Hila Sedighi - Sabz Ast Dobareh

از خاکم و هم خاک من از جان و تنم نیست / انگار که این قوم غضب، هموطنم نیست
اینجا قلم و حرمت و قانون شکستند / با پرچم بی رنگ بر این خانه نشستند
پا از قدم مردم این شهر گرفتند / رای... و نفس و حق، همه با قهر گرفتند
شعری که سرودیم به صد حیله ستاندند / با ساز دروغی همه جا بر همه خواندند
با دست تبر سینه این باغ دریدند / مرغان امید از سر هر شاخه پریدند
بردند از این خاک مصیبت زده نعمت / این خاک کهن بوم سراسر غم ومحنت
از هیبت تاریخیش آوار به جا ماند / یک باغ پر از آفت و بیمار به جاماند
از طایفه رستم و سهراب و سیاوش / هیهات که صد مرد عزادار به جا ماند
از مملکت فلسفه و شعر و شریعت / جهل و غضب و غفلت و انکار به جا ماند
دادیم شعار وطنی و نشینیدند / آواز هر آزاده که بر دار به جا ماند
دیروز تفنگی به هر آینه سپردند / صد ها گل نشکفته سر حادثه بردند
خونپاره و خون بود وشب و درد مداوم / با لاله و یاس و صنم و سرو مقاوم
آن دسته که ماندند از ان قافله ها دور / فرداش از این معرکه بردند غنایم
امروز تفنگ پدری را در خانه / بر سینه فرزند گرفتند نشانه
از خون جگر سرخ شد اینجا رخ مادر/ تب کرد زمین از سر غیرت که سراسر،
فرسود هوای وطن از بوی خیانت / از زهر دروغ وطمع و زور و اهانت
این قوم نکردند به ناموس برادر / امروز نگاهی که به چشمان امانت
غافل که تبر خانه ای جز بیشه ندارد / از جنس درخت است ولی ریشه ندارد
هر چند که باغ از غم پاییز تکیده / از خون جوانان وطن لاله دمیده
صد گل به چمن، در قدم باد بهاران / میروید و صد بوسه دهد بر لب باران
ققنوس به پاخیزد و باجان هزاره / پر میکشد از این قفس خون و شراره
با برف زمین آب شود ظلم و قصاوت / فرداش ببینند که سبز است دوباره

Category:

Entertainment

Tags:

• poem
• sher
• hila
• seddighi
• sedighi
• sabz
• ast
• dobare
• هیلا
• صدیقی
• tehran
• poetry
• protest
• it's
• green
• again