En Tom, Tom... Jacobs recupera unha vella película de Hollywood do mesmo título. E o que fai con este fragmento de celuloide é praticamento o mesmo que fixera durante aquela proxección privada de Rose Hobart: distorsioná-lo de todas a maneiras posíveis para espremer-lle todo o significado, criar un caos expresivo do que surxa a orde (o significado). Algo similar, non hai que esquecé-lo, ao que fixera James Joyce en Finnegans Wake (1939).
Mais información en: http://albertepagan.eu/cinema/teoria-e-critica/outros-textos/#jacobs
Link to this comment:
All Comments (0)