 Cześć! Z tej strony Sir Macik, celebryta w Fundacji Wojna Kultura, dokładnie prezes zarządu. Dzisiaj spotykamy się w ministru Niezawsze i z Chaos w Warszawie po to, by porozmawiać z Tobiaszem Unfą Karaniem o twojej nadchodzącej płycie. Jest to jednym z pierwszych artystów, który zdecydował się razem z nami współpracować, popracować nad wydaniem płyty. To wydanie będziemy świętować koncertem, który odbędzie się tutaj już w baza trzy tygodnie. Na dokładną dato jeszcze czekamy i na pewno będziemy o tym mówili, dosyć głośno. Także witam się serdecznie i proszę opowiedz nam trochę o płycie, którą właśnie wydajesz, którą właśnie stworzyłeś. Jest to zbiór piosenek do elektronicznej muzyki, którą robiłem przez ostatni rok, może więcej. Jest tam trochę starszych rzeczy i trochę nowszych. Najpierw były instrumentalne utwory i z czasem okazało się, że przychodzą mi do głowy słowa, które gdzieś tam wyrażają to, co czuję, to, co myślę. Z tych instrumentalnych utworów w większości zrobiły się piosenki. Dlatego też wpadłem na pomysł, że chciałbym z tym wyjść gdzieś dalej, wyjść na scenę, zaśpiewać to na żywo, pokazać to ludziom, nie siedzieć w piwnicy, nie trzymać tych nagrań w szupladzie. Bardzo szczęście, żebym już nas wybrał, dlatego, że ten cel osiągnął w momencie, że wspólnym siłami nam się dounał. Powiedz mi, co czy do stworzenia tej płyty zainspirowało? Bo szczerze powiem, znam trochę twoją wcześniejszą twórczość i słuchając całej płyty poczułem się lekko zaskoczony. Dlaczego? Kojarzyłeś się trochę z takimi szczerze powiem, szczególnie ten twórczość jest troszkę starszą. Natomiast kojarzyłeś się z takimi utworami, w których bardziej wykorzystywałeś, bardziej stawiałeś na siłę własnego głosu. Natomiast tutaj zdecydowanie dominującym elementem, wydaje mi się, jest muzyka elektroniczna. Co spróbowało, że akurat w tym filmku poszło, to jesteś zainspirował do nagrania tej właśnie płyty. Chciałem zrobić płyty, która nadaje się do tańczenia i na imprezę. A jednocześnie z którą można usiąść w zeciszu i słuchać się w słowa i też ją przeżywać, nie tylko sobie skakać, ale też chciałem dać coś więcej. Dlatego ten głos nie jest na pierwszym planie, ale jest na tyle wyraźny, żeby można było rozumieć piosenki, a nie tylko mieć łupu, cupu i coś tam w tyle ktoś tam śpiewa, bo tutaj jest ważne co i kto. Tutaj właśnie podkreślę, że tak jest słów, ale myślę też, że są na długim planie. Co tymi tekstami chciałbyś przekonać, co się mi wyrazić, o czym one mniej więcej są? Nie będę mówił dokładnie o czym są, żeby nie psuć wam zabawy i interpretacji tych tekstów po swojemu, bo jestem świadom tego, że nie jest to tekst prawniczy, który ma być się znaczny, tylko jest to poezja. Mówią o różnych rzeczach, które są dla mnie ważne albo i najważniejsze. I przede wszystkim chcę dać coś dobrego, tym, którzy będą tego słuchać. Dacim jakąś pozytywną myśl, jakąś inspirację, żeby zmieniać swoje życie na lepsze. Jednym z kawałków, które puszczaliśmy niegdyś w twoich audycji w onna granie, po Out of Memory, które różniemy było takim kawałkiem, powstałem w związku z wydarzeniem chwilą. Tak, z pewnym impulsem, czy tutaj też znajdziemy tego typu teksty? Czy raczej są to kompozycje, na którymi długi czas myślą się i są na jakimś wynikiem dłuższych procesów zachodzących w twojej głowie, niż właśnie takiego impulsu chwilowego, za brachowym pamięci na karcie? Różnie. Na przykład utwór Ready to Go powstał po twojem impulsu i był właściwie losową frazą, którą urzuciłem, nagrałem i zacząłem robić muzykę. Wcześniej pomyślałem, że to może opowiadać jakąś jeszcze historię i powstało wiele innych słów, cały obszerny tekst, który nie mieści się na okładce, tak jest obszerny. Ale większość z tych utworów to są jakieś pomysły, które gdzieś chodziły mi po głowie dłuższy czas i skrystalizowały się w końcu najpierw w prostej formie i później były rozwijane, szlifowane, zmieniane. Czyli z kolejną rzeczą, którą możemy wywnioskować w tej opowieści, jest to, że dłuższy czas nad tym pracowałeś, inaczej zajęła ci praca nad tą płytą i ten materiał już leżał gotowy i naraz jeszcze postanowiłeś go zmienić, jeszcze nad nim popracować, dopracować, co spowodowało, że zdecydowałeś się wydać akurat te płyty jako całość, bo wydajesz masę muzyki, która do tej pory nie była w jaki sposób zgrupowana jako jedno wydanie, jedna koncepcja. Warstwa instrumentalna, myślę, zaczęła powstawać około półtora roku temu i po prostu w którymś momencie stwierdziłem, chcę zrobić album, zamiast wypuszczać pojedynczo piosenki, chcę zebrać je, piosenki utwory, chcę zebrać je w całość w album i taką większą dawką muzyki polecieć gdzieś do przodu, wyjść do ludzi, zahaczyć do wydawnic, do ludzi, którzy promują muzykę, którzy ją sprzedają, którzy ją produkują, żeby mieć taką siłę przebicia i wyskoczyć gdzieś tam ponad to takie niemrawe wydawanie utworów. Czy te płyta możemy traktować jako jedną spójną koncepcję, czy raczej taki zbiór osobnych historii? I tak i nie. Z jednej strony album jest całością i ma pewną ciągłość, a z drugiej strony każdy utwór jest zupełnie inny i każdy powstał zupełnie innych pobudek i mówi o czymś innym. To nie było tak, że miałem koncept, napiszę, zrobię album i opowiem historię od A do Z i każdy utwór jest tam jedną literą. Nie jest to do końca album konceptualny. Nie jest to, nie jest wymyślony od początku i zrealizowany według planu, tylko jest pewnym zbiorem. Mam to jeszcze, nie słyszę, co album jest tam sporo niespodzianych wśród nas, które znają już swoją twórczość i te, które będą cię poznawały, na pewno nie jest tak, że po jednym czy dwóch utworach można cię sklasyfikować, po tym jak grasz, bo przesłuchanie nawet dojście do połowy tego albumu jest pełne zaskocznie. W zasadzie cały czas zaskakujesz. Takie są moje czucia związane z tą płotą. Mam nadzieję, że takie też czucia słuchacze, czy tych, którzy będą cię wybierać na koncercie, w ogóle nie są ci podekscytowane usłyszeniem twojego materiału, materiał elektronicznego z twoim pokanem w wersji koncertowej. Mam nadzieję, że będzie dla ciebie wyzwaniem, któremu jest tam pewien, że podałaś, natomiast musisz dodać i to sporo satysfakcji. Nie jak się do tego nastawiasz, jak się przygotowujesz do tego, żeby ten koncert na premierze twojej płyty znał gres. Myślę nad tym, jak technicznie to rozwiązać, ponieważ w większości są to piosenki, gdzie jest kilka nagrań głosu na raz i są różne warstwy, więc prawdopodobnie pierwszą warstwę, najważniejszą warstwę z tych utworów będę przynywać na żywo, a reszta będzie mi akompaniować na martwo, z taśmy. Mam tremę, mimo że do koncertu jest jeszcze dużo czasu, to kiedy o nim myślę, to trochę mnie ściska w żołądku, a z drugiej strony jestem bardzo podekscytowany i myślę, że to jest to, co chcę zrobić i takie wyzwanie, które jest konieczne, jeżeli chcę się rozwijać po prostu jako muzyk. Myślę, że fajną drogą, którą chcemy wskazywać, pracując z artystami takimi, jak ty w naszej fundacji, jest pokazanie jak ważna jest strona odbiorcy, bycia odbiorcą, bycie aktywnym odbiorcą twórczości, tak chcemy dawać po pierwsze bezpośredni kontakt z tomą jako artystą. Po to staramy się organizować tamty, po to chcemy tak zorganizować dystrykusję tej płyty, jaki kolejnych albumów, które będziemy podawali, mam nadzieję, jak największej ilości twoich. Natomiast chcemy wskazywać jak ważna jest strona odbiorca i świadomego, aktywnego odbiorcy i liczę, że twoja płyta na mnie tak zadziała, że zadziała tak również na pozostałych odbiorców, że spotuję, że będą mieli tyle energii, z którą musieli coś zrobić, można się jakoś ukierunkować, czy to na kontakt z tobą, czy to na to, żeby poczuć te inspiracje i zacząć również tworzyć. Ja się tak poczułem, kiedy wskazłem twojego albumu i w tym się chciałem z tobą wziąć, że jesteś w tym, który daje nie samo, czy jest jego dużą energię i myślę, że to będzie to wiele, że wiesz na scenie, kiedy się spotkamy w tej gnie zawsze jest chaos, już za trzy tygodnie i to się niesamowicie przebija z twoich twórczości. Myślisz o tym, kiedy tworzysz kawałek, żeby przekazać w nim jakąś taką warstwę energetyczną, czyli w jakiś sposób wpłynąć na wybieracę trzestora, czyli zbiór twoich doświadczeń, opowieść o tym, co się doświadczyło, czy jest to jakiś przekaz, którym chcesz kogoś zmotywować na przykład do działania. Mogę się odnieść do utworów takich jak na przykład memory albo metanoja, które są w pewnym sensie o mnie i o refleksji nad moim życiem, nad tym, co robię źle i nad tym, czemu robię źle i czemu by nie robić lepiej. Mam to na myśli, chcę ludziom dać coś dobrego, chcę im dać takiego kopa, żeby właśnie zrobili coś dobrego ze swoim życiem. I może nie wiedziałem, że to można przekazać przez tę muzykę, co jest dla mnie wykonie z podzianką i bardzo pozytywnym zaskoczeniem to, co powiedziałeś, ale staram się też ludzi zachęcać do tworzenia, do tego, żeby sięgnęli po darmowe narzędzia, które daje nam współczesna kultura programistów i artystów Open Source i Creative Commons, żeby zamiast spędzać życie na konsumowaniu, więcej spędzać życia na tworzeniu, bo z tego jest wielka radość i coś, co pozostaje, coś, co nas wyraża, a przy tym rozwija i poznawa nam poznać samych siebie. To jest już wielka wartość, że fajnie będzie, jeśli uda nam się nie tylko tym słowem, ale również tą muzyką i naszymi kolejnymi działaniami motywować ludzi, do tego budzić ich w ręce. Możemy się to pokazać, żebyśmy chcą ich obudzić do tworzenia, do wyrażenia się naszymi działaniami. Co jeszcze było? Naszy słuchaczy jeszcze nie mogą sprzeć twojej płyty, żebyś już dostanęca 3 tygodnie, natomiast w tym momencie mogą już usłyszeć twój singin, Bibson Junior, zapowiadający cały album Static. Próbujmy skonfrontować nasze odczucia, jako słuchaczy, odbiorców z tym, co chciałeś tym kawałkiem przekazać, aż mu onu powiada. Kawałek Bibson Junior był, czy jest, z obawnym przypadkiem, ponieważ pytali mnie, skąd się wziął tytuł. Tytuł wziął się z tego, że powstały tam takie szwedzliczne dźwięki, które można by określić właśnie słuchem bib i z tego powstało Bibson Junior. Tak. I później, kiedy ten utwór zacząłem rozwijać i przygotować go do włączenia w tę płytę, przeszedł mi pomysł, żeby opowiedzieć jakąś historię o kimś, kto się tak nazywa. I tutaj mnie zainspirował też przyjacie ze Stanów Zjednoczonych, napisał mi, jaką ma wizję, mówił o bandzie krzyczących panków. Hmm, to jest ciekawa wizja. Powstała historia kogoś, kto robi muzykę i siedzi w domu i nagle przychodzi banda jego fanów i zaczynają się domagać, żeby zdradził im, w jaki sposób robi swoją muzykę, bo są zachipnotyzowani i absolutnie fanatycznie atakują go i wrzeszczą. Ma to, myślę, takie dość żartobliwe rozwiązanie. Zachęcam was, żebyście sami posłuchali na UnfaMusic.com. Mam jeszcze takie pytanie. Wspomniałem już o tym, że koncert, czy organizacja koncertu, czy wynanie tej pory nie jest dla ciebie jednym z nowych na świadcie. Chcesz wejść w świat nowy dla ciebie, rozwijać i w trachne strachna dalej z twoim przekazem. Są te doświadczenia, które dopiero nadchodzą. Powiedz mi, czy są już jakieś doświadczenia umiejętności, czy w jaki sposób rozwijało cię, rozwijało cię tworzenie akurat tego albumu? Myślę, że przede wszystkim w kwestii pisania piosenek i podkładania słów do muzyki, jako że teksty powstały później, najpierw była muzyka i tutaj myślę dużo się nauczyłem o tym, jak splatać słowa i jak wyciągać takie subtelne myśli, przeczucia z siebie i formować z nich wersy. Było to dla ciebie trudne? Przez długi czas uważałem, że pisanie piosenek jest najtrudniejsze na świecie. Robiłem różne próby i pisałem różne drobiazgi. Większość nie nadaje się raczej do publikowania, ale myślę, że tak jest ze wszystkimi. Trzeba zrobić 100 utworów, żeby 100 pierwszy się nadawał się do podania dalej i tak samo jest z tekstami, żeby 100 pierwszy się nadawał. Ten album pomógł mi przełamać te trudności z pisaniem piosenek, jakąś taką blokadę w środku, żeby wydobyć z siebie te myśli i je zapisać, nie bać się ich wypowiedzieć. Było to trudne, bo mam wrażenie, że niektóre z tych tekstów są tak szczere i tak bardzo niemal intymne, że aż trochę jest mi głupio je publikować, bo są bardzo częścią mniej. To jest takie wkładzenie serca na dłoni, ale myślę, że artysta musi położyć swoje serce na dłoni, żeby ich nie zobaczyli, że oni też mają swoje. I taka chyba jest jego rola w społeczeństwie. Także zapraszamy was bardzo serdecznie do spotkania się z nami. Te date koncertu jeszcze będziemy mogła ogłaszać i rozgłaszać i postaramy się, żeby było tym jak najgłośniej. Zapraszamy was do spotkania się z Unfą. I zawsze jest chaos w Warszawie Krópo Kawiarni. Nie zawsze jest chaos w Warszawie przy Marszałkowskiej XIX. Myślę, że to będzie okazję tylko, żeby dobrze się pobawić przy nowej muzyce, ale również porozmawiać z innymi z Unfą. Dowiedzieć się więcej, czy po pierwsze podzielić się swoimi uczuciemi związanymi z tym, co usłyszymy, czy związanymi z singlem. I rozwiedź te tematy, o których rozmawialiśmy dzisiaj. Jak Unfana żywo. Tutaj w Krópo Kawiarni nie zawsze jest chaos przy Marszałkowskiej XIX już za trzy tygodnie. Dokładnie im dajcie tego koncertu, na którym jeszcze w tym momencie oczekujemy. Będziemy was informować wszelkimi możliwymi drogami. Zapraszamy naszych twoich i waszych znajomych. Zaprosiłbym już swojej znajomych. Będziecie mieli również dostaniecie narzędzie do tego, żeby rozgłaszać w swojej okolicy informacje o tym koncercie. Myślę, że to będzie świetna okazja do podzielenia się waszymi wrażeniami związanymi z albumami, które wam zaprezentujemy. Jakie poduczenia się czegoś przy okazji, bo słyniesz tego, że chętnie dzielisz się swoim wiedzą również na swoim kanale na YouTube, jakbyś wypełnianą adres. YouTube.com. Slasz Unfa 00 Dwie cyfry. Także dokładnie tam możecie znaleźć również te, w których prezentujesz narzędzia za pomocą których tworzysz swoje utwory. Będzie to również okazja do tego, żeby nie tylko poświętować, ale i czegoś porozmawiać na to narzywo, złapać kontakt i mam nadzieję powstanie z tego sporo fajnej sztuki. Także dziękuję ci bardzo za tę rozmowę. Widzimy się na koncercie, a pewnie zaczniemy jeszcze parę razy wcześniej przygotowując go i dziękuję wam bardzo za uwagę. Dzięki. Dziękuję bardzo.