 Als eerste wil ik jullie graag vragen van wie ben je, welke achtergrond heb je zodat de mensen hier in de zaal het een beetje kunnen plaats, zeg maar. Ik heb al wel iets gezegd, job coaching, maar ietsje meer. Nou, ik ben Marja Halters en ik werk bij het Centrum Autisme bij de GGZ Eindhoven. Dat doe ik al heel lang en ik ben daarnaast ook nog docent van bij Frenos voor IPS. En doe ook de model trouwmeting door het hele land om te kijken hoe het geïnplimenteerd is. Dus ik ben IPS-reactbegeleider en daarnaast in het onderzoeken, de docentenschap. Dankjewel. Al heel lang, al 20 jaar. Mijn naam is Pleunik Lessens en in de tijd van het onderzoek van Kim werkt ik bij Sagen. Sinds begin dit jaar ben ik daar gestopt. Sagen was een reintegratiebureau. Wij begeleiden bijstandsgerechtigde. En nu komt de hele vervelende met een afstand tot de arbeidsmarkt naar werk. En dat is mijn rol geweest. En sinds begin dit jaar ben ik voor mezelf begonnen met een eigen loopbaancoachpaktijk. Pleun werkt. Leuk, dus ook die ZZP-kant. Jij gaf al een beetje aan in dat voor welke mensen je werkt. Marja, zou jij daar iets meer over kunnen vertellen? Ja, ik werk vanaf de behandeling bij de GGZ. Dus daar als een diagnose krijgt, dan heel vervelend, maar het is zo. Dan wordt er altijd een vraag gesteld of als ze in behandeling zijn. Dus dan bij de intake, overwerking en opleiding. En of dat dat loopt, of dat dat niet loopt, of dat ze daar ondersteuning ben nodig hebben. En dan hebben ze eigenlijk altijd een IPS-er kunnen ze inschakelen. En dan hebben we het over een IPS-methodiek. Dus als methodisch werken, dat is wel anders dan de IPS-financiering. Dus dat is net anders. Wat IPS is, is natuurlijk al toegelegd. Dus daar hoeven we nu niet meer op in te gaan. Zoals zij ervan, het is leuk om die praktijk naar voor te brengen. Kunnen jullie wat vertellen daarover van? Wat is je ervaring met mensen met een psychisch kwetsbaarheid? En je zou kunnen zeggen het openheidsdilema, wat we nu vandaag ook centrale bestaan. Nou, in de tijd dat ik bij Zagin werkte, werden dus mensen door de gemeente aangemeld voor reintegratietrajecten bij ons. Daar was problematiek op meerdere leefgebieden. Dus we hadden niet alleen met psychisch problemen te maken. En wat ik heel erg herkentbaar vond, is dat mensen het heel lastig vinden om open te zijn over waar ze tegenaan lopen. Dus wat er ook wel eens gebeurde, was dat als ze de gesprek hadden met hun klantregisseur of werkmakerlaar of case manager bij de gemeente, dat ze zeiden, ik kan morgen gewoon zo aan de slag en lekker gaan werken. En dat ze op het moment dat ze bij ons in het traject kwamen, dat er vaak ook wel naar voren kwam, dat er toch nog wel wat dingen voor hun speelden waar ze mee zaten en dat ze het lastig vonden om daar ook open over te zijn. Dat is wat wel mijn ervaring is met mensen die... Nou ja, wat ik zei, ik had het op meerdere leefgebieden, maar die dus het lastig vonden om open te zijn over de problematiek waar ze in zaten op dat moment. Ja, bij mij zit heel wisselend. Professionals vind ik ook een naam, dat denk je is wat ik kan een professional zijn als ik iemand tegenover me heb. En door ervaring ben ik professional geworden. En mijn manier van werken is dat ik vertel wat ik doe en hoe ik het doe en waarom ik het doe. En daar zit openheid in. Dus bijvoorbeeld bij IPS is het zo van iedereen mag instromen als ze bij ons in behandeling zijn, ja, dat is dan wel zo. En dan zeg ik ook vervolg op het moment dat ik de hele range laat zien wat ik doe, zit onder andere het vinden van werk. En hoe doe je dat dan? Doe je dat zelf? Doe je dat samen of moet ik het doen? Dus op het moment dat je dat bespreekt, dan komt eigenlijk die openheid al naar voren. Dan ga je vertellen van, als ik het doe, dan vertel ik van, nou ja, goed, wat kan ik dan vertellen? Dus dat spreek je dan met elkaar af. Dan ga ik niet vertellen van, goh, ik werk bij het centrum actisme en dat doe ik niet. Dus doe ik altijd in openheid. Waar lopen de meeste mensen tegenaan die jullie begeleiden? Als je dat hoort, wat we nu vanochtend hebben gehoord, komt dat overeen met wat jullie ervaring is of is dat toch van de reservenaar? Dat is toch iets wat er uitspringt. Dus later de onderzoeken zien wat jullie in de praktijk meemaak. Ja, wat ik heel erg kenbaar vind, en dan heel even te vertalen naar, als ik zeg maar tegenover iemand zit, nou ja, met psychisch probleem of wat dan ook, dan zegt die geen hallo, ik ben Mike, ik ben 35 jaar en ik heb autisme, bijvoorbeeld. En dan zeg ik, oké, maar je bent Mike en je bent 35 jaar en wie ben je nog meer? Want je bent niet je autisme. En ja, maar daar loop ik elk keer op vast. En ik ben geen jobcoach, ik ben een loopbaancoach en ik heb altijd heel erg geprobeerd met mensen te kijken van, er is nog veel meer dan het label of de stempel of wat dan ook dat jij zegt dat je hebt en dat op jou drukt. Maar wie ben je als mens? En hoe wat kun jij als, zeg maar, deze mooie persoon gaan toevoegen bij welke werk geven dan ook? Dus dat is wel iets wat ik heel erg heb gemerkt en dan heb ik het dus inderdaad over mensen die misschien ook een langere tijd uit het arbeidsproces zijn en ook op dat moment zichzelf niet meer zo zeker voelen dat ze dus ook juist heel erg zeggen van, nou, met name leeftijd, nou ja, en het probleem wat ik heb, dat eigenlijk. Daar zie je dus eigenlijk terug wat u zei, dat de maatschappij, maar ook de mensen zelf, wij zelf, dat op de voorgrond zetten, eigenlijk, waar hij het zelf sticht maakt, natuurlijk ook, wel ligt een rolzaag spelen. Lenie, maar ja, sorry, jou ervaren. Ja, weet je, wat je tegenkomt is, ik kom vergelijken met 20 jaar terug, toen werkte ik bij de GGZ en toen kwam IPS naar voren, werd dan werk een belangrijk onderdeel, werd er gezegd werk, nou, we zijn blij dat iemand stabiel is. Dus, nou, werk doen we niet. Dus door de jaren heen is werk wel veel meer binnen de GGZ, heeft hij een plaats gekregen en ik vind ook al bij het UWV, dus de samenwerking met het UWV en de GGZ is veel beter geworden, de gemeente moet nog komen, daar heb ik wel geloof in. En ik denk werkgevers, werkgever die weet niks over bipolarstoornis, over autisme, of nou noem maar op allerlei diagnoses, als ze daar zelf niks mee van doen hebben gehad en dan hebben ze daar een bepaald oordeel over, of een vooroordeel over. Dus de jobcoach is juist degene die moet vertellen wat voor die persoon belangrijk is in het werk. Dat, ja. Nou, dan komen we ook op het ideeën op de vraag eigenlijk het stukje van, ja, wat doe je, kun je niet vertellen wat je doet als jobcoach, ook daar, hoorden we natuurlijk dingen over, maar wat doe je in de praktijk? Jobcoach of lobaancoach, ja. Nou ja, het eerste is het allerbelangrijkste. Kijk, een jobcoach, dat is eigenlijk ook een vreemd woord, want je bent jobcoach voor het moment dat je een job hebt, maar je kunt ook jobcoach zijn voor dat je een job hebt. Dus ik weet niet welke dat je wilt weten, maar een jobcoach die al een, dus iemand heeft al een baan, is het allerbelangrijkste wat heeft iemand nodig om die baan te kunnen behouden en ook de werkgever, de werkgever, want een kwartier, ja, ja, kijk maar mij, Harima, volgens mij een kwartier is heel kort, hoewel een kwartier ook wel heel goed dat je daar ook in hele korte tijd heel veel kan bereiken. Ik vind een jobcoach, ja, je bent toch een beetje de speel tussen alles, dus je bent wel, ja, je kunt een jobcoach zijn als je een werknemer hebt en als je geen werknemer hebt, dan ben je geen jobcoach, dus die is leidend. Je zit wel natuurlijk met een werkgever die ook harde eisen heeft en de persoonlijke criteria van de werknemer zijn belangrijk, dus die twee moet je wel heel goed kunnen matchen. En een voorbeeld is bijvoorbeeld dat ik onlangs iemand had een jobcoach traject, want vanuit het UUV gefinancierd, dat gaat per half jaar en dan kijk je opnieuw of is het nodig, die hadden we afgebouwd of hadden gezegd, we stoppen ermee, ik had nog 5 sessies, want dat krijg je dan altijd, aan een jobcoach traject krijg je nog 5 sessies om in te zetten en plotseling raakt deze persoon toch wel psychotisch en dat is wel fijn dat je dan die 5 sessies hebt en dat je ook weet van goh, nou die beeld mij, dus die was overigens ook uitbehandeling dan was er dan gebeld en dan ook een werkgever die heel blij is van dat je een vertaalslag kan maken tussen de 2 ja, tussen werknemer, werknemer, ja. Ja, je hebt me nadrukt ook juist die ja, je zou kunnen die is het goede woord, de maaklijstrol die je daar kan vervullen. Ja, aan de klik die hoeft er niet altijd te zijn ik vind het wel belangrijk ik ben ook wel, ik bedoel ik zeg wat ik doe en ik doe wat ik zeg en het is vooral belangrijk dat ik ook bepaalde eisen heb, zeg maar dus het is niet zomaar van een werknemer of een werkgever die zegt iets en wij draaien dat is niet zo, dus je maakt wel hele goeie afspraken. Ja. Kleurlijk voor jou. Nou, in de tijd dat ik bij Sargent werkte en dat dus inderdaad het onderzoek werd gedaan hadden wij vaak afspraken met bedrijven waarin mensen stage mochten gaan lopen nou mijn tekst wat jij zegt dan herkende ik me helemaal en ik zeg wat ik doe wat ik zeg, maar ik zeg ook heel vaak tegen de mensen die ik begeleid kleine stappen grote succesen die die werkbedrijven waar ze stage mochten lopen daarin konden ze ook, zeg maar, weer kijken van wat doet dat met me en hoe kan ik vallen en opstaan en hoe gaan we dan juist toe kijken naar wat wel goed gaat en hoe je wel weer mooie die stappen kunt maken en hoe je het zelfvertrouwen gaat krijgen en de waardering gaat voelen en de herkening en het samenwerken alle mooie dingen die vermogen al zijn gezegd die natuurlijk aan werk hangen van eerste veilige stap weer richting werk waarin we waarin ik juist ook heel erg probeerde om vanuit dat stukje ook, ja, dat mensen weer konden groeien in hun vertrouwen door daar gewoon naast te gaan staan en te kijken van wat gaat er goed, wat gaat er niet goed maar laat ze vooral kijken wat er wel goed gaat en wat heb je nodig inderdaad en hoe kunnen we dat dan met die werkgever gaan regelen ja en dan hebben we het over de rol die je met de klient met de werknemer hebt ook al maar jij gaat wel even wat kleine hintjes naar de werkgever want daar heb je ook een rol nee wat is jullie ervaring is de rol van de werkomgeving en hoe de werkgever tegenover staat hoe belangrijk is die ook dat hoorden we dingen over vanuit ondus maar hoe belangrijk is het voor de werkgever dat jullie er zijn wat kunnen jullie de werkgever bieden ja, dat vind ik wel een lastige dat zijn werkgevers die heel blij zijn omdat ze zeggen van gewoon wij weten niet van wij weten niet altijd wat iemand nodig heeft en we gaan maar gewoon door ik zeg altijd maar ja, dat is volgens mij ook een inkoppertje maar als je één arm mist dan weet je wat je die dag nodig hebt of een been mist maar iemand waar je het niet aan kan zien heeft eigenlijk voortdurend iets nodig dat kan soms gebeuren dat iemand steeds iets nodig heeft om te zeggen let er toch op dus werkgevers zijn die weten ook niet altijd van goh, wat kan ik nu wel of niet zeggen hoe kan ik het zeggen welke woorden gebraak ik daarvoor ik denk dat dat heel belangrijk is en ja, bijvoorbeeld ik vertel wel eens iets over autisme bij een werkgever en ook aan collega's in dit algemeen dan vertel ik dan iets en dan vertel ik ook specifiek van de persoon die er werkt, dus de werk nemen wat dan autisme voor die persoon is dus ik denk dat dat heel belangrijk is dat je het niet autisme ziet of bipolarme verhaal wat het dan voor die persoon is en dat een werkgever ook snapt wat dan iemand nodig heeft ja, ik kan er nog heel veel over zeggen maar volgens mij dus werkgevers zijn soms, het is een kwartier ik heb het niet zo heel vaak meegemaakt ik zeg van, dit heb ik nodig als ik ga jobcoachen, dan zijn dit mijn regels ja, dat is toch een beetje wat ik wat ik doe ja, ik kan dat niet doen als ik maar een kwartier tijd krijg en ik ben ook verhaal maar dat doe ik wel in overleg natuurlijk met de werknemer in begin als iemand start, ben ik er heel vaak omdat ik wil weten hoe het iemand vergaat en ook hoe de werkgever erin staat ja, en dat bouw ik af dat zag je ook wel mooi in het onderzoek pleuning, voor jou? ja, op dit moment begleid ik ook een jongen op een traject, inderdaad en ik denk, ik pak het iedere leven erbij en deze jongen is nog heel erg jong hij is pas net 18 geworden zitten op een bbl-opleiding en moet dus ook een werkplek hebben en ook een keer stageneren daarop want hij ging dan erg starten met twee weken viel deze jongen uit een lange vrouw kort uiteindelijk heeft hij en zijn moeder toch gekozen om te kijken of dat er toch is van autisme zou zijn wat hem dus ook kan helpen in handvatbieden, volgens gezellig maar ook voor die werkgever van oké wat kun je van mij verwachten hoe kun je mijn beste benader etc en niet onder een etiket op te plakken, maar wel om die samenwerking goed te laten gaan dat is eigenlijk bij een bedrijf terechtgekomen die zij, wij hebben toevallig door de petenwerker eerder te maken gehad met iemand met autisme en die werkte nog steeds en wij staan hier voor open en we gaan dit gewoon aan en daarin hebben we gewoon met elkaar voor af en ook nu gedurende het traject want het is nog gaande gewoon gekeken van hoe gaan dingen wat gaat goed wat gaat niet goed kun jij goed uitleggen wat of niet weet krijg je dan ook even goed vragen heb ik het goed begrepen maar is jouw benadering vanuit je werkgever in zijn geval is het belangrijk dat hij niet 10 vragen op zich afgevuurd krijgt maar even 1 vragen en dat hij dan even checked of dat hij het goed begrepen heeft etc etc en dat werkt dus gewoon heel erg goed volgens mij is er vanmorgen ook al een aantal keer aangegeven het is maatwerk en dat is ook echt wel heel erg mijn ervaring welke psychische klacht of wat er ook is dat wil niet zeggen dat er een soort van een vormige benadering op is het is ook vooral wel echt kijken naar de mens en wat heb jij nodig en wat wil je en daarop inspelen en op die manier ook met die werkgever en met die persoon als makerlaar d'r tussen gaan staan ik denk ik een succesfactor maatwerk creëren om meer succesfactoren te noemen Ja, wat ik als rode draad zie in wat werkt is dat en dat krijg ik vaak ook terug is dat als mensen zo onzeker zijn over wat ze hebben of wat dat met ze doet en hoe dat naar de buitenwereld werkt en ook voor hunzelf en dat we dus juist heel erg gaan kijken van waar ben je wel zo sterk in en dan zie je mensen ook groeien en dan krijgen ze meer zelfvertrouwen en mijn ervaring is dat dan openheid, als dat nodig is op dat moment, dat dat ook makkelijker gaat omdat men zich gesterkt voelt Ja, mooi Heb jij nog een succesfactor die je wilt denken Ja, samenwerken ik denk dat samenwerken volgens mij de key role is van een jobcoach dat je alle partijen ziet en dat je alle partijen ook kan vinden ik zet ja, zo werken ik zet altijd de persoon in het midden wie zit er allemaal om jou heen is dat familie maar ook behandeling het wonen hoe wonen je sociale contacten eigenlijk alles daarom heen en in die samenwerking ja, dat vind ik heel fijn dus dat is voor mij denk ik een succes Dus maatwerk openheid, samenwerking en wat ik ook wel belangrijk vind wil ik toch nog even zeggen dat wij vanuit GXZ al heel lang en dan kijk even naar Harry want hij was daar ook bij, focus op werk wij hebben één keer in de maand komen een aantal mensen met autisme in dit geval komen bij elkaar en die vertellen gewoon over werk en hoe het gaat en over wat steeg komen en wat gaat niet goed dus we doen het nog steeds en ze doen het niet zelf dus eerder zaten wij daarbij maar waarom moeten we erbij zitten dat is helemaal niet meer nodig dus dat is heel fijn voor de mensen dat gaat niet alleen over werk het gaat ook over sociale contacten hoe doe je dingen of iets over uitkeringen of iets leuks doen je ja ik zei er nog take home messages die jullie willen geven voor dat we ook jullie de kans geven om nog wat te vragen om iets toe te voegen wat zou je mee willen geven volgens mij zijn er zo links en rechts tussen de zinnen door al wat dingen genoemd denk ik mijn quote staat hier naast iemand staan dus echt de mens zien niet de klag te zien heel erg blijk en kijken wat er wel kan en alleen kijken wat er niet kan dat is wel waar ik voor sta mooi ik heb verschijnen in openheid zonder oordeel verschijnen kwam vorig week of twee weken terug wat een mooi woord is dat hoor je niet meer zo vaak ik vind het iets licht terwijl later dacht je moet ook wel eens voor een wegbank verschijnen dat is dan wat minder maar verschijnen vond ik echt een heel mooi woord die hou ik er even in verschijnen in openheid en dan zonder oordeel volgens mij ontvat je dan best wel veel dus dat wil ik iedereen dus verschijnen in openheid dat geldt voor iedereen dat geldt voor mensen vanuit het ufv vanuit de gemeente vanuit behandeling vanuit jezelf ook als klient of werknemer dus verschijnen in openheid ook heel mooi dankjewel opnieuw bedankt het ging net even over de gemeentes en de enorme kosten die met verzuimgemoeid gaan en hoe gaat je melk het baan en ik denk dat deze tijd schreeuwd om werkverschaffing ook overheden een belangrijke rol in kunnen spelen en met name gemeentes die nog heel goed zicht hoe kijken jullie daar tegenaan misschien ja nou als ik dan even terug ga naar dat stukje dat wij mensen begeleiden en dat ze op een werkplek waren waar ze dan bestaarsen konden lopen dat waren dus de oude melkerdbaanen waar mensen hadden in de buurt, hij is aan een gast hier of een receptionist of dat soort dingen en ik heb in mijn loopbaancoach opleiding op een gegeven moment een lezing gehad of een les gehad en dat ging inderdaad ook over psychische klachten en dat de norm zo veranderd is dus blijkbaar nu zeggen van we hangen een norm aan werk en daar moet men eigenlijk aan voldoen maar soms wil de mensen hartstikke graag bijna altijd maar is die norm echt wel het probleem en ik ben helemaal dus geen onderzoeker of wetenschap of al deze mensen die hier in de zaal zitten die dat wel zijn maar daar sloeg ik wel op aan want ik denk dat eigenlijk heel veel mensen heel graag willen maar dat er dus iets meer is gezet in onze maatschappij de norm waar men dan op de ene van de manier soms niet aan kan voldoen en dat vind ik heel erg jammer zeker als iemand een melkerbaan wil hebben dan pakt die een melkerbaan en als iemand zegt van daar wil ik niet dan gaan we naar iets anders kijken dus het is heel erg op maat nee, dat weet ik nee, ik weet dat ze er niet meer zijn maar ja wel misschien wel even reageren op de vraag van meneer en vanuit die udaanigheid wordt er wel in die richting gedacht het vindt zich op dit moment vooral op de beleidstafels ik ben als team manager werkzaam in de operatie dus het is er nog niet om te zien van wat er nodig is dat je daar in die richting toch weer meer gaat schijken en wat er toch mogelijk is en dat vind ik meestal wel in zo'n connectuurbeweging natuurlijk plaats en nu zijn ruimte uit geen mogelijkheden geweest maar we lichten inderdaad bij de toekomst dat daar iets wel in mogelijk gaat worden dankjewel in het sreden hoorde ik nog wel vaak dat mensen en dat kwam ook vandaag aan de orde niet open wilde zijn over er is kwetsbaarheid aan de werkgever dus niet en ook niet wilde dat het jobcoach eigenlijk contact had met de werkgever en dat dat zelfs ook problemen oplevert soms bij de toekening van een jobcoach omdat die dan niet op de werkplek zouden komen daar kunnen we dan misschien gewoon oplossen maar hoe las je dat als jobcoach op omdat je als je wel ziet dat er werkgever daar niet uitkomt en je kan hem niet helpen dan is dat een heel lastig dilemma om dan toch goede begrijing te bieden ja je kan eigenlijk niet helpen interventier bij de werkgever om aanpassingen of wat een auto of anders te kijken naar die persoon met best beperking ja voor mij is altijd de werknemer leidend dus als iemand zegt van goh ik wil niet dat je op de werkvloer komt dan kom het niet op de werkvloer zo is het ik geef wel tips hoe kan je het zelf aanpakken dus het is niet zo zeer dat ik degene ben die dan het allemaal weet want ik denk dat vooral de clienten werknemer het zelf het beste weet en ik kan tips geven en zeggen van goh nou dan zou ik het zo en zo aanpakken er zijn heel veel mensen die zeggen nou ik wil liever niet hebben dat je op de werkvloer komt en ik vind het prima zolang ik maar wel iets kan toevoegen dan wordt het voor mij ook moeilijk iets en ik zie ook wel dat werknemers bij de eerste baan bijvoorbeeld zeggen vooral ik wil niet dat je op de werkvloer komt bij de tweede ook nog niet maar bij de derde baan zeggen ze van nou misschien is het toch wel heel goed dat je even komt of dat zie ik wel ik vroeg me af of jullie die beslissilp kennen en ook gebruiken in je werk ja ik heb hem wel gebruikt dus in de tijd dat wij onderdeel waren van die experimenteel groep zijn wij daarmee bekend geraakt door Kim en eigenlijk de onderzoeksteam en hebben wij ook die sessies gehad en ik heb hem zeker en mijn collega's toen dat tijd hebben hem ook vaak gebruikt ja dus ja is het antwoord want wat ik eigenlijk wil aan de vorige spreken van Kim en ik zie ze nu weg geen naast is Cora ook goed geschikt voor mensen zonder opleiding of met een lichterstandelijke perking ja als ik daarom mag antwoorden ik denk dat ik vrij veel heb gewerkt met mensen die laag opgeleid zijn zoals we dan noemen in Nederland zijn en je kunt het prima vertalen dus als jij daar al, het gaat er natuurlijk over dat je niet zo dat blaadje geeft en zegt nou veel succes en plezier maar dat je dus inderdaad met iemand gaat kijken daarnaar en de vertelslag maakt nou begrijp je wat die staat hoe zou je dit dan interpreteren of hoe zou je dit wel of niet gebruiken en dan is het volgens mij niet aan een bepaald niveau te hangen om het wel of niet te gebruiken dat is tenminste mijn ervaring daarin zien jullie er ook maar leer dat werkgevers bijvoorbeeld en net al van het is een proces iemand die je begleid die zegt naar een aantal maanden heeft die misschien weer een andere vraag of zie je dat ook bij werkgevers dat ze dingen leren over bijvoorbeeld zo'n bedrijf wat voor een tweede keer iemand die een psychische problematiek en het autisme spectrum heeft, dat is al zo breed zelfs de labeling is eigenlijk gezegd al je kunt het niet in één hokje stoppen maar zie je dan bij werkgevers ook effecten wat ik heel mooi vind bij deze werkgever want die is daar dus met die vorige ja die eerste werknemer zo'n soort van blanco ingestapt omdat die eigenlijk wist dat was zeg maar niet de aanleiding dat ze wist dat ze iemand gingen aannemen en dat dit naar voren ging komen die waren in die zin vrij bleu daarin en wat heel mooi is is dat ze zeiden we staan er nu zeker voor open want ze willen juist op die werkgevers zijn die dus iedereen onarmt om het zo maar even te zeggen en het is misschien voor de jongen ook prettiger dat er iemand binnen het bedrijf is en dat ze ze gelijk zijn maar dat ze misschien een soort met gezellig sommige dingen kunnen zijn en hij zei ook wel van goh ja weet je we hebben ook wel geleerd met dingen met die werknemer wat wel werkt en niet werkt en we willen gewoon met jou bespreken van wat werkt dan wel voor jou wat werkt voor niet, dit kennen we van hem wil je dat we dat ook zo bij jou doen dat we dat juist niet zo bij jou doen dus die rugzak is dan wel gevuld een beetje gevuld deels dank jullie wel dank jullie wel Marjah en Pleunie voor jullie verhaal antwoorden voor de vragen om echt te laten zien hoe jullie het in de praktijk doen en wat daar bij speelt en wat daarbij komt kijken dank jullie wel