 Het symposium na de troonreden heeft dit jaar als thema is het vertrouwen in herstel terecht of slechts een illusie. De uitgenoten experts ligt er toe. Er zijn twee aspecten die daarbij van belang zijn. Eén is het voldoende aanbod van goede arbeid en zien we ook bedrijven florieren of niet in termen van komen met nieuwe diensten die mensen aanspreken. Niet alleen in het land, niet alleen in ons land, maar ook in het buitenland. Als het gaat om aanwas van voldoende mensen die kunnen, die kunnen werken en ook aankunnen wat bedrijven vraagt, dan is die aansluiting, die vinden we wel. En of dan het economische herstel doorzet, hangt er eigenlijk mede af van hoe het buitenland zich ontwikkelt. En als het buitenland zich goed ontwikkelt dan, hoeveel is er zoveel zoveel te maken. Maar anders dan hebben we dus een exportprobleem en dat zou heel erg lastig zijn voor ons land. Ik vind dat Nederlandse pensioenfondsen op dit moment weer wat meer aandacht moeten krijgen voor de Nederlandse economie. Dat heeft twee redenen. Ik denk dat er wat meer een commerciële huurmarkt gaat ontstaan die aantrekkelijk is. En ik denk dat door de solfibiliteitseisen bij de banken, de verhandelbaarheid van hypotheken, maar ook leningen aan het midden- en kleinbedrijf, een aantrekkelijke beleggingscategorie kan zijn. Het hoeft maar een paar procent te zijn. Ik ondersteun natuurlijk niet de oproep om maar generiek veel in Nederland te beleggen. Een wezenlijk onderdeel van de economie is ook het fiscale stelsel, ons belastingstelsel. Er ligt een bijzonder interessant rapport al een tijd te wachten op het commentaar van het huidige kabinet. Helaas is er dat maar weer gekomen. De verwachting is dat vandaag, met Prinsjesdag, dat er een notitie komt over dit rapport. Er zitten heel veel goede elementen in dit rapport. Men wil toch een beetje verschuiven van de indirecte belastingen, waardoor de belastingopbrengst wat stabieler zullen worden. Ik denk dat dat een goede ontwikkeling is voor de komende jaren. Tegelijkertijd wil men naar wat meer of laktaksachtige heffing, waardoor allerlei fiscale initiatieve incenties om bepaalde aftrekposten te genereren, zodat de belastingstelsel wordt gehaald, wat ook tot een verbetering van ons belastingstelsel zal gaan leiden. Vertrouwen in de herstel van de economie. Ja, op lange termijn wel. Maar voorlopig gaat het nog heel erg Aarzeland. Dat zien wij in de hele Europa. Het proces daar toch heel moeizam gaat. In de rest van de wereld trekt het wel aan. Maar Europa is toch wat blijft dat achter, is ook het Aarzeland met beleid. En dat zie je in Nederland ook. In Europa blijft Nederland dan ook weer een beetje achter in opzicht van andere landen. Structureel wordt wel de economie versterkt in Nederland. Maar het duurt in Nederland wel lang. We zijn toch een beetje van de geleidelijkheid. En je ziet dat in andere landen bijvoorbeeld de bankersector veel sneller aangepakt is als in Nederland. Waardoor je in Nederland veel langer last hebt van dat Aarzeland de herstel. In Nederland zijn en de banken terughouden. De stationfondsen zijn terughouden, de overhouders terughouden, consumenten zijn terughouden. Dan loopt het niet zo hard. Internationale instituten geven, zoals het World Economic Forum, geven al langere tijd aan dat Nederland veel minder aan de kennis economie aan research and development uitgeeft dan landen zoals Duitsland. Wij geven ongeveer 1% punt van het bruto- nationaal product per jaar minder uit dan een land als Duitsland. Dat betekent ongeveer 6 miljard te weinig. Dus dat zou echt een agenda voor moeten komen. En dat te meer daar ook allerlei grote bedreigingen op landen als Nederland afkomen die te maken hebben met het internet, met de digitalisering, robotisering. Daardoor komen de komende 20 jaar grote sectoren en banen in het middenkane onder vuurt te liggen. En dat betekent dat we dus economisch moeten vernieuwen. Maar daar is die kennis economie naar cruciaal. Dus meer aandacht, meer echt ook investering in de kennis economie. We praten er al jaren over en we moeten het nu echt gaan doen.