يره گه كار مو و تو دره بالا مي گيره
ذره ذره دِِره عشقت تو دلم جا مي گيره
روز اول به خودم گفتم ايم مثل بقي
حالا كم كم مي بينم كار دره بالا مي گيره
چن شبه واز مودوزم چشمامه تا صبحه به چخت
یا به یک سمت بيخودي مات ممنه، را مي گيره
چن شبه واز مث چل سال پيش ازاي مرغ دلم
تو زمستون بهنه ي سبزه و صحرا مي گيره
تا سحر جل مي زنم خواب به سراغم نميه
هي دلم مثل بچه بهنه بي جا مي گيره
موگومش هرچي كه مرگت چيه كوفتي، نمگه
عوضش نق مزنه ذكر خدايا مي گيره
پيري و معركه گيري كه مگن حال مويه
دره کم کم این کتاب صفحه پينجا مي گيره
هرکی عاشق میشه پنهون مكنه مثل اويه
كه سوار شتره و پوشتشه دولا مي گيره
Link to this comment:
All Comments (0)