 Araw-araw may mga frontliners na nagtatayan ng kanilang mga buhay. Araw-araw may milyong mga gawa ang sumusuong sapiligro. Makapag-trabaho lang at makapaghanap buhay. Araw-araw ang kalbario na maaguro. Makapag-bigil lamang ng edokasyong para sa lahat. Araw-araw ding may namamatay, tayo'y sakit kagutuman. Bawat isa sa atin na may pasan-pasan na cruz. Cruz na maslalong pinabibigat ng pandemi at kaliwat ka ng problema ng lipunan. Pagpatay, korapsyon, panggaabusos sa kapangyarihan at pagpapakiral ang pansariling interes. Kung magpapatuloy ang araw-araw na tanikala, mabubuhay tayo sa takot pangamba. Araw-araw tayong maririndi sa panaghoi na mga inalisan ng Hustysiak Karapatan. Inape at walang mga kakayahan, pangumuta mga gabing wala tayong ginawa ni isang paraan. Ikaw, ikaw utang law ng kinabukasan, hawak mo ang sulun ng yung kapalaran. Tapahangan mo yung kalooban, magdiwala at magtapat ka sa Dios. Sa Pilipinas at sa kapo mo Pilipino, manindigan ka sa katituhanan at kumilus ka pagkatapos mamulat. Dahil, kung hindi mo tanagawa, baka isang araw nisa ka na sa mga naibaon sa hukay at nagdag sa bilang na mga alay, labanan mo ang panden at bagumi ng kasaisayan para sa bayan na sa yung pagasa kabataan.