 De meeste personen keren na een gevangenisstraf of verblijven in een forensische kliniek weer terug in de maatschappij. Sommigen met begeleiding voor de rest van het leven. Een ander met een beetje ondersteuning en een deel uiteindelijk zelfstandig. Het doel van de begeleiding is dat zij hun leven weer kunnen oppakken. Een tweede kans krijgen en verantwoordelijkheid leren nemen om terugval te voorkomen. Deze begeleiding kan plaatsvinden bij een organisatie voor beschermd of begeleid wonen of de maatschappelijke opvang in het kort BWMO. Wanneer een client wordt aangemeld bij een BWMO, deelt de gevangenis reclassering of kliniek informatie. Daarna vindt er een intakegesprek met de BWMO plaats. Ondanks wetgeving en goede hulpmiddelen zoals if so, is het voor betrokken organisaties vaak onduidelijk welke informatie relevant is of juridisch gedeeld mag worden. Geef je bijvoorbeeld door welke delikte iemand allemaal heeft gepleegd in het verleden of hoe iemand zich gedroeg in de gevangenis. Weet je voldoende wat iemand nodig heeft na ons slag en wat deel je met elkaar over risico's. Moet je de client hierbij betrekken of bepaal jij. Bij onvolledige informatie ontstaan problemen zoals lange wachttijden, te weinig oog voor herstel en reintegratie, niet de juiste zorg of onnodige veiligheidsrisico's. Beslissingen over het uitwisselen van informatie worden bij forensische clienten onbegrijpelijke redenen, nog vaak genomen over de client, in plaats van met de client. Maar dit staat motivatie en herstel in de weg. Een ingewikkelde balans. Daarom zijn in het onderzoeksproject de forensische client op de juiste plek twee tools ontwikkeld om professionals hierin te ondersteunen. De checklist is een handrijking voor professionals, de clienten aanmelden vanuit bijvoorbeeld de gevangenis, de reclassering, een forensische of TBS-kliniek bij een BWMO. De checklist helpt de plaatser om met de client in gesprek te gaan over dienst aanmelding en welke informatie er gedeeld gaat worden. Het interviewprotocol is bedoeld als handrijking voor de intakeurs en begeleiders van BWMO-organisaties, die het eerste gesprek voeren met een nieuwe client. De tools zijn bedoeld als inspiratie tot de nieuwe werkwijze. De cultuurverandering naar herstelgericht werken binnen de BWMO-sector is al in volle gang. Ook in de forensische sector komt deze beweging steeds meer op. Dit brengt ook dilemmas met zich mee. Professionals komen bij het begeleiden van deze doelgroep in hun reintegratie en het borgen van de veiligheid van de samenleving, soms in een spagaat terecht. Deze tools helpen je daarbij. Hoe ga je hiermee aan de slag? Bij de tools wordt een uitgebreide rapportage waarin je de nieuwste inzichten uit het veld en de wetenschap vindt, over hoe om te gaan met deze spagaat. Om je daarbij op weg te helpen wordt scholing over de herstelfisie, de stigmatiserend werken en shared decision making van harte aanbevolen. Deze werkwijze staat centraal in de tools. De praktijk leert dat die steemen zoals if-zo ondersteund zijn, maar dat informatieuitwisseling begint bij persoonlijk contact tussen jou en de client, maar ook tussen plaatsers en intekensonderling. De tools geven je hiervoor concreeten tips. Deze zijn opgehaald bij ervaringstestkundigen en professionals uit het veld. Voorgebruik dienen de tools een plek te krijgen in het systeem van de eigen organisatie, zoals een EPD of if-zo. Dit vraagt om een zorgvuldige aanpak in afstemming met een projectleider en ICT-afdeling. Bij de tools hoort een juridisch kader, dat is opgesteld met vier juristen, samen met een verwijzing naar de nieuwe handrijkinggegevensdeling van het ministerie van Justitie en Veiligheid. Hiermee heb je een helder afwegingskader in wat je wanneer met wie kunt delen.