 Bildiniz kimi bu həftənin ən çox müzakirələrə səbə bulmuş hadisəsi Şamaxı'nın ikinci çaylı kəndində baxımsız vəziyyətdə olan 5 az yaşlı uşaq oldu. Uşaqların baxımsız vəziyyətdə olması, anaları tərəfindən evdə təkburaqılması xəbələr yayıldı. Daha sonraysa müxtəlif versiyalarca çıxdı. Kanalımıza bu barə dəfkirlərini bölüşən təmizdünya işlimayə birliğinin sədri Mehriban Zeynaluva həsab edir ki, söz gədən anaya ilk öncə həms haloji həm də sosial dəstək verilməldi. Çox azar təşiratı bu məsələ Şamaxı'da baş verən hadisə təbbi normaldir o ki, insanlar çox buna qəzəbləndir və əvvəlcə düzdü, narahat oldular ki, COVID-19 ona gör o uşaqlar nezərihətsiz qalı, belə bir çayəyənin başlarından. Çox sonra belə oldu ki, ana uşaqları nezərihətsiz qəyir və mən bilən qeyri hökumət teşkilatlarından kimsə bir ilə bəl bu uşaqların bəli baxmı səkəlmasının bağlı müraciət ünvalləyib bir. İcə hakimiyyət tərəfindən deyildi ki, evin yeni evin tikilməsi və yaxud əliyyət dəstək proqramlara həyata keçilir, burada problem nədir, məsələdiyim. Təkə evin tikilməsi məsələsi döyür. Ər məlumat daxil olubsa qadın kifayət qədər uşaqlara baxmur nezərihətsiz qoyur və yaxud hansıq qeydi məhsuliyətçisi davranışa malikdir, o halda ideal variyant həmin evə sosial işinin təkim edilməsi idi. Sosial işçi uşaqlara mevzətini qadının davranışını qadının uşaqlara münasibətini və aldiyniq məhsuliyyəti barədə davamlı şəkildə müşahidələrinə aparmalı və uşaqlar təhsil də yayınırsa, təhsil müəssəslə müraciət etməlidir. Sosial xidmət hakimiyyəm müraciət etməlidir və yaxud ailə qadın uşaq problemləri üzrək amitiəm müraciət etməlidir. Amma realda bizdə sosial iş istu hələkə bilə formalaşmı, və yaxud icra hakimiyyəti biləndə ki, bu məsələ var həmin ərazdəki sosial xidmət agətliyir, numayəndələri varsa istiqanətləndirməlidir və oran sosial işçi təyənidirməlidir. Təxsür ki, ümü, model hələkə bilə biz arzuladığımız modeli yoxdur və bu baxımdan hazırda anadan uşaqa almak, və albeni hüququna məhrum etmək, mənələ gəlir ki, doğru deyil. Çünki biz o qidmətə ona təklif etməmişik, çünki biz ona lazımı dəsləyək göstərməmişik. Çünki ona kimlərsə təhkim olunmuyub və yaxud anayna sosial psikoloji işin aparılması, ananın ərvərdişləri varsa onun maliçəyi göndərilməsi və s. və yəri yoxdur. Bax bu adımlar adım-badım atıldıqda, ana heç üçür adaptatsa olmadıqda və yaxud ana davranışını dəyişmətikdə, uşaqlara qarşı münasibətini dəyişmətikdə, şuan təhsiri ilə bağlı maraqlanmadıqda onları nəzalət qoyduqda, bələ analıq uyğuna məhrum etməyə qərarı qəyabil edilə bilər. Amma əxşalda belə istərinən vaxt biz mənələ gəlir ki, o haqlı olub çıxacaq. Çünki biz ona qidmət göstərməymişik. Mən belə düşünürəm, madəl olaraq mən belə düşünürəm ki, əslində bütün bu adımlar atıldıqdan sonra, bəl, burada artıq qərar qəyabil etməyə lazımdır. İndi ki, halda mən eşdiyimə görə ana reabilitatsa prosesinə cəlbulunu, və eğer özü maraqlıcısı və israrısı, vadəyini hüyüqunda qalsın, onu özü dərində çalışmalıdır. Özü dərində inləm belə də, eğer ona müdət verilməlidir, və o eğer bu reabilitatsa prosesində özün doğrultması, şaqlarına münasibəti dəyişməsə və bu məsuliyyət isini dərkələməsə demək, halda sə bir, 6 aydan bir ildən sonra onu məsuliyyətdən qıqdan verilə bilər. E, vadəyini olaraq, şaqlar tam ondan alındıq də ürlət məsəsəsinə yerləşdirə bilər. Hələlik, həm şaqlar müvəqqəti orada olacaqları analıqına məhrum edilmədiynə gör. Və vadəyini isə dedim ki, reabilitatsa prosesini keşdə və uygunlaşsa o zaman, yəkənki qalip gələ bilər, vadəyini ərinə evadlarına vadəyini yedə bilər.