 Pars, oktogesima quarta, operis de civitate dei, hek transcripsio a socetate libri voce effakta, bono publico uzu yest. Liber unus et vigesimus. Caput primum, de ordine disputazione co aprius diserendum est de perpetuo suplicio damnatorum, cum diabolo, quam de etterna felicitate santorum. Cum periesum christum dominu nostrum judicem vivorum at quemortuorum at debitos fines ambe per vener intacivitate, quarum est unadei altera diaboli, cuyusmo di suplicium sit futurum diaboli et omnium adeum pertinentium, in hoq Libro nobis, kwantum opa divina valebimus, diligencius disputandum est. Idio autum hunk tenere ordine malui, utpostia diseram de felicitate santorum, quoniam utrunque kun corporibus erit et incredibilius videtur esse ineternis corpore durare cruciatibus, kwam sinne dolore ullo ineternia beatitudine permanere. Acperok kum illam fenam non debere esse incredibile demonstrabero, adjuvabit me plurimum, utmulto facilius omni kareens molestia immortalitas corporis in santis futura credatur. Neca divinis ordo este aborre telokis, ubi aliquando quiden bonorum beatitudo prius ponitur, utest illud, qui bona fecherunt in resurrektionen vitae, qui autem mala ejerunt in resurrektionen judici. Sed aliquando et posterius, utest, mitet filius hominis angelo suos, et coligent de reiño eius omnia scandala et mitent in camenum ignisardentem, illik erit fletus estridordentium, tung justi fulgebunt sicut sol in reiño patris sui, et illud, sic ibuntisti in suplitium eternum, justi autem in vita me eternum, et in profetis, quod conmemorare longum est, nunchile nunch iste ordo sicquis inspiciat in venitur, sedego istum qua causa elegerim diksi. Caput alterum an possin't corpora in ustione ignis estse perpetua. Quid igitur ostendam, unde convincantur increduli, posse humana corpora animata atque vivencia, non solum nun qua morte disolvi, sed in eternor un quoque ignum durare tormentis, non luntenim hoq adomni potentis nos referre potentiam, sed aliquo exemplo persuaderi si biflagitant, quibus si respondebimus estse animalia profecto corruptibilia, quia mortalia, quetamen in mediis ignibus vivant, non nunlum etiam genus vermium in acquarum calidarum skaturigine reperiri, quarum fervorem nemo impune contractat, il los autem non solum sin e ulla sui legione ibs, sed extra estse non posse, aut nolun credere, si ostendere non valemus, aut si valuerimus sive oculis demonstrare res ipsas, sive pertestes idoneus edocere, non satis estse hoq ad exemplum rei, de qua questio est, e adem infidelitate contendent, quia heq animalia nexemper vivunt, et inillis fervoribus sine doloribus vivunt, sua equipe nature convenientibus vegetantur illis non cruciantur elementis, quasi non incredibilius sit vegetari quam cruciari talibus rebus, mirabile est enim dolere in ignibus et tamen vivere, sed mirabilius vivere in ignibus nec dolere, siautem hoq creditur, quur non et illud, kaput terthium, an consequence sit ut corporeum dolorem sequatur carnis interitus, sed nullum est inqiunt corpus quod dolere possit nec possit mori, et hoq undeshimus, nam de corporebus quis certus est demonum utrum ineis doliant, quando se afligi manis cruciatibus confitentur, quad si respondetur terrenum corpus solidum shilicet atque conspicuum nullum est, atque ut uno potius nomine id explicem nullam est carnim qued dolere possit morique non possit, quid aljud digitur nisi quod sensu corporeus homines et eksperientia kollegerunt, nullam nanque carnim nisi mortalem shiunt, et haq est eorum to taratio, ut quod eksperti non sunt ne quacuam estse possi arbitrentur, nam cuyus rationis est dolorem facere mortis argumentum qum vite potius sit indicium, et si enim queremus utrum sempre possit vivere, certum tamen est vivere omne quod dolet dolorem que omne nisi inn re vivente estse non posse, necesse est ergo ut vivat dolens donest necesse ut ocidat dolor, quie neka corporaista mortalia et utique moritura omnis doloro cidit, et ut dolor aliquis possit ocidere, illa causa est quoniam sik est anima connexa huic corpori ut sumis doloribus cedat atque digitat, quoniam et ipsa compago membrorum atque vitallium sik infirma est ute amvim que manium vel sumum dolorem facit non valiat sustinere, tun kautem tali corpori anima et eo connecte tur modo ut ilud vinculum sik ut nunla temporis lonjitudine solvetur it nunlo dolore rumpatur, proinde etiam si karo nunka talis nunla est que sensum doloris perpeti possit mor tenque non possit, erit tamen tunk talis karo qualis nunk non est, sikuta talis erit uta mors qualis nunk non est, non enim nunla sedas empiterna mors erit, quando neka vivere anima poterit deum non habendo, neka doloribus corporis karere moriendo, prima mors anima mnolentem pellite corpore, secunda mors anima mnolentem tenet in corpore, abutraque morte kommuniter id habetur ut quod nunvult anima de suo corpore paziatur, attendunt autemisti kontradiktores nunla messe nun karnem quae dolore empati possit mor tenque non possit, et nun attendunt est tamen aliqui detale quod corpore mayusit, ips equipe animus cuyus presentia corpus vivit et regitur, et dolore empati potest et mori non potest, etce inventare est quae kum sensum doloris habiat immortalis est, hok iditur erit tunk etiam incorporibus damnatorum quod nunk est se shimus inanimi i somnium, si autem consideremus dilegentius dolor qui dicitur corporis magis ad animan pertinet, anime est anim dolere non corporis etiam kwando ei dolendi causa xtitit ta corpore kum ineo loko dolet ubi leditur corpus, si kutergo dicimus corpora sentientia et corpora viventia kum abanima seta corpori sensus et vita, ita corpora dicimus et dolentia kum dolor corpori nisi abanima est se non possit, dolet ita quae anima kum corpore ineo loko eius ubi aliqui det contingit uta doliat, dolet et sola kwan vis sit in corpore kum aliqua causa etiam invisibili tristis est ipsa corpore incolumi, dolet etiam non in corpore constituta nam utique dolebat dives ille aput inferos kwando dicebat crucior in hak flamma, corpus autem nek exanime dolet nek animatum sine anima dolet, si ergo adolore argumentum recte sumeretur ad mortem ut ideo mors posit acidere qui apotuit acidere et dolor, magis ad animan pertinere et mori ada kwan magis pertinet et dolere. kum vero illa kwae magis dolere potest non posit mori, quid momenti afert kur illa corpora huoniam futura sunt indoloribus ideo etiam moritura esse kredamus, dikseront quid em platonici ex terrenis corpore bus moribundisque membris esse anima et meture et kupere et dolere at kwegaudere. Unde virgilius, hink hink id est ex moribundis terreni corpores membris, metu ont kupi unt kwe dolent gaudend kwe, sed konvicimus eos in duodecimo huyus operis libro, habere animas secundum ipsos abomni etiam corpores lave purgatas diram kupiditatem, kwa rursus in cipiunt in corpora velle reverti, ubi autem potest esse kupiditas, profecto etiam dolor potest. Frustrata kupi kupiditas, sive non perveniendo kwot em debat, sive amitendo kwot pervenerat, vertitur indolore. Kwa proctor si anima kwe velle sola velle maxime dolet, habet tamen kwandama pro suo modo imortalitatem suam, non idio mori poterunt ila corpora kwe dolebund. Postremo si corpora faciunt utanime doliant, kur eis dolore possunt, mortem vero in ferre non possunt, nisi kwie non est consequence uta mortem faciat kwod dolorem facit, kur ergo incredibile est ita ignes ilis corporibus dolorem posse in ferre non mortem, sicut ipsa corpora dolere animas faciunt kwastamen non idio mori kogunt, non est iditur necesarium futura emortis argumentum dolor. Kaput kwartum, de naturalibus exemplis, kworum consideratio dolce at posse interkruciatus vivincia corpora per manere. Kwa proctor si utas kripserunt kwie naturas animallium kuriosius indagarunt, salamandra eninibus vivit, etta kwidam notissimi sicilie montes, kwie tanta tempuris diuturnitate ak vetustate uskwenunk ak deinceps flammis estuant, ak qu'integri perseverant, satis idonei testes sunt non omne kwod ardet absumi, etanima indikat non omne kwod dolere potest posse etiam mori. Kwid aduk anobis rerum poskuntur exempla kwibus doceamus non esse incredibile ut hominun corpora sempiterno suplicio punitorum et igne animam non amittant, etsine detrimento ardiant, etsine interitu doliant, habebit enim tung istam karnis subtanzia kwalitatem abilo inditam, kwie tam miras et varias totarebus indidit, kwas videmus utteas kwie molte sunt non omiremur, kwis enim nizideus creator omnium dedit karnis pavonis mortui ne putesherent, kwod akum auditu incredibile videretur, e venit utapuda cartaginem nobis kokta aponeretur hek avis, dedekuyus apektore pulparum kwantum visum est, dedecerptum servare yusimus, kwod poste dierum tantum spatium kwanto alia karo kwakunque kokta putesheret prolatum atque oblatum nigil nostrum ofenditol faktum. Itenque repositum poste dies amplios kwam triginta, idem quaderat im ventum est, idemque postannum, nizi kwod alikwantum corpulentia si chioris et kontrakzioris fuit. Kwis pale dedit ventum frigidam vim ut obrutas nives servet, ventum fervidam utapoma im matura maturet, deypso yiñe mira kwis eksplichet, kwo kwakue adusta nigreskunt, kum ypsesit lucidus, et apene omnia kwae ambit et alambit, kolore pulkerimus decolorat atque ekspruna fulgida karbonem taeterritum reddit, negue idekuasi regulariter definitum est, name kontrario lapides yiñe kandente per kokti etypsi fiyunt kandivi, et kwam vis magis ille rubiat illi albicent, kongrwit taemen luci kwod album est sikut nigrum tenebris, kum idekue yiñis in liñis ardiat uta lapides kokwat, kontrarios habet non-inkontraris rebus efektus, et si enim lapides et aliñe diversasunt, kontraria taemen non sunt sikut album et nigrum, quorum in lapidibus unum facit, altrum in liñis, klarus illos clarificans, hek of uskans, kum in illis de fichret, nizi inistis viveret. Quid in karbonibus non-nemiranda est et tanta infirmitas, utiktu ledisimo frangantur presu facillimo kontrarantur, et tanta firmitas, uto nullo umore corumpantur, nulla etate vincantur, uskwe adeo ut eos sub esternere solliant, qui limites figunt adaconvincendum litigatorem, quis quis post quantalibet tempora extiterit, fiksunque lapidem limitem non-esse contenderit, quis eos interra umida infossos, ubilinia putesherent, tamdiu durare incorruptibiliter posse, nizi rerum ille corruptor inis effecit, intu eamuretiam miraculum calcis, excepto eo de quo yam satis diksimus, quod inie kandikat, quo alia tetra reduntur, etiam ocuptissime ab inie iniem, koncipit eunque yam gleba tangentibus frigida, tam latenter servat, uto nulli nostro sensui prorsus apareat, sed kompertus experimento, etiam dum non aparet, shiatur inesse sopitus. Propter quod eam vivam calcem loquimu, velutipsi inies latens animasit invisibilis visibilis corporis, yam vero quam mirum est quod kum extinguitur tung acenditur. Utenim ocupto inie karyat, aque infunditur acuave perfunditur, etakum ante sit frigida, indefervesit, unnefervencia kungta frigeskunt. Velut expirante ergo illa gleba, disiedensi inies quilatebat aparet, akdeinde tankwam mortesika frigida est, ut adiecta unda, non sit arsura, etakum calcem vocabamus vivam, vocemus extingtam. Quid est quod huika mirakulu adi posse videatur, etamen aditur. Namsi non adibia sacwama, sed olium quod magis fomes est inies, nulla eius perfuzione vel infuzione fervesit. Hoka mirakulum aside aliko indiko lapide legeremus asive audiremus, et in nostrum experimentum venire non posset, profecto autmendacium putaremus, au certe granditer miraremur. Quarum verorerum ante nostros oculos quatidiana dokumenta versantur, non genere minus mirabili, sedipsa asiduitate vileskunt, itaute xipsa india, hue remota est pars orbis anobis, desierimus non nulla mirari, qu'ad nost potuerunt miranda perduci. Adamantem lapide multi apud nos habent, et maxime aurifices insinitoresque gemmarum, qu' lapis necferro, necini, necaglia vi ulla peribetur, pretter hercinum sanguinem vinci. Sed qui eum habent at quenoverunt, nunquid ita mirantur hut he quibus primum potentia eius ostenditur, quibus autem non ostenditur, fortasse nec credunt, auta si credunt in experta mirantur, et si contigerit eksperiri, aduk quide mirantur insolita. Sed asiduitas eksperiendi, paulatim subtrait admirattionis incitamentum. Manietem lapide novimus mirabilem ferri esse raptorem, quod cum primum vidi vehementer inorrui. Qu'ippe cernebam alapide ferrium anulum raptum at quesuspensum. Deinde tankam ferro quod rapuerat vim dedisset asuam comunenque fecisset idem anulus alteri admotus est eum denque suspendit, atque utile prior lapidi, sic alter anulus priori anulo coeribat. Acesit eodem modo tercius, acesit et quartus, yanque cibi per mutu acirculis nexis non implicatorum intrinsecus, sed extrinsecus aderentium quasi caterna pependerat anulorum. Quis istam virtutem lapidis non stuperet, hoe ili non solum inerat, verumetiam per tot suspensa transibat et invisibilibus eavinculis subligabat. Sed multo este mirabilius quod afratre et coepiscopo meo severo mile vitano de isto lapide comperi. Se ipsum nanque vidis se narravit quem admodum batanarius quondam komes e africce, cum apudeon convivaretu repiscopus, eum demaprotulerit lapidem et etenuerit subargento ferrunque superargentum posuerit. Deinde sicut subtermove batmanum qua lapidem tenebat ita ferrum de supermove batur, atque argento medio nilque patiente concitatisimo cursu recursu infralapis abomine supra ferrum rapiebatur alapide. Dixi quod ipse conspexi, dixi quod abillo audivi cui tanquam ipse viderim credidi. Quid etiam de isto maniete legerim dikam quando yuksta eum ponitur adamans non rapid ferrum etsi yam rapuerat u tei propin quaverit mox remitit. India mitit hos lapides sed si eos nos cognitos yam desistimus admirari quanto magisilli a quibus veniunt si eos facillimus habent si qe forsitant habent u te nos calcem quam miromodo aqua fervescentem qua soletignis extingui et olio non fervescentem quo soletignis acendi quia impromtu nobis est non miramur. Caput quintum Quanta sint quorum ratio ne quet aniosci etamen e adem vera ese non sit ambigum. Veruntamen homines infidelis quicum divina vel preterita vel futura mirakula predikamus quae illis eksperienta non valemus ostendere, ratio nem anobis earum flagitandrerum quam quoniam non possumus reddere excedunt enim vires mentis humane falsa ese quae edicimus ipsi detot mirabilibus rebus quas velvidere possumus velvidemus debent reddere ratiunem. Quod sifiri abomine non pose perviderint, fatendum est eis non idio aliquid non fuisse vel non futur messe quia ratio inde non potest reddi quando quidem sunt ist de quibus similiter non potest non itaque pergo o perplurim quae mandata sunt litteris non gesta atque transacta sed ilochis quibusque manentia quo si quisquam irevoluerit et poturit utrum vera sint explorabit sed pauka con memoro agrigentinum sicilia e salem peribent quma furit atmotus igni velutin aque afluesere quma vero ipsi aque velutin inge crepitare apuda garamantas quendan fontem tam frigidum diebus utanon bibatur tam fervidum noctibus utanon tangatur inepiro alium fontem in quaw facces utin ceteris extinus utin ceteris extingu untur accense sed non utin ceteris accenduntur extincte asbeston arcadie lapidem proptere asic vocari quod accensus semel jam non posi testingui linium coius d'anficus aegyptie non uta linia cetera in aque natare sed mergi et quodeste mirabilius quminimo aliquandiu furit inde atakwa superficem rursus emergere quando madefaktum debuit umo rispondere pregravari poma interra sodomorum ginni quidem et adam maturitatis facem pervenire sed morsu opresuve temtata infumum ac favillam corio faticente vanesere furitem lapidem persicum tenentis manum si veementius prematur adurere proptere quod abinye nomen acepit ine adem perside ginni etiam lapidem selenitem cuius interiorem candorem qum luna cresere at quedeficere incapadocia etiam vento ecuas concipere eusdenque fetus non amplius trienio vivere teulon indie insulam eo preferri ceteris terris quod omnis arbor quae in ea ginni tur nunquam nudatur tegmine foliorum dehis at quae alis innumerabilibus mirabilibus quae istoria nonfaktorum et transaktorum sed manentium locorum tenet michi autem aliud agenti ea persegui nimis longum est reddant razionem si poshunt infidelis isti qui nolunt divinis literis credere quid aliud quam nonputantes ea sese divinas eo quod res habiant incredibiles sicuti hoqest und nunc nonenim admitit innquiunt ul aratio utakaro ardeat at quae absumatur doleat nequemoriatur ratio yocinatores videlicit mani quide omnibus rebus quas sse mirabilis constat poshunt reddere razionem reddant ergo dehis quae pauka poshumus quae prokuldubio si estse nexirant et ea futura estse diceremus multominus crederant quam quod nunc dicentibus nobis nonunt credere aliquando venturum quis enim eorum nobis crederet si quemadmodum dicimus futuram hominum vivakorpora quae semper arsura at quae dolitura et amen aliquando moritura sint et diceremus infuturo seculo futurum salem quem faceret ignis velutin aqua fluejere eum dunque faceret aqua velutin igne crepitare aut futurum fontem cu yusakua in refrigerio noctis sik ardeat ut non poshet tangi in estibus vero diei sik algeat ut non poshet bibi aut futurum lapidem vel eum qui suo calore manum constringentis adureret vel eum qui undekunque accensus extingui omnino non poshet et acetera quae pretermissis alis in numeris comemoranda interim luxi hack ergo in illo seculo quod infuturum est si diceremus futura nobisque increduli responderent sivultis ut e acredamus desingulis redditerattionem nos non poshet confiteremur e oquadistis et similibus dei mi risroperibus infirma mortallium razio cinazio vinceretur xam tamen apud nos esserattionem non sine razio ne onnipotentem facere unde animus humanus infirmus razio ne non potest reddere et immultis quidem rebus incertu nobisese qui develit illud tamen esse certisimum nihil eorum illi esse imposibile quacunque voluerit e ique nos credere predicenti quem neque impotentem e mentientem posumus credere chi tamen fidei reprensores exatoresque razionis quidadista respondent dequibus razio reddi abomine non potest et tamensunt etipsi razioni nature videntur esse contraria quesi futura esse diceremus similiteranobis sikuteorum què futura esse dicimus abinfidelibus razio posheretur acperoc cum in talibus operibus dei deficiatarazio cordis et sermonis humani sikutista non idio sunt sik non idio etiam illa non erunt quaniam razio de utrisque abomine non potest reddi finis partis octogesime quarte partis octogesima quinta operis decivitate dei haek transcriptio asocietate librivoce facta bono publico usui est caput sextum quod non omnia miracula naturalia sint sed ple rake humano ingenio modificata ple rake autem demonum arte composita hik forte respondent prorsus necista sunt necista credimus falsa de his dicta falsa conscripta sunt et adici antarazio cinantes adquedicentes citalia credenda sunt credite et vos quadi neasdem literas est relatum fuisse vel esse quodam veneris fanum adquedibi candelabrum et ineo lucernam subdivo sikardentem autem nun la tempestas nun lusimbere estingaret onde sikut il elapis ita iste luchnos asbestos id est lucerna inextinguibilis nominata est quod propteria poterunt dicere ut respondendi nobis angustias injerant quia si dixerimus non esse credendum scripta ila miraculorum infirmabimus si altem credendum esse conceserimus firmabimus numinapaganorum sed nos sikut jam in libro duode vicesimo huius operis dixi non habemus necesse omnia credere hoe historia continet agentium cum et ipsi interse historici sikut aid varro quazi data opera et quazi ex-industria per multa disentiant sed ea si volumus credimus hoe non adversantur libris quibus non dubitamos oportere nos credere dehi saute miraculorum locis nobis adea coe futura persuadere in credulis volumus satis illa suficiant hoe nos quoque posumus eksperiri et eorum testes idonios dehi sto altemfano veneris et lucerna inextinguibili non solum in nullas coartamur angustias verumetiam latitudinis nobis campus aperitur adimus enim adistam lucernam inextinguibilem et humanarum et magikarum id est per homines demonikarum artium et ipsorum perse demonum multa miracula coe si negare voluerimus e idem ipsi cui credimus sacrarum literarum adversabimur veritati autervo in lucerna illa meccanikum aliquide de lapide asbesto ars humana molita est aut artemagica factum est coad homines ilo mirarentur in templo idemun cuispiam sub nomine veneris tanta se efficacia presentavit ut hoq ibi prodigium et appareret hominibus et diutius permaneeret ilicium tur autem demones ada hinabitandum per creaturas coas non ipsi sed deus condidit delectabilibus non uta animalia cibis sed uta spiritus asignis coe cuiusque delectazioni congrunt per varia genera lapidum herbarum liniorum animalium carminum rituum utautem aliciantur abo hominibus prius eos ipsi astutisima caliditate sedukunt vel inspirando eorum cordibus virus occultum veletiam fallacibus amicitis apparendo eorumque paucos disipulos suos faciunt plurimorumque doktores neque en impotuit nisi primum ipsis docentibus disci quid quisque ilorum appetat quid exorrea co invitetur nomine co co gatur un de magice artes earungque artifices extiterunt maksime autem posident corda mortallium quapotisimum posesione gloriantur cum se transfigurant in angelus lucis su un tergo facta eorum plurima coe quanto magis mirabilia confitemur tanto cautius vitare debemus sed adok un denung agimus novis etiam ipsaproficiunt sienim haek in mundi demones posunt quanto potentiores suntas antiangeli quanto potentior his omnibus deus qui tantorum mirakulorum effektores etiam ipsos angelos feicit quamo brem si tot etanta mirifica coe meha neemata apellant dei creatura utentibus humanis artibus fiunt utea qui nasiunt opinentur esse divina unde factum est utinquodam templo lapidibus manietibus in solo et camera proporzione magnitudinis positis simulacrum ferreum aires elius medio interutrunquem lapidem niorantibus quid sur sumeset ag deorsum quasi numinis potestate penderent quale ali quid etiam in illa lucerna veneris dei lapide asbesto abartifice fieri potuise jam diximus si magorum opera coos nostra scriptura venefikos et incantatores vocat intantum demones ut congruere hominum sensibus sibi nobilis poeta videretur dequadam femina que tali arte poleret dixens hekse carminibus promitit sol vermentes coas velitas talis duras imitere curas sistere aquam fluvis et vertere sidra retro nocturno co ecii etamanes mugire videibis su pedibus terram et descendere montibus ornos quantomagis teus potens est facere coe infidelibus sunt incredibilia sed illius facili apotestati quando quidem ipse lapidum aliarung quidem ipse lapidum aliarung quvim reerum et hominum ingenia cui ea myris ut unturn modis angelikasque naturas omnibus terrenis potentiores animantibus conditit universa mirabilia mirabili vincente virtute et operandi iubendi sinndique sapientia utens omnibus tan mirabiliter kaput septimum, quodin rebus miris summa kredendi iratiosit omnipotenzia kreatoris. kur itaque facere non poset deus ut et resurgan korpora mortuorum et inye eterno crucientur korpora damenatorum, kwi fecit mundum in celo, in terra, in aire, in aquis, in numerabilibus mirakulis plenum, kum sit omnibus kwi bus plenus est prokuldubio mayus et excelentius etiam mundus ipse mirakulum, sedisti kum kwi bus velkontra quos agimus, kwi etadeum esse kredunt aqo faktus est mundus etadeus abillo faktos per quos abillo aministratur mundus ete mirakulorum sive spontaneorum, sive kultu et ritu quolibet impetratorum, sive etia magikorum mundanas vel non negant, vel insuper et predikant potestates, kwando eis rerum vim mirabilem proponimus aliarum, kwi nek animalia sunt racionalia, nek ulla racione prediti spiritus sicut sunt ea quorum palka kum emoravimus respondere adsolent, vis est ista natura, natura eorum sik sese habit, propriarum sunt iste efficace naturarum. tota ita queratio est kur agrigentinum salem flama fluere faciat aqa crepitare kwi ahek est natura eius. at hok ese potius kontra naturan videtur, quhe non igni sed aqa e dedit salem solvere, torrere aute minni, non aqa e. sedista inkyunt salis huius naturalis est vis ut heis kontraria patiatur, haek igitu ratio reditur etde illo fonte garamantiko, ubi unavena friget diebus, noctibus fervet, vi utraque molesta tangentibus, haek etde illo alio kwi kum sit kontrak tantibus frigidus, et facem sikut ali fontes estingwat acensam, disimiliter tamen aqe mirabiliter idem ipse acendit extintam. haek etde lapide asbesto, kwi kum ignem nullum habiat proprium, apceto tamen sik ar detalienu, ut non posi testingui. haek de ceteris kwa epiget re texere, kwi bus licet vis insolita kontra naturan inese videtur, ali atamen de illis non reditu ratio, nisi ut dedikatur hank heorum esse naturan. brevis sane ista est ratio fathior suficienskwe responsio. sed kum deus auktor sit naturarum omnium, kur nolunta fortiorem nos reddere rationem kwando ali quid velut imposible nolunta credere e isque redditionem rationis poshentibus respondemus hank esse voluntatem omnipotentis dei. kwi certe non obaliut vocatur omnipotentis, nisi konium quid quid volt potest, kwi potut creare tam multa, kwhe nisi ostende rentur auta credendis hodieque dicerentur testibus, profekto imposibilia puta rentur, non solum kwhe ignotisima apudenos, verumetian kwhe notisima poshui. illa enim kwhe apudenos pretereos kworum de his libros legimus, non haben testem etabeis konkscriptasunt kwi non sunt divinitus dokti atque humanitus falli forte potuerunt, licet kwi kwhe sinerecta reprensione non credere. nam nekego volo temere credi kwuta kwhe poshui, kwye nek a me yita kreduntur tankwam nulla de illis sit im mea cogitatione dubitatio, exceptis his kwhe vel y sum ekspertus etakui vis facile est eksperiri, sicuta de calce kwad fervet in aqua, in oleo frigida est, de maniette lapide kwad nekshio kwa sorbitione insensibili stipulam non moviat et ferrum rapiat, de carne non puteshente pavonis, kung putuerit eta platonis, de palea sic frigente uta flueshere nivem non sinat, sic calente uta matureshere poma compellat, de igne fulgido kwad secundum suon fulgorem lapides kwendo candificet, eta kontra e undem suon fulgorem verendo plurima offushet. tale est etakuad nigre makule offunduntur eks oleo splendido, similiter nigre linee de candido imprimuntur argento, de carbonimus etiam kwad ascendente igne sic ver tantur incontrarium, ut de lineis pulcherimis tetri, fragiles de duris imputribiles de putribilibus fiant. hek ipse kwedam kum multis kwedam kum omlibus novii, et alia plurima kwad huik libro inserere longum fuit, de hisautem kwed posui non eksperta sed elekta, pretter de fonte illo ubifaches et extinguntur ardentes et ascenduntur ekstingte, et de pomis terres sodomorum furinsekus kwasi maturis intrinsekus fumeis, nek testes alekus idoneos a quibus utrum vera essent audirem, potui reperire. et illum kwedem fontem non inveni kwii inepiro vidisse sed icerent, sed kwii ingallia simile nosent non longe a gratianopoli civitate. de fructibus autem arborm sodomitarum, non tantum litere fide digne indikant, verum etiam tam multis elokuntur ekspertos, ut hink dubitare non posim, sed teravero si cabio ut nekwe neganda nekwe afirmanda de kreverim, sed idio etiam ipsa posui kwoniam apud eorum kontra kwos agimus historikus leji, ut astendrem kwalia multa multikwe elorum nulla reddita razzione, insuorum literatorum scripta literis kredant, kwii nobis kredere kwando id quod eorum eksperientiam se insunque transgreditur, omni potentem deum dicimus esse facturum, nek reddita razzione dignantur. namakwe melior et validior rathio de rebus talibus redditur, kwam kum omni potentem e aposse facere peribetur, et facturus edicitur kwé prenuntiasse i bilegitur, ubi alia multa prenuntiavit kwé fecisse monstratur, ipsa equipe facet kwia se facturum esse predixit kwé impossibilia putantur, kwii promisite fecit utab incredulis gentibus incredibilia krederentur. kaput octavum, non esse kontranaturam kum in aliku are kujus natura innotuit, aliquid abeo kwod eirat notum incipit esse diversum. si autem respondet proptere ase non kredere kwé de humanis semper arsuris nek unku amorituris corporibus dicimus, kwia humanorum corpurum naturam novimus longe aliter institutam, unde nek illa rathio hink reddi potest, kwé de illis naturis mirabilibus reddebatur, utdici posit, vis ista naturalis est, rei hujus ista natura est. kwonyam shimus humane karnis istam non esse naturam, habemus kwidem kwod respondeamus de litteris sacris, hank ipsam shilicet humanam karnem aliter institutam fuisse ante pecatum, idest utposset nunquam perpeti mortem, aliter autem posta pecatum, idest utposset nunquam in arumna, hujus mortalitatis in notuit utt imperpeten vitam tenere nun posit, sik ergo aliter kwam novis nota est, istituhetur in resurrexione mortuorum. Sed quonyam istis non kredunt litteris ubis legitura kwalis in paradiso viscerit homo, kwantunque furit ancesitate mortis allienus, wibus uti kwe si crederent non kumillis d'epena dhamnatorum kwe futura est operogius ageremus, d'eliteris eorum, kwi doktissimi aput illos furunt, aliquid proferen dumest, kwo apare at posse firi, ut aliter se habe at kweho e res kwam aprius in rebus in notu'erat su e determinazione natu're. Est in marci evarronis libris, kwo rum inscripcio est de gente populi romani, kwo de iz din verbis kwi bus i bilegitur et hik ponam, in celu inquit mirabile ekstitit portentum, nam instel veneris nobilissima, kwam aplautus vesperuginem, homerus hesperon apellat, pulkerrimam dicens, kastor scribit tantum portentum ekstitis, utamutaret kolorem, manitudinem figuram kursum, kwo da faktum ita nekwe antea nek poste asit, hok faktum ojugo rege dicebant adrastos ciusi cenus et edion neapolites matematici nobilis. Hok certe varro tantus auktor portentum non apellaret nisi esse contra natu'ram videretur, omnia kwipe portenta contra natu'ram dicimus esse, sed non sunt, kwo modo est enim contra natu'ram, kwo dei fita voluntate, kwo voluntas tanti utique konditoris kondite rei kujusque natu'ra sit, portentum ergo fit non contra natu'ram, sed contra kwa'am est nota natu'ra, kwi saltem portentorum numerat multitudinem, kwe istoria gentium continetur, sed nun k'in hok uno attendamus kwo dadrem de kwa agimus pertinet, kwi'd ita dispositum est abautore natu're ceili et terre, kwe madmodum kursus ordinatisimus sederum, kwi'd tam ratis legibus fixisque firmatum, et tamen kwando ille voluit, kwi sumo regit imperio aca potestate kwa'a da konditit, stella preceteris magnitudinem aca splendore notisima, kolorem magnitudinem figuram et kwa'a dest mirabilius, sui kursus ordinem legenque mutavit. Turbavit profecto tung si uli yam afuerunt kanones astrologorum, kwo's velut inerrabili computazione de preeteritis aca futuris astrorum motibus conscriptos abent, kwo's kanones sequendo ausisunt dicere, hoca kwa'd de lucifero konditit, ne kantea ne kpostea konditisse. Nosautem indiviniis libris legimus etiam solemipsum et estetis, kum hoca domino deo petiviset vir santus jezus nave, donek ceptum prallium victoria terminaret et retrosum redis uteregi es de kie 15 manni ad vivendum additi, hoca etiam prodigio promissioni dei significarentur adjuncto. Sedista kwo'a kwa'e miracula kwa'e meritis sunt concesa santorum kwando credunt visti facta magicis artibus tribunt. Unde iludesta kwa'a da superius commemoravi dicisse virgilium, sistere a kwan fluvis et vertere si deraretro. Nam et fluvium estetisse superius inferiusque fluxisse, kum popolus dei duktore supramemorato jezus nave, vium carpret et elia profeta tranzeunte ak poste adisipulo eius elizeo, id e se pactum in sacris literis legimus, et retro versum fuisse maksimum sidus renyante ezekia modo komemoravimus. Kwa'a da vero de lucifero varro skripsit, non est elege diktum ale kui petenti homini id fuisse concesum. Non ergo dei notitia naturarum kaliginem si bi facianti infidelis kwa'zi non positi nalikua re divinitus fierialiud kwaminaius natura per humanam suam eksperienciam konio verund. Kwam vis etipsa kwa'e in rerum natura omnibus notasunt, nominus mirasint, esenque stupenda considerantibus kuntis si soleren homines mirari mira nizirara. Kwis enim konsulta a razione non vidiat in hominum inumerabili inumerositate, et tanta natura similitudine valde mirabiliter si jabere singulos singulas facies, ut nizi interse similes essent non disherneretur species eorum ab animalibus acheteris, et rursum nizi interse dissimiles essent non dishernerentur singuli abominibus acheteris. Kwos ergo similes konfitemur, e osdem dissimiles invenimus, sed mirabilio rest consideratio dissimilitudinis, koniam similitudinem justius videtur eksposere natura komunis. Et tamen koniam kwa'e suntarara ipsa sunt mira, multo amplius admiramur kwando duos ita similes reperimus, ut ineis dissernendis auta semper auta frequenter erremus. Sed ekwad diksi escriptum avarrone, licet eorum sit historicus idenque doktisimus, fortasse vere faktum esse non credunt. Auta quia non dio mansit alius eus demesideris cursus, sed reditum estada solitum, minus isto moventur exemplo. Habetergo aliud kwad etiam nunk posit ostendi eis kweputu debere suficere kwa komuniantur, kum aliquid adverterint in aliqua instituzione natura, eankwesibi notissimam fecerint, non se inde deo debere prescribere, kwasi eam nun posit in lonze alliud kwam eis kognita est, vertere atkwemutare. Terrasodomorum non fui tuti kwet utanunk est, sed yacebat simili ceteris facie, e adenque vel etiam uberiore fecunditate polebat. Namdei paradiso indivinis elokwis komparata est. Hek poste a kwam takta de celo est, seikuti lorum kwokwe attestatur historia, et nunk abeis kwii venyunt ad aloka illa conspicitur, prodigiosa fuligine horrori est, et poma eius interiurem favilla mendachi superficie maturitatis inkludunt, ece non era tatalis et talis est, ece aconditore naturarum natura eius in hanca feidissimam diversitatem mirabili mutazione konversa est, et kwod post tam longum acidi tempus tam longw o tempore perseverat. Seekuti ergo non fuit imposibile deo kwas volwit instituere, seek ei non est imposible in kwid kwid volwirit kwas instituit mutare naturas, onde ilorum kwokwe mirakulorum multitudo silveshit, kwè monstra ostenta portenta prodigia nunkupantur, kwè rekolere et commemorare si vellim huius operis kwis erit finis. Monstra sane dicta peribent a monstrando kwod aliquid significando de monstrant, et ostenta ab ostendendo, et portenta aportendendo, idest preostendendo, et prodigia kwod porrodikant, idest futura predikant. Se dviderint eorum konyaktores kwomodo exeis sive fallantur, sive instintu spirituum kwibus akura est tali pena diños animus hominum noxie kuriositatis retibus implicare, etiam vera predikant, sive multa dicendo aliquando in aliquid veritatis incurrant. Nobis tamenista kwè vellut kontra naturam fiyunt et kontra naturam fiyeridikuntur, kwomore hominum locutus est et apostulus, dicendo kontra naturam in olea incitum oleastrum faktum esse participen pinguedinis olee, et monstra ostenta portenta prodigia nun kupantur, hoq monstrare debent, hoq ostendere, vell preostendere, hoq predichere, kwod fakturus assitdeus kwè de corporibus hominum se prenunciavit esse fakturum, nulla impediente dificultate, nulla prescribente lege nature. Kwomodo autem preenunciaverit satis in libro superiore dokuisse me existimo, de cherpendo de scripturis assantis et anovis et veteribus non quidem omnia adoka pertinencia, seda kwè suficere huik operi judicavi. Finis partis octogesime quintae. Partis octogesima sexta operis de civitate dei, haq transcriptio asocietate librivoce pacta bono publico uso est. Kaput nonum, de genna et eternarum qualitate peenarum. Kwod igitu desen piterno suplicio damnatorum, per suon prohetam deus diksit fiet, omnino fiet, vermis eorum non morietur, etiñis eorum non extinguetur. Hadok enim veementius komendandum etiam dominus Jesus, kuma membra kwè hominem skandalizdand pro his hominibus poneret, kwos uta sua membra dextra kwis diligit, e aqe precipere tamputari. Bonum estibi inkwit debilem intruire in vitam, kwama duas manus habentem ire in gennam, in ingem in extinguibilem, obi vermis eorum non morietur, etiñis non extinguitur. Bonum estibi inkwit klaudum intruire in vitam eternam, kwam duas pedes habentem ire in gennam, in ingem in extinguibilem, obi vermis eorum non morietur, etiñis non extinguitur. Non aliter ait et de okulo. Bonum estibi luzkom intruire in renium dei kwam duas okulo sabentem ire in gennam, obi vermis eorum non morietur, etiñis non extinguitur. Non e un pigwit unoloco eadem verba tere dicere. kwem non tere at ista repetitio eti lius pene komendatio tam vemen s'ore divino. Utrunque autem horum ingem shilicet atque vermem, kwii volunt ad animi penas non ad corporis pertinere, di kuntetiam uri dolore animi sero atque infructuose penitentes eos kwii furin tareño dei separati, et ideo ingem proisto dolore uri dolore. Eundem etiam vermem putant intelligen du messe, nam scriptu mesd inkiunt. Siquet tiñis, etiñis, etiñis, etiñis, etiñis, etiñis. Potu isse kontendunt, unde ilu da posto li est, kwis skandalizatur et non ego uror, eundem etiam vermem putant intelligen du messe, nam scriptu mesd inkiunt. Siquet tiñis vestimentum et vermis liñum, sikh meror excruciat corviri. Bi vero penas et animi et corporis in ilu suplicio futuras esse non dubitant, inge uri corpus animum autem rodi kwad amodo verme meroris afirmant, kwad et si credibilius dicitur, kwia utique absurdum est, i bidolorem aut corporis aut animi de futurum, ego tamen facilius est uta da corpus dedikam utrunque pertinere kwam neutrum, etidio tacitum in illis divine scriptu re vermis animi dolorem, kwoniam konsequens esse intelligitur, etiam si non dicatur, ut corporis sikh dolente animus quoque sterili paenitencia crucietur. Legitur quipet et inveteribus scripturis. Vingdita karnis impii ignis et vermis, potuit brevius dici vingdita impii. Cur ergo dediktum est karnis impii, nisi kwia utrunque irest et ignis et vermis, pena erit karnis? Aut si vingditam karnis propteria dicere voluit, kwia hok in homine vindicabitur, kwod secundum karnis vixerit, propterok enim veniet in mortem secundam, kwama significavit apostulus dicens, si enim secundum karnis vixeritis, moriemini. Eligat quisque kwod placet, aut ignim tribuere corpori, animo vermem, hok apropria illuda tropice, aut utrunque propria corpori. Jam enim satis superius disputavi, posse animalia etiam in ignimus vivere, inustione sinne consumptione, indolore sinne morte, per mirakulum omnipotentissimi creatoris, kwui hok aposibile esse quii inegat, akuo sita quid quid in naturis, omnibus miratur ignorat. Ipse estenim deus, quii omnia in hok munduo mania et parva mirakula, quee commemoravimus, et incomparabiliter plura, quee non commemoravimus fecit, e adenque ipso munduo unu atque omnium maximo mirakulo inklusit. Eligat ergo unum e duobus quisque kwod placet, utrum et vermem ad acorpus propria, an ad animum, translato a corporalibus ad incorporalia vocabulo, existimet pertinere. Quid autem horum verum sit, res ipsa expeditius indicabit, kwando erit sciencia tanta santorum, ut eis cognoscendarum illarum penarum necesaria non sitek esperiencia, sedea quetung erit plena atque perfekta, ad hoc quo quesciendum sapiencia sola suficiat. Nung anim ekspartesimus, donek veniat quod perfektum est, dum tamen nullu modo, illa corporatalia futura e se credamus, ut nullis abigne aficiantur doloribus. Caput decimum, an ignis jahenne, si corporalis est, posit maliños a spiritus, idesta demones incorporeos, taktu suo adurere. Hic ocurrit querere. Si non erit ignis incorporalis, sicut est animi dolor, seda corporalis taktu noxius, uteo posit corpora cruciari, quomodo ineo erit etia manpena spiritu maliñorum. Idem quipe ignis erit suplicio shiricet hominum atributus et demonum, dicente Cristo. Dixedite ame, maledicti, iniñe meternum, qui paratus est diabolo et angeli seius, nisi qui asunta quedam sua etiam demonibus corpora, sicut doktis hominibus visum est, eksisto aere crasso atque humido, cuyus impulsus vento flante sentitur, quod genus elementi sinil igni e perpeti poset, non ureret fere facto simbalneis. Utenim urat prior uritur facicu e cum patitur. Si auten quisquam nulla havere corpora demones atseverat, non est dehakere auta laborandum operosa inquisitione auta contentiosa disputazione certandum. Querenim non dikamus quanvis miris, tamene veris modis etiam spiritus incorporeos aposse vena corporaoli sinni safligi. Si spiritus hominum etiamsi ipsi profecto incorporei et enung potuerut inkludi corporaolibus membris et tung poterut corporum suorum vinculis insolubiliter alligari. Aderebun tergo si eis nulla sunt corpora spiritus demonum imo spiritus demones licet inkorporei corporeis ignibus cruciandi nonut igni e ipsi quibus aderebunt eorum yuntura inspirentur et animalia fiant què constant spiritu et corpore sed utedixi miris et inefabilibus modis aderendo accipientes ex ignibus penam non dantes ignibus vita quia et iste allius modus co corporebus aderent spiritus et animalia fiant om nino mirus est nec comprendi abbom inepot est et hoc ipsi homo est diceren quidem sic arsuros sinevullo suo corpore spiritus sicut ar debat aput inferos illedives quando dicebat cruci orinac flamma nisi convenient responderi cernerem talem fuisse illan flamma quales oculi quos levavit et al lazarum vidit quales lingua kui umorem exiguum desideravit infundi quales digitur lazari de quo idesibi fieri postulavit ubitament erant asine corporebus anime sicergo incorporalis et illa flamma quaa exarsit et illa guttula quam poposit quale asuntetiam visa dormientium sive inextasi cernentium res incorporalis habentes tamen similitudinem corporum namet ipsi homo cum spiritu non corpore sit in talibus visis ita se tamen tunga similem suo corpore ividit utdishernere omnino non posit atvero jenna illa quadetiam stanyum ignis et sul furis diktum est corporeus ignis erit et cruciabit corpora dominatorum autet hominum et demonum solida hominum aeria demonum aut tantum hominum corpora cum spiritibus demones autem spiritus sine corporebus aerentes sumendo penam non impertiendo vitam corporelibus ignibus omnus quipe utrisque ignis erit sicut veritas diksit caput undecimum an hok ratio justitiae habiat ut non sint extensiora penarum tempora quan fuerint pekatorum si autem quidem eorum contra quos defendimus civitatem deim iniustum putant ut propekatis quam libet manis parvo shilicet tempore perpetratis pena quisque damneture etern quasi ulius id unqan justitia legis attendat ut tantamora temporis quisque puniatur quantamora temporis unde puniretur admisit octo genera penarum in legibus esse scribit atulius damnun vincla verbera talionem ignominium exilium mortem servitutem quidorum est quod in breve tempus aproku jusque pekati eceleritate coartetur uttatanta vindicentur morula quanta deprenditura perpetratum nisi forte talio id en imagit ut hoq patiatur quisque quod fecit unde illud est legis oculum pro oculu dentem pro dente fieri en impotest uttam brevi tempore quisque amitat oculum se veritate vindicte quam atulitipse alteri improbitat pekati poro autem si aliene e femine osculum infixum tionis sit verbere vindicare nonne qui illud apunto temporis fecit incomparabili hororum spazio verberatur et suavitas avoluptatis exigue diuturno dolore punitur quidin vinculis nun quidetam diu quisque yudicandus est est debere quandio fecit unde meruit alligari oculume annosas apenas servus incompelibus pendat quii verbo auictu celerime tranzeunte vel lacesibit dominum vel plagavit yan vero damnum ignominia exilium servitus quom plerunque sig infliguntur utanul venia relaxentur nonne pro huius vitae modo simili apenis eiternis ideo quipe eternis non possunt quie nec y vita quae his plectitur porrigitur in eternum etamen pecata quae vindicantur brevissimo tempore perpetrantur nec quisquam extitit quie censaret tam cito nocentium finienda esetormenta quam cito vel homicidium vel adulterium vel sacrilegium vel quodlibet aliu da celus non temporis longitudine sed iniquitatis et impietatis magnitudine metiendum quie vero pro alico grandi crimine mortemultatur nunquid mora quae ociditur quae per brevis est eiu suplicium leges estimant et nonne quod eum in sempiternum alferunt deso cietate viventium quod estautem de ista civitate mortali homines suplicio preime mortis ocest de illa civitate im mortali homines suplicio secunde mortis au ferre si cutenim non eficiunt leges huius civitatis utinem quisque revocetur cisus utinvitam revocetur aeternum secunda morte damnatus comodo ergo verum est inciunt quod aite cristus vester incuamensura mensi fueritis inea remetietur vobis si temporale peccatum suplicio punitur aeternum neccatendunt non propter e quale tempuris aspatium sed propter cisitudinem mali idest ut quis mala feccerit mala patiatur eandem dictam fuisemensura quam vis hoc ineare propria e posi taccipi de quadominus cum hoc diceret loquebatur idest de judicis et condemnationibus proinde qui judicat et condemnat in juste si judicatur et condemnatur juste ineade mensura recipit quam vis non hoc quad dedit judicio enim fecit judicio patitur quam vis fecerit damnatione quad inicumest patiatur damnatione quad justumest caput duodecimum de magnitudine prevaricationis prime obquam eternapena omnibus debiatur qui extra gratiam furint salvaturis sedpena eterna idio dura et in justa sensibus vedetur humanis qui in hoc infirmitate moribundorum sensum dest ille sensus altissime purissime ques apiencie quo sentiri posit quantum nefas in illa prima prevaricatione commissum sit judicio enim magis homo fruebatur deo tanto maiore impietate dereliquid deum effactus est malo dignus eterno qui hoc inse peremit bonum quad esse poset eternum hinkest universa generis homani massa damnata quonium qui hoc primus admisit cum e aque in illo furat radicata unitus est ut nullus ab hoc justo debitoque suplicio nisi misericordia et indebita gratia liberetur aque ita dispertiatur genus umanum ut in quibuzdam demonstretur quid valiat misericors gratia incetiris quid justa vindicta neque elim utrunque demonstra retur in omnibus quad si omnes remaneren timpenis juste damnationis in nullo aparet misericors gratia rursus si omnes a tenebris transferentur in lucem in nullo aparet veritas ulzionis in quapropteria multo plures quaminilla sunt utesic ostendatur quid omnibus deberetur quad si omnibus demonstretur justitiam vindicantis juste nemo repreenderet quia vero tam multi exinde liberantur estunde agantur maxime gratie gratuito muneri liberantis capu tercium decimum contra opinionem eorum qui putanta criminosis suplicia postmortem causa purgazionis adiberi platonici quidem vis impunita null lavel intese pekata tamen omnespenas emendationi adiberi putant vel humanis inflictas legibus vel diviniis sive inhak vita sive postmortem si altparcatur hik kuique aut ita plektatur ut hik non corrigatur hinkest maronis ila sentencia ubicum digziset de terrenis corporibus moribundisque membris quod anime hinkmetunt kupiundque dolent gaudenque nec auras suspiciunt clause tenebris et carcerececo secutus adiungcit atqueait quin et supremo cum lumine vita reliquit idest cumandia novissimo reliquit eas ista vita non tamen hinkit omne malum miseris nec funditus omnes corpore excedunt pestes penitus quenecese est multa dio concreta modis inolesceremiris ergo exercentur penis vetirunque malorum suplicia espendunt alie panduntur inanes suspense adventos alie panduntur inanes aspense adventos alies sub gurgit evasto infektum eluitur shelus autexuriturigni quihok opinantur nunlos penas nisi purgatorias voluntesse postmortem uttokoniam terris superiorasunt elementa aqua aer ignis exalico istorum mundetur per expiatorias penas quod terrena contagione contractum est aer quippe accipitur ineokodait suspense adventos aqua ineokodait sub gurgit evasto ignis autem suo nomine expressus est kumdixit aut exuriturigni nosa vero etiam inhaka quide mortali vita esse quas dampenas purgatorias sefitemur non quibus afleguntur quorum vita vel non indefit melior vel pocius indefit peior sed illi sunt purgatorie qui eis coerciti corriguntur ceterep omnes pene sive temporarie sives empiterne circut unus quisque divina providencia tractandus est inferuntur vel pro pekatis sive praeteritis sive in quibus aduc vivit ille qui plectitur vel pro exercendis declarandisque virtutibus per omnes et angelos seubonos seumalos nam etsi quisque mali aliquid alterius improbitate vel errore patiatur pekat quidem homo qui vel ignorantia vel iniustitia quique mali aliquid facit sed non pekat adeus qui justo quan vis oculto judicio fieri sinit sed a temporaria spenas ali in haq vita tantum ali post mortem ali et nun ketung verum tamen ante judicium illud severissimum novissimunque patiuntur nonautem omnes veniunt in sempiterna spenas qu post illud judicium sunt future qui post mortem sustinent temporales nam qui busdom quod inisto non remittitur remitti in futuro seculo idest ne futuri seculi eterno suplicio puniantur jam supradiximus kaput decimum quartum depenis temporalibus istius vitae quibus subiecta est humana condicio rarissimi sunt autem qui nullas in haq vita sed tantum poste ampenas lund fuis et tamen ali quos qui usque ada de crepitam senectutem ne levissimum quidem febriculam sen serint quiet anque dux serint vitae et ipsi novimus et audivimus quankuam vita ipsa mortallium tota penasit quia tota temtathio est sikuta sacre litere personant ubi scriptum est nunquid non temtathio est vita humana superterram nonenim parvapena est ipsa incipiencia vel imperizia quiusque adio fugienda merito judicatur utperpenas doloribus plenas pueri coogantur quiekue artificia vel literas dicere ipsumque dicere ada quod penis adiguntur tam penale est eis ut nonunquam ipsas penas per quas compeluntur dicere malint ferre quam dicere quiis aute non exorre at et mori eligat si ei proponatur auta mors perpetienda auta rursus infanzia quekuidem quod non arisu sed afletu or ditur anke luciem quid malorum ingressa sit neshiens profetat quod am modo solum quandonatus est feront risisse solo astrem nek ei boni aliquide monstrosus risus ille portendit nam magicarum artium fuisse peribetur inventur quekuidem illi nek adapresentis vitae vanam felicitatem arasuos inimikos prodesse potuerunt aninu quippe rege assuriorum kumese tipse bactrianorum bello superatus est prorsus quod ascriptum est grave jugum superfilio sadam, adie exitus de ventrematris eorum usque indiem sepulture in matremomnium usque adeo impleri necesest utipsi parvuli per la vacrum regenerazionis ab orizinalis pecati quo solo otene bantur vinculo jam soluti mala multa patientes non unli et incursus spiritu malignorum aliquando patiantur quekuidem pasio apsit ut eis apsit si hancavitam in illa etate etiam ipsa passione ingravesente et animam de corpore excludente finiarin caput quintum decimo quod omne opus grazie dei eruentis nos de profunditate vetirismali ada futuri secoli pertiniat novitatem veruntamen ingravi jugo quod positum est superfilio sadam adie exitus de ventrematris eorum usque indiem duture in matremomium etiam hoqmalum mirabile reperitur ut sobri eisimus atque intelegamus hancavitam de pecato illo nimis nefario quod in paradiso perpetratum est faktam novis eisio penalem totunque quod noviskum agitur pertestamento novum non pertinere nisi atanovis secoli ereditatem novam ut heq piñore atcerto illu docuyus hoqpiñus est suotempore konsequamur nun cautem ambulemus inspe eteproficientes de die indiem spiritu faktacarnis mortificemus novitenim dominus quis sumteius et quod quod spiritu dei aguntur he fili sumte dei sedegratia sedegratia non natura unikus enim natura dei filius propternos misericordia faktus est hominis filius utenos natura fili hominis fili dei perillum gratia fieremus manen skuipe ille imutabilis naturam nostram inquanos sushiperet sushepitanobis tenax divinitatis suhe nostre infirmitatis particeps faktus est utenosi melius commutati quod pekatores mortalesque sumus eius immortalis et eiusti partecipazione amittamus et quod in natura nostra bonum fecit in pletum summo bono in eius nature bonitate servemus si cutenim perunum hominem pekantem in hoq tam grave malum devenimus ita perunum o hominem eum dunque deum justificantem adillut bonum tam sublime veniemus nek quis quam se debet abisto adillum transisse confidere nisicum ibi furit ubitemptatio nulla erit nisipacem tenuerit quam belli huius in hoq caro concupisit et versus spiritum et spiritus et versus carnem multis et varis cetaminibus querit hoq autembellum nunquam ullum eset si natura humana per liberum arbitrium in rectitudine in quah facta est per stitiset nunque vero quae pacem felix kundeo habere noluit se cumpugnatin felix et kum sit hoq malum miserabile melius estamen quam priora vitae huius melius confligitur quippe convitis quam sine ulla conflictione dominantur melius est inquam bellum kum spe e pacis eterne quam sine ulla liberatioonis cogitatione captivitas cupimus quidem etiam hoq bello carere et ada capesendam ordinatisim empacem ubi firmisima stabilitate potioribus inferiora subdantur igne divini amoris accendimur sed si quodapsit relius tantibonis pez nulla est maldebuimus in huius conflictationis molestia remanere quam vitae quam sa aqtionis resistendo permitere finis partis 8 jesime sexte