Ήταν σαν να σε πρόσμενα κυρά
απόψε που δεν έπνεε έξω ανάσα
κι' έλεγα θα 'ρθει απόψε απ' τα νερά
κι' από τα δάσα
Θα 'ρθει αφού φλετράει μου η ψυχή
αφού σπαρά το μάτι μου σαν ψάρι
και θα μυρίζει φώτα και βροχή
το νιό φεγγάρι
Και να το κάθισμά σου συγυρνώ
στολνώ την κάμαρά μου αγριομέντα
και να μαζί σου τώρα αρχινώ
χρυσή κουβέντα
Πώς να θα μείνει ο κόσμος με το μπα
που μ' έλεγε τρελών πως είχες γίνει
καπνός και τάχας σύγνεφα θαμπά
προς την σελήνη
Νύχτωσε και δεν φάνηκες εσύ
κίνησα να σε βρω στο δρόμο ωιμένα
μα εσκούνταφτες όπου εσκούνταφτα χρυσή
κι εσύ με μένα
Τόσο πολύ μ' αγάπησες κυρά
που άκουα διπλά τα βήματά μου
Πάταγα εγώ στραβός μέσ' τα νερά
κι' εσύ κοντά μου
Στίχοι: Γιάννης Σκαρίμπας
Μουσική: Νικόλας Aσιμος
δυστυχως οι συγκρισεις ειναι αναποφευκτες...ο ενας καταθετει την ψυχη του και ο αλλος απλα τραγουδαει και βιαζεται να τελειωσει να παει σπιτι του...αχ βρε κακομοιρε βασιλη τι σου μελε να παθεις
kiriakos36 8 months ago
xrysh... poso poly se agaphsa
malakasZORANzarkadia 1 year ago
vasili me th stravh th myth mh mu katouras to spiti
monosmouego 1 year ago