Δανάη- Έρημος, βαρύς και μόνος (Αττίκ)

Η Δανάη -μια από τις σπουδαιότερες γυναίκες του 20ού Αιώνα- στο εμβληματικό τραγούδι του Αττίκ "Έρημος βαρύς και μόνος" (1932).

Έρημος βαρύς και μόνος
σέρνομαι μες στη ζωή
κάθε βήμα μου είναι πόνος
μα τον ξένο πόνο ποιός τον εννοεί
Δίχως σπίτι, δίχως σόι
περπατώ εδώ κι εκεί
και μετρώ το κομπολόι
που μου χάρισαν στον κόσμο οι κακοί

Ορφάνεψα από μάνα και πατέρα
και λάτρεψα τον μόνο μ' αδελφό
που φρόντιζε κι εγώ ν' ανατραφώ
Εζούσαμε ενωμένοι μα μιά μέρα
το σπίτι μας πωλεί το πατρικό
τ' ολόχρυσο χωράφι και τ' αμπέλι
που έβγαζε σταφύλι έτσι γλυκό
Και φεύγει με μιά βρώμα,
μ' ένα κουρέλι

Κι από τότες ο καημένος
παντού βάρος, παντού ξένος

Έρημος βαρύς και μόνος
σέρνομαι μέσ' στη ζωή
κάθε βήμα μου είναι πόνος
μα τον ξένο πόνο ποιός τον εννοεί
Δίχως σπίτι, δίχως σόι
περπατώ εδώ κι εκεί
και μετρώ το κομπολόι
που μου χάρισαν στον κόσμο οι κακοί

Στου βίου τις φουρτούνες όταν μπήκα
Εδιάλεξε κι εγώ ένα πρωί
Μια σύντροφο στη μαύρη μου ζωή
Γυναίκα με καρδιά είπα πως βρηκα
Νυχτέρια εργαζόμουνα γι αυτήν
Χρυσό βραχιόλι να της παραγγείλω
Μα έφυγε ένα βράδυ με εραστή
Τον άνθρωπο που νόμιζα για φίλο!

Από τότες ο καημένος
στην αγάπη γελασμένος

Έρημος βαρύς και μόνος
σέρνομαι μέσ' στη ζωή
κάθε βήμα μου είναι πόνος
μα τον ξένο πόνο ποιός τον εννοεί
Δίχως σπίτι, δίχως σόι
περπατώ εδώ κι εκεί
και μετρώ το κομπολόι
που μου χάρισαν στον κόσμο οι κακοί

Σιχάθηκα από τότε τους ανθρώπους
Επήρα μπογαλάκι και ραβδί
Και τράβηξα το δρόμο το μακρύ
Εγύρισα της γης όλους τους τόπους
Γυρεύοντας τη λήθη στο πιοτό
Μου είπαν αυτό πως θα πεθάνω
Μα τ' άτιμο με γέλασε κι αυτό!

Το άφησα και τώρα τί να κάνω
Ούτε καν σα μεθυσμένος δεν ξεχνάω ο καημένος

Έρημος βαρύς και μόνος
σέρνομαι μες στη ζωή
κάθε βήμα μου είναι πόνος
μα τον ξένο πόνο ποιός τον εννοεί
Δίχως σπίτι, δίχως σόι
περπατώ εδώ κι εκεί
και μετρώ το κομπολόι
που μου χάρισαν στον κόσμο οι κακοί

Category:

Music

Tags:

• δανάη
• αττικ
• ερημος βαρυς και μόνος

[KYRIACOSKYPRIANOUK]

Ouaooooo!!!!!!!!!!!!!!