Απόσπασμα από το θεατρικό έργο του Τεννεσσή Ουίλλιαμς "Λεωφορείον ο Πόθος".
Ερμηνεία: Μελίνα Μερκούρη, Σκηνοθεσία: Κάρολος Κουν, Μετάφραση: Νίκος Γκάτσος, Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις, Ηχογράφηση: 1954
Ο Τεννεσσή Ουίλλιαμς γεννήθηκε το 1911 στο Κολόμπους του Μισσισσιπή. Το πραγματικό του όνομα ήταν Τόμας Λάνιερ Ουίλλιαμς. Το 1939 κατάφερε να κερδίσει το πρώτο βραβείο νέων συγγραφών στο διαγωνισμό του Group Theatre. Τη δεκαετία που ακολούθησε έγραψε κάποια από τα πιο χαρακτηριστικά και πολυβραβευμένα έργα του, όπως "Γυάλινος κόσμος" (1943), το οποίο μάλιστα απορρίφθηκε από την κινηματογραφική εταιρία MGM, "Λεωφορείον ο Πόθος" (1945), και "Τριαντάφυλλο στο στήθος" (1948). Είχε ήδη προηγηθεί η γνωριμία του με τον Φραν Μέρλο το 1947, του οποίου ο θάνατος το 1963 τον οδήγησε στην κατάθλιψη. Τα δεκατέσσερα αυτά χρόνια υπήρξε πολυγραφότατος, κέρδισε πολλά βραβεία, και αρκετά έργα του μεταφέρθηκαν στη μεγάλη οθόνη σε σκηνοθεσία Ηλία Καζάν, μεταξύ αυτών και το "Λεωφορείον ο Πόθος" με τον Μάρλον Μπράντο και την Τζέσσικα Τάντυ που γνώρισε τεράστια επιτυχία. Κάποια από τα έργα της περιόδου αυτής: "Γλυκό πουλί της νιότης" (1952), "Λυσσασμένη γάτα"(1955), "Ορφέας στον Άδη"(1957), "Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι" (1958), "Η νύχτα της Ιγκουάνα" (1961). Τα επόμενα χρόνια τα έργα του συνέχιζαν να βραβεύονται και να γνωρίζουν επιτυχία, παρ' όλα αυτά στην Ελλάδα δεν είναι ιδιαίτερα γνωστά, κάποια μάλιστα δεν έχουν παιχτεί καν. Πέθανε το 1983, όταν ένα πώμα σφηνώθηκε στο λαιμό του.
Η πρώτη παράσταση του "Λεωφορείον ο πόθος" στην Ελλάδα έγινε το 1949 σε σκηνοθεσία Κάρουλου Κουν και ερμηνεία Μελίνας Μερκούρη και Βασίλη Διαμαντόπουλου, όπου ακούστηκε και για πρώτη φορά το τραγούδι "Χάρτινο το φεγγαράκι" σε μουσική Μάνου Χατζιδάκι και στίχους Νίκου Γκάτσου. Ακολούθησαν πάμπολλες παραστάσεις, και το ρόλο-πρόκληση της Μπλανς Ντυ Μπουά έπαιξαν οι μεγαλύτερες Ελληνίδες ηθοποιοί από την Έλλη Λαμπέτη το 1965, μέχρι την Κάτια Δανδουλάκη το 1998.
Τα έργα του Τενεσσή Ουίλλιαμς παίζονται σχεδόν κάθε χρόνο με αποτέλεσμα να θεωρείται ο πιο δημοφιλής θεατρικός συγγραφέας στην Ελλάδα. Οι αντιήρωές του κατάφεραν να γίνουν απ' τους πιο χαρακτηριστικούς και δύσκολους ρόλους του παγκόσμιου ρεπερτορίου, ιδιαίτερα ο ρόλος της Μπλανς. Άλλωστε, οι φράσεις "το αντίθετο του θανάτου είναι ο πόθος" και "δε μ' αρέσει ο ρεαλισμός, θέλω μαγεία" είναι πλέον κλασσικές...
Just amazing....still alive in our memories forever and a day....
pourmoinyc 2 months ago
@sophiecrete den einai akribws auto. den htan gia na mhn 3anadei tis alh8eies ths zwhs. alla epeidh exase to nohma kai megalwse-wrimase-gerase. to misofws sto lewforeion sumbolizei thn pseudais8hsh ths omorfias perasmenwn niatwn. to fws ta niata twn allwn h ta perasmena twn hrwwn. ka8olou tuxaio oti pote mesa sto ergo den uparxei apoluto skotadi.
MrTheatremaniac 2 months ago
κλαιω.
konnaheidi 4 months ago
Βάλτε κι άλλο!
greatvisitor 6 months ago
Ἕνα κάτι καλλιτεχνικὸ καὶ σπουδαῖο.
Εὐτυχῶς, ἡ παράσταση ὑπάρχει ὁλόκληρη σὲ ἦχο.
Μία ἀπὸ τὶς πλέον ἔξοχες ἑρμηνεῖες τῆς Μελίνας - μὴν ξεχνᾶμε ἐξίσου σημαντικὲς: Λαμπέτη, Νικηφοράκη, Ἀναλυτῆ.
Klinossophistis 7 months ago
Ἐξαιρετικὴ στιγμὴ ἀνάμεσα σὲ ἐξαίσιες ἄλλες στιγμὲς. Ὑπέροχη ἡ Μελίνα. Σπουδαία ἦταν καὶ ἡ Τιτίκα Νικηφοράκη, μὲ εἶχε μαγέψει. Εἶχα δεῖ τὴν ταινία, ἄν καὶ ἀκατάλληλη - κινηματογράφος Ἀθηναΐς, λεωφ. Βουλιαγμένης - καὶ..."τὴν εἶχα καταλάβει" στὰ 7 μου χρόνια! Θἄλεγα, ἀπὸ τότε ἔπιανα τὸ δράμα τοῦ ἔρωτα, τῆς ἀπαγόρευσης.Εἰδικὰ τὴν συγκεκριμένη στιγμὴ, δὲν τολμοῦσα νὰ τὴν κουβεντιάσω κἄν. Περίμενα νὰ μεγαλώσω, γιὰ νὰ ξαναδῶ τουλάχιστον αὐτὴ τὴ σκηνὴ. Ἔχω ζήσει ἀρκετὰ αὐτὴ τὴν φθορὰ ὅπως ἡ Μπλὰνς.
Klinossophistis 8 months ago
κι εκεινη απο τοτε δεν αναψε ποτε ξανα δυνατο φως για να μην ξαναδει τις φριχτες αληθειες της ζωης!! Συγκλονιστικος ρολος!
sophiecrete 9 months ago
κι'απο κεινη τη στιγμη,ποτε δεν βρεθηκε στη ζωη μου φως δυνατοτερο απ'αυτο το κερι της κουζινας..
ballandchain25 11 months ago
θεικοs μονολογοs.
LEVI91067 1 year ago
..... γιατί να μην μπορώ να σταματήσω να σε αγαπώ ; ίσως για κάποιες τέτοιες στιγμές σου......
observeur 1 year ago