Καλά σας πεταρίσματα, μπάμπουρες, να γυρνάτε!
Τις εσχατιές του κόσμου αυτού στ' αφτιά μας να ξερνάτε!
Μέλια, γλυκά μελίσματα, χωνέψτε γύρη, βουήξτε
ήθη, μνήμες και θύμησες, μύρια λουλούδια ανθίστε!
Γιατί οι ραγιάδες πλήθυναν, θωριές φοράνε ίδιες
ίδια λαλιά, μαύρα πουλιά γυρνάν έξω τις νύχτες
Δείξτε τους πως τα έλατα δε ζουν με τα' αλμυρίκια
και των Εγγλέζων σπάστε τους γκέμια και καμιτσίκια!
Ζαλίστε τους μ' αλλιώτικα παιξίματα, να μάθουν
πως κάθε ανθρώπου την ψυχή τα έθιμά του πλάθουν!
Μ' αυτά τρανεύει και σκορπά σπόρο, δικό του χρώμα
ελεύθερος έτσι γερνά και γέρνει στο ίδιο χώμα!
ΤΗ ΡΙΖΑ ΚΙ ΑΝ ΒΑΛΘΗΚΑΝΕ ΝΑ ΠΝΙΞΟΥΝ ΜΕ ΦΑΡΜΑΚΙΑ
ΡΙΞΕ ΝΕΡΟ ΑΠ' ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΑ ΕΥΦΟΡΑ Τα' ΑΥΛΑΚΙΑ
ΡΙΞΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΣΟΥ, ΣΤΟ ΥΦΟΣ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ
ΓΕΝΙΑ ΦΤΩΧΙΑ ΜΟΥ, ΜΙΖΕΡΗ, Ξ-Υ-Π-Ν-Α ΑΠ' ΤΟ ΛΗΘΑΡΓΟ ΣΟΥ!
Και πες τους πως ο διάολος κι ένα σωστό αν τύχει
βουλιάζει και ξεχύνεται, πνίγεται σαν καθοίκι!
Ξεκίνα απ' τα' άγριο, μέλισσα, στου Πόντου τα παράλια
που αίμα ξεβράζουνε νωπό στον Καύκασο, στα Ουράλια!
Σταμάτα και κουβέντιαζε μ' Αγίους Καππαδόκες
άδραξε Αλεξάνδρειες απ' των Καλλάς τις ρόκες
Στην Κύπρο σπάσε ένα σπαθί και ρώτα πως ενώνει
κι αν είν' του Ακρίτα, ούτε φωτιά το μέταλλο δε λιώνει!
Πάρε μαχαίρι κρητικό και βάλ' το στο λαιμό σου
να σου θυμίζει τι χρωστάς σε κάθε πρόγονό σου!
Πάρε κι ένα εκατόφυλλο και σκόρπα στο Αιγαίο
Να γίνει κάθε πέταλο κι ένα νησί σπουδαίο!
Πιάσε λιμάνι πύρινο Σμύρνη, να τραγουδήσεις
και μες στην Πόλη τη Σοφιά ξανά να προσκυνήσεις!
Στη Ρωμυλία σκάρωσε σλάβικο αλφαβητάρι
κι έναν θρακιώτικο χορό με κάθε Αναστενάρη!
...κι αν πέσεις στ' Αγιορείτικα, πάρε αγιασμό και νάμα
στη γη τη Μακεδονική ν' αγιάζεις κάθε μάνα!
Κάθε πατέρα, ξενιτιά, βορειοηπειρώτη!
Πάρε κι ιδρώτα απ' αδερφό και Θεσσαλό αγρότη!
Κόψε και τα Επτά νησιά, στεφάνια να τα πλέξεις
και τα Γραικάνικα χωριά κουμπάρους να παντρέψεις
τη Ρούμελη με το Μοριά ανθρώπους να γεννήσουν
ξανά το απέθαντο αγαθό στον κόσμο να χαρίσουν!
οτι και να πει κανεις δεν ειναι αρκετο. Ξυπναμε αργα... αλλα να τα παιδια της νεας γενιας... μεσα στη σηψη και στην δυσωδια που βγαζουν ευωδιες και αισθηματα ξεχασμενα αλλα τοσο τωρινα και αναγκαια... σαν την αναπνοη μας...
DawnWgr 6 months ago 4
μπράβο μπράβο 1000 μπράβο!!!!!
zorzetzzorzet 2 months ago