 Eleni fydd yn isodd llyfyr sryf enes i ar hanes y teili wobr llyfyr y flwyddyn, a peth o hanes y teili fyddai yn i gyflwyno nawr. Gawodd mam i gen i yn Fyttenberg. Mae'n amlwg bod Fyttenberg yn lle dymuno'l adyddorol. Ffynawd Llywthyr yn byw, a'n arci yn feddyg yn yr ysbyty, yn ddigon cyfoethau, gyda'i digwyr. A mam wedi bod yn lwgais iawn wedi cael mynd i ysgol ar ymateg y bechgyn i'n o'r merchau'r cyntaf i'n ei dynnu, a wedi gallu dychrestu diol. Ne, clysiwr o'n llad i'n groeg i gynnyblaen ffynna. Ffyn nhw wedi oedd popeth yn sydd yn iawn ar ôl i hitler ddod i rym. Pasodedd yn yw Rymberg i 93, a wedyn cyfyngi ar fywyd rhai oedd yn ei ddewon, neu'n bryod a'i ddewon. Yn arci, o ddanfogethio digol i swydd yn yr ysbyty, a cyfan wedyn yn golygu nadodd i ferch e, mawr dri bydd i fawr y ddam, oedd i'n feddyg, oedd i ddim yn gallu cael cleifion o blithol meynwyr y dre. Mam wedi wedi cael swydd yn berlun, ond hi'n cael ei dyswyddo achos bod hi'w dras i ddewig, ac erbyn y diwedd wedi'n dath cystal nacht, wrth gwrs, 1938. Pan ymoswododd, bobol ei ol ar gatryddi a busnesau ddewon, ac i'n canlyniodd i hynny o fel brawr mae'n gwy wedi cael ei garchari yn bwch yn falt, a wedyn wedi gorfod ffawr i Chyna neu byddai'n gael ei ladd yn bwch yn ffalt mewn debyg. Mam wedyn, wrth gwrs, wedi bod yn lwcus mewn ffordd i ddigad i dyswyddo, achos o hi wedyn methu cael swydd yn yr alman, ac wedi gorfod meddwl ble ffawr i, ac yn y penderaw wedi dod i'r alban wedyn llwiger cwrdd yn had a dod i Gymru. Yr hanes wedyn, dydyn mor hawdd i'r lwde i'r llwtylu gafod i'r garchari erbyn dwi'n dweud ar hyfel, ac mae'n gwy, wrth gwrs, wedi cael ei ladd yn gwrs i'r garchari. Wrth yn adci, wedi cael gwybod y byddai'r i gael ei ddyswyddo o'i waith, oedd yn bryfedd i'r ysbyty. Ond oedd ei wedi gwybeth o'r cadw i swydd, ac i'n peth oedd e'n gwybeth oedd e wedi helpu fe. O'r damwau'n fawr, mewn ffatri ffrwydron gerfyt yn berg, rwy'n ddamwau'n digon enbyd yn i'n awtri pym. Yr rhaid ei gyniad yn credu wedi llahad a'r rhaid canodd wedi anafu, a fi oedd yn gyfrifol wedyn am dreunreun yn yr ysbyty. Ti awydd ffas wedyn, e wedi ddath i'r llyr, i'r dreu, ac wedi ddath i'r ysbyty, ac mae'r gyddon i'n mynd o hanofi yn siglolaw. A hana chi! Cael ei ddangos o'r gwmpas o'r ysbyty. A fi'n ath yn ych chi gais i'r awd i'r drodeb i'r hwnnw, a fe ddefi o'i dailu yn gallu cael ei arbed, rag unrhyw ar lyd. Fi gwyddodd hynny ddim, wrth gwrs. Fi gafodd e i fi swydd o. Fi sefydlodd e i ysbyty bach i hyn, y glwnu'ch i hyn, ac cael ei anw i'r ddam hynny. Ond o'n nhw wedi llwyddo i ddiwrw sydd, ryw sydd, tan i'n awped o'r pedwar. Ac o hynny ymlaen, dyma'r natiad yn mynd yn gallu'ch yn erbyn ar y ddew yn oedd yr awl, a dyna bydd o restio di dailu gyd. Fi gafodd e i y restio, a'i dda i fab, a'i farch, ac wrth gwrs, ceita i'w rhaig. Gafodd e i'r dda i'r awl, rhaig i dnosau, ond fe drillio dwi ddo i fabau gyfnodd hi'r mewn gwersi'r garchar. Ond wrth gwrs, fe dwi farw i'w rhaig i wedi'n ceita i'n mynd i mewn gwersi'r garchar. Os na chafodd e i'w llad fel y cyfrwyd beth e'r amgylchiadau wedi'i llad i, a dyna dwi'n dweud gweithi i fylodd yn ond e. Os yw din yn edrych ar yr awl hanes, mae'r din yn gweld yr hanes yn gaskliad o syrnu'u. Un daeth amlwg o'r brawr mae'n gig ar ôl cael ei rhyddhau i'w bwch yn falch dweud o'r wrtho fe beth rhaid i fe ddiag o'r almain felly, llwyddo i'r gallu mynd i'r llong a mynd i sianghau i'r treulio pymlaenedd yno. Mae'n mwy di'n oedd gwrs wedi'i gwrs fel un o'r un modd a dod i broden. Yn emosio'n neol, felly yswrdd nefw iawn oedd sydd aeth mae'n gwi i'r awensbryg. Dda'r daeth fel na allwch i ond neu dim ond eich mae'n gisit beth ddaeth wedi bod i hanes mae'n gwi, a mae'n meddwl am hynny'n hollol, hollol drwch i'n ei gweith.