Want to Subscribe?
Sign In or Sign Up now!

Επίγραμμα Σεικίλου (100μ.Χ.)

Όσον ζης φαίνου•
μηδέν όλως συ λυπού•
προς ολίγον εστί το ζήν,
το τέλος ο χρόνος απαιτεί.

Epigram of Seikilos (100A.D.)

As long as you live, shine;
let nothing grieve you beyond measure.
For your life is short,
and time will claim it's toll.


ΤΗΣ ΣΠΑΡΤΗΣ ΟΙ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΕΣ

Της Σπάρτης οι πορτοκαλιές, χιόνι, λουλούδια του έρωτα,
Άσπρισαν απ' τα λόγια σου, γείρανε τα κλαδιά τους
Γιόμισα το μικρό μου κόρφο, πήγα και στη μάνα μου.

Κάθονταν κάτω απ'το φεγγάρι και με νοιάζονταν,
Κάθονταν κάτω απ'το φεγγάρι και με μάλωνε.
Χτες σ'έλουσα, χτες σ'άλλαξα, που γύριζες-
Ποιος γίομισε τα ρούχα σου δάκρυα
Και νεραντζάνθια.

Νικηφόρος Βρεττάκος


THE ORANGE TREES OF SPARTA

The orange trees of Sparta, snow, flowers of love,
Sprang into whiteness at your words, bending down their branches,
I gathered them to my bosom and went with them to my mother.

She was sitting under the moon, worrying about me,
She was sitting under the moon and she scolded me.
Yesterday I washed you, yesterday I changed you, where did you
Run off to-
Who filled your clothes with tears
And bitter-orange blossoms.

Nikiforos Vrettakos