 Par su ndes exagesima operis de civitate dei, heka transcripcio a societate Libri vocefacta, bono publico uzu yest. Liber sextus decimus caput primu. Ann post diluvium anoe usqued abram, alique familie secundum deum viventium reperiantur. Post diluvium, procurrentis sante vestigia civitatis, utrum continuatas int an intercurrentibus impietatis, interrupta temporibus, ita ut annullus hominum veri unius dei cultura existret, ad liquidum scripturis loquentibus invenire dificilest. Propteria, quia incanonicis Libris post anoe, quicum cognige actribus filis, totidemque nuribus suis, meruit per arkam vastazione diluvii liberari, non invenimus usqued abram, cuy usquam apietatem evidenti divino e loquio predicatam. Nisi quad anoe, duos filios suos sem et ejafet, profetica benidiktione commendat, intuens ed aprevidens, quad longe furat post futurum. Un de factum est et jamillud, ud afilium suo medium, hoquest aprimogenito juniorem ultimoku maiorem, quii pecaverata impatrem, non inipso sed infilio eius suo nepothe, malidiceret his verbis, malidiktus canan puer, famulus erit fratribus suis. Canan puoro natus furat excam, quii patris dormientis nec texerat sed potius prodiderat nuditatem. Un de et jam, quad secutus adiungsit benediktionem duorum maximi et minimi filiorum dicens, benediktus dominus deus sem, et erit canan puer ilius, letificet deus yafet et habitat indomibus sem, secutipsa eius dem noe et vine plantatio, et ex eius fructu inebriatio, et dormientis enudatio, et quae ibicetera facta atque conscripta sunt, profeticis sunt gravidata sensibus et velata tegminibus. Caputalterum, quid infilis noe profeticis furit figuratum, sed nunc rerum effektu jam imposteris concecutu, quae operta furant satis aperta sunt, quis enim hec dili genter et inteligenter advertens non annioscat in Christo. Sem quip de cuius semine incarne natus est Christus interpretatur nominatus. Quidautem nominatus Christo, cuius nomen ubicue yama fragrat, it aute incantico canticorum etiam ypsa precedente profetia, un guento comparetur effuso, in cuius domibus i desteclesis habitat agentium latitudo, yam yapeth latitudo interpretatur. Cam porro quod interpretatur calidus, medius noe fidius, tan quam se abutroque di cernens et inter utrunquem remanens, nec imprimitius israelitarum, nec in plenitud in agentium. Quid significa't nisi hereticorum genus calidum non spiritu sapienzie sed impatienzie, cuo solent hereticorum fervere precordia et pacem perturbare sanctorum, sed hec inusum cedunt proficienzium justa illu d'apostoli, oportet et heresesese uttaprobati manifesti fiant invobis. Unde etiam scriptum est, fidius eruditus sapiens erit, imprudente aute ministro uthetur. Multa quippe adafidem catholican pertinenzia, dum hereticorum calida in quietudine exagitantur, ut adversus eus defendi possint, et considerantur diligencius et inteleguntur clarius et instancius predicantur, et abadversario mota questio dicendi existit occasio. Quan vis non solum qui sunt apertissime separati, verum omnes qui christiano vocabulo gloriantur et perdite vivunt, non absurde possunt videri medio no effilio figurati, passionem quippe christi, cuo ilius hominis nuditate significata est, et annuntiant profitendo et male agendo exonorant. Detali busergo dictum est, ex fructibus eorum cognoscetis eus, ideocam infilius suo male dictus est, tankwam infructus suo, idest in operae suo. Unde convenienter et ipse filius eus canan interpretatur motus eorum, quod alliod quidest quam opus eorum, sen vero et iafet tankwam circuncisio et preputium, versicut alliomodo eos appellat apostulus yudei et greci, sed vocati et justificati, cognita cuo quomodo nuditate patris, qua significabatur passio salvatoris, sumentes vestimentum posuerum supra dorsa sua, et intraverunt aversi et operuerunt nuditate patris sui, neqviderunt quod reverendo texerunt, quod am enimodo impasione christi et quod pronobis factum est honoramus et yudeorum facinus aversamur. Vestimentum significat sacramentum, dorsa memoriam praeteritorum, quia passio nem christi eo shilicet jam tempore, quod habitat iafet in domivus sem, et malus frater, in medio eorum, transactam celebrat ecclesia, non aduc prospectat futuram. Sed malus frater, in filio suo, ochest in operae suo, puer id est servus est fratrum bonorum, cum ad exercitazione in patiencie, velada provectum sapiencie, shienter utantur malis boni. Su tenim testi apostolo, quii christum annunciant non caste, sed sive ocasione in quit sive veritate christus annuncietur. Yp sequipe plantavit viniam de qua dicit profeta, vinia domini sabaot domus israel est, et bibit de vinu eius sive ille calix hic inte legatur, de quo dicit potestis bibere calicem, quem ego bibiturus sum, et pater sifieri potest transeat calixiste, quo suam sinedubio significat passioonem, sive quia vinu frutus est vinia, ho capotius illo significatum est, quod exipsa vinia, ho kest exgenere israelitarum, carnem pronobis et sanginem, utt pati poset assumit, et inebriatus est, id est passus est, et nudatus est, i binanquem nudata est, id est apparuit eius infirmitas, de qua dicit apostolus, et si crucifixus est ex infirmitate, und idem dicit infirmum dei fortius est hominibus, et stultum dei sapiensius est hominibus, quod vero cum dicit umeset, et nudatus est, adidit scriptura, indomo sua, elegantero stendit quod asue carnis gente et domesticis sanginissui, utt i quia judaeis fuerata crucem mortenquem passurus, hank passionem Christi, foris insono tantum vocis reprobii annunziant, non enim quod annunziant intelegunt, provii altem in interiore homine habent tam grand misterium atque honorant intus incorde infirmum et stultum dei, quia fortius et sapiensius est hominibus, huius rei figura est, quod cam exiens hock nunziavit foris, sem vero et jafet, ut hock velaren, id est honoraren, ingressisunt, hock est interius id ejerunt, hek ascripture secreta divine indagamus utt possumus alius alio magis minus ve concruenter, verum tamen fideliter certum tenentes, non e asine alico a prefigurazione futurorum gesta atque conscripta, ne quenisi adacristum et eius emclesiam, quia civitas dei est est referenda, cuius abinitio generis umani non defuit predicazio, quam peromnia videmus impleri. benedictis ighitur duobus fili is noe atque uno in medio eorum maledicto, de inceps usque ad abram de ius torum aliquorum, qui pie deum cholerent con memorazione silentium est per annus ampius quam mille, nek eus defuitse crediderim sedesi omnes con memorarentur nimis langun fieret, et estet hek istorica magis diligencia quam profetica providencia. il a itaque executur literarum sacrarum scriptor istarum vel potius pereum dei spiritus quibus non solum na rentur preterita, verum etiam preannuncientur futura. quetamen pertinet ad civitatem dei, quia et dee hominibus quii non sunt cives eius quid quid hek dicitur ad hoq dicitur ut ila ex comparazione contraria vel proficiat vel emineat. non sane omnia quee gestan a rentur aliquid etiam significare putanda sunt, sa de propterilla quee aliquid significant etiam ea quee nikil seignificant ad teksuntur. solo en imvomere terra proxinditur, sedut hoq e fieripostit etiam cetera aratri membra sunt necesaria, etasoli nervi incitaris aque huius modi vazis muzicis aptantur ad kantum, sedut apta ripostint insunt etacetera incompagibus organorum quee non percuti untur a canentibus, sed ea quee percusa resonant his connectum. ita in un profetica historia di quntur etaliqua quee nikil significant sed quibus aderiant quee significant et quod a modo religentur. kapu terthium de generaqtionibus trium filiorum noe, generaqtione sergo filiorum noe de inceps intuende eta quod de his dicendum videtur ad teksendum est hui cooperi quoh civitatis utriusque, terene shilicet a celestis, per tempora procusus ostenditur. cepte sunt enim conmemorari a minimo filio, quee evocatus estiafet, cuius fili octo nominati sunt, nepotes autem septem de duobus fili seius, tres eksuno quatru exalteru. fiiunt itaque omnes quindecim, fili autem cam ochest medii fili noe, quatur et nepotes quinque exuno eius filio, pro nepotes duobus exnepote uno, fit eorum summa undecim. quibus enumeratis reditur tankuam adcapute digitur, cuius autem genuit nebrot, hiq cepitesse gigans superterram, hiq erat gigans venator contra dominum deu. propterok diqunt, siquta nebrot gigans venator contra dominum, et faktum estinitium reigni eius bablon, orek arkad et kalanne in terra sennar, de terra illa exivitasur et edificavit niniven, et robot civitatem et kalak et dasem intermedium niniven et kalak, heq civitas manja. iste porrocus, pater gigans nebrot, primus nominatus estin fili iscam, cuius quinque fili jam furan't computati et nepotes duobus. sedistum gigantem, autopost nepotes suos natos genuit, aut quadesta credibilius, seorsum de illo propter eius eminenciam scriptura loqutas est, quando quidem et reignium eius commemoratum est, cuius initium erat illa nobilisima bablon civitas, et quae juxta commemorate sunt sive civitates, sive regiones. quod veru diqtum est de terra illa, il est de terra sennar, quae pertinebat adreignium nebrot, egzise assur et edificasen niniven, et alias quas konteksuit civitates, longe poste afaktum est, quod exak ocasione perstringsit propter nobilitatem reigni assuriorum. quod mirabiter dilatavit ninus, beli philius, conditor niniven civitatis manje, cuius civitatis nomen exilius nomine derivatum est, utanino niniven vocaretur. assurautem unde assuri, nom fuit infiliis ham medii philii noe, sed infilii sem reperitur, qui fuit noe maximus philius, unde aparet de progenie sem exortus fuise, qui poste a reignium gigantis ilius obtinerent, et inde procederent atque alias konderen civitates, quarum prima est anino apellata niniven, hing reditur adalium philium kam, qui vocabatur mesreim, et commemorantur quos genuit non tan quam singuli homines sed nationes septem, et desxta velut desxto philiu, gens commemorantur exis què apellatur philiistim, unde fi un tocto, inde itrum atkanan reditur, in quoh philiu maledictus est kam, et quos genuit unde cim nominantur, de inde usque adakos fines pervenerent commemoratis qui busdam civitatibus dicitur, acperok philiis nepotibusque komputatis de progenie kam triginta unus geniti referuntur. Restat commemorare philius sem, maksimi philii noe, ade un quippe gradatim generationum istarum pervenit aminimo exorta narratio, sed unde incipiunt commemorari philius sem habit quiddam obscuritatis quod expositione illustratum est quia permultum ad rem pertinet kam requirimus. Sik enim legitur, et sem natus est, et ipsi patri omnium philiorum heber fratri yafeth mayori, ordo verborum est, et sem natus est heber, etiam ipsi idest ipsi sem natus est heber, quie sem patresst omnium philiorum. Sem ergo patriarcham intelligi voluitomnium, quie destirpe eius exorti sunt, quos commemoraturus est, sive sint philii, sive nepotis, et pronepotis, et deinceps indidem exorti. Non asane istum heber genuit sem sedabilo quintus in progenitorum aseria reperitur, sem quippe inter alios philius genuit arfaxat, arfaxat genuit kainan, kainan genuit sala, sala genuit heber. Non ita què frustra ipsi primus est nominatus in progeni e veniente desem, et aprelatus etiam philiis, cum sit quintus nepos, nisi quia verum est quod traditur exilo hebreos estse con nominatus, tankwam hebereos, cum et alia posit etse opinio, ut ex abram tankwam abrahei dikti estse videantur, sed nimirum hoca verum est quod ex hebre, heberei apelatus sunt, ak deinde una detrita litera hebrei, quam lingwam solus Israel populus potuit obtinere, in quod dei civitas et in santis peregrinata est et in omlibus sacramento odumbrata. Ígitur philiis sem prius seks nominantur deinde exuno eorum nati sunt quator nepoteseius, iten qu'alter philiorum sem genuit heus nepotem, at qu'exilo itidem pro nepos natus est, at qu'inde abne pos, quia est heber, genuit autem heber duos philios, quorum unum apelavet phalek, quod interpretatur dividens, deinde scriptura subjunjens razionenque huius nominis reddens, quia in diebus inkuit heus divisa est terra, hoq autem quid sit post aparebit. Ælius vero quii natus est exheber genuit duode cim philios, aq perok phiunt omnes pro geniti desem viginti septem, in suma ígitur omnes pro geniti de tribus philiis noe, it est quind cim deiafet, trijinta unus deham viginti septem desem phiunt septuaginta tres, deinde sequitur scriptura dicens, he philisem in tribus suis, secundum linguas suas, in regionibus suis, et ingentibus suis, iten quid e omnibus, haq inkuit tribus philiorum noe, secundum generacione seorum, secundum gentes eorum, avis disperse suunt insule gentium superterram posta diluvium, unde colligitur septuaginta tres velpotius quod postea demonstrabitur septuaginta duas gentes tung fuisse non homines. nam et prius qum fuisse ent commemorati phili iafet, ita concluzum est, exis segregate sunt insule gentium interra sua, unus quisque secundum linguam in tribus suis, et ingentibus suis, iam vero, infiliis qum quodam loco aperthius gentes commemorati sunt, sicut superius sostendi, mesra im genuiteus qui dicuntur ludium, et e odem modo cetere usque ad septem gentes, et enunratis omnibus postea concluzums, he phili qum inkuit, intribus suis secundum linguas suas in regioni bus suis, et ingentibus suis. propteria ergo multorum phili non sunt commemorati, quia gentibus alis nasendo acceseront, ipsi autem gentes facere nequiveront. nam qua alia causa, qum phili iafet octo enumerentur, ex duobus eorum tantum phili nati commemorantur, et qum phili ham quatur nominentur, extribus tantum quinati sunt adici untur, et qum phili sem nominentur secs, duorum tantum posteritas atexitur. nun quint cederi sinepiliis remanseront, ipsit hoq credere, sed gentes propter quas commemorari di ingessent, non utique feceront, quia sicut nashevantur alis gentibus addevantur. caput quartum de diversitate linguarum principiocque babulonis. cumergo in suis linguis istae gentes fuis referantur, redditamen narrator adillu tempus quando una lingua omnium fuit, et inde jam exponit quid acciderit ut linguarum diversitas nasheretur. et erat inquit omnis terra labium unum et vox una omnibus, et faktum est qum moverent ipsi aboriente, in venerunt campum in terra senar, et habitaverun tibi, et diksit homo proximo, venite faciamos lateres et coquamos illus igni, et facti sunt illis lateres in lapidem, et bitumen erat illis lutum, et dikserunt, venite addificemus nobis metipsi civitatem et turrem, cuyus capo teri tuscu accelum, et faciamos nostrum nomen ante quam dispergamur in facem omnis terra, et descendit dominus videre civitatem et turrem quam addificaverunt fili hominum, et diksit dominus deus et ce genus unum et labium unum omnium, et oc in co averunt facere, et nunc non deficient exili somnia quae conati furint facere, venite et descendentes confundamos ibi lingua meorum, ut non audiant unus quisque voceme proximi, et dispersi deus dominus inde super facem omnis terra, et ce saverunt addificantes civitatem et turrem, propterok apellatum est nomen elius confusio, quia ibi confudit dominus labia omnis terra, et inde dispersi tilus dominus deus super facem omnis terra, ist civitas quae apellata est confusio, ipsa est babulon, cuyus mirabilem construxionem etiam gentium comendat historia, babulon quip interpretator con fusio, un de colligitur gigantem illum nebrot fuisse ilius conditorem, quod superios breviter fuerat intimatum, ubi cum de illo scriptura lo queretur, ait initium reini eus fuisse babulonem, i dest quae civitatum et ceterarum geret principatum, ubi eus tankum in metropoli habitaculum reini, quan vis perfekta non furit usque intantum modum, quantum superba cogitabat impietas. nam nimia disponebatur altitudo, quae dicta est usque im celum, cive unius turris eus, quama precipuam molie banto inter alias, cive omnium turrium, quae per numerum singularem ita significate sunt, ut dicitur miles et inteleguntur milia militum, ut reine et locusta, sik enim apellata est multitudo reinarum et locustarum in plagis, quibus aegypti percussi sunt permousem. quid auten factura furet humana et vana presumptio, cuius lipet et quantum lipet in celum adversus deum altitudinem molis extolleret, quando montes transcenderet universus, quando spatium nebulosi aeris huius evaderet, quid denike nocheret deo quanta cunque vel spiritalis, vel corporalis e elatio, tutam veranquem in celum via molitur humilitas, sursum levans kor addominum non-contradominum, sikut diktus est gigansiste venator contradominum, quod non-intelegentes non-nulli ambiguo greco falsi sunt, ut non-interpreta rentur contradominum sed antedominum, enantion quipe et contra et ante significat, hokenin verbum est im psalmo et ploremus antedominum qu'in os fecit, et hoc verbum est etiam in libro yob, ubi scriptum est, in furorem erupisti contradominum, sik ergo intelligendus est gigansiste venator contradominum, quid altem hic significatur hoca nominem quod est venator, nisi animallium terriginarum deceptor opressor extinctor, erige batergo cum susis populis turrem contradeum qu'a est impia significata superbia, merito altem malus punitura fectus etiam qu'i non succedite fectus, genus vero ypene quale fut, koniam dominatio imperantis in lingua est, ibi est damnata superbia, ut non-interregeretur yubens homini, quid noluit intelligereut ut obrediret deo yubenti, sik illa conspiratio dissoluta est, cum quisque abeo quem non-intelegebat, abshenderet nexe nisi ei, cum quo loqui poterat agregaret, et per linguas divise sunt agentes disperseque per terras, sikut deo plakuit qu'i hoca modis ocultis nobisque incomprensi bilibus fecit. Caput quintum dee descensione domini ad confundendam linguam edificanzium turrem, quod enim scriptum est, et descendi dominus videre civitatem et turrem, quem edificaveront fili hominum, hoqest non fili dei, sed illa societas secundum hominem vivens quama terrenem dicimus civitatem, non loco movetur deus qu'i sempre est ubiquetotus, sed descendere dicitur qu'un aliquid facit in terra, quod preter usitatum nature e cursum mirabiliter faktum presentiam quod am modo eiu sostendat. Nex videndo dicit ad tempus qu'i nun quan potest aliquid ignorare, sed ad tempus videre et coniosere dicitur, quod videre et coniosci facit. Non sicergo videbatur illa civitas, quomodo eam deus videre fecit, quando sibi quantum displicere tostendit, quan vispossit inteligi deus ad illam civitatem descendisse, qu'i descenderont angeli eius in quibus habitat, ut quod adiuntum est, et dicit dominus deus, et cegenos unum et alabium unum omnium et et et et et et. Ac d'inde aditum venite et descendentes confundamus sibi lingvameorum, recapitulatio sit, demonstrans quemad modum faktum sit, quod faktum furat, descendit dominus. Si enim jam descenderat quid sibi volt venite et descendentes confundamus, konfundamos quod intelegitur Angelis dictum nizi quia per Angelos deshendebat qui in Angelis deshendenti buserat, et bene non hait venite et deshendentes konfundite, sed konfundamos ibi lingua meorum, ostendes ita se operari per ministros suos utsint etiam ipsi co-operatores dei, sikut apostulus dicit, dei enim sumus co-operari, finis partis un deshexagesime, parsexagesima operis deshivitate dei hek transcriptio a societate Librivoce Facta bono publico uzu i est, kaput sextum qualis intelegenda sit esse lokuzio qua deus Angelis loquitur, poterat et ilud quando Factus est homo de Angelis intelegi quod dictum est, faciamos hominem qui non dixit faciam sed qui a segitur adimaginem nostram, neq pas est credere adimaginem Angelorum hominem Factum, aut eandem esse imaginem Angelorum eddei, rekte ilik intelegitur pluralitas trinitatis, quetamen trinitas qui a unus deus est etiam kum dixiset paciamus et fecit incuit deus hominem ad imaginem dei, non dixit fecerunt di, alt adimaginem Deorum, poterat etik e adem intelegit trinitas tan quan pater dixerit adafilium et spiritum santum, venite et descendentes confundamus i bilingua meorum, si ale qui destet, quod Angelos proiberet intelegi, quibus potius convenit venire adeum motibus santis, hoqest cogitattionibus pis, quibus abeis kumsulitur incomutabilis veritas, tanquam lex etterna in illa eorum curia superna, neq enim siibi ipsi sunt veritas, sed creatricis participes veritatis, ad illa moventur, tanquam adafontem vite, ut quod non havent exe ipsis kapiant ex ipsa, et eorum stabilis est istemotus, quo veniunt qui non recedunt, neq siq loqitur Angelis deus, quomod nos invices nobis, vel deo vel Angelis, vel ipsi Angelis nobis sive perillos deus nobis, sed inefabili suomodo, nobis autem hik indikatur nostromodo, dei quipe sublimior ante suom factum loqutiu ipsius sui facti est imutabilis ratio, quo e non habit sonum strepentem at quet tranzeuntem, sed vim sempiterne manentem et temporaliter operantem, haq loqitur Angelis santis, nobis autem aliter longe positis, quando autem etiam nos, aliquid talis loqutionis interioribus alibus kapimus, Angelis propinkuamus, non ita quemiki asidue redenda ratio est in hoq oper de loqutionibus dei, aut enim veritas incomutabilis perse ipsam inefabiliter loqutur ratio nalis creature mentibus, aut permutabilem creaturam loqutur, sive spiritalibus imaginibus nostro spiritui, sive corporalibus vocibus corporis sensui. Illu de sane quada diqtum est, et nunke non deficient exili somnia què conati furent facere, non diqtum est confirmando, sed tanquam interrogando, siqut sole ak combinantibus dici quemadmulum ait quidam, non arm expedient totakue exurbe sequentur, siqergo accipien dumest tanquam diqturit, nonne omnia deficient exili què conati furent facere, sed si ita diqtur non eksprimit combinantem, verum propter tardiuskolos adidimus particulam, idest ne ut diceremus nonne, poniam vocem pronunciantis non possumus scriber. Exili isitu tribus hominibus noe filis septuaginta tres, velpotius utratio declaratura est, septuaginta du e gentes totidem qu'lingue per terras escheperunt, què cresendo et insulas impleverunt, auctus est autem numerus gentium multo amplius qu'an linguarum, nam et in africa barbaras gentes in una lingua plurimas novimus. Capuzertimun, an omne bestiarum genus etiam remotissime a terris insule, exeo numero aceperint, qu'in arca a diluvii inundazione servatus est, et homines quidem multiplicato genere humano ad insulas inabitandas navigio transire potuisse qu'is ambigat. Sed questio est de omne genere bestiarum, què suba cura hominum non sunt, neque sicutirane nascunture exterre, sed sola convicstione maris et femine propagantur, sicut lupi al qu'huyus modi ceterre, quomo dopost diluvium qu'e a qu'e in arca non erant, qu'unta de leta sunt, etiam in insulis esse poturint, si reparata non sunt nisi exis, quorum genera in utroque sexu arca servavit. Posunt quidem qu'idi ad insulas natando transisse, sed proximas. Suntantem qu'e da tam longe posite a continenti busterris, utadeas nulla videatur natare potuisse bestiarum. Quod si homines ea scaptas secum advexerunt, eteo modu huvi habitabant earum genera instituerunt, venandi studio fieri potuisse incredibile non est, quanvis jus su dei si ve permissu, etiam opere angelorum negandum non sit potuisse transferri. Si vero terra exorte sunt secundum originem primam, quando diksit deus producat terra animam vivam, multoclarius apparet non tam reparandorum animallium causa, quam figurandarum variarum gentium propter ecclesi e sacramentum, in arca fuysse omnia genera, si in insulis qu'o transire non possent, multa animallia terra produxit. Capot octavum, aneks propagatione adam bel filiorum noe, quedam genera hominum monstruosa prodierunt. Querituretiam utrum exafilis noe, velpothius exillu uno homine und etiam ipsi extiterunt, propagata esse credendum sita quedam monstruosa hominum genera, qu'e gentium narrat historia, sicut peribentur quidam unum habere oculum infrontemedia, qu'e busdam plantas versas esse post crura, qu'e busdam utriusque sexus esse naturam, eddestram mamam virilem, sinistram muliebrem, vicibusque interse coe undo ete ginire et parere. Alis ora non esse e osque pernares tantum modo halitu vivere, alios statura esse cubitales, qu'os pugmeos a cubito greci vocant. Alibi qu'in quennes concipere feminas et octavum vitae annum non excedere. Item ferunt esse gentem ubi singula crura impedibus habent nec poplit enflectum, et sunt mirabilis acceleritatis. Qu'os oceopodas vocant, qu'od perestum interra yacentes, resupini umbra se pedum protegant. Qu'os dam sinne cerviche oculos habentes inumeris, et cetera hominum vel quasi hominum genera, qu'e in maritima platea cartaginis, musivo picta sunt, exlibris depromta, velut curiosioris historie. Qu'id dican de cinocefalis, quorum canina capita atque y latratus magis bestias quam hominis confitetur, sedomnia genera hominum qu'e dicuntur esse, credere non est necesse. Verum quisquis uspiam nasitur homo, idest animal rationale mortale, quallibet nostris inusitatam sensibus gerat acorporis formam, seu colorem sive motum, sivesonum, sive quallibet vi, quallibet parte, quallibet qualitate naturam, exilu uno protoplasto originem ducere nullus fidelium dubitaverit. Apare tamen quid in pluribus natura obtinuerit, et quid sit y raritate mirabile. Qualis autem razio redditur de monstrosis apud nos hominum partubus, talis de monstrosis quibus dam gentibus reddit deus enim creator estomnium quii ubi etacuando creari quid oporte at vel oportuverit, y novit shiens universitatis pulcritudinem, quarum partium vel similitudinem vel diversitate contextat. Sed quii totum in spichere non potest, tanquam deformitate partis offenditur, quoniam quii concruat etacuo referator ignorat. Pluribus quam quinis digitis immanibus etapedibus nashi hominus novimus, et hek leviorest quam ulla distantia. Sed etamen absit utacuis ita desipiat, uta existimet innumero humanorum digitorum errasse creatorem, quam vis neshiens hur hoc fecherit. Ita etsi mayor diversitas oriatur shit ille quid egerit quius opera juste nemo reprendit. Hapud hypponem di arutum est homo quasi lunatas habens plantas et ineis binus tantum modo digitus similes etmanus. Si alico agens talis estet ili hurriose at quemirabili adderetur historie. Num egitur istum propte roq negabimus exilu uno quii primus creatus estese propagatum. Androjuni quos etiam herma froditos nun kupant, quam vis add modum rari sint, dificile est atamen uta temporibus desint, in quibus sig uterque sexus apparet, ut exquo potius debiant acipere nomen incertum sit. Am me lioretamen, hoq est amasculinu uta pella rentur, lo quendi consuetudo prevaluit. Nam nemo unquam androjunekas at herma froditas nun kupavit. Ante annos aliquad, nostra certem memoria, in oriente duplex homo natus est superioribus membris, inferioribus simplex. Nam duo erant kapita duo pectora quatu ormanus venter altem unus etpedes duo, sigut uni homini, ettam diu vixit utmultos adeum videndum fama contraeret. Quis altem omnes conmemorare posit humanus fetus longe disimiles his exquibus eos natus estse certisimum est, sigutergo hek exilu uno negari non poshunt origine mduchere, ita quekunque gentes in diversitate buscorpum abusitato nature cursu, quem plures et prope omnes tenent velut exorbitasse traduntur, si definitione illa includuntur ut rationalia animalia sint atque mortalia, abeodem ipso uno primu patre omnium styrpem trahere confitendum est, sitamen vera sunt que de illarum nationum varietate et tanta interse atque nobisqum diversitate traduntur. Nam etesimias et chercopitecos etesfingas si nexiremus non homines estse sedbestias, poshunt illi historici de sua curiositate gloriantes, velut gentes alequas hominum nobis impunita vanitate mentiri, sedsi homines sunt de quibus illa mira conscripta sunt, quid si proptere adeus voluit etiam non nullas gentes ita creare ne in his monstris quae apod nos oportet ex hominibus nashi eius sapientiam qua naturam fingit humanam velut artem coiuspiam minus perfecti opificis putaremus errasse. Non ita que nobis videri debet absurdum ut quemadmodum in singolis quibusque gentibus quaidam monstrasunt hominum, ita in universo genere humano queda monstrasunt gentium. Qua proptere utistam questionen pedetentim cauteque concludam, aut illa quae etalia de quibusdam gentibus ascripta sunt, omnino nulla sunt, aut si sunt, homines non sunt, aut exadam sunt, si homines sunt. Caput nonum an inferior empartem terre quae nostre habitationi contraria est antipodas habere credendum sit. Quod vero et antipodas esse fabulandur id est homines a contraria parte terre ubi sol oritur quando ocidit nobis adversa pedibus enostris calcare vestigia, nulla razione credendum est. Neque hoq ul la historica cognizione didicisse se afirmant sed quasi raziocinando cognectant e o quod intra convexaceli terra suspensasit, e un denque locum mundus habiat et infimum et medium, et exoq opinantur alteram terre partem quae infraest habitatione hominum carere non posse. Neq atendum etiam si figura conglobata et rutunda mundus esse credatur si ve aliqua razione monstretur non tamen esse consequence ut etiam exil la parte abacuaron congerie nudasit terra. Deinde etiam si nudasit, neque hoq statim necesse est ut homines habiat. Quo anyam nullo modo scriptura istamentitur quae narratis preteritis facit fidem e o quod eius predicta completur, nimisque absurdum est ut dicatur aliquas homines exac in illa partem, oceni imensitate traiecta, navigare ac pervenire potuisse, ut etiam ilik exuno illo primo homine genus institueretur humanum. Quapropter inter illos tung hominum populos quae perseptuaginta duas gentes et totidem linguas colliguntur fuisse divisi quae ramus si posmus invenire illam interris peregrinantem civitatem dei quae usque adiluvium arcangue perdukta est atque infiliis noe per eorum benediktiones perseverasse monstratur maksime in maksimu quae est apellatus sem quando quide yafet ita benediktus est utineius fratris sui domibus habitaret. Capot decimum de generazione sem incuius progenie tendens ad abram civitatis dei ordo dirigitur. Tenenda est igitur seriyes generaationum abipsos sem utipsa ostendat post diluvium civitatem dei, sikut eam seriyes generaationum abillu quae est apellatus et ostendebat ante diluvium. Propterok ergo scriptura divina cum aterrenam civitatem im babulone hoqest in confusione monstraset ad patriarcham sem recapitulandum revertitur et orditur inde generaationes usque ad abram, comemorato etiam numero annorum quanto quisque adang seriem pertinentem filium genuiset quanto hoqe vixiset. Ubi certo anniosendum est quod ante promiseram ut apareat quare sit dictum dei filis heber, nomen unius phalec, quia indi ebusaius divisa est terra. Quid enim aliud intelligendum est terra messe divisam nisi diversitate linguarum, omisis igitur ceteris fili essem adangrem non pertinentibus, illi connectuntur in ordina generaationum perqos posit ad abrama perveniri. Sigut illi connecte mantur ante diluvium perqos perveniretur adanoe generaationibus, què propagate sunt exilu adam filio, quies apellatus set. Sig ergo incipit generaationum ista contextio, et he generaationes sem, sem filius centum annorum qum genuit arfaxat, secundo annopost diluvium, et vixit sem posquam genuit arfaxat quen centus annus et genuit filios et filias, et mortus est. Sig executur ceterus digens quoto quixque anno vitae sue filium genurit ad istum generaationum ordinen pertinentum, quì pertendit ad abram, et quat annus posmodum vixerit intimans euma filios filiasque genuisse, ut intelegamos unde poturint populi acresher, ne impauchis quì conmemorantur hominibus ocupati puerilit ar hesitemus, unde tantaspacia terrarum aque reniorum repleri poturint de generesem, maksime propter assuriorum renium, undeninus ille orientalium domitur usque quacque populorum ingenti prosperitate reniavit et latissimum ac fundatissimum renium, quod diuturno tempore duceretur suis posteris propagavit. Set nos, ne diutius quam opus est immoremur, non quat annus quixque inista generaationum serie vixerit, set quoto anno vitae sue genurit filium, hoca ordine memorandum tantum modum ponimus, utet numerum annorum atransacto diluvio usque adabram colligamus et preterilla inquibus nos cogit necessitas immoremur, breviter alia qursinque tangamus. Secundo ijituranno post diluvium sem genuit arfaxat, arfaxat altem cumesset centum trijinta quinque annorum genuit kaynan, quì cumesset centum trijinta genuit sala, porro etiam ipsi sala totidem annorum erat, quando genuit heber, centum vero et trijinta et quatur ajebatanno seber, cum genuit falek, inquius diebus divisa est terra, ipsi altem falek vixit centum trijinta et genuit ragau, et ragau centum trijinta duo et genuit seruk, et seruk centum trijinta et genuit nachor, et nachor septuagintanovem et genuit tara, tara altem septuaginta et genuit abram, quen poste adeus mutato vocabulo nominabit abram. Fion't ita qu'anni al diluvio uskoe ad abram mille septuaginta et duo secundum vulgatam editionem, hoqest interpretum septuaginta, in hebrei saltem codicibus longe pauciore sannos peribent inveniri, de quibus ragtionem aut nullam aut dificillima reddunt, cumergo querimus in illis septuaginta duo bus gentibus civitatem dei, non possumus afirmare ilotempore qu'erat eis labium unum, idest lo quela une, tun quiam genus umanum alienatum fuisse akultu veri dei, ita ut insolis istis generationibus pietas vera remaneret, qu'e deshendut desemine semper arfaxat et tendunt ad abram, sedabilla superbia edificande turri uskoe en celum, qu'a impia significatur elatio, apparuit civitas, hoqest societas impiorum. Utrum ita qu'ante non furit an laturit, an apotius utraque per manserit, pia silicet induobus filis noe, qu'i benedicti sunt elrunque posteris, impia vero ineo qu'i maledictus est atque eius progenie, ube etiam exortus est gigans venator contradominum, non est dijudicatio facilis. Fortassi senim, qu'od profecto est credibilius et infilis duorum ilorum yantung ante quam babilonia chapis et institui, furunt contemptores dei, et infilis cam cultores dei, utrunquem tamen hominum genus a terris nunquam defuisse credein dumest. Si quidem et quando diktumest, omnes declina verunt, simul inutiles facti sunt, non est qu'i faciat bonum, non est uskoe adunum, in utroque psalmo, hubi heck verva sunt et hok legitur, non ne conioxent omnes, qu'i operantur iniquitatem, qu'i devorant populum meum in cibo panis, erat ergo etiam tung populus dei, onde illud quod diktumest, non est qu'i faciat bonum, non est uskoe adunum, defilis hominum diktumest, non defilis dei. Nam premissum est, deus de celo prospexit super filios hominum, ut videret si est intelligens aut requirens deum, ac deinde illa subiunta, qu'i omnes filios hominum idest adachivitatem pertinentes, qu'i vivit secundum hominem, non secundum deum, reprobos esse demonstrant. Caputundecimum, quod ea primitus lingua in uso hominum furit, qu'i postea ebrea ab eber nomine non kupata est, in cuyus familia remansit, cum diversitas est facta linguarum. Qu'a mobrem sicut lingua una cum est setomnium, non ideofili pestilentie de fuerund, nam etante diluvium una erat lingua, e tamen omnes preter unam noe justi domum, deleri diluvium meruerund. Ita quando merito elatioris impietatis, gentes linguarum diversitate punete atque divise sunt, etachivitas impiorum, confusionis nomenacepit, qu'est apellata est babulon, non defuit eber, ubiea qu'ea antea fuit omnium lingua remaneret. Unde sicut asupra memoravi, cum ceapisent enumerari fili isem, qu'i singuli gentes singulas procrearunt, primus est commendatus eber, cum sit abnepos ipsius, o'k'est abillu quintus inveniatur exortus. Qu'ea ergo ineius familia remansit haek lingua, divisis peralias linguas ceteris gentibus, qu'e lingua prius humano generi non immerito creditur fuis e comunis, idio deincheps hebrea est non kupata. Tunkenim opuserat eam distingui abaliis linguis nomineproprio, sicut ali e koque vocate sunt nominibus propriis. Qu'ando altem eratuna, nighil aliud qu'am humana lingua, vel humana locutio vocabatur, qu'a sola universum genus humanum loquebatur. Dixer italiquis, si indiebus phalek fili heber divisa est terra per linguas, idest homines qu'itung erant in terra, exeius nomineproprius debuita pellari lingua illa, qu'e fuit omnibus ante comunis. Sed intelegendum est ipsum heber propteria tale nomen imposuise filio suo, uttavokaretur phalek, quod interpretatur divisio, qu'ya tunk hei natus est quando per linguas terra divisa est. Idest ipsotempore uttok sit quod dictum est, indiebus heius divisa est terra. Nam nisi aduk heber vivret quando linguarun fakta est multitudu, non exeius nomine nomen acciperet lingua, qu'a aputillum potuit per manere. Edidio credenda est ipsa fuisse prima illa comunis, qu'oniam depena venit illa multiplicatio, mutatioque linguarum, et uttikwe breter hanqvenam est sed debuit populus dei. Nek frustra lingua hek est qu'am tenuit abram, nek inomnes suos filios transmitre potuit, sed ineus tantum qu'i propagati per jachob et insinius adque eminentius indei populum coalescentes, dei testamenta et stirpen christi habere potuerunt. Nek heber ipse e andem lingua in universam progenium suam refudit, sed ineam tantum qu'ius generationes perducantur adabram. Qu'apropter etiamsi non evidenter ekspres sumest fuisse aliquid pium genus umanum, quando abimpis babulonia con debatur, non ad hoc valuit hek obscuritas uttakwe rentis fraudaretur sed potius utt exercheretur intenzio. Qu'um enim legitur unam fuisse lingua ma primitus omnium etante omnes filios sem, comendatur heber, qu'am vis exillu quintus oriatur et heberea vocatur lingua, qu'am patriarcharum et profetarum non solum insermonibus suis, verum etiam in litteris sacris custodivit autoritas. Profecto, qu'um qu'eritur indivisione linguarum, ubi lingua illa remanere potuerit, qu'e fuit ante communis, qu'e sinne un la dubitazione ubi remansit, non ibi fuit illa pena, qu'e facta est mutazione linguarum, qu'id aliud ocurrit nisi quod in huyus gente remanserit, a cuyus nomine nomen acepit, et hoc justitie gentis huyus non parvum apparuisse vestigium, quod, qu'um alie gentis plecterentur mutazione linguarum, adista non pervenit tale suplicium? Sed aduk ilud movet quomodu potueronta singulas gentis fachere heber et filius eus falek si una lingua per mansit ambobus, et certe una est hebrea jens ex heber propagata usque ad abram et pereum de inceps donek manus firet populus Israel. Comodu ijitur omnes fili, qu'e conmemorati sunt trium filiorum noe, fecherunt singulas gentis si heber et falek singulas non fecherunt. Nii mirum illu desta probabilius quod gigans ille nebroth fecherit etiam ipse gentem suom, sed propter excelentiam dominationis et corporis se ursum eminentius nominatus est ut maniat numerus septuaginta duarum gentium ad quelinguarum. Falekauten propteria conmemoratus est non quod agentem fecherit, nam e adem ipsa est eus jens hebrea e adem quelingua, sed propter tempus ensigne quod indiebus eus terra divisa sit, necmovere nos debet quomodu poturit gigans nebroth ad illu d'etatis okurere quod babulon condita est et confusio facta linguarum ad qu'ex hoc divisio gentium. Non enim quia heber sextus est a noe, ille autem quartus idia non potuerunt ad idem tempus convenire vivendo. Hokenim contigit qum plus viverent ubi pauciores sunt generationes minus ubi plures, auta serius nati essent ubi pauciores, maturius ubi plures. Sanhe intelligendum est quando terra divisa est non solum jam natus ceterus aphilius aphiliorum noe qui quome morantur patres gentium, sed etiam eus etatis fuis, uta numerosas familias haberent que dignie fuisent nominibus gentium. Unde ne quacu amputandum quod eo furint ordine geniti quo quome morati leguntur. Alioquin duodacien fili yectan qui eratallius filius heber frater falek quomodu potuerunt jam gentes facere si post falek fratrem sum yectan natus est sicut posteum quome moratus est quando quidem tempore quo natus est falek divisa est terra. Proinde intelligendum est priorem quidem nominatum sed longe post fratrem sum yectan fuis natum, quius yectan duodacien fili tam grandes jam familias haberent uti linguas proprias dividi possent. Si ken impotuit prior quome morari qui erat etate posterior quemadmodum prius quome morati sum textribus filius noe procreati fili jafet qui erat minimus eorum deinde fili cam qui erat medius postremo fili sem qui erat primus et maximus. Ilarum autem gentium vocabula partim manserum ita ut hodieque appareat unde fuverent derivata sicutex assur assuri etex heber hebrei partim temporis vetustate mutata sunt ita ut vix homines doctissimi antiquissimas historias perscrutantes necomium sed aliquarum existis origines gentium potuerent reperire. nam quod ex fili o cam qui vocabatur mesraim algipsi peribentur exorti nulla hic resonat origo vocabuli sicuteneka etiopum qui dicuntur adeum filium cam pertinere qui cus apellatus est etes i omnia considerentur plura mutata quan manensia nomina apparent. Finis partis exagesime. Partis una et sexagesima operis de civitate dei ek transcriptio a societate Libri voce facta bono publico usui est. Capot 2 decimum de articulo temporis i nabram acuo sante sucessionis novus ordo contextur. Nung yam videamus procursum civitatis dei etiam abillo articulo temporis qui factus est in patre abram und incipit esse notizia eius evidentior etubi clariora leguntur promissa divina quenung in christo videamus impleri. Sicutergo scriptura santa indicante didicimus in regione caldeorum natus est abram que eterra adarenium assurium pertinebat. Aput caldeo sautem yam etiam tung superstizionis impie prevalebant quemad modum per ceteras gentes. Una ejiturtare domus erat deco natus est abram in quaw unius veri dei cultus et quantum credibil est in quaw yam sola etiam hebree lingua remanserat. Quan vis etipse sicute yam manifestior dei populus in ejipto ita im mesopotania servisse diis alienis iesunave narrante referatur. Ceteris eksprogenia ilius heber in linguas paulatim alias etin nationes alias de fluentibus. Proinde, sicut pera quawrum diluvium una domus noe remanserat ad reparandum genus humanum, sic indiluvium multarum superstitionum per universum mundum una remanserat domus tare in quaw custodita est plantazio civitatis dei. Denique sicute ilic enumeratis supra generationebus usque ad noe simul qum anorum numeris et eksposita diluvii causa priusquan deus in cipret de arca fabrikanda lo quia dnoe dicitur. Hei altem generationes noe. Ita et ik enumeratis generationebus abillo qui est apellatus sem filio noe usque ad abram deinde in sinnis articulus similiter ponitur ut dicatur. Hei sunt generatione stare. Tara genuit abram et nacor et aran et aran genuit lot. Et mortus est aran corantara patresuo in terra in quanatus est in regione caldeorum. Et sumcit abram et nacor cibi uxores. Nomen mulieris abram sara et nomen mulieris nacor melka filia aran. Iste aran pater melke fuitet pater yeske que yeske krelitur ipsa esse etiam sara uxor abrae. Caput terthium decimum. Que razio fecisse videatur ut in transmigrazione tare, qua caldeos deserens in mesopotamia transit, nulla fili eius nacor facta sitmencio. Deinde narratur quemadmodum Tara cumsuis regionem relikerit caldeorum et venerit in mesopotamia et habitaverit in carra. Tacheturautem de uno eius filio qui vocabatur nacor tan quam eum non duxerit secum. Nam ita narratur et sumcit Tara abram filium sum et lot filium aran, filium filii sui et saram nurum suam uxorem abram filii sui et eduxit ilos de regione caldeorum ire in terram kanan et venit in carran et habitavitibi. Nusquam hiq nominatus esnacor et uxor eius melka sed invenimus postea cum servum suu mitrat abram adacipiendam uxorem filio suo Isaac ita scriptum est. Et acepit puer melos de camelis domini sui et de omnibus bonis domini sui secum et exurgens profectus est in mesopotamiam in civitatem nacor. Isto et alis sachre huius histori et testimonis ostenditur etiam nacor frater abram existe de regione caldeorum sedesque constituisse in mesopotamia. Suo habitaverat abram. Cur ergo eum scriptura non comemoravit quando exgente caldea cum suis profectus estara et habitavit in mesopotamia. Ubinon solum abram afiliu seius verum etiam saranurus et lot neposeius comemorantur quod eus duxerit secum. Cur putamus nisi forte fraterna et fraterna pietate de sciverat et superstitioni adeserat caldeorum et postea inde sive penitendo sive persecutionem passus quod suspectus haberetur et ipse emigravit. In libro enim qui inscribitur yudits cum cuerret holofernes hostis israelitarum quenam il agenseset utrum adversus eum belandum fuiset sic ei respondit achior dux amanitarum. Audiat dominus noster verbum deore puerisui et referam tibi veritatem de populo qui habitat justate montanam hank et non exibit mendacium deore servitui. Hec enim progenies populi est caldeorum et antia habitaverunt mesopotamiam qui non luerunt secui deus patrum suorum qui fuerut interra caldeorum gloriosi sed declinaverunt devia parentum suorum et adoraverunt deum celi quem coñoverunt et proyecerunt deus afacie deorum suorum et fugerunt mesopotamiam et habitaverunt tibi die smultos. Ilis deus eorum utexirend de habitatione sua et irend interram canan et ilik habitaverunt et chetera quenarat achior amanites. Unde manifestum est domum tare persecutionem passam fuise a caldeis pro vera pietate qua unus et verus abeis colebatur deus. Caput quartum decimum quartum decimum de annis tare qui in carra vitae sue tempus in plevit. Defunto autem tare im mesopotamia ubi vixisse peribetur ducentos e quinque annus jam incipiunt indikari ad abram fachthe promisiones dei quod itascriptum est et fuerunt dies tare in carra, quinque et ducenti et mortus est tare in carra. Non siq autem accipiendum est quasi omnes hos dies ibi egerit, sed quiya omnes dies vitae sue qui fuerunt anni ducenti quinque ibi compleverit. Alli oquin nexietur cot annus vixere tare quoniam non legitur quot annu vitae sue in carran venerit. Et absurdum est tare in ista serie generacionum ubi diligenter commemoratur quot annus quiisque vixerit hujus solius numerum annorum vitae non commendatum ese memoriae. Quod enim quorundam quos e adem scriptura commemorat, tacei inturanni, non sunt in hoq ordine, in quot temporum dinumeratio decesione ginientium et annorum sucesione contextitur. Iste autem ordo qui dirigitur ab adam usque ad noe et inde usque ad abram sine numero annorum vitae sue neminem continet. Caput quintum decimu, de tempore profektionis abrae, qua secundum pracetum dei exit de charra. Quod vero commemorata morte tare, patris abram de inde legitur et diksit dominus ad abram exit de terra tua et de cognatione tua et de domo patris tui et etc., non quia hoq secuitur incermone libri hoqetiam in rerum gestarum tempore secui existimandum est. Eirit quipe si ita est insolubilis questio. Posthek enim verba dei, quae ad abram asunt scriptura sec loqitur et exit abram quemadmonum loqutus est ei dominus et abit qume eolot. Abram autem erat quinque et septuagintan norm qume exit ex charra. Quomodu potest hoq ese verum si posta morte patris sui exit de charra qumenim eset atara septuagintan norm sicut supra intimatum est genuit abram quui numero aditis septuagintan quinque annis quos ajeba tabram quando e gresus est de charra fiont annicentum quadragintan quinque. Tot ejitur anorum erat atara quando exit abram dei ila mesopotamie civitate ajebat enim annum etatis sue septuagesimum quintum acperoc patereius quieum septuagesimum annus suo genuerat ajebat ut diqtum est centesimum quadragesimum et quintum. Non ergo inde posta mortem patris idest post ducentos quinque annus quibus patereius vixit e gresus est sed annus de illo loqo profeccioni seius quoniam ipsius septuagesimus quintus erat proculdubio patris eius quieum septuagesimum suo annus genuerat centesimus quadragesimus quintus fuisse colligitur. Acperoc intelligendum est more suo scripturam redisse ada tempus quodiam narazio ila transierat. Sicut superius kum filios filiorum noe commemoraset diqtit ilos fuisse gentibus suis etamen postea quasi hoqetiam inordinen temporum sequeretur eterat inqit omnisterra labium unum et vox una omnibus kumodo ergo secundum suas gentes et secundum suas lingua serant si una erat omnibus nisi quia adillud quodiam transierat recapitulando est sic ergo et hik kum diqtum estet et fuerunt dia estare incarra quinque et ducenti anni et mortus est tarra incarra dein de scriptura redeundo adid quod idio preter miserat ut prius de tarra id quod incoatumun fuerat kompleretur et diqtit inqit dominus adabram etabit kum eolot abram autem erat quinque et septuaginta anorum kum exit excarra tung itaque faktum est kwando patereius centesimum quadragesimum et quintum annum ajebat etatis tung enim fuid hujus septuagesimus quintus soluta est autemista questio et aliter ut septuaginta quinque anni abre kwando egresus est deharra exilocomputarentur exquo de inye haldeorum liberatus non exquo natus est tankam tung patereius natus haldeorum quadragesimum et quintum annum ajebat etatis priusquam tung apotius natus habendus sit sed beatus stefanus in actibus apostolarum kum ista nararet deus incuit gloria aparuit abra e patri nostro kum estet in mesopotamia priusquam habitaret in harra eta etadillum egzi de terra tua et de cognazione tua et de domo patris tui et veni in terram quam tibi demonstrabo secundum hek verba stefani non post mortem patris eius locutus est deus abra e qui utique in harra mortus est ubi kumillo et ipsi filius habitavit sed priusquam habitaret in ea demcivitate jam tamen kum estet in mesopotamia jam ergo egzirat achaldeis adiungit stefanos tung abram egresus est de terra chaldeorum et habitaret in harra non quid sit factum poste a quam locutus est ili deus neque enima post illa dei verba egresus est de terra chaldeorum kum dikat ei locutum deum kum estet in mesopotamia sed ad totum ilu de tempus pertinet quod ait exquo egresus esta chaldeis et habitavit in harra item quod sequitur et in de posquam mortus est patereius collocavit illum in terra haq in quavos nunc habitatis et patres vestri non ait posquam mortus est patereius egzit de harra sed in de hic eum collocavit posquam mortus est patereius sed agendum est ilgitur locutum deum fuisse adabram kum estet in mesopotamia priusquam habitaret in harra sed eum in harram pervenisse kum patre retento apussepre septo dei etinde exisse septu agesimo et quinto suo patris autem sui centesimo quadragesimo et quinto ano non aprofexionem de harra posta mortem patris eum factam est sedicit quia jam mortus erat patereius quando emit terram cuius ibi jam sue rei cepit esse posessor quod autem jam in mesopotamia constituto hoqest jam egresso de terra hal deorum dicit deus egzit de terra tua et de coniatione tua et de domo patris tui non ut corpus inde e iceret quod jam fecerat sedut animum avelleret dicitur non anim egziret inde animo si ispere deundi et desiderio tenebatur ques pes et desiderium deo yubente ac yuvante et ilo obaediente fuerat amputandum non sana incredibiliter existi matur cum poste asekutus esset na cor patrem suum tung abram aprecetum domini in plesse ut cum sana coño jesua et lot filio fratris sui egziret de terra caput sextum decimum deo ordini et qualitate promisionum dei que adabram facte sunt jam consideran de sunt promisiones dei facte adabram in his enim aperti ora dei nostri hoqest dei veri orakula aprecet perunt de populo piorum quem profetica prenunciavit auktoritas harum prima ita legitur et dedixit domini us adabram egziret de terra tua et dei cognazione tua et dei domo patris tui et vade in terra et faciam te in gentem maniam et benedicam te et magnificabo nomentum et eris benedictus et benedicam benedicenteste et maledicenteste maledicam et benedicenturin te omnes tribus terre advertendum est egitur duas res promissa sabrae unam shilcet quad dei terra possessurum furata semeneius quod significatur ubi diktum est vade in terra quam tibi demonstravero et faciam te in gentem maniam aliam vero longe prestanzi orem non de carnali sed dei spiritali semine per quod patres non unius gentis israelitica sed omnium gentium quae fidei eius vestigia consecutur quod promiti cepit his verbis et benedicenturin te omnes tribus terre hank promissionem factam arbitratur eusebius septuagesimo quinto ano etatis abrae tanko mox ut facta est de carra exerit abram quaniam scripture contradici non potest ubi legitur abram erat coinque et septuaginta anorum qum exit excarra sed de si eo ano facta est ista promisio jam utique in carra qum patresuo demorabatur abram ne quenim exire in deposet nisi prius ibi habitaset nun quidnam ergo contradici tur astefano dicenti deus glorie tabra e patri nostru qum eset im mesopotamia prius quam habitaset in carra sed intelligendum est quod eo demano facta sintomi et dei promisio ante quam in carra habitaset abram et in carra habitasio eius et indeprofectio non solunque eusebius en chronicis abanno huius promisionis computat et ostendit post quadrigentos et atriginta annos exitum ese de aegypto quando lex data est verumetian quia id commemorat apostulus paulus caput septimum decimum de tribus excelentioribus genitium reignis cuorum unum id estasuriorum jam abram genito sublimius eminebat peridem tempus etia reina erantagentium in quibus terriginarum civitas hoquest sociatres hominum secundum hominem viventium subdominatu angelorum desertorum insinius excelebat reina videlicetetria sicioniorum aegyptiorum asiriorum sed asiriorum multo erat potentius atque sublimius illeninus beli philius excepta india universe asie populos subiugaverat asiam nunc dico non illam partem quia huyus mayoris asie una provintia est sed eam quia universe asia nuncupatur quam quidam in altera duorum plerike autem intercia totius orbis parte posueront utsint omnes asia europa et africa quod non e quali divisione fecerunt nanque ista quia asia nuncupatur ameridie per orientem usquad septentrionem pervenit europa vero a septentrione usquad occidentem atque india africa aboccidente usquad meridiem unde videntur orbem dimidium duew tenere europa et africa alium vero dimidium sola asia sed idio il le duew partes factesunt quia interu tranquem aboceno ingreditur quid quid aquarum terras interluid et hoq mare manium nobis facit quapropter si in duas partes orbem dividas orientis et occidentis asia eritin una in altero vero europa et africa quamo brem trium regnorum quetunca preceleband si quio niorum non erat subassuris quia in europa sunt ajupziorum autem quomodo eis non subacebat aquibus tota asia tenebatur solis indis ut peribetur exceptis inesuria igitura prevaluerata dominatus impie civitatis huius capu terratilla bablon cuius tarigine civitatis nomen aptisimumest idest confusio ibi jam ninus regnabat post mortem patris sui beli qui primus ilica regnaverat sexaginta quinkue annus filius vero eius ninus qui defunto patris suicesit in regnum quinkue aginta duo regnavitannus etabebat in regnu quadraginta tres quando natus est abram qui erat annus circiter milesimu ducentesimus ante conditam romam veluti alteram in occidente babloniam caput duodovigesimum de iterato alloquio ad abram cuo ei et semini eius kanan terra promittitur egressus ergo abram de carra septuagesimu quintu annu etatis sue centesimu altem quadragesimu et quintu patris sui cum lot filio fratris et saraconyuge perrexitin terram kanan et pervenit usque adasike ubi rursus divinum orakulum de quo ita scriptum est etaparuit dominu sabre et edixitili semini tuodabo terram hank nihil hik de ilo semine diktum est in quo pater factus est omniun gentium se de ilo solo de quo pater est unius israelitike gentis habok enim semine terra ila possessa est caputunde vigesimum desarre pudicitia in agypto per deum custodita quam abram non uxorem suam est edixerat sed sororem de ind edificato ibi altari et invokato deo abram profektus est ind et habitavit in heremu aque ind eire in agyptum famis necessitate compulsus est ubi uxorem suam diksit sororem edixilmentitus eratenim et hok quia prompinkua erat sanguine sikut etiam lot e adem propinkuitate kuma fratris eius est et filius fratereius est diktus itake uxorem takuit non negavit konjujis tuendam pudicitiam komitens deo et humanas insilias cavens ut homo non caveret magis temtaret deo quam asperaret in deo dequare contra calumniantem fausto manicheum satis ediximus denique factum est quod de domino preesumsit abram nam farau rex agypti quia eam sibi uxorem acheperat graviter afliktus marito redidit ubi apsit ut acredamus alieno konkubitu fuisse polutam quia multo est credibilius hoq faraonem facere afliktionibus manis non fuisse permissum kaput vigesimum dei secesione lot et abrae coe illis salva caritate konplakuit reverso ijitur abram exo agypto in lokom undevenerat tung lot fratris filius abillo verram sodomorum salva caritate dicesit divites quippe factierant pastoresque multos pecorum habere ceperant quibus interserix santibus eomodo familiarium suarum puñacem discordiam vita verunt poterat quippe hink ut sunt humana etiam interipsus aliqua rixa consurgere proinde hoq malum precaventis abre verbaista sunt ad lot non sit rixa intermete et interpastores meus et interpastores tuos quia homines fratris nos sumus non ne ecce tota terra antete est dicede ame si tu insinistram ego indextram vel si tu indextram ego insinistram efecta est inter homines pacifica consuetudo uta quando terrenorum aliquide partiendum est mayor dividat minor eligat caputunum et vigesimum detercia promisione dei qua terra mkanan abra et simini eius imperpetum policetur cumergo digresi estsent separatinkwe habitar ent abram et lot editate sustentande familie non feuditate discordie et abram interra kanan lot autemes et insodomis oraculo tercio dominus dixit ad abram respiciens oculistuis vide aloqo incuonunk tu est adakilone metafricum et oriente metmare quia omneterram quam tu vides eiam et simini tuo usque in seculum et faciam sementum tanquam harenam terre si potest aliquis dinumerare harenam terre et sementum dinumerabitur surgesperambola terra minlongitudine meius et inlatitudine quia tibi dabo eam inak promisione utrum sitetia milla qua paterfactus est omnium gentium non evidenter apparet potest enim videri ad hoqa pertinere et faciam sementum tanquam harenam terre quad ea locutione dictum est quam greci vocant hyperbolen quae uti que tropica est nonpropria quotam en modo utceteris tropis uti solere scripturam nullus quia eam didicit ambicit iste autem tropus idest modus locutionis fit quando id quad digitur longe est amplius quam quad ea dicto significatur quis enim non vidiat quam sit incomparabiliter amplior harene numerus quam potest ese hominum omnium abipso adam usquia terminum secoli quanto ergomagis quam sementabrae non solom quad pertinet iliticam gentem verumetiam quad est et futurum est secundum imitationem fidei toto orbeterrarum in omnibus gentibus quad semen in comparazione multitudin simpiorum profecto impaocis est quam vis etipsi paoci faciant innumerabilem multitudinem suam quae significata est secundum hyperbolen per harenam terre quam ista multitudo quae prometitur abrae non deo est innumerabilis sed hominibus deo autem nek harena terre proinde quia non tantum gens israelitica sed universum semenabrae ubi est et promissio non secundum carnem sed secundum spiritum plurium filiorum quangruentius harene multitudini comparatur elegi utrius querei facta promissio sed ideo diksimus quad non evidenter apareat quia et ilius agentis unius multitudo quae secundum carnem nata est exabram pereius nepotem yakum intantum crevit utapene omnespartes orbis inpleverit et ideo potuit etipsa secundum hyperbolen harene multitudin incomparari quia et hek sola inumera est homini terram certe ilam sola man significatam quae apelata est kanan ambigit nemo sed quad diktum est tibidabu eam etesimini tuo usque in secundum potest movere nonullos si usque in secundum intelligante in eternum si autem secundum hoq loco sik accipiant ideliter tenemus initium futuri seculi affine presentis or diri nikil eos movebit quia et si expulsisunt israelite de Jerusalemus manentamen in alias civitatibus terre kanan et usque infine manebunt et universat terra illa kum a christianis inabitatur etiam ipsum semen est abrae finis partis unius et seksagesime