 pars trigesima quarta operis de civitate dei, hek transcripcio asocietate libri voce fakta, bono publico uzu yest. Caput sextum decimum, an racionabiliter platonici definirint deus celestes declinantes terrena contagia hominibus non misheri, quibus ad amicitiam deorum demones su fragentur. Non enima verum est quod idem platonicus ait platoneb digzisse, nullus deus mishetur homini, et hok aprecipum eorum sublimitatis ait essespecimen quod nulla atrektatione hominum contaminantur. Ergo demones kontaminari fatetur, edidio eos aquibus contaminantur mundare non poshunt, omnesque imundi pariterfiunt, et demones kontrektatione hominum, et homines cultu demonum. Aut si et kontrektari misherique hominibus nektamen kontaminari demones poshunt, diis profecto meliore sunt, quia illi si misherentur, kontaminarentur. Nam hok deorum dicitur estseprecipum, utheos sublimitere separatus, humana kontrektatio kontaminare non poshunt, deum quidem summum omnium creatorem, quem nos verum deum dicimus, sika platone predikari asseverat, quodipsesit solus, quii non poshunt penuria sermonis humani, quavis orazione velmodice comprendi. Vix autem sapientibus viris, kum se vigore animi kwantum likwit acorpore removerunt, intelectum huius dei, id quokwe interdum velut in altissimis, tenebris rapidisimo corus camine lumen candidum intermikare. Si ergo supra omnia vere sumus deus, intelegibili et inefabili quadam presentia, etsi interdum, etsi tankwam rapidisimo corus camine, lumen candidum intermikans, ades tamen sapientium mentibus, kum se kwantum likwit acorpore removerunt, ne kabeis kontaminari hipotest, quidest quad isti di proptere aconstituuntur longe insublimi loko, ne kontrektazione kontaminentur humana, quasi vero aliod acorpora illa etheria, kwam videre suficiat, quorum luce terra kwantum suficit illustratur. Porro si non kontaminentur sidera kum videntur, quas deus omnes visibiles dicit, nek demones hominum kontaminentur aspetu, kwam vis deproximu videntur, an forte vocibus humanis kontaminentur, qui acie non kontaminentur ocularum, et ideodemones medius habent, per quas eis voces hominum nuncientur, a quibus longe absunt ut incontaminatissimi perseverent, quidiam de ceteris sensibus dicam, non enim olfaciendo kontaminari vel di possent si adessent, vel kum adsundemones possunt vivorum corporum vaporibus humanorum, citantis sacrificiorum cadaverinis non kontaminantur nidoribus, ingustandi autem sensu nulla necessitate reficiende mortalitatis urgentur, ut fame adacti cibus ab hominibus coerant, taktus vero impotestate est, nam licet abeo potissimu sensu kontrectatio dicta videatur, acten ustamen si velent miserentur hominibus, ut viderent et viderentur audirent et audirentur, tangendi autem coe necessitas, nam nequem homines ide concupisere auderent, kum deorum vel demonum bonorum conspextu vel colloquio fruerentur, et si intantum curiositas aprogre de retur ut velent, kuonam pacto quispiam posset invitum tangere deum vel demonum, qui misicaptum non potest passerem, videndo igitur visibusque se prebendo et alokendo et audirentur di corporaliter miseri hominibus possent, hocautem modo, demones si misentur ut diksi et non-kontaminantur, di autem kontaminarentur si misentur, incontaminabiles dikunt demones et kontaminabiles deus, si autem kontaminantur et demones, cuid conferunt hominibus advitam post-mortem beatam, cuos kontaminati mundare non possunt, ut deus mundus diis incontaminatis possit adiungere, inter cuos et illos medi constituti sunt, aut si hoc eis benefici non conferunt, quid prodest hominibus demonum amica mediatio, an ut post-mortem non ad deus homines per demones transeant, sed simul vivant utrique kontaminati ac per hoc neutri beati, nisi porte quis dikat more spongiarum vel huyushe modi rerum mundare demones amicos suos, uta tanto ysordidi ores fiant, kwanto fiyunt homines eis velut tergentibus mundi ores. Quod si ita est kontaminati oribus di misentur demonibus, qui ne kontaminarentur hominum propinquitatem kontrektazionemque vitarunt, anforte di posunt habominibus kontaminatos mundare demones nekabais kontaminari et eumodo non posent et homines, quis talia asensiat nisi quem fallacissime demones deceperunt, quid quod si videri et videre kontaminat, videntur habominibus di quos visibile sedicit clarissima mundi lumina et cetera sidera, tutio resque sunt demones avista hominum kontaminatione qui non posunt videri nisi velint, aut se non videri set videre kontaminat, nejent habistis clarissimis mundi luminibus, quos deos opinantur videris homines, qum radios suos terras usque pertendant, quitamen eoruma radii per quäque imunda difusi non-kontaminantur eddi kontaminarentur si hominibus misentur etiamsi eset necessarios in subveniendo kontaktus, nam radis solis et alune terra kontingitur nek istam kontaminat lucem. Caput septimum decimum, adh konsequendam vidam beatam, quhe in participazione est summiboni non tali mediatore indigere hominem qualis est demon sed tali qualis est unus Christus. Miror autem plurimum tam doktos homines, quii konta corporalia et esensibilia pre-incorporabilibus et intelligibilibus posponenda judi caverund, qum agitur debiata vita corporallium kontrektaktionum facere mencionem. Ubi est illud plotini ubi ait, fugiendum est illitur adh acarissimam patrium etibi pater etibi omnia. Quhe illitur incit klasis autfuga, similem deo fieri. Siergo deo kwanto similior tanto fit quisque propinkior nulla estabillo alia lonjinquitas kwam eius dissimilitudo. Incorporali vero illi eterno et incomutabili, tanto est anima hominis dissimilior kwanto rerom temporallium mutabili unque cupidior. Hokhut sanetur quoniam immortali puritati, quhe insumo est, e aque in immo sunt mortalia et immunda convenire non possunt, opus est quidem mediatore. Non-tamentali quii corpus quidem habiat immortale propinkuum summis, animum autem morbidum similem infimis, quo morbo nobis invidiat posius ne sanemur kwam ajuvet ut sanemur. Sed tali quii nobis infimis excorporis mortalitate co aptatus immortali spiritus justitia, per kwam non locorum distancia, sed similitudinis excelentia mansit insummis, mundandis liberandis quenobis vere divinum aparebiat adiutorium. Quii profecto incontaminabili deus absit ut contaminatione matimaret ex homine quo indutus est, aut ex hominibus inter quos in homine conversatus est. Non-en imparva sunt hek interimduo, ques salubriter sua incarnazione monstrabit, nec carne posse contaminari veram divinitatem, nec ideo putandos demones nobis esse meliores, quia non habent carnem. Hek est sicut euma sancta scriptura predikat mediatorem dei et hominum homo Christus Jezus, de cuius et divinitate qua patri est semper equalis et humanitate qua nobis factus est siminis, non hek locus est ut competenter pro nostra facutate dicamus. Caput duo de vigesimum, quod falacia demonum, duma sua intercesionem via mespondet ad deum, hoq annitatur ut homines avia veritatis avertat. Falsi autem illi falacesque mediatores demones, quii cumper spiritus in munditiam miseri acmalini multis effectibus clariant, per corporallium atamen locorum intervalla, et per aeriorum corporum levitatem aprovectu animorum nos avocare aque avertere moliuntur, non via ma prebent ad deum, sed ne via teniatur impediunt. Quando quidem et inipsa via corporali, quee falsisima est et plenisima erroris, qua non inter agit justitia, quoniam non per corporallium altitudinem, sed per spiritallem, hoq est incorporallem similitudinem ad deum, debemus ascendere, inipsa tamen via corporali, quam demonum amici per elementorum gradus ordinant intereterios deus et terrenus homines, aereis demonibus medis constitutis, hoq deus opinantur habere precipum, ut propter hoq intervallum locorum, contrectazione non contaminentur humana. Ita demones contaminari potius habominibus, quam homines mundari a demonibus credunt, et deus ipsos contaminari potuis, nisi loci altitudinem munirentur, quis tam infelix est utista via mundari se existimet, ubi homines contaminantes, demones contaminati, di contaminabiles predicantur, et non potius eligat via, ubi contaminantes magis demones evitentur, et ab incontaminabili deo, ad ineundama societaten incontaminatorum angelorum, homines a contaminazione mundentur, caput unde vigesimum, quod apelatio demonum, jam ne caput cultores eorum assumatur, incinificatioenem alicuius boni. Sed, ne deverbis etiam nos certare videamur, quoniam nonnulli istorum ut itadixerim demonicularum, incibus et labio est, e osdem peribent ab aliis angelos dici, quos ipsi demones nun kupant, jam mici debonis angelis alicuid video disserendum, quos isti esse non negant, sed eos bonos demones vocare quam angelos malunt, nosautem sicut scriptura loquitur, secundum quam christianis sumus, angelos quidem partim bonos, partim malos nun quam vero bonos demones legimus. Sed, ubi cunque illarum literarum, hoq numem positum reperitur, sive demones sive demonia di cantur, non nisi maligni significantur spiritus. Et hang loquendi con suetudinem, intantum populi usque quacu secuti sunt, ut eorum etiam quii pagani appellantur, et deos multos acdemones colendos esse contendunt, nunlus fere sit tam literatus et doctus, quii audiat in laude vel servo suo dicere demonem habes, sed cuilibet hoq dicere voluerit, non se aliter acipi quam maledicere voluisse, dubitare non posit. Huè ijitur nosa causa compellit, ut post offensionem aorium tam multarum, ut eiam apene sint omnium, què hoq verbum non nisi in malama partem audire consuerunt, quot diximus co gamur exponere, cum posimus angelorum nomine adivito, e andem offensionem què nomine demonum fieri poterat evitare, caput vigesimum, dei qualitate scientie, què demones superbos facit, quan quam etiam ipsa origo huius nominis, si divinos intu eiamur libros, aliquid apperta cognitione dinisimum. Demones enim diquntur, quoniam vocabulum grecum est, aba scientia nominati, apostulus autem spiritu sancto locutus ait, scientia inflat, caritas vero edificat, quod recte aliter nomin telegitur, nisi scientiam tung prodesse, cum caritas inest, si ne haq autem inflare, idest in superbiam inanissime quasi ventositatis extollere. Estergo in demonibus scientia sine caritate, et idio tam inflati, hoq est tam superbisunt, quod honores divinos et religionis servitutem, quam vero deo deberis sciunt, si visatis egerint exiberi, et quantum possunt et apud quos possunt aduk agand. Contra superbiam aporro demonum, qua promeritis possi debatur genus humanum, deis humilitas, què in Christo apparuit, quantan virtutem habiat, anime hominum neshunt in munditia elationis inflate, demonibus similes superbia, non nascientia. Capot vigesimum unum, adakwe modum dominus voluirit demonibus innotesere. Ypsi autem demones etiam hoq ita shiut, ut e idem dominu infirmitate carnis induto, quid nobis et tibi yesun azarene, venisti perderenos? Clarum est in his verbis, quod in eis et tantascientia erat, et caritas non erat. Venam suam quippe formidabant abilo, non in illo justitiam diligeban, tantum vero eis innotuit, quantum voluit, tantum autem voluit, quantum oportuit. Se d'innotuit non asicut angelis santis, qui eis secundum id quod dei verbum est, participata eternitate perfruuntur, set sicut eis terrendis innotesendum fuit, ex quorum tirannica quod am modo potestate, fuerat liberaturus predestinatos et gloriam semper veracem et veraciter sempiterna. Innotuit ergo demonibus non perid quod est vita etterna, et lumen incomutabile quod iluminat pios, qui videndo perfidem quod in illo est, quorda mundantur, sed per quedam temporalia sue virtutis effecta et ocultisime sinia presentia, quod angelicis sensibus etiam malignorum spiritum potius quam infirmitati hominum possent eis secundum spicua. Denicu quando ea paululum suprimenda judicavit, et alequanto altius latuit, dubitavit de illo demonum princeps eunque temptavit an christus eset explorans, quantum se temptari y permisit quod hominum quem geribat ad nostre imitacionis temperare t'exemplum. Postillam vero temptacionum quod angelicis quod scriptum est ministrar entei, boni utique et santi, acperoc spiritibus in mundis metuendi et tremendi, magis magisque innoteshebata demonibus, eus eset utei yubenti quam vis in illo quontemtibilis videretur carnis infirmitas, resistere nullus auderet. Caput vigesimum alterum quid intercit intercientiam santorum angelorum et scientiam demonum, his igitur angelis bonis omnis corporallium atemporallium quer rerum scientia qua inflantur demonis vidis est. Non quod earum ignari sint, sed quod illis dei qua santificantur caritas cara est, prei cuyus non tantum incorporali, verumetiam incomutabili et inefabili pulcritudine, cuyus santu amore innardeskunt, omnia que infrasunt et quod illud est non sunt, seque y inter illa quontemnunt, ekstot quod bonisunt e o bono ex quod bonisunt per fruantur. Etidio certius etiam atemporallia et mutabilia istan o verunt, quia earum principales causas in verbo dei conspiciunt, per quod fattus est mundus, quibus causis quedam probantur, quedam reprobantur, quonta ordinantur. Demonesautum non eternas atemporum causas et quod am modo cardinales indei sapiencia contemplantur, sed quorundam signorum novis occultorum mayore experiencia, multo plura quam homines futura prospiciunt, dispositiones quoque suas aliquando prenuntiant. Denque sepe isti nun quam illi onnino falluntur. Alliud est enim temporabilibus temporallia et mutabilibus mutabilia cognectare, eisque temporallem et mutabilem modum sue voluntatis et facultatis inserere, quod demonibus certa racione permissum est. Alliud altem in eternis atque incomutabilibus dei legibus, què in eius sapiencia vivun, mutationes temporum previdere, deique voluntatem, què tam certisima quam potentisima est omnium, spiritus eius participazione cognoscere, quod santis angelis recta discretione donatum est. Itaque non suolum eterni verumetiam beati isunt. Bonumautem quo beati isunt deus illis est a quo creati isunt. Illius quipe indeclinabiliter participazione et contemplazione perfruuntur. Caput vigesimum terzium, nomen deorum falso ascribi diis agentium, quod tamen et angelis santis et hominibus justis ex divinarum scripturarum autoritate commune est. Hos si platonici malumt deus quam demones dicere eisque annumerare quos asummo deo conditos deus scribit eorum auktor et magister plato, dicant quod volunt, non enim kumeis de verborum controversia laborandum est. Si enim sik immortales utatamen asummo deo factos et si non aperse ipsos sed ei a quo factisunt aderendo beatos es sedicunt, o cadicunt quod adicimus, quolibet eos nomine appellent. Hankautem platonicorum esse sententiam sive omnium sive meliorum ineorum literis inveniripot est. Nam et deyipso nomine quod huyus modi immortalem bea tankwe creaturam deo sapellant, ideo internos et ipsos pene nulla disensio esta quia et in nostris sacris literis legitur, deus deorum dominus locutus est et alibi, confitemini deo deorum et alibi, rexmanyus superomnes deos. Iludautem ubi scriptum est, terribilis est superomnes deos quur dictum sit, dey inceps ostenditur, secuitur enim quoniam omnes di gentium demonia, dominus altem celos fecit. Superomnes ergo deos dixit sed gentium, ides quos gentes prodiiis habent, ques sunt demonia, ideo terribilis subquo terrore dominu dicebant, venisti perderenos? Iludautem ubi dicitur, deus deorum nono potes intellegi deus demoniorum, et rexmanyus superomnes deos avesit utedicatur rexmanyus superomnia demonia. Sed homines quoku impopulo dei e adem scriptura deos apellak. Ego inquit dicsi, dii estis et afili excelsi omnes. Potes itaque intellegi horum deorum deus qui dictus est deus deorum, et superos deos rexmanyus qui dictus est rexmanyus superomnes deos. Veruntamen, quum anobis acuairitur, si omines dictis sunt dii, quod impopulo dei sunt, quem per Angelos vell per homines allokitur deus, quantomagis immortales eonomine diignis sunt, qui ea fruuntur beatitudine, ada quama deum colendo cupiunt omines pervenire? Quid respondebimus nisi non frustra in scripturis santis expressius homines nuncupatos deos, quam illos immortales et beatos, quibus nos equales futurus, in resurexione prometitur, ne shidicet proptem ilorum excelenciam, ali quem eorum novis constituere deum infidelis auderet infirmitas? Quod in homine facile est evitare, et evidentius dici debuerunt homines dii impopulo dei, otacerti acafidentes firent eum est deum sum, qui dictus est deus deorum, quia et si apellentur dii immortales illi et beati, qui in celis sunt, non tamen dictis sunt dii deorum, id est dii hominum impopulo dei constitutorum, quibus dictum est egodixi dii estis et afili excelsi omnes. Hink est quod ait apostolus, et si sunt quidicuntur dii, sive in celo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi, novis tamen unus deus pater, exquo omnia, et enos in ipso, et unus dominus jezus christus, per quem omnia et nos per ipsum. Non multum ergo de nomine dii sheptandum est, cum res ipsa ita clareat, ut abas crupulo dubitationis alienasit. Ilud vero quod nos exeorum immortallium beatorum numero misros angelos est sedicimus, qui dei voluntatem hominibus annunciarent, illis autem non placet, quia hoc ministerium non perillos quos deus apellant, idest immortales et beatos. Sed per demones pieri credunt, quos immortales tantum, non etiam beatos audent dicere, autacerte ita immortales et beatos, ut tamen demones bonos, non deus sublimiter collocatos et abumana contractaxione semotos, quan vis nominis controversia videatur, tamen ita detestabile est nomen demonum, ut hoc modis omnibus asantis angelis nos removere debeamus. Nun kergo ita liberiste claudatur, uteshiamus immortales et beatos quod libet vocentur, quitamen facti et creati sunt, medios non esse ad immortalem beatitudinem perducendis mortalibus miseris, acquibus utraque differencia separantur. Quiaute medi sunt comunem habendo immortalitatem akum superioribus, miseriam kum inferioribus, quoniam merito malitie miseri sunt, beatitudinem quam non habent, invidere nobis posu, potius quam prebere. Unde nihil habent amici demonum, quad dinium aperant, quur eos tankuam adiutores colere debeamus, quos potius ut deceptores vitare debeamus. Quos autembonus et idio non solum immortales, verum etiam beatos, deorum nomine sacris et sacrificis, tervitam beatam postmortem adi pishendam colendo sputant, quale skunque ili sint et quolibet vocabulo digni sint, non eos velle per tale religionis obzekium nisi unum deum coli, aku o creati et cuius participazione beati sunt, adjuvante ipsu insequenti libro Diligenthius dis seremus. Finis partis, trigesime quarte. Part trigesima quinta operis decivitate dei, ek transcripcio a societate Libri vocefacta, bono publico usui est. Liber decimus caput primum, verum beatitudinem sive angelis, sive hominibus per unum deum tribui etiam platonikos definisse, sed utrum hi, ob hoq ipsum o colendos putant, uni tantum deo an etiam sibi sacrificari vellid eese quarendum. Omnium certa sentinthiam est, quì razione quoku o modo uti pos sunt, beato sesse omnes homines velle. Quì autem sint, vel undefiant, dum mortallium querit infirmitas, multe manneque versie concitate sunt, in quibus filosofi sua studia etothia contriverunt, quas in medium aducere atque discutere et longum est et non necessario. Sienim reculit quì heq legit, quì din Libro ejerimus octavo in eligendis filosofis, con quibus heq debeata vita, què postmortem futura est, questio tractaretur utrum adeam unideo vero quì etiam effektor est deorum ana plurimis diis religione sacrisque serviendo pervenire posimus non etiam heq e adem repeti expectat, presertin cumposit relegendo si forte oblitus est ad miniculare memoriam. Elegimus enim platonicus omnium filosoforum merito nobilisimus propteria quia sapere potuerunt licetim mortalem acarazionalem vel intelectualem hominis animam nisi participato lumine illius dei aqo etipsa et amundus factus est, beatam est e non posse. Ita illud quod vitam beatam quenquam esti a secuturum negand quì non illi uni optimo quad est incovutabilis deus puritate casti amoris adeserit. Sed quia ipsi quoque sive cedentes vanitati eroricque populorum sive utaita postulus evanescentes in e cogitationibus suis multus deus colendus ita putaverunt vel putari voluerunt uta quidam eorum etiam demonibus divinus honures sacrorum eta sacrificiorum deferendus esse censerent quibus jam non parva eksparte respondimus nunque videndum aq diserendum est quantum deus donat imortales aqbeati in celestibus sedibus dominationibus principatibus potestatibus costituti quas isti deus et exquibus quosdam vel bonos demones vel noviscum angelos nominant quomodo credendi sint velle anobis religionem pietatemque servari hoqest utapertius dikam utrum etiam sibi anantantum deusuo qui etiam nostres placiat eis uta sacra paciamus eta sacrificiemus vel aliqua nostra seunosipsos religionis ritibus consecremus hikest enim divinitati vel si ekspresius dicendum est deitati debitus cultus propter quem uno verbo significandum honiam micisatis idonium non occurit latinum greco ubi necesse est insinu quid velimen dicere latreian quipenostri ubi cunque santarum scripturarum positum est interpretati sunt servitute sed ea servitus que debetur hominibus secundum quama precipit apostulus servos dominis suis subditos esse debere alio nomine grece nun cupari solet latreia vero secundum consuetudinem qua locuti sunt qui nobis divina elokia condiderunt autsemper aotama frequenter otapene semper ea dicitur servitus que pertinet adacolendum deum proindesi tantum modum cultus ipsedicatur dedeo deberii videtur dicimur enim kolere ethiam homines quos honorifica vel recordatione vel presentia frequentamus nekasolum ea quibus nos religiosa humilitate subicimus sed quedam ethiam que subiecta sunt nobis peribentur coli nam exok vervo et agricole et acoloni et incole evokantur etipsus deus non abaljud apellanta celicolas nisi quod celum coland non utique venerando sed inhabitando tanquam celi cuosdam colonus non sicut apellantur coloni qui condicionem debent genitali solo propter agriculturem subdominio possessorum sed sicut hait quidam latini elokui manius autor urbs antiquafuit turi tenuere coloni abincolendo enim colonus vocavit non abagricultura hink et civitates a maioribus civitatibus velut populorum examinibus condit coloni nun cupantur acperoc cultum quidem non deberi nisi deo propria quadam notione verbi huyus omnino verissimum est sed quia et aliarum reerum dicitur cultus idio latine uno verbo significari cultus deo debitus non potest nam etipsa religio quan vis distinctius non quemlibet sed dei cultum significare videatur onde isto nomine interpretati sunt nostri eam què grece threscheia dicitur tamen quia latina lo quendi consuetudine non imperitorum verum etiam doktisimorum et cognazionebus humanis atque affinitatibus et quibusque necessitudinibus dicitur exibenda religio non eo vocabulo vitatur ambigum quem de cultu dei tatis vertitur questio ut fidenter dicere valeamus religionem non e se nisi cultum dei quaniam videatur hoq verbum a significanda observanzia propinquitatis humane insolenter au ferri pietas quoque proprie dei cultus intelgisolet quam greci eusebeian vocant heq tamen eterga parentes officiose haberi dicitur more auten vulgi hoq nomen etiam in operibus misericordie frequentatur quod ideo arbitror e venisse quia heq firi precipu e mandatadeus e aquecibi vel pro sacrificis vel pre sacrificis placere testatur exqua lo quendi consuetudine factum est utet deus ipse dicatur pius quem sane greci nullo suo sermonis uso eusebeian vocant quan vis eusebeian pro misericordia ilorum etiam vulgus usurpet und in quibus dama scripturarum locis ut distintio certior appararet non eusebeian quod exbonu ocultu sed seusebeian quod exdei cultu compositum resonat dicere maluerunt utrum libet autem horum nos uno verbo enunciare non posumus que itaque la treya grece nun cupatur et latine interpretatur servitus sed ea quacolimus deum vel quet treskeia latine autem religio dicitur sed eaque nobis est ergadeum vel quam ili theosebeian nos vero non uno verbo exprimere sed eaqultum posumus apellare hank ea tantum deo deberi dicimus qui verus est deus facitque suos cultures deus que cung quem in celestibus habitationebus immortales et beati si nos non amant nec beatos est se nos volunt colendi utique non sunt si autem amant et beatos volunt profecto inde volunt und et ipsi sunt han aliunde ipsi beati, aliunde nos caput alterum de superna iluminatione quid platinus platon quid platinus platonicus censerit sed non est nobis ulus cum his excelentioribus filosofis in haq questione conflictus viderun tenim suisque litteris multis modis copiosissime mandaverunt hink ilos und et nos fieri beatos obiecto quodam lumine intelligibili eus est illis et aliude est quamili aqo ilustrantur ut clareant atque eus participatione perfecti beatique subsistant sepe multun quem platinus asserit censum platonis eksplanas ne ilam quidem quama credunt est se universitati sanimam aliunde beatam est se nostram id ques lumen quod ipsa non est sed aqo creata est et quo intelligibiliter iluminante intelligibiliter luchet datetiam similitudinem ad illa incorporia de his celestibus con spikuis amplisque corporibus tan quam ille sit sol et ipsa sit luna quip solis obiectu iluminari putant dicitergo ille manius platonicus animam rationalem si vepotius intelectualis dicenda sit eksquo genere etiam immortallium beato runque animas est se intelligit quos incelestibus sedibus habitare non dubitat non habere suprase naturam nizidei qui fabrikatus est mundu aqo et ipsa facta est nek aliunde illis supernis preberi vitam beatam et lumen intelligentie veritatis quam unde prebeture et nobis consonas evangelio ubilegitur fuit omomisus adeo cui nomen erat aioannes ik venit in testimonium ut testimonium periberet de lumine ut omnes crederent pereum erat lumen verum quod iluminat omnem hominem venientemi nunc mundum in qua diperentia satis ostenditur animam rationalem vell intelectualem qualis erat in yoanne si bi lumen est se non posse sed alterius veri luminis participatione lucere ho ketipse yoannes fatetur ubi e peribens testimonium dicit nos omnes de plenitudine eius accepimus caputertium de vero dei cultu acuo platonici quam vis creatorem universitatis intelexerint deviarunt colendo angelos seubonos seumalos honore divino quem itasint si platonici vell quicunquem ali ista senserunt cognoscentes deum sicutadeum glorificarent ete gratias agerent nec evanesherent in cogitationibus suis nec populorum eroribus partim autores fierent partim resistere non auderent profecto confiterentur et illis immortalibus acabeatis et novis immortalibus acamiseris ut immortales acabeati esse posimus unum deum deorum colendum quii et nostres est etilorum huic nos servitutem què latreia grecce dicitur sive in quibusque sacramentis sive in novis ipsis debemus huius enim templum simul omnes ete singuli ete implasumus quia et omnium concordiam ete singulos hinabitare diniatur non in omnibus quam in singulis mayor quoniam nec mole distenditur nec partitione minuitur cum adillum sursum est eius est altare cor nostrum eius unigenito eum sacerdote placamus ei cruentas victimas acerimus quando usque ad sanguinem pro eius veritate certamus eum suavisimo adolemus incenso cum in eius conspectu pio santocque amore flagramus ei dona eius in novis nosque ipsus vovemus ete reddimus ei beneficiorum eius sursum est eius sursum est beneficiorum eius solem nitatibus festis ete diebus astatutis di camus sacramusque memoriam ne volumine tempurum ingrata subre patoblivio ei sacrificamus ostiam humilitatis et laudis inaracordis inye fervidam caritatis adung videndum sicut videripoterit eique coerendum abomni pecatorum et acupiditatum malarum labe mundamur et eius nomine consecramur ipsi enim fons nostre beatitudinis ipsi omnis apetitionis est finis hunk eligentes velpotius religentes amiseramus enim negligentes hunk ergo religentes nde ete religio dicta peribetur adeum direxionetendimus uta perveniendo quies camus idae obeati quia illofine perfecti bonum enim nostrum de cuius fine interfilosofo samania contentio est nun lumest aliud quam illi coerere cuius unius anima intelectualis incorporeo si dici potest ampleksu veris inpletur fecundaturcoe virtutibus hunk bonum diligere intoto corde intoto anima et intoto virtute precipimur ad hunk bonum debemus et acubus diligimur duci et cuos diligimus ducere sic completor dua illa precepta incuibus totalex pendet et profete diliges dominum deum tum intoto corde tuu et intoto anima tuu et intoto mente tuu et diliges aproximum tum tanquam teipsum utenim homo se diligere nostset constitutus est e i finis erretomniaque ageret ut beatus estset non enime qui se diliget aliud vult estse quam beatus hik auten finis est aderere deu jam ejitur shienti diligere seipsum cum mandatur deproximum diligendo sicut seipsum quid aliud mandatur nizi utei quantum potest omendet diligendum deum hik est dei cultus hek vera religio hek rektapietas hek tantum deo debita servitus quakunquem ejitur imortalis potestas quantalibet virtute predita si nos diligit sicut seipsum ei vult estse subditos ute beatusimus etipsa subdita beata est si ergo non colit deum miser est qui aprivatur deo si autem colit deum non vult se coli pro deo ili enim potius divina sententie sufragatur et dilektionis viribus pavet quascriptum est sacrificans diis eradicabitur nisi domino soli caput quartum quod uni vero deo sacrificium debiatur nam utalia non chtaceam quae pertinent ad religionis obsequium quo colitur deus sacrificium certe nullus hominum est qui audet dicere deberi nisi deo multa deni que de cultu divino usurpata sunt quae honoribus deferrentur homanis sive humilitate nimia sive adulazione pestifera itatamen ut quibus ea deferrentur homines haberentur qui dicuntur colendi et venerandi si autem multum eis aditur et adorandi quis vero sacrificandum censuit nisi ae quem deum aut shivit aut putavit aut fingsit quamporro antikus sit in sacrificando dei cultus duo illi fratres kain et abel satis indicant quorum mayoris deus reprobavit sacrificium minoris aspexit caput quentum de sacrificis quae deus non requirit sed ada sinificatioonem eorum offerrevoluit quae requirit quis autem ita desipiat ut existimet ae quibus usibus dei eis ae necesaria quae in sacrificis offeruntur quad con multis locis divina scriptura testetur ne longum faciamus breve illud depsalmo comemorare sufecherit diksi domino dominus meus estu quoniam bonorum meorun non eges non solum ijitura pecore vella qualibet alia re corruptibili ad queterrena sed ne ipsa quidem justitia hominis deus ejeere credendus est totunque quod rektekolitur deus hominicu e prodesse non deo ne quen infontis e quis quam dikserit consului se si biberit aut luci si viderit ne quod abantiquis patribus alia sacrifici afacta sunt in victimis pecorum quae nunc dei populus legit, non facit aliud intelligendum est nisi rebus illis eas resfuise significatas quae agunturi nobis ad hoc ut inereamus deo et adeundem finem proximo consulamus sacrificium ergo visibile invisibilis sacrifici sacramentum idest sacrum sinium est und il penitens aput propetam vel ipse propeta querenz deum pecatis suis habere propitium si voluises inkuita sacrificium dedissem utiqe holocaustis non delectaberis sacrificium deo spiritus contritus cor contritum et humiliatum deus non spernet intuiamur quemad modum dixit nolle sacrificium ibi deum ostendit velle sacrificium non vult ergo sacrificium trucidati pecoris et vult sacrificium contriti cordis illo iditur quad deum nolle dixit hoca significatur quad deum velle subiecit sig itaque illa deum nolle dixit quomodo abastultis ea velle creditur vellut sue grazia voluptatis nam si ea sacrificia quae vult quorum hoca unum est cor contritum et humiliatum dolore penitendi nollet eis sacrificis significari quae vellut sibi delectabilia desiderare putatus est utique de his oferendis in lege vetere precepiset et idio mutanda erant opportuno certoque jam tempore ne ipsi deo desiderabilia vell certe in nobis abcettabilia ac non potius quae his significata sunt crederentur hink et alio loco psalmi alterius eesuriero in quit non diqam tibi meus est enim orbis terre et plenitudo eius nun quimandukabo carne staurorum aut sanguinem hircorum potabo tan quam diceret utique simiki est sent necesaria non ate peterem quae aveo impotestate deinde subiunges quid illa significent immola in quit deo sacrificium laudis et red de altissimo vota tua et invoca me in die tribulatioonis et eximam te et glorificabis me item apudallium profetam in quo in quit apreendam dominum assumama deum meum excelsum si apreendam ilumin holocaustis in vitulis anikulis si acceptaverit dominus in milibus arietum autendenis milibus hircorum pinguium si dedero primogenitamea impietatis fructum ventris mei propecato anime me si annunciatum est tibi homo bonum aut quid dominus exquira ta te nisi facere judicium ligere misericordiam et paratum esse ire kum dominu deo tuo et in huius profete verbis utrunquem distintum est satisque declaratum ila sacrificia per se y non requirere deum quibus significantur hek sacrificia coe requirit deus inepistula coe inscribitur ad hebreus mei ne facere inkuit et comunicatores esse nolite oblivisci talibus enim sacrificis placetur deo aq perok ubi skritum est misericordiam volo quam sacrificium nihil aljud quam sacrificium sacrificio prelatum oportet intelligi quoniam illud quod ab omnibus apellatur sacrificium signum est veri sacrificii porre autem misericordia verum sacrificium est unde diktum est quod paulo ante komemoravi talibus enim sacrificis placetur deo coe kum quem ijitur in ministerio tabernaculi sive templi multis modis de sacrificis leguntur divinitus esse at dilektionem dei et aproximi significando referuntur in his enim duobus preceptis, uta skritum est tota lex pended et profete kaput sextum de vero perfectoque sacrificio proinde verum sacrificium est omnibus quod agitur uta santa societate hinere amus deo relatum silicet ad ilum finem boni quod veraciter beati esse posimus unde etipsa misericordia quod homini subvenitur si non propter deum fit non est sacrificium et si enim abomine fit vel ofertur tamen sacrificium res divina est ita ut hoq coe ad misericordiam pertinet quam quisque in se ipsum facit propterea skritum est miserere anime tu e placens deo corpus sextum nisarere anime tu e placens deo corpus sextum nisarere anime tu e placens deo corpus sextum nisarere anime tu e placens deo corpus ehtiam nostrum cuntemperancia castigamos si hoq quem ad modum debemus propter deum facimus ut anon exibeamos membra nostra arma iniquitatis pekato sed arma justitia deo sacrificium est ad quod exortans apostulus ait obzegro ita coe vos fratres pert miseracium dei ut exibeatis corpora vestra hostiam vivam santam deo placentem rationabile obzegium vestrum si ergo corpus co inferiore tanquan famulo vel tanquan instrumento utitur anima cum eius bonus et rectus usus ad deum refertur sacrificium est quantomagis anima ipsa e repert ad deum ut igne amoris eius accensa formam concupisentis secularis amitat e iqetanquam incomutabili form subdita reformetur hink ei placens quod ex eius pulcritudine aceperit fit sacrificium quod idem apostulus consequenter adiungens et nolite inqit non formari huic seculo sed reformamini in novitate mentis vestre ad probandum vos quesit voluntas dei quod bonum et bene placitum et perfectum cum egetur vera sacrificia opera sint misericordia sive in nosipsos sive in proximus que referuntur ad deum opera vero misericordia non ob aliud fient nisi ut miseria liberemur acperok utbeatisimus quod non fit nisi bono illo de quod diqtum est miciautem aderere deo bonum est perfecto eficitur ut tota ipsa redemta civitas hoqest congregatio societasque santorum universale sacrificium oferatur deo per sacerdotem manium qui etiam se ipsum obtulit impassione pro nobis uttantii capitis corpus essemus secundum formam servi hank enim obtulit in hank oblatus est quia secundum hank mediator est in hank sacerdos in hank sacrificium est cum ita quenos hortatus est etapostolus ut exibeamus corpora nostra hostiam vivam santam deo placentem rationabile obsekium nostrum et non conformemur huic seculo sed reformemur innovitatem mentis nostre ad probandum quesit voluntas dei quod bonum et bene placitum et perfectum quod totum hank sacrificium nos ipsisumus dico enim inquit per graciam dei quedata est miki omnibus quii sunt invobis non plus sapere quam oportet sapere sed sapere ad temperantiam sicut unicu ique deus partitus est mensuram fidei sicut enim in uno corpore multa membra habemus omnia autem membra non eosdem actus habent ita multi unum corpus sumus in Christo singuli autem alter alterius membra habentes dona diversa secundum graciam quedata est novis hoc est sacrificium cristianorum multi unum corpus in Christo quadetiam sacramento altaris sedibus noto frequenta teclesia ubi ei demonstratur quod in eare quam oport ipsa oferatur caput septim quod santorum angelorum ea sit in nos dilectio ut nos non suos sed unius veridei velint esse cultores merito illi in celestibus sedibus constituti immortales et beati qui creatoris sui participatione congaudent cuius eternitate firmi cuius veritate certi cuius munere santi sunt, quoniam nos mortales et miseros ut immortales beatique simus misericorditer diligunt nonunt nos sedibus sacrificari sed ei cuius et ipsi nobiscom sacrificium se esse noverunt cum ipsis enim sumus una civitas dei cui digitur im salmo gloriosissima dictas sunt de te civitas dei cuius pars in novis peregrinatur pars in illis opitulatur de ila quipe superna civitate ubi dei voluntas intelligibilis atque incomutabilis lex est de ila superna cuodamodo curia geritur nanque ibi cura de nobis ad nos ministrata per angelos santa illa scriptura descendit, ubi legitur sacrificans diis cabitur nisi domino soli ubi scripture ubi ke legi preceptis talibus tanta sunt atestata miracula utasatis apareat ui nos sacrificari velit immortales akbeati qui hoc novis volunt esse cuodasibi finis partis ma sexta operis de civitate dei heka transcriptio a societate libri voce facta bono publico uzu est caput octavum dei miraculis que deus ad corroborandam fidem piorum ethiam per angelorum ministerium promisis suis adibere diniatus est nam nimis veterasi commemorem sat est revolvere dvidebor cuae miracula facta sint atestantia promisis dei quibus ante anorum milia predixit abreae cuod insemin eius omnes gentes benediccion furan habiture quiis enim non miretur e idem abreae filium pepperis seconygem sterilem eotempore senectutis cuo parere nec fecunda yamposet atcua in eiusdem abreae sacrificio flammam celitus factam interdivisas victimas cu currisse e idemque abreae predictum abangelis celeste incendium sodomorum cuos angelos hominibus similes hospitio susheperat et pereos de prole ventura dei promis tenuerat ypsokwe iminente yam incendio miram deesodomis pereosdem angelos liberacionem lot fili fratris eius quius uxor invia retrorespiciens atcua in salem repente conversa maño admonuita sacramento neminem invia liberacionis sue preterita desidera e debere ila vero quae et quanta sunt quae yam per moisen pro populodei de yugo servitutis eruendo in egypto mirabiliter gesta sunt u bimagi faraonis qui populum ilum dominatione deprimebak ad hoc pacere quedam mira permissi ut mirabilius vincerentur ili enim faciebant veneficis et incantacione bus magicis quibus sunt mali angeli hoc est demonis dediti moiuses autem tanto potentius quanto justius nomine dei qui facit celume terrem servientibus angelis eos pacile superavit denique in tercia plaga de pacientibus magis deceme plage per moisen mania misteriorum dispositione quibus ad dei populum dimitendum faraonis et egyptiorum dura corda ceserunt mosque penituit ed cum avescedentis hebreos konsequiconerentur ilis diviso marii persicum tranzeuntibus hunda hink aque hink incese redeunte cooperti et opressi sunt qui dei ilis mirabilius dicam cum in deserto idem populus duktaretur stupenda divinitate krebuerunt aquas coe bibi non poterant misso ineas asicud deus preceperat linio amaritudine caruisse sitientesque satiasse mann aesurientibus venis de celo et cum aeset colegentibus constituta mensura quid quid amplius quisque colegerat exortis vermibus potruisse ante diem vero sabati duplum colectum qui a sabato colegere non licebat nulla putredine violatum desiderantibus carnevesi coe tanto populo nulla suficere posse videbatur volatilibus castra completa et cupiritatis ardorem fastidio satietatis extintum obvios hostes transitunque proibentes aque proeliantes orantem oise manibus coeius infiguram crucis extintis nullo ebreorum cadente prostratus seditiosos in populo dei aque sese abordinata divinitus societate dividentes ad exemplum visibile invisibilius pene vivos terra deixente submersos virga percusan petram tante multitudini abundanzia fluenta futisse serpentum morsos mortiferos penam justisimam pekatorum inlinio exaltato aque prospecto aeneo serpente sanatos ut et populo subveniretor aflikto et mors morte destrutta velut crucifixe mortis similitudine quem sane serpente propter facti memoriam reservatum cum poste apopulus errans tanquam idolum cholere chapiset ezechias rex religiosa potestate deo serviens cum mania pietatis laude contrivit caput nonum de ilicitis artibus erga demonum cultum in quibus porfirios platonicus quedam probando quedam quasi improbando versatur hech et alia multa huyeshe modi quem omnia commemorare nimis longum est fiebant adacomendandum unius dei veri cultum et multorum falsorunque proibendum fiebant autem simplicifide quem firucia pietatis non incantationibus et carminibus nefarie curiositatis arte compositis quem vel magian vel detestabiliore nomine goetian vel honorabiliore theurgian vocant qui quasi conantur ista di cernere et ilicitis artibus deditos alios damnabiles a maleficus vugus apellat hos enim adagoetian pertinere dikunt alios autem laudabilis videri volunt quibus theurgian deputant cum sint utrique ritibus fallacibus demonum ostrikti sub nominibus angelorum namet porfirios quendam quasi purgationem anime per theurgian tantartamen et pudibunda quodam modo disputazione promitit reversionem vero ad adaeum hank artem prestare qui quam negat ute vidias eum intervitium sacrilegia curiositatis et filosofie profesionem sententis alternatibus fluctuare nunk enim hank artem tantquam fallacem et inipsa aksione periculosam et legibus proibitam kavendam monet nunk autem velut eeus laudatoribus cedens utilem dicit esse mundane parti anime nonquidem intelectuali qua rerum intelligibilium precipitur veritas nunlas habentium similitudines corpurum sed spiritali corporallium rerum capiuntur imagines hank enim dicit per quasdam concekraziones theurgicas quas teletas vocant idoniam firi atque aptam suscepzioni spirituum et angelorum et ada videndos deus exquibus tamen theurgicis teletis fatetur intelectuali anime nihil purgationi saccedere quod eam faciat idoniam ada videndum deum sum et perspicienda ea quae veresunt exquo intelligipotest quallium deorum velqualem visionem firi dicat theurgicis concekrazionibus in qua non ea videntur quae veresunt denique animam rationalem sieve agis amat dicere intelectualem in sua posse dicit evadere et eam si quod eius spiritale est nulla theurgica furit arte purgatum porro autem a theurgo spiritale ma purgari hactenus ut non exoc ad immortalitatem eternitatemque perveniat quankam itaque disernat demonibus angelos a heria loca esse demonum et a heria vel empuria disserens angelorum et abmoniat utendum alicuius demonis amicitia quo subvectante velpaululum a terra posit elevari quisque posmortem aliam vero viem esse peribiat ad angelorum superna consortia cavendam tamen demonum societatem ekspressa quod modo confesione testatur uvidicit animan postmortem luendo pernas cultum demonum a quibus circun venyebatur horresere ipsanquem theurgian quam velut conciliatricem angelorum deorunque comendat aput tales agere potestates negare non potuit quhe vel ipse invidiant purgationi anime vel artibus serviant invidorum querelam dehak re caldei nexiocuius ekspromens concueritur inquit vir in caldeia bonus purgande anime maño in molimine frustratos cibi esse sucesus cum vir adeadem potens tactus invidia adiuratas sacris precibus potentias alligasset ne postulata concederent ergo et ligavitile inquit et iste non solvit quo indicio diksit aparere theurgian esse tam boni conficendi quam mali et aput deus et aput homines disciplinam pati etiam deus et adilas perturbationes pationesque deduci quas homuniter demonibus et hominibus apuleius atribuit deus tamen abeis eterie sedis altitudine separans et platonis asserens inilla discretione sententiam capo decimum dete urgia quhe falsam purgatioen imis demonum invocatione promitit et cenung alius platonis quem doktiorem ferunt perfirios pernesio quam theurgicam disciplinam etiam ipsos deus obstritos passionebus et perturbationesbus dicit quoniam sacris precibus adiurari tenerike potuerunt ne prestarent anime purgatione et ita terreri abeio quhi imperabat malum utabalio quhi poshebat bonum pereandem artem theurgicam solvi ilotimore non posent etadandum beneficium liberari quis non videat hek omnia fallacium demonum esse commenta nisi eorum miserrimus servus eta gratia veri liberatoris alienus nam sihek aput deus agerenturbonus plus ibi utique valeret benepicus purgatur anime quam malevolus impeditor autsi diis justis homo proko ajebatur purgatione videbatur indiños non utique abinvido territi nek sicutip sedicit permetum valentioris numinis impediti sed judicio libero id negare debuerunt mirum estautem quadbeniños ile caldeus qui etheurgicis sacris animam purgare cupiebat non invenit alicum superiorem deum qui vela plus terreret atque adbene faciendum cogeret territos deus vel abeis terrentem compesheret ut libre bene facheren citamen teurgobono sacra debuerunt quibus ipsos deus quos invokabat anime purgatores prius ab illa timoris peste purgaret quid anim causer est kur deus potentior adiberi posit acuo terreantur nek posit acuo purgentur invenitur deus qui exaudiat invidum ettimorem diis incutiat nebene faciend nek invenitur deus qui exaudiat benevulum ettimorem diis aferat ut bene faciend o teurgia preklara o anime predicanda purgatio ubi plus imperat in bunda invidencia quam impetrat pura beneficentia immovero malignorum spirituum cavenda et detestanda fallacia et salutaris audienda doctrina quodenim qui has sordidas purgationes sacrilegis ritibus operantur quasdam mirabiliter pulgras si cutiste commemorat vel angelorum imagines deorum tanquan purgato spiritu vident si tamen vel tale aliquid vident iludest quod aposdolus dicit quoniam satanas transfiguratase velut angelum lucis eiusenim sunt illa fantasmata qui miseras animas multorum falsorunquem deorum fallacibus sacris cupies irretire et avero veri dei cultu quasolo mundantur et sanantur avertere sicut deproteo dictum est formas severtiti nomnes hostiliter in sequens fallaciter subveniens utrobicue nocens caputun decimum de epistula porferi at anebontem egyptium in quapetit de diversitate demonum se docheri Melius sapuit este porferios cum ad anebontem scripsit agyptium ubi consulenti similis et coerenti et prodit artes sacrilegas et evertit et ibi quidem omnes demones reprobat quas dicit ob imprudentiam trahere humidum et idio non in etere sed in aere esse subluna aque inipso lune globo verum tamen non audet omnes fallacias et malitias et inepthias quibus merituo movetur omlibus demonibus dare quos dananque benignios demones more apellat aliorum cum omnes generaliter entes esse pateatur miratur autem quod non solum di aliciantur victimis sedetiam compellantur aque cogantur facere quod homines volunt et si corpore et incorporalitate di a demonibus distinguntur quomodo deos esse existimandum sit solem et luna et visibilia cetera in celo que corpore esse non dubitat et si diisunt quomodo ali benefici ali malefici esse di cantur et quomodo incorporalibus cum sint corpore coniungantur queritetiam veluti dubitans utrum indivinantibus et quedam mirafacientibus animesint pasiones an ali quie spiritus extrincecus veniant per quos hecvaliant et potius venire extrincecus conicit e o quod lapidibus et herbis adivitis et alligent quosdam et aperiant clausa ostia vel ali quid eus modi mirabiliter operentur un de digit alios opinari esse quodam genus quui exaudire sit proprium natura pallax omniforme multimodum simulans deus et demones et animas de functorum et toc esse quod eficiat hec omnia quae evidentur bona esse vel prava cetrum circa ea quae vere bona sunt nihil opitulari immovero ista necnos sedet male conciliare et insimulare aque impedire nonunquam virtutis sedulos sectatores et plenum esse temeritatis et pastus gaudere nidoribus adulacionibus capi et eccetera quae dehok genere pallacium maligno rungquem spiritum quui extrincecus in animan veniut humanosque sensus sopitos edantes vedeludunt nonunquam sibi persuasa konfirmat sedetam tenuiter suspicatur autdubitat ut haek alios aserat opinari. Difficile quippe fuit tanto filosofo cuntam diabolikam societatem vel nosse vel filenter arguere quam quae libet aniculo a christiana nec contanturesse et liberrime detestatur nisi forte isste et ipsum adacquem scribit anebontem tanquam talium sacrorum preclarissimum antistitem et alios talium operum tanquam divinorum et adeus colendos pertinentium admiratores vere cundaturo fendere. Sekuiturtamen et ea velutin quirendo conmemorat quae sobri e considerata tribui non possunt nisi malignis et falacibus potestatibus. Qua erit enim quur tanquam melioribus invokatis quasi peioribus imperetur ut iniusta precepta hominis execuantur quur atrektatum reveneria non exaudiant imprekantem qumipsi adincestos quae concubitus quos libet ducere non morentur quur animantibus suos antistites oportere abstinere denuntient ne vaporibus profecto corporeis polluantur ipsivero et alis vaporibus iliciantur et nidoribus hostiarum quumque a cadaveris contattu proibiatur inspector plerunque ila cadaveribus celebrentur quid sit quod non demoni vel alikui anima defunti sed ipsi soli et alune aut cui concue celestium homo vicio cuili betobnoxius intendit minas e osque territat palsu ut eis extorkiat veritatem name celum se recominatur et cetera similia homini impossibilia ut ili di tanquam incipientissimi pueri falsis et ridikulis combinationibus territi quod imperatur eficiant dicitetiam scripsis cheremonem quendam talium sacrorum vel potius sacri legiorum peritum e aque apud egyptius sunt celebrata rumoribus vel de izide vel de osiri marito eius maksimam vim habere cogendi deus ut faciat imperata quando ille qui karmini bus cogit e ase prodere vel evertere combinatur ubis se etiam osiridis membra disipaturum terribili terricit si facere ius negle exerin hek atque huiusmo di ivana et insana hominem diis minari nek qui bus libet sed ipsis celestibus et sidere a luce fulgentibus nek sine effektu sed violentia potestate cogentem atque hiis terroribus adafacienda quee volurit perducentem merito porfirius admiratur immovero subespecie mirantis et causas reerum talium requirentis dat intelligi ilos hek ageres spiritus quorum genus superior sub aliorum opinazione descripsit non utip se posuit natura sed vitio fallaces qui simulant deus et animas de funtorum demones autem non ut ai tipse simulant sed plane sunt et quod ei videtur herbis vel lapidibus et animantibus et sonis certis qui busdam akavocibus et figurationibus atque figmentis qui busdam etiam observatis inceli conversione autemotibus siderum fabrikari interra hab hominibus potestates idoneas variis effektibus exequendis totum hoq ad eosdem ipsos demones pertinet ludificatores animarum sibimet subditarum et voluptaria sibi ludibria de hominum eroribus exibentes eisda profirios ea tamen quibus convincantur et redarguantur nec adeas potestates quenobis adbeatam vitam capesendam favent sedad deceptores demones pertinere monstrentur aut ut meliora de filosofo suspicemur eo modo voluit hominem egyptium eroribus deditum et taliquamagna se shire opinantem non superba quasi autoritate doktoris ofendere necaperte adversantis altercazione turbare sed quasi quarentis et dicere cupientis homilitate adea cogitanda convertere et quamsint contemnenda veletiam devitanda denique prope adepistule finem petit se abeo docheri quesit adbeatitudinem via exegyptia sapientia cet rumillos quibus conversatio cum dis ad hoc eset ut obinveniendum fugitivum vel predium comparandum autopropter nuptias vel mercaturam vel quidhujus modi mentem divinam inquietarent frustra eos videri dicit coluisse sapientiam illa etiam ipsanumina cum quibus conversarentur etside ceteris revus vela predicerent tamen quoniam de abeatitudinem nihil cautum nec satis idonium monerent nec deos illo sesnec beninios demones sed aut illum quidicitur pallax aut humanum omne conmentum cap duodecimum dee miraculis queper santorum angelorum ministerium deus verus operatur verum quia tanta et talia geruntur his hartibus ut universum modum humane facultatis excelant estat nisi uttea quae mirifice tankum divinitus predici velfieri videntur nec tamen adunius dei cultum referuntur quii simpliciter inerere patentibus quoque platonicis et per multa testantibus solum beatificum bonum est malignorum demonum ludibria et seductoria impedimenta quae vera apietate cavenda sunt prudenter intelegantur porro autem quacunque miracula sive per angelos sive quacunque modu ita divinitus fiunt uttei unius in quo solo beata vita est cultum religionenque commandent ea vera eis velpereus quinos secundum veritatem pietatenque diligunt fieri ipsodeo in illis operante credendum est neque enim audiendi sunt quideum invisibilem visibilia miracula operari negant cum ipsetiam secundum ipsos fecirit mundum quem certe visibilem negare non possunt qued quid ejitur irabile fit in hoq mundum profecto minus est quam totus hik mundus ides celum et terra et omnia quae ineis sunt que certe deus fecit secut autem ipse quie fecit ita modus quo fecit occultus est et incompreensibilis homini quan vis ita quemiracula visibilium naturarum videndi asiduitate vilurint tamen cum ea sapienter intuemur inusitatissimis rarissimisque mayora sunt nam et omni miraculo quad fit per hominem mayus miraculum est homo quapropter deus quie fecit visibilia celum et terra non dedignatur facere visibilia miracula in celo vil terra quibus adase invisibilem colendum excitet animam aduc visibilibus deditam ubivero et quando faciat incomutabile consilium penes ipsumest incuius dispositione jam tempora facta sunt que cumque futura sunt nam temporalia movens temporaliter non movetur nec aliter novit facienda quan facta nec aliter invocantes exaudit quam invocaturos videt nam et qum exaudiunt angeliaeus ipse ineis exaudit tan quam invero nec manu facto templo suo seekut in hominibus santis suis eusque temporaliter etterna eius lege conspecta caput tertium decimum dei invisibili deo quise visibile sepe prestiterit non secundum quadest, sed secundum quod poterant ferre cernentes nec movere debet quod cum sit invisibilis sepe visibiliter patribus apparui se memoratur seekutenim sonus quo auditur sentencia in silencio inteligencie constituta non est hok quod ipsa ita et specius qua visus est deus in natura invisibili constitutus non erat quod ipse verum tamen ipse in eadem specie corporali videtbatur seekutila sentencia ipsa insono vocis auditur nec illi ignorabant invisibilem deum in specie corporali quod ipse non erat see videre nam et loquebatur cum loquente moises et ei tamen dicebat si inveni graciam ante te ostendemigi temetipsum shienter ut vidiam te cum ipsitur oporteret dei legem edictis angelorum terribili ter dari non uni homini paucisve sapientibus sed universe genti et populo in genti koram e odem populo mania factasunti monte ubilex per unum dabatur conspiciente multitudine metuenda et tremenda quae fieband non enim populus israel seekmoise credidit quem admodum suo lecurgo lacedemoni quod ayove seu apolline leges quas condidit acepiset cum enim lex dabatur populo quacoli unus yubebatur deus in conspectu ipsius populi, quantum suficere divina providencia yudicabat mirabilibus rerum asinis et motibus aparebat adeandem legem dandem creatori servire creaturam. Caput quartum decimum de uno de ocolendo non suolum propter etterna sedetiam propter temporalia beneficia quia universa inipsius providencie potestate consistunt sikutautem unius hominis ita ani generis quod adei populum pertinet rekta eruditio per quosdam articulos temporum tanquam etatum profecita cessibus uta temporalibus adeterna capienda eta visibilibus ad invisibilia surgeretur itasane utetiam ilotempore quo visibilia promete bantur divinitus premia unus tamen colendus comendaretur deus ne mens humana vel proipsis terrenis vitae transitoriae beneficis quiquam nisi vero anime creatori et domino subderetur omnia quippe qu'e prestare hominibus vel angeli vel homines possunt in unius esse omni potentis potestate quisquis difitetur in sanit de providencia certe platinus platonicus disputat e anque a summodeo cuyus est intelligibilis atque ineppabilis pulcritudo usque adhaek terrena et ima pertingere flosculorum aque foliorum pulcritudine comprobat qu'e omnia quasi abiecta et velucisime pereuntia decentisimos formarum a suarum numeros habere non posse confirmat nisi inde formentur ubi forma intelligibilis et incomutabilis simul habens omnia perseverat hok dominus jesus ibi ostendit ubiaid considerate lilia agri non laborant ne quenent dico autem vobis qu'e anek salumon in tota gloria sua sic amictus est sicut unum exeis quod si fenum agri quod hodie est et cras incleibanum mititur deus sic vestit quantomagis vos modice fidei optime ijitur anima humana aduc terrenis desideris infirma ea ipsa qu'e temporaliter exoptat bona infirma adqueterrena vite huik transitorie necesaria et pre ilius vite sempiternis beneficis contemnenda non tamen nisi ab uno deo expectare con suesit utabilius cultu etiam in istorum desiderio non recedat adquem contemntu eorum etabeis a versione perveniat finis partis trigesime sexte