et dominus meus, Tu est magister meus, Quimet dokuisti, Tu est naufragus meus, Tu mavi non causa libidini, Sedas apientiae. Apolonius hek audiens, Notitium eus estatim abens, Kekidita superkolum eus, Et pregaudio lacrimas emisita dikins, Benediktus altisimus, Quimi he filiam kum uksor e redidit. At ila, ubi est filia mea, Et ipse ostenden starsium diksit, Hek est filia tua tarsia. Ila vero osculata est eam, Et sika kum leititi amagena In tota kivitat e ila, Et incirkuitu, Quadrex apolonius uksor im suam In templo invenit, Fematum est. Apolonius askendit navim Kum uksor et filia et genere, Revertentes ad patrim suam. Veniens igitur apolonius antiokium, Reganum si bi rezervatum rekepit, Et pergenstirum konstituit In lokum atenagoram generum suam. Deinde kum ipso genere, Uksor et filia et kum exerkitu regio, Veniens tarsum, Justita prehendere dionizia Demetis strangilionem et duki ante se, Et koram omibus aita. Kivestar senses, Num cui devestrum, Ali cui ekstit in gratus. Omnes dikserunt, Num domine, Paratisumus provobis mori, Rekestatu aesta fakta, Quia nosa morte servastis. Apolonius aita, Kum endavi filia mem Strangilionem et dionizia Di uksori sua e, Et eam mihi redere noluerunt. Infelix mulier aita, Bone domine, Num cui de tu ipsetitulum Monumenti eius legisti. Apolonius justita filiam Sua me venire In presentia onium, Et tarsia male diksit Mulieri et diksit. Ave salutat te tarsia Ab inferis revokata. Infelix mulier Videns eam totokorde contremuit, Kivest mirabantureta gaudebant, Et iusit tarsia venire Vilikum cui aita. Teofile tu agnosti, Klara vocche responde Quis me interfiqiendum te obligavit. Vilikus aita Dionizia des domina mea, Tung kives rapuerunt Strangilionem et dionizia dem, Et extrakivitatem trahentes lapidaverunt. Volentes et teofilum okidere. Sed tarsia eum A morte liberavit dikins. Nisi mihi ispatium Adorandum dediset Modo eum nun defenderem. Apolonius dedit Munera kivitat Ed restaurandum kivitatem Et moratus est Ibitribus mensibus Navigans inde pentapolin kivitatem. Curiam ingreditur Adaltis trathem regem gaudens. Rex veros seneks factus est Vidit filium et neptim Cum marito su o rege. Perintegrumanum Letante rintsimul permancerunt. Post req moritur perfekta etate Manibus eorum dimitens Dimidi etatem regeni su i apolonio Et medietatem filia e su e. Omnibus hi isperactis Dumambulare et apolonius yux tamare Vidit piskatorem Kui eum posta naufragima kepit Yusit kui eum aprehendere Etada palatium duki. Videns piskatur Elitibus e aprehende Putave tokidi. Ingresus apolonius yux item Aduqi adase edikens. Req paranimfus meus Kui mi riposta naufragima Opem dedet et adakivitatem Venire ostendet. Et diksit ei. Ego sum apolonius tirus. Et yux itasibidare Du quentas istertias Servos etanquilas Et feqit eum kometem sum Quandiu vixit. Elamitos vero Kui ei de Antioco nun ti avit Prokidense adpedes apoloni Etaita Memoresto domini elamiti Servitui. Apolonius aprehensamano eius Erexit eum Feqit kueeum divitem Et ordinavitem kometem. His expletis Genuit apolonius filium De coniu ge sua Kuem in lokum avisui Altistratis constituit regim. Vixit vero apolonius Cum coniu ge sua Oktoginta quatu oranos Ettenuit regnum Antioquiae etatiri Etatirensium Kui ete aca felikiter. Kasus suos descripsit ipsi Du o volumina Perfeqit. Unum in templo efezorum Altarum in sua biblioteca Kolokavit. Et defunctus est et Perhexit advitem eternem Adquam vitem nosperdukat Kui sinefine vivit Et regnat amen. Finis partis tertiae Finis istoriae apoloni Regis tirii.