"جامعه شناسی‌ نجات ایران" / خطر حمله آمریکا به ایران ؟

دوستان گرامی‌، کتاب دکتر ایرملو، تجزیه و تحلیلی است برای نجات از بحران ، که خواندن این مهم را به هر ایرانی‌ دلسوز پیشنهاد می‌کنم.
من ۲ بر این کتاب رو دره کردم و نظرم را مخصوصا در مورد نقش غرب تجدید.
امید پوریوسفی کرمانی
این ویدئو قسمتی‌ از معرفی کتاب و سخرانی نویسنده است که در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۱ در آلمان در شهر بوخوم انجام شد.
کتاب با این نوشته شروع می‌شود:
سی و اندی سال از تسلط رژیم دیکتاتوری جمهوری اسلامی بر کشورمان می گذرد. از همان روز اول استقرار رژیم، مردم از همدیگر سؤال می کردند: این ها کی می روند؟ اینان اما نرفتند.

بعداً گفتند "جنگ ایران و عراق که تمام شود، "اینان خواهند رفت". جنگ تمام شد، آن هم با خفت و خواری و به تلخی "جام زهر" برای خمینی، ولی اینان نرفتند. گفتند "خمینی بمیرد"، رژیم می رود. خمینی مرد، ولی رژیم نرفت. گفتند هر وقت "جنگ سرد" به سر رسد، اینان خواهند رفت. جنگ سرد به سر رسید، اتحاد شوروی فرو پاشید و ضرورت "کمربند سبز" از بین رفت، ولی اینان نرفتند. گفتند و به تکرار گفتند که تا 6 ماه دیگر در ایران خواهیم بود. 6 ماه و 6 سال و 6 سال های دیگر هم گذشتند، ولی نه رژیم رفت، نه آزادی و دموکراسی به وجود آمد، و نه بازگشت به ایران رها از دیکتاتوری اسلامی ممکن شد.

گفتند و گفتند و گفتند، ولی همۀ پیش شرط ها و اگر و مگرها اتفاق افتادند، اما رژیم نرفت. نرفت که هیچ، حتی بیش از پیش جا افتاد. و بیش از پیش، کنترل اوضاع و ادارۀ بازی های قدرت مطلقه را به دست گرفت. نیروی منطقه ای شد، مخالفانش را بیشتر و بیشتر به کنترل در آورد و ایزوله کرد. ارتباطات را قطع کرد و در نهایت، "نهادهای اپوزیسیون آزادیخواه و سرنگونی طلب" ماندند این ور مرز و مردم ناراضی و در عذاب در آنور.

امروزه، رژیم جمهوری اسلامی چنان نیرو گرفته که هم با دیکتاتوری تمام حکم می راند و هم نیروی جانشین خود را خود تعیین می کند. رژیم در پی تظاهرات اعتراضی سال 1388، از جمله به سبب شرکت مردم مدرن شهرها در بازی های رأی گیری و اعتراضات برنامه ریزی شدۀ بعدی اش، در واقع به یک رژیم اسلامی با دو هیأت حاکمۀ تو در تو تبدیل شده است. یکی حکم می راند و آن دیگری در انتظار حکمرانی نشسته است. مردم وامانده در بازی های جناح بندی های رژیم نیز دو دسته شده اند، نیمی با این و نیمی با آن جناح اند. هواداران وفادار به آزادی و دموکراسی هم یا در زندانند، یا در تبعید، و خانه نشین. و همه به این امید که شاید "بچه ها" و نسل های بعدی، حداقل "پرواز را به خاطر بسپارند". و بچه ها، جوانان و دانشجویان، برای تمرین پرواز به سوی آزادی، موج به موج، تا پای گلولۀ بسیجی ها و تاریکی سلول های انفرادی و شکنجه گاههای رژیم پرواز می کنند... . جنبش آزادیخواهی ادامه می یابد.

Category:

News & Politics

Tags:

• Omid
• Pouryousefi
• Tapesh
• 2012
• Iran
• Freedom
• Green
• Movement
• Tehran
• Political
• East
• Middle