مانی:
آیا استبداد شرقی راهی به دموکراسی غربی خواهد یافت؟چرا روشنفکران و روشنگران ایرانی همیشه تنها میمانند اما شیادان،قدرت را تصاحب میکنند؟با مردمانی خردگریز و خرافه دوست که دوست دارند طعمۀگرگِ دین باشند چگونه باید سخن گفت؟حرکت کندِ روشنفکر ایرانی از دامچالۀ «توده گرایی» به دموکراسی و سکولاریسم شجاع و بیپرده به کجا خواهد انجامید؟چرا وقتی از «جریانات روشنفکری» سخن به میان میآید تنها از «روشنفکران چپ» و «روشنفکران مذهبی» سخن میرود؟ آیا میتوان برخی از جریانات افراطی و ذاتا مستبد و انسانستیز را در جامعه ای باز و دموکراتیک مشارکت داد؟در بررسی کتاب «ایران و ذات» نوشتۀ ناصر کاخساز از این موضوعات سخن رفته است. آن را در لینک زیر بشنوید.
Link to this comment:
All Comments (0)