Hitz ematea erraza da. Egunen batean bakarrik geratzen baziren, aita berak zainduko zuela hitz eman zion Patxik amari. Iritsi da eguna. Aita-semeak bakarrik geratu dira. Elkarrekin eta bakarrik, Aita, bere munduan; semea, mundu honetan tokia aurkitu ezinik. "Zergatik zu eta ez bera?", galdetuko dio semeak alde egin dion amari. "...nire bizitza eskas honetan dudan osasun apurra lapurtzen ari zara. Eta ez gara gauza elkarri besarkada on bat emateko", esango dio geroxeago lotan dagoen aitari. Hitz ematea erraza da. Betetzea, bidaia mingarria, batez ere, aurrean duzuna nor den ez dakizunean.
Prometer es fácil. Patxi prometió a su madre que cuidaría de su padre si algún día ambos se quedaban solos. Ha llegado el día. Padre e hijo se han quedado solos; juntos, pero solos: el padre, en su mundo; y el hijo, tratando de encontrar un sitio en este mundo. "¿Por qué te fuiste tú y no él?", pregunta el hijo a su difunta madre. ..." me estás robando la poca salud que me queda en esta miserable vida. Y ni siquiera somos capaces de darnos un buen abrazo", le dirá más tarde a su padre aprovechando que duerme. Prometer es fácil. Cumplir lo prometido, un viaje lleno de dolor, sobre todo cuando no conoces a quien tienes ante ti.
Link to this comment:
All Comments (0)