Een muzikale, filmische en literaire nachtmerrie op de vage grens tussen fictie en non-fictie, tussen leven en dood.
Door een botsing met een onbekende tegenligger, raakt een oudere man in zijn auto gekneld. Hij ontsnapt op het nippertje aan de dood. Een paar seconden lang herinnert hij zich "zaken en taferelen uit eerdere levens, eerdere landschappen" die hij zich - daar is hij zeker van - daarvoor nog nooit heeft herinnerd.
In de zomer van 2008 schreef Jeroen Brouwers speciaal voor WALPURGIS een monoloog met de titel BDE (bijnadoodervaring); een nachtmerrie op de vage grens tussen fictie en non-fictie, tussen leven en dood.
Brouwers gebruikt in BDE de anekdote van de bijnadoodervaring als een ontstekingsmechanisme om banaal geworden begrippen als 'leven, dood en geluk' op te blazen en uiteindelijk terug te komen tot het thema dat als een rode draad door zijn hele oeuvre loopt: het pijnlijke besef van ontworteling en de volstrekte hulpeloosheid van een mens in al zijn eenzaamheid.
Acteur François Beukelaers gaat de confrontatie aan met het muzikale geweld van de Stray Dogs en de cinematics van Karen Dick en Diederik Nuyttens.
Link to this comment:
All Comments (0)